Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [TR ONLY] An electrifying job

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [TR ONLY] An electrifying job za jun 29, 2013 2:05 am

Het was alweer een tijdje geleden dat Night haar op een echte missie had gestuurd. Maanden terug was ze op de Seafoam Islands geweest en had ze geprobeerd Articuno te vangen, maar daarna was het akelig stil geweest omtrent haar baas. Waar was hij mee bezig? Leefde hij eigenlijk nog wel? Die vragen hadden de afgelopen tijd beslag genomen van Destiny's gedachten, maar vandaag was er dan eindelijk weer een teken van leven geweest van Night. Hij had haar, helaas samen met twee Grunts, op een missie gestuurd naar de Power Plant in Lavender Town. Ze moesten hier infiltreren, informatie verzamelen en dit aan Night rapporteren. Destiny snapte nog altijd niet wat zij, als Commander zijnde, nou op deze missie te zoeken had, maar het maakte ook niet uit. Het was fijn om weer eens wat te doen, ook al zou ze dat nooit toegeven. Daarbij was Grunts afsnauwen tijdens het werk ook altijd erg amusant. Op dit moment was ze nog aan het wachten op haar twee Grunts, Hiro en Ana. Ze had zich verdekt opgesteld achter een groepje bomen, een aantal meters bij de Power Plant en zijn hoge hekken vandaan. Haar armen had ze over elkaar heen geslagen terwijl haar ogen scherp de omgeving af zochten. Dratine hing om haar nek en keek ook goed rond, op zoek naar levende wezens. Hopelijk duurde het niet al te lang, want ze moest het plan nog aan de twee Grunts uitleggen, hen de vuile taakjes geven en dan konden ze pas beginnen. 'Nou Dratini, het zal mij benieuwen,' reageerde ze schamper. Van de twee Grunts die kwamen, had ze alleen Hiro al een keer onder haar bevel gehad. De jongeman leek erg veel op een kruimeldief en zou perfect zijn voor het inbreken bij de Power Plant, maar Ana was voor haar nog een raadsel. Haar rol hierin was nog niet helemaal duidelijk.

OOC: Hiro en Ana, komt u maar :3


Laatst aangepast door Destiny Kashimuro op vr aug 09, 2013 1:19 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Hiro Inoue


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 28
Poképoints : 50
Reputatie : 19
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 19
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job wo jul 03, 2013 5:56 am

Iets later dan gepland, maar desondanks toch nog redelijk op tijd, kwam Hiro aan bij de Power Plant. Quack slofte naast hem mee. Beiden waren niet al te vrolijk. De weg vanaf de Team Rockets Headquarters was twee keer zo lang geweest als nodig was geweest, omdat zowel Quack als Hiro niet wist waar de Power Plant zich precies bevond. Ook Tallulah was wat dat betreft niet echt nuttig. Hiro had niet eens de moeite genomen om haar wat te vragen.
Uiteindelijk had Hiro in een of andere toeristische winkel een landkaart staan bekijken, waarbij hij tot de ontdekking was gekomen dat hij misschien toch eens een keer moest leren lezen. De plaatsnamen waren voor hem net Chinees. Na lang aarzelen had hij een winkelmedewerker dan toch maar om een routebeschrijving gevraagd.

Nu, een paar uur later, stonden ze voor de deur van de Power Plant. Het gebouw was groot en indrukwekkend. Er stonden enorme hekken en alles straalde elektriciteit uit – op een metaforische manier.
De opdracht die ze moesten uitvoeren was voor Hiro nog niet helemaal duidelijk, maar hij ging ervan uit dat iemand anders hem dat wel zou uitleggen.  Het eerste wat hij dan ook deed was rondspeuren naar een bekend gezicht; iemand die eruit zag als een Rocket-commander en vooral: iemand die bevestigte dat hij hier op de juiste plek was.

