Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Stap voor stap(Sishuri)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Sterre Verleen


Profiel Vrouw Aantal berichten : 6
Poképoints : 6
Reputatie : 3
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Stap voor stap(Sishuri) di jul 23, 2013 5:09 am

"En nu?" vroeg een stem, diep in gedachte. Een stilte volgde, dus nam ze dat op als een teken dat hij het ook niet wist. Was het haar dan nou echt gelukt om hier al te verdwalen, dicht bij Pallet Town, haar bloedeigen dorp. Ze slaakte een zucht. Dit had ze niet bepaald verwacht van haarzelf, maar vooral niet van haar Pokémon. SpeedRun had een sterk reukvermogen en kon zeker de volgende stad kunnen opsporen met al zijn verfrissende, menselijke geuren? Ze liet haar blauwe ogen op de Arcanine onder haar vallen. Misschien moest ze hem niet de schuld ervan geven. Hij deed altijd zijn best om haar bij bestemmingen te krijgen, dat zou niet snel veranderen. Nooit , zelfs. Waarom waren ze dan verdwaald geraakt? Ze leunde zachtjes met haar hoofd op haar hand, waardoor ze een beetje scheef erbij zat. Wat was de oorzaak gebleken voor het verdwalen? Sterre wierp haar blik op het grasveldje naast het weinig gebruikte paadje. Ze zag meerdere windvlagen een mooi, golvend effect hebben op de grassprietjes, voordat ze uit het zicht verdwenen tegen de diepblauwe lucht. Misschien moest ze er niet zoveel over zitten treuzelen. Het gebied was mooi en het paadje dat ze namen moest wel ergens naar toe leiden, right? "SpeedRun, laten we maar gewoon het paadje volgen. We zien wel waar we uitkomen!" riep Sterre vrolijk uit, waarna de Arcanine instemde met zijn luide geblaf, waardoor zwermen Spearows verderop van de schrik wegvlogen.Huh? Het meisje keek de kraai-achtige Pokémon na, totdat ze uit haar zich verdwenen waren. Spearows waren altijd dichtbij steden. Een glimlach sierde haar gezicht. De Arcanine begon toen pas echter met lopen, want hij had er iets minder vertrouwen in dan zijn trainer. Sterre merkte het op, en grinnikte zachtjes. Run had zeker andere ideeën.

Tot nu toe had SpeedRun continu naar de uitgestrekte grasvelden gekeken, zeker fantaserend dat hij erover rende. Ze wist dat haar Arcanine daarvan hield. "It's your lucky day!" Grinnikte Sterre zachtjes. De Arcanine stopte met lopen en keek haar niet begrijpend aan, terwijl ze giechelde. "Grasveld," Zei Sterre iets luider, waarna er haast een soort glimlach vormde op het gezicht van de Arcanine. Alsof hij 'echt waar?'wilde zeggen, knikte Sterre. Er was een voorwaarde, ze zouden het paadje blijven volgen. Sterre had het haar Arcanine willen zeggen, maar ze moest zich stevig vasthouden aan de rug van hem. Hij was inmiddels het grasland opgegaan en rende zo snel als hij kon. De wind streek langs haren, terwijl het gehijg van Arcanine verder het enige was dat ze hoorde boven het geruis van de wind. Sterre sloot haar ogen. Heerlijk.
Ineens stopte de toevoer van de koele wind en omhulde de warmte van de zon haar weer. Verrast opende ze haar ogen en zag enkel het achterhoofd van SpeedRun. "Wat is e-" Ze kon haar zin niet afmaken, het water vulde al haar longen. Wat gebeurde er nou? Heftig sloeg ze haar armen om haar heen, terwijl ze met haar benen grond zocht. Ze moest weg! Huh? Een windvlaag streelde haar vingertoppen. Dat was het oppervlak! Sterre sperde haar ogen open, waarna ze krachtige slagen richting het haast lichtgevende oppervlakte maakte. "Bah!" was het eerste dat ze wist uit te kramen, nadat ze weer lucht bij haar hoofd voelde. Alles zag er echter nog vrij vaag uit, het water zelf had één kleur en een groot dik rood wezen stond haar verrast aan te kijken. Spoedig had de Arcanine voorzichtig haar nekvel kunnen grijpen en haar op het land neergelegd. Sterre voelde de zachte grassprieten weer onder zich, en wilde opgelucht zuchten, maar er kwam enkel gehoest uit. Ze hees haar bovenlijf omhoog en trok haar benen naar haar toe. SpeedRun maakte een jammerend geluid en Sterre wilde hem kalmeren, maar dat lukte haar gewoon niet. Dat was pas frustrerend. Het duurde een minuut of twee voordat ze zich voldoende had hersteld om zich op haar Pokémon te richten. Een schaapachtige glimlach liet ze de bezorgde Pokémon zien.