Het duurde even, maar toen ontwaarde hij in de schaduwen, achter een groepje bomen, een duister figuur. Dat kon niet missen. De figuur kwam hem bovendien nog vaag bekend voor van hun vorige opdracht. Hij was haar naam vergeten, maar hij was er vrij zeker van dat zij de Rocket-commander was. Hoeveel mensen droegen er nou eenmaal een slang om hun nek?
‘Kom,’ zei Hiro tegen Quack. Hij knikte in de richting van het groepje bomen. Met z’n tweeën slenterden ze naar Destiny. Hiro hoopte dat ze niet veel hoefden te doen vandaag. Het was veel te lekker weer om binnen aan het werk te zijn. Bovendien werd hij niet graag rondgecommandeerd.
Zonder iets te zeggen, ging Hiro bij Destiny staan.
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job vr aug 09, 2013 12:14 am

Ongeduld begon zich meester te maken van Destiny terwijl ze daar stond, verstopt tussen de bomen, met haar armen over elkaar geslagen, wachtend op een teken van haar twee slaven. Waar bleven die twee? Hadden ze dan nooit geleerd dat je je meerdere nooit en te nimmer moest laten wachten? Ze zou die twee eens flink de wind van voren geven zodra ze er waren, dan zouden ze nooit meer te laat komen. Dratini leek plots een geluid te hebben gehoord en keek op. Destiny volgde de blik van haar Pokémon en zag dat haar eerste Grunt eindelijk was verschenen. Hiro, op de voet gevolgd door een Golduck, kwam haar kant op en ging zonder iets te zeggen bij haar staan. De vrouw keek hem met priemende ogen aan, overwegend of ze hem nu direct een klap zou verkopen, of dat ze zou wachten op Ana, zodat ze hen beide tegelijk kon straffen. Ze wachtte een minuut en begon toen toch tegen Hiro te blaffen. 'Je bent laat,' sprak ze op neerbuigende toon. 'Heb je nooit geleerd dat je je superieuren niet moet laten wachten?' Tsss, het was ook zo lastig om fatsoenlijk personeel te vinden. Destiny keek neerbuigend naar de slonzige jongeman en keek toen weer in het rond. 'Waar is Ana?' vroeg ze aan Hiro. 'Ik nam aan dat jullie samen zouden komen.' Ze keek weer naar Hiro, haar wenkbrauw vragend opgetrokken.

Minuten kropen voorbij terwijl Destiny stond te wachten, haar ongeduld verder stijgend, haar woede en verontwaardiging oplaaiend. Na zeker tien minuten was de vrouw er klaar mee. 'Goed, het ziet er niet naar uit dat Ana nog komt. Laten we maar beginnen, mocht ze alsnog verschijnen, dan zal ik haar eens de woede van mijn Dragonair laten voelen.' Een duistere lach verliet haar mond, waarna ze zich omdraaide en tussen de bomen door naar de Power Plant keek. 'Het plan voor nu is eerst het observeren van de bewaking en andere gebeurtenissen in en om het pand, en dit te noteren.' Ze haalde een notitieblok en een pen tevoorschijn en gaf deze aan Hiro. 'Jij gaat naar de andere kant van de Power Plant en post daar. Noteer alles wat je ziet, plus de tijdstippen. We moeten precies weten wanneer de beveiliging langs komt, wanneer de werknemers naar huis gaan, alles.' Ze legde extra veel nadruk op dit laatste. Hiro moest begrijpen hoe belangrijk het was dat echt alles opgeschreven werd, want anders dat wat het doel van deze missie, en als dat niet ging lukken, dan konden ze ook niet verder met de volgende stap. 'Hier heb je een verrekijker en een nachtkijker,' sprak de vrouw terwijl ze de voorwerpen aan de jongeman gaf. 'Zorg dat je niet wordt gezien,' voegde ze er nog even nadrukkelijk aan toe, waarna ze zich omdraaide en in de boom begon te klimmen waar ze zojuist bij had gestaan. 'Als er iets is, laat dan je Pokémon mij waarschuwen. Ik stuur mijn Zubat iedere twee uur bij je langs voor een rapport.' Destiny ging op een dikke, lange tak zitten, met haar rug tegen de stam. Vanaf hier had ze een goed uitzicht op de Power Plant, en was ze zelf onzichtbaar voor passerende wandelaars en de mensen bij de Plant. Daarbij, als Ana besloot toch nog te komen opdagen, dan kon ze het meisje mooi de stuipen op het lijf jagen.

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job di aug 13, 2013 10:25 am

Bah. Hij had het moeten weten. Zijn eerste missie sinds hij zich bij Team Rocket had gevoegd en het klonk nu al vreselijk. Had hij er überhaupt wel goed aan gedaan om zich bij deze groep te voegen? Hij wist niet echt zeker of hij het eens was met de idealen van de Rockets, maar er nu over peinzen had weinig zin, niet waar? Terwijl hij zijn handen in zijn zakken propten, vervolgde hij zijn weg naar de Power Plant. Eren wist niet precies wat zijn missie was, laat staan het doel van het uitvoeren ervan, maar ook daar besloot hij niet al teveel aandacht aan te besteden. Dat zou hij vast wel te horen krijgen als hij op z’n bestemming was.  Waarom zou hij dan zijn energie verspillen aan raden? Het ergste was misschien nog wel dat hij origineel niet eens was gekozen voor deze opdracht. Eén of andere meid waarvan hij de naam nu alweer was vergeten, was degene waar hij voor in moest vallen. Eren wist niet of hij hier blij mee moest zijn of niet. Hij was tweede keus en bovendien had hij niet echt veel zin in vechten. Van het begin af aan had hij al gezegd dat hij meer een tactische persoon was, maar hij betwijfelde of wel naar hem was geluisterd. Zijn pokémon had vast een andere indruk gemaakt. Vanuit zijn ooghoek keek de jongeman naar zijn Flareon. Kasai scheen er juist wel zin in te hebben. Waarschijnlijk omdat hij weer een kans zag om zich nuttig te laten blijken. Eren rolde met z’n ogen en onderdrukte de neiging om te zuchten. Zijn pokémon zou het nooit leren. Ach, die had tenminste een doel voor ogen. Dat kon hij van zichzelf niet echt zeggen. Misschien dat die missie iets voor hem kon betekenen, maar hij ging er voorlopig vanuit dat het niet het geval was. Had hij überhaupt wel een idee waar hij naar moest zoeken zodra hij was gearriveerd? Er werd hem verteld dat hij zich moest melden bij een Commander, maar hoe zag hij of zij er eigenlijk uit? Team Rocket had ook niet echt veel energie aan hem te verspillen, of wel? Niet dat hij moest klagen daarover… Het was vast karma die haar werk nu deed.

Eren haalde zijn oude, versleten muziekspeler uit z’n zak en bekeek het nummer dat op het moment door zijn koptelefoon denderde. Zo te zien was zijn afspeellijst bij het elektronische genre aangekomen en daar had hij niet echt veel zin in. Terwijl hij in zijn lijst op zoek ging naar een leuk nummer, viel zijn oog op de tijd die in het klein boven in beeld te zien was. Goed, zijn muziekspeler was nog niet helemaal out to date, maar wel hoognodig aan vervanging toe. Misschien deed hij er goed aan om na deze missie eens even de stad in te gaan. Op een later tijdstip. Wanneer het niet meer zo druk was. Daar ging het nu echter niet om. Waar het wel omging, was dat hij mooi te laat was. Hoewel hij niet veel informatie had gekregen, had hij wel een tijdstip gehoord. En dat tijdstip was dus al geweest. Even overwoog hij om hardop te vloeken, maar hij besloot zijn kalmte te bewaren. “Kasai,” mompelde hij maar, proberend de Flareon zijn aandacht te trekken. Hij zag dat de pokémon z’n oren zachtjes bewogen en dat hij uiteindelijk zijn hoofdje naar hem toedraaide. “We moeten opschieten,” vertelde hij vervolgens. Zijn enige reactie was wat geknik, waarna hij merkte dat de pokémon zijn pas versnelde. Eren zuchtte, wetend dat hij moest volgen. Great. Hij moest dus meer energie hierin steken dan hij gepland had. Ook hij versnelde nu zijn pas en volgde zijn Flareon op de voet. Kasai had niet alleen een uitstekende neus, maar kende klaarblijkelijk ook het gebied op z’n duimpje. Dat was maar goed ook, aangezien de pokémon voorop liep. Enkele minuten renden beide naar de Power Plant, waarna ze licht hijgend tot stilstand kwamen. Goed, ze waren aangekomen. En nu? Eren keek op en liet zijn blik rond glijden, waarna hij zijn oog liet vallen op twee duistere figuren die zich bij wat bomen bevonden. Als dat al niet bewijs genoeg was, dan lichtte de volgende actie hem wel in; één van de twee figuren verdween in de boom waar ze tegen aan had gestaan. Hij hoefde dus geen genie te zijn om uit te kunnen vogelen dat hij zijn opdrachtgever had gevonden.