"Ik ben oké, ik ben oké,"Het kwam er moeilijker uit dan ze dacht en het bleek een hele klus om de Arcanine een aai over zijn bol te geen,maar het was het waard. Ze deed alles voor haar Pokémon. Toen pas drong tot haar door dat ze dus ineens in het water was gevallen. Hoe was dat gebeurd? Traag hees ze haar hoofd omhoog en zag ze de natte onderkaak van de Arcanine. Natuurlijk, hij wilde drinken,maar was haar even vergeten. Hij wist haar telkens toch te verrassen. Ze grinnikte kort en proesterig, maar het bleef een grinnik. De Arcanine reageerde er vrolijk op met een zacht blafje. Sterre hees haarzelf overeind en kon de wind toen wel uitschelden. Ze waren enorm koud. Toen ze haar armen bekeek, zaten die ook onder het kippenvel. Snel greep ze haar tas die om SpeedRun's middel vastzat, en pakte haar grote vest eruit, die ze direct aantrok. Een gevoel van warmte vulde haar bovenlijf, waarna ze weer neerplofte op haar knieën. Ach, nu moesten haar kleren nog drogen. Blijkbaar moest ze hier nog rondhangen, tot dan en met deze hitte moest het niet zo lang zijn. Sterre sloot weer haar ogen en hield haar armen achter haar hoofd, terwijl de wind langs haar natte haren streek en het geluid van de drinkende Arcanine de plek vulde. Nu was het eens fijn dat het zomer was, dan droogde ze eindelijk eens sneller op, plus kreeg ze het minder koud. Minuten of misschien wel uren gingen er voorbij, totdat haar Arcanine diep gromde. Vermoeid kwam Stere overeind en zag ze haar Arcanine richting een stuk struikgewas grommen. Het was zeker een persoon, tegen andere Pokémon deed hij niet. Haar hart klopte in haar keel, terwijl ze overeind kwam. Wie was dit? "W-Wie is daar?" vroeg ze beheerst, terwijl ze vanbinnen onzeker was over de situatie waarin ze zich nu bevond.
Terug naar boven Go down
avatar
Sishuri Kaimia


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 354
Poképoints : 147
Reputatie : 9
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Stap voor stap(Sishuri) wo jul 31, 2013 1:21 am