De man rechtte zijn rug, zette zijn koptelefoon af nadat hij zijn muziek had afgeduwd en liep langzaam naar het groepje bomen toe. Kasai volgde hem op de voet. Eenmaal bij de boom aangekomen, bleef hij stilstaan en keek omhoog, waardoor hij te weten kwam dat het duister figuur in de boom een vrouw was. Was zij soms de Commander? Dat moest haast wel. “Euhm,” begon hij ongemakkelijk. “Ik ben Eren. Ik ben gestuurd in de plaats van… Die ander,” vervolgde hij op een ietwat verveelde toon. De moeite om ‘die ander’ zijn of haar naam te herinneren nam hij nog steeds niet. Waarom zou hij ook? Hij kende die hele persoon niet eens. Meer zei hij ook niet, want meer wist hij niet eens. Terwijl hij opnieuw zijn handen in zijn zakken propten, keek hij even rond en richtte toen zijn aandacht weer op de vrouw. Hij kon het maar beter meteen achter de rug hebben. En dan had hij het nog niet eens over de ellenlange preek over het feit dat hij te laat was komen opdagen…

OOC: Post met toestemming.
Terug naar boven Go down
avatar
Hiro Inoue


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 28
Poképoints : 50
Reputatie : 19
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 19
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job wo aug 14, 2013 7:38 pm

Zoals Hiro had kunnen verwachten, werd hij meteen afgesnauwd. Hij zou zogenaamd “te laat” zijn. Hiro keek zijn commander geïrriteerd aan. Te laat? Pah! Echt niet! Niet dat hij een horloge of iets bij zich had om het te controleren, maar hij wist zeker dat hij niet te laat was. Nou ja, misschien een beetje, maar niet zo heel veel. Niet laat genoeg om meteen afgesnauwd te worden. Maar ja, afsnauwen was nou eenmaal iets wat bij het werk als Rocket Grunt hoorde. Je moest er toch wat voor over hebben als je geld wilde verdienen. Hij wist wel dat zodra hij zelf commander was, hij niemand zou afsnauwen. Nee... hij zou gewoon iedereen zijn eigen boontjes laten doppen en zelf lekker gaan luieren. Heerlijk.

‘Waar is Ana?’ vroeg de commander hem op een niet bepaald aardige toon. Hiro haalde zijn schouders op. Wist hij veel! Hij kende die Ana niet eens. Hij hoorde nu pas voor het eerst dat hij of zij Ana heette en had geen flauw idee of het mannelijk of vrouwelijk was en hoe het eruit zag. Ze moest hem niet van die moeilijk vragen stellen, dan werd ze tenminste ook niet teleurgesteld met het antwoord en werd hij tenminste niet nóg meer afgesnauwd.
Ze wachtten nog even. Voor de commander leek het misschien een eeuwigheid, maar voor Hiro duurde het veel te kort. Hij stond liever met zijn handen in zijn zakken te wachten op een Rocket Grunt dan dat hij zelf – in zijn eentje – aan het werk moest. Helaas dacht de commander daar anders over.
‘Goed,’ zei ze en: ‘Laten we maar beginnen.’ Daarna begon ze hem de instructies te geven. Hiro probeerde het hele verhaaltje te onthouden, maar zijn concentratie was gewoon niet erg optimaal. Hij knikte maar een beetje alsof hij het helemaal begreep, maar het enige dat hij erbij dacht was iets in de trant van: straks, als ik alleen in zo’n boom zit, kan ik gaan slapen. Niemand die me op mijn vingers kijkt bij mijn werk. Heerlijk!
Alles.’ zei de vrouw tenslotte duidelijk en streng. Vervolgens kreeg Hiro een nachtkijker en een verrekijker in zijn handen gedrukt. Zeg, hoe lang moest hij daar op post zitten? Hij kreeg het onbehaaglijke gevoel dat hij beter nog wat beter zijn best had kunnen doen om de instructies te volgen, want nu kon hij alleen maar gissen wat hij precies op moest schrijven. Voor de meeste mensen was het misschien heel logisch waar hij op moest letten, maar Hiro was niet de slimste. Hij hoopte maar dat Quack wel goed geluisterd had. De vrouw was intussen begonnen met het beklimmen van de boom waar ze naast had gestaan en vertelde hem nog dat er elke twee uur een zubat zou komen voor informatie. Waarom klonk dat als een dreigement? Vertrouwde ze er soms niet op dat hij zijn werk goed zou uitvoeren? Hiro keek geïrriteerd naar boven, ook al wist hij dat de vrouw gelijk had.

Hiro schonk nauwelijks aandacht aan de man die toen naar de boom kwam lopen. Dat was vast Ana, of zo. Wie het ook was, hij zag er niet uit als een agent, dus dan was het vast wel goed. Hiro en Quack verlieten de verzameling bomen en liepen om de Power Plant heen. Wat was een goede plek om te gaan zitten? Hiro schonk amper aandacht aan het gebouw zelf, maar alleen aan de bomen daaromheen. Als hij dan zo lang moest gaan zitten observeren, wilde hij wel een comfortabele plek hebben. Of er dan ook iets te zíen was, was van ondergeschikt belang.
Uiteindelij beklom hij een van de grotere bomen, waarbij bleek dat Quack een betere klimmer was dan hij. Uiteindelijk wist hij zich echter op een tak te positioneren. Hij tuurde naar het gebouw. Er zaten wat takken in de weg en die bladeren bevorderden het uitzicht ook niet echt, maar als je het hem vroeg, was het prima zo. Hij kon in ieder geval wat mensen zien lopen. Wacht. Dat moest hij opschrijven!

Er was alleen één probleem... Hij had nog nooit in zijn leven ook maar één woord geschreven.
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job ma aug 19, 2013 2:13 am

Destiny zat nog geen twee seconden in haar boom, toen er een stem onder haar klonk, onzeker en onbekend. De vrouw keek naar beneden, even in de veronderstelling dat Ana eindelijk maar toch was gearriveerd, ook al klonk de stem erg mannelijk voor een meisje. Of was Ana toch een jongen? Onder haar stond een man, Hiro ging net op weg met zijn Golduck om een goed plekje te vinden. Mooizo, in ieder geval íemand die zijn werk goed deed, of in ieder geval een poging tot ondernam. Enfin, haar ogen vielen op de nieuwkomer, een jongeman van ongeveer haar leeftijd, misschien iets ouder. Ze stond op en sprong weer naar beneden vanuit de boom terwijl de man vermelde dat hij er was "in plaats van die ander." De man wist duidelijk niet wie hij dan precies kwam vervangen, en Destiny had het gevoel dat het hem ook niet heel veel kon schelen. 'Hmpf, dus Ana komt gewoon niet opdagen? Lekker is dat. Nou, die merkt het wel als we terug zijn op het hoofdkwartier. Ze kan dan maar beter naar een ver land verhuisd zijn.' Ze liet haar ogen glijden over de jongeman die nu voor haar stond. Eren, heette hij? Hmm, bijzondere naam. Enfin, nu hij er was, kon ze ook hem vertellen wat de bedoeling was.

'Goed, Eren was het? De bedoeling voor vandaag, zoals ik net ook aan Hiro heb uitgelegd, is het verzamelen van informatie. Het plan voor nu is eerst het observeren van de bewaking en andere gebeurtenissen in en om het pand, en dit te noteren. Noteer alles wat je ziet, plus de tijdstippen. We moeten precies weten wanneer de beveiliging langs komt, wanneer de werknemers naar huis gaan, alles,' herhaalde ze haar verhaal van eerst. 'Ik stuur mijn Zubat om de twee uur bij je langs om informatie te verzamelen. Hiro post aan de oostkant van het gebouw, als jij nou de westkant in de gaten houdt, dan houd ik de hoofdingang in het oog.' Ze keek Eren even aan en klom toen terug in haar boom, er vanuit gaande dat Eren haar uitleg en instructies had begrepen. 'Oja. deze ben je ook nodig,' sprak de vrouw terwijl ze een verrekijker en een nachtkijker naar Eren gooide. 'Wees er zuinig op, die krengen zijn niet goedkoop.' Ze nam haar plaatsje weer in op de tak waar ze eerst had gezeten, haalde een notebook en een pen tevoorschijn en begon met het observeren van de ingang van de Power Plant.