Met een zucht volgde ze de Rattata die weer eens iets had gevonden. Crumble had haar een aardig hoge heuvel opgeleid waar de wind stevig tegen haar aan blies en waar de warmte wel verdwenen leek te zijn. Toen ze met moeite boven was gekomen keek ze wat geïrriteerd naar haar pokemon, die haar een onschuldige blik wierp. “Wat is er nou?” Gromde Sishuri naar hem en Crumble haalde vanonder een omgevallen boomstronk een kapotte hoed tevoorschijn. Meteen verscheen er een glimlach op het gezicht van de Trainer die de hoed oppakte en op het hoofdje van de muis pokemon legde. Direct probeerde Crumble het hoofddeksel van zich af te schudden, maar het ding was veels te groot en deed zijn hele kop bijna verdwijnen. Zo, nu had ze een soort wraak op hem genomen. Toen de Rattata zijn voorpootjes op de rand van de hoed plaatste en zijn kopje eruit trok keek hij haar wat uitdagend aan. “Dat krijg je er nou van, eh?” Grinnikte Sishuri en gaf hem vervolgens een aai over zijn kop. Crumble sprintte de heuvel af, maar zij moest het weer voorzichtig doen. Eraf donderen stond niet op haar lijstje van dingen die ze nog moest doen in haar leven. Het gras had een prachtig groene kleur en kaatste fel af tegenover de strakke blauwe lucht. Het was weer eens een prachtige zomerdag, afgezien van sommige windvlagen die over het land heen raasden. Crumble leek onvermoeibaar door te rennen en kende zeker geen pauze. Sishuri moest zichzelf ertoe zetten niet op te geven, want ze was er zeker van dat ze haar pokemon hier gemakkelijk kwijt zou raken. De Rattata had al eerder bewezen dat hij onvoorzichtig kon zijn. “Crumble?” Riep Sishuri toen ze de paarse pokémon echt uit het oog was verloren. Hopeloosheid vond zijn weg tot haar gedachten en ze liet haar blik alle kanten op gaan. Maar nee, geen teken van Crumble. Het begin van paniek werd vertoond in haar handelingen. Sishuri begon wat rond te rennen en zocht een hogere plek, maar alles leek gewoon niet te lukken. Angstig haalde ze haar Pidgey tevoorschijn, Honey, die haar zoektocht makkelijker kon maken. “Probeer hogerop te komen en zoek hem.” Mompelde ze tegen de pokemon die een begrijpend knikje gaf en vervolgens verdween. De wind liet was zo af en toe haar vriend, maar kon de Pidgey soms echt tegenwerken. Gelukkig was haar zicht niet belemmerd. Sishuri gleed weer naar beneden en vervolgde haar zoektocht op haar manier. Plots hoorde ze het geluid van haar pokemon en rende op de Pidgey af, die met moeite in de lucht stilstond en neer keek op een paar struiken. Hoop sprankelde in haar ogen terwijl Sishuri zich vermoeid door het struikgewas duwde.

De grom kwam in haar oren terecht en Sishuri verstijfde angstig. Wat was dat? Struiken sloten haar van alle kanten in en toen Honey tussen de struiken vandaan kwam schrok ze zich bijna rot. Dankbaar zakte ze door haar knieën en liet de vogel pokemon op haar schouder hoppen. Ze had haar werk gedaan, maar Crumble was nog steeds spoorloos en waar was die grom vandaan gekomen. Pidgey fladderde wat op toen Sishuri zich op de kant richtte waar ze nog niet geweest was. “Hier?” Vroeg Sishuri en Honey knikte. Goed. Voorzichtig kroop ze door de struiken en zag tot haar opluchting een paars wezentje. Meteen dook ze op de Rattata af en greep hem met beide handen vast. Honey fladderde geschrokken op bij de plotselinge actie van haar Trainer en landde op de grond. Crumble was blijkbaar ook geschrokken en probeerde zich uit haar greep te wurmen. En toen Sishuri weer op keek zag ze tot haar schrik een van de grootste pokemon die ze ooit had gezien. In haar reactie liet ze Crumble los en kroop achteruit. Met grote ogen staarde ze naar de wolfachtige pokemon die waarschijnlijk naar haar had gegromd. Waar was ze nu terecht gekomen? Maar toen ze de Trainer erbij zag, kalmeerde ze wat. Een Trainer bij zo’n pokemon was meestal goed nieuws, toch? Sishuri stond op, terwijl ze Crumble nog goed in de gaten hield, klopte haar kleding wat af van het stof dat ze hadden opgepikt en liep voorzichtig op de Trainer af. Af en toe richtte ze haar blik op de grote pokemon, waarschijnlijk een vuur type en keek de Trainer vriendelijk aan. “Uhm, hey, sorry voor de drukte, deze jongen hier,” Ze richtte een wat afkeurende blik op haar Rattata die al nieuwsgierig naar de grote pokemon was gelopen en een beetje begon te snuffelen. “was zijn weg kwijt geraakt.” Sprak ze met een grote glimlach op haar gezicht.
Terug naar boven Go down
avatar
Sterre Verleen