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job za aug 24, 2013 9:16 am

Eren merkte dat de vrouw haar aandacht op hem had gevestigd en kreeg even het gevoel dat ze hem in zich opnam. Direct daarop sprong ze weer uit de boom, waarschijnlijk om hem recht aan te kunnen kijken tijdens haar uitbarsting. De man keek haar afwachtend aan, klaar om al haar woorden en al het gezeur in zich op te moeten nemen, maar die kwamen niet. In plaats daarvan leek ze kwaad te zijn op de persoon die hij kwam vervangen. 'Hmpf, dus Ana komt gewoon niet opdagen? Lekker is dat. Nou, die merkt het wel als we terug zijn op het hoofdkwartier. Ze kan dan maar beter naar een ver land verhuisd zijn.' Oh, diegene heette Ana? Ach, over een paar seconde was hij dat toch weer vergeten, net zoals de vorige keer dat iemand hem die informatie had gegeven. De vrouw was toen een moment stil, waarbij ze Eren nogmaals van top tot teen bekeek. Hij wachtte geduldig op instructies en liet haar haar gang gaan, wetend dat hij als een volslagen onbekende was voor de Rocket leden en Commanders. Het duurde echter niet lang of ze had haar mond alweer geopend om hem zijn missie uit te leggen. Bij ieder woord die ze vertelde, kreeg hij steeds minder motivatie voor deze opdracht. Goed, informatie verzamelen was iets waar hij goed in was, maar niet voor deze doeleinden. Ach, hij moest er maar mee leren leven. Terwijl ze hem uitlegde wat hij precies moest doen, gaf ze hem een notebook en een pen. Eren staarde ernaar, wetend dat hij er waarschijnlijk niet alleen in ging schrijven. 'Ik stuur mijn Zubat om de twee uur bij je langs om informatie te verzamelen. Hiro post aan de oostkant van het gebouw, als jij nou de westkant in de gaten houdt, dan houd ik de hoofdingang in het oog.' Hij knikte en keek zwijgend toe hoe de jonge vrouw weer terug in de boom klom, waarna hij de kant op wilde kijken waar ze hem naartoe stuurde, maar voor hij dat kon doen trok ze opnieuw zijn aandacht. Een verre- en nachtkijker werden naar hem toegeworpen, die hij beide wist op te vangen toen hij prompt het notebook met de pen liet vallen. 'Wees er zuinig op, die krengen zijn niet goedkoop,' vertelde ze hem erbij. Hij grijnsde licht. Ironisch, ze vertelde hem dat hij er zuinig op moest zijn, maar liep er wel zelf mee te gooien. “Als ik ze niet gevangen had, was het mijn schuld geweest?” vroeg hij zich hardop af, terwijl zijn grijnsje nog altijd zijn gezicht sierde. Toen hij zag dat de vrouw haar notebook erbij had gepakt, besloot hij om naar zijn positie toe te wandelen.

Vanuit zijn ooghoeken zag Eren dat zijn Flareon hem teleurgesteld aankeek. Kasai had vast iets anders verwacht—iets waarbij hij kon laten zien dat hij iets kon, maar dit viel hem overduidelijk tegen. Hij had vast op een gevecht gehoopt, maar zijn trainer was eigenlijk opgelucht dat het daar niet op uitkwam. Dit was eigenlijk zo slecht nog niet. Hij had zijn eigen ‘werkterrein’, kon doen en laten wat hij wilde en kon ook nog eens naar zijn muziek luisteren als hij dat wilde. Zolang hij maar opschreef wat hij zag. Met grote passen liep hij een stuk om het gebouw heen, aangezien ene Hiro z’n post op de tegenovergestelde richting had en Eren net had gezien waar deze heen was gelopen. Eenmaal aangekomen, zocht hij een prima plekje uit en ging op de grond zitten, verstopt in de schaduw van de bomen die er stonden. Misschien was hij in de boom minder zichtbaar, maar als hij dan gespot werd, zag het er alleen maar meer verdacht uit. Nee, hij had een beter idee. De jongeman liet zich onderuitzakken tegen de boom en opende toen zijn notebook, terwijl hij naar het gebouw en de paden eromheen staarde. Kasai nam plaats naast zijn trainer en hield de omgeving evengoed in de gaten. Blijkbaar had hij zich bij hun opdracht neergelegd en had besloten dat hij op deze manier kon bijdragen. “Als je iets ziet, vergeet het niet tegen mij te zeggen, oké?” sprak Eren tegen zijn pokémon, die een bevestigende knik zag en vervolgens zijn blik niet meer van het gebouw afwendde. Zijn trainer haalde zijn muziekspeler weer tevoorschijn, deed zijn koptelefoon aan één kant op en zette zijn muziek weer aan. Vervolgens begon hij wat met zijn pen te draaien, terwijl hij in kleermakerszit zijn notebook op zijn schoot legde. Wat moest hij eigenlijk opschrijven? Een tijd en dan de actie die plaatsvond? Helaas gebeurde er op het moment niet veel. Voor hij er erg in had, begon Eren wat te kribbelen op de eerste pagina. Eerst leken het maar wat willekeurige lijnen, maar uiteindelijk kregen ze redelijke vormen, die wat weg hadden van de pokémon die in hem opkwamen. Hij mocht dan geen kunstenaar eerste klas zijn, toch zag het er niet verkeerd uit als je het hem vroeg. Na zijn tweede schets te hebben afgemaakt, tikte zijn Flareon hem aan en keek schuin naar rechts. Eren volgde zijn blik en zag dat er wat werknemers naar buiten waren gekomen. Meteen draaide hij de bladzijde om en begon bovenaan de pagina te noteren hoe laat het was en wat er gebeurde. “Goed zo Kasai,” sprak hij tegen zijn pokémon, terwijl zijn pen over het papier streek.
Terug naar boven Go down
avatar
Hiro Inoue