Profiel Vrouw Aantal berichten : 6
Poképoints : 6
Reputatie : 3
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Stap voor stap(Sishuri) do aug 08, 2013 5:13 am

Sterre wist niet met wie ze nou te maken had. Ze wist enkel dat het een andere trainer moest zijn, het probleem was echter of deze voor problemen zou zorgen of niet. Nou, ze moest toegeven dat als deze hier kwam voor problemen ze de situatie wist te beheersen met haar Arcanine's perfecte combinatie van kracht en snelheid en de grote movepool van haar Horsea. Zelfs als de Trainer haar uitdaagde voor een gevecht kon ze de twee Pokémon de juiste weg op sturen om deze aan te pakken. Ze was zich onbewust van deze vechtlustige kant, daar begon het probleem. In haar ogen zag ze zichzelf als een zwakke trainer met sterke Pokémon waar ze een sterke band mee had. Daar stopte het. Vertrouwen had ze dus nauwelijks in haar zelf en nog minder in de Trainer die SpeedRun gelokaliseerd had. Ze hield de PokéBall van haar Horsea onbewust steviger vast, klaar om in het ergste geval Whirlpool te gebruiken als SpeedRun nadelig stond in de strijd. De struiken begonnen heftiger te bewegen, Sterre's hart klopte steviger in haar keel, waarna de gedaante van de onruststoker duidelijker werd. Twee oren, klein gebouwd en liep op vier poten. Was dat niet een Rattata? Vragend keek Sterre richting Arcanine, zonder haar blik helemaal van de struiken af te wenden, maar zag dat zijn blik strak gericht bleef op de struiken.
Sterre keek weer volledig terug richting de struiken en zag toen inderdaad een persoon verschijnen. Een jonge trainer zelfs. Het meisje had lang roze haar en rode ogen wat een vreemde combinatie was, maar iedereen zijn ding, toch?
Toen pas zag Sterre dat de ander duidelijk geen kwade bedoelingen had. De Rattata was de letterlijke onruststoker geweest. Daarmee klopte haar vermoeden dat dit zeker een jonge Trainer was die haar Pokémon nog niet helemaal onder de controle had. De jonge trainer had verder geen geëvolueerde Pokémon, enkel een Rattata en een Pidgey. Maar dat zei niets.

Ondanks deze feiten leek Sterre's Arcanine niet gerustgesteld en bleef hij de ander stilletjes volgen met zijn ogen. Sterre zuchtte zacht en keek haar Arcanine recht aan. "Geen politiehond spelen, Run." De Arcanine bedaarde direct iets, maar niet genoeg naar haar smaak. Het zat letterlijk op de grens, maar ze kon hem niet verder commanderen doordat de ander inmiddels naar hen toegelopen was en iets zei. 'Uhm, hey, sorry voor de drukte, deze jongen hier,' De ander keek afkeurend naar haar Rattata die zich bij haar Arcanine had gevoegd. Oei, als dat maar goed ging, maar tot haar opluchting snuffelde de Rattata enkel aan de grote vuur Pokémon. Snel richtte ze haar blik weer op het meisje. 'was zijn weg kwijt geraakt.' Sterre grinnikte kort. Dus dat was er gebeurd. Het kon ieder ander gebeuren, maar haar eigen Pokémon deden dat niet, ze waren te hecht. Hoewel, SpeedRun kon soms enorm koppig zijn, maar daar bleef het bij. Maar goed, wat zou ze nu eigenlijk aan de ander vragen of zeggen? Wat had zij te vertellen? Misschien een verklaring van de gedrag van haar Arcanine..? Wacht, had het meisje niet zo net de hele tijd naar haar Arcanine zitten kijken? Natuurlijk, het meisje kende waarschijnlijk geen Arcanine's, dat kon ook, ze leek met haar Pokémons niet al te ver met haar reis en Arcanine's evolueerden vanuit Growlithe's met behulp van een hele zeldzame Fire Stone. Dus, ze waren vrij zeldzaam in Kanto. "Ach, deze jochie hier was eens een politiehond, dus dat verklaart zijn waakzaamheid rond andere mensen