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 28
Poképoints : 50
Reputatie : 19
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 19
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job zo dec 01, 2013 1:38 am

Hiro streek over zijn baardje met het notitieboekje in zijn hand. Hij had een serieus probleem, niet dan? Aarzelend zette hij zijn pen op het papier. Eerst moest hij bepalen wat hij wilde schrijven. Hij zag wat mensen lopen, goed, maar wat kon hij daarover zeggen? Eerst moest hij natuurlijk de tijd noteren. Hij voelde dat het angstzweet hem uitbrak terwijl hij naar het papier keek. Hij wist hoe letters eruit zagen, hij wist hoe cijfers eruit zagen, maar hij wist niet welke letter en welk cijfer bij welke klank hoorde. Stel, hij wilde nu opschrijven dat het tien uur was... hij wist wel waar de wijzers van een klok dan ongeveer moesten staan. Wacht. Dan betekende dat dat het tekentje dat bij die wijzer stond, óók het teken was voor het cijfer dat hij nu wilde opschrijven. Hij probeerde zich zijn wekker voor de geest te halen. Alle tijden waren met streepjes aangegeven. Ja, zo moest hij de tijd ook opschrijven op zijn papiertje! Ijverig en met ongeoefende hand begon hij streepjes te trekken op het papier, waarbij een 0 uit 6 horizontale en verticale streepjes bestond, precies zoals bij een digitale wekker.
Het duurde even, maar uiteindelijk stond er een prachtig kunstwerk de tijd aangegeven op zijn notitieblok. Hiro haalde zijn tong weer naar binnen, want tijdens het schrijven had hij die uit pure concentratie blijkbaar naar buiten gehangen. Hij keek op van zijn notitieblok. De mensen die hij had zien lopen, waren allemaal weer verplaatst. Het waren er ook minder geworden, of verbeeldde hij zich dat? Nou ja, dat moest hij nu dus opschrijven. Hij staarde weer naar zijn notitieblokje en slaakte toen een héle, héle, héle diepe zucht. Er was geen enkele kans dat hij het binnen nu en een uur voor elkaar zou krijgen om te leren schrijven. Hij klapte het notitieblokje dicht en leunde achterover tegen de stam van de boom. Hij gaf het op. Hij zou wel woordelijk verslag doen. Van de binnenkant van zijn oogleden. Hij sloot zijn ogen en voelde zich slaperig worden. Als hij toch niets kon opschrijven, kon hij net zo goed gaan slapen. Weltrusten, Team Rocket.
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job vr dec 06, 2013 6:02 am

Destiny: 'Wat denk je Dratini, wat zullen ze er van bakken gebakken hebben?' Destiny keek haar kleine, blauwe Dratini, welke om haar nek hing, vragend aan. De Dratini antwoordde met een aantal tonen, maar daar verstond ze natuurlijk niks van. Ze begreep echter wel wat de Pokémon wílde zeggen, en dat was voor haar voldoende. Ze grinnikte en ging wat rechter op zitten. Ze was tijdens haar uur op wacht wat onderuit gezakt, voornamelijk ook doordat er niet veel bijzonders gebeurd was het afgelopen uur. Er waren hier en daar wat mensen voorbij gekomen, maar daar hield het ook mee op. Hopelijk hadden haar twee Grunts wat nuttigers ontdekt. 'Zubat,' sprak de vrouw terwijl ze een Pokéball opgooide en zich richtte tot de Pokémon die in een witte flits voor haar verscheen. 'Ga de informatie halen die mijn Grunts, als het goed is, hebben verzameld. En kijk of ze ook echt wat doen. Val ze aan als het moet en maak duidelijk dat ze een groot probleem hebben als ze niet serieus aan het werk zijn.' De Zubat knikte en fladderde er vandoor, in de richting van Eren, de man die als laatste was verschenen en Ana was komen vervangen. Destiny haar ogen vormden zich tot spleetjes. Als ze Ana in haar vingers kreeg, dan was de vrouw nog niet jarig.

Zubat: Vrolijk fladderde Zubat bij zijn gemene Trainster vandaan. Hij was blij dat hij weer eens in de open lucht was. Het was alweer een tijdje geleden sinds hij voor het laatst weg was gestuurd met een boodschap of, in dit geval, om een boodschap te halen. Ergens was het fijn om te zien dat er in de tussentijd niet veel was veranderd. Destiny was nog even angstaanjagend als altijd en Dratini lag nog altijd over de schouders van de vrouw gedrapeerd als één of andere rare sjaal. Het enige jammere op dit moment, was de zon die scheen. Zubat hield veel meer van het donker, zoals alle vleermuizen, en was het liefst in donkere grotten. Nu, helaas, was hij in de zon, buiten. De Pokémon fladderde naar zijn eerste doelwit toe; een blonde man met een Flareon. Het zag ernaar uit dat de man wel bezig was met het maken van aantekeningen, wat betekende dat hij hem niet aan hoefde te vallen. Dat was mooi. 'Ik kom de verzamelde informatie voor dit uur halen,' zei Zubat tegen de man. Hij stond er niet bij stil dat de man hem, als Pokémon zijnde, niet zou kunnen verstaan. Tja, zo slim was hij nou ook weer niet.

OOC: Goed, Zubat is dus eerst bij Eren op bezoek en gaat daarna door naar Hiro :3
December Post-NaNo 4#: +427 (2.747/50.000)

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job di maa 04, 2014 5:56 am

Eren noteerde veel verschillende dingen tussen het doodlen door, ook al kwam de meeste informatie binnen dankzij zijn Flareon. Veel dacht de man zelf immers niet van de missie en hij wist bij Arceus niet wat Team Ayumu met de informatie aan moest, maar ergens kon het hem ook maar bitter weinig schelen. Hij deed zijn deel wel en meer hoefde hij er niet van te weten. Misschien was het wel een normale surveillance om te zien hoe goed de mensen in de fabriek hun werk deden en dan had hij zich om niks druk gemaakt. Bovendien deed hij Kasai hier een plezier mee, want nu voelde de pokémon zich tenminste nuttig en dat was wat telde voor Eren. Waarom de Flareon zich vaak zo nutteloos voelde ging hem te boven, maar hij wilde er wel alles aan doen om dat tegen te werken. Voor de zoveelste keer werd zijn aandacht door zijn pokémon getrokken en voor de zoveelste keer bladerde hij terug naar de pagina waar hij dingen op noteerde. Vervolgens maakte hij een aantekening en bedankte Kasai voor zijn bijdrage. Nou ja, hij was eigenlijk degene die een bijdrage gaf, want zijn Flareon deed al het vuile werk. Het was net op dat moment dat er een Zubat ten tonele verscheen en blijkbaar iets tegen hem zei. Wat, dat wist Eren niet, want hij sprak geen vloeiend pokémons. “Euh…” Hij wisselde even een blik met Kasai uit, die naar hem toe kwam gelopen en het notitieblok van hem in zijn bek pakte. “Wat doe je?” vroeg Eren verward aan zijn pokémon, die met veel moeite het blaadje van de notities probeerde te scheuren. Toen de jongeman doorkreeg wat zijn pokémon wilde doen, scheurde hij het eigenhandig van het blok af, vouwde het tweemaal op en keek toen weer vragend naar Kasai, die met zijn hoofd gebaarde dat hij het aan de Zubat moest geven. Nog altijd verward deed hij wat zijn Flareon van hem vroeg en stak zijn hand, met het papiertje erin, naar voren. Dit moest dan wel Destiny’s pokémon zijn, was het niet? Ze had immers gezegd dat ze hen in de gaten ging houden. Was er dan al een uur voorbij? Ach, dat maakte het er in ieder geval beter op. Hij had er al een uur op zitten.

OOC: Ik had niet gezien dat hier al gepost was! Excuses voor de laatheid.
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] An electrifying job

Terug naar boven Go down
 

[TR ONLY] An electrifying job

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: Central Kanto :: Lavender Town :: Power Plant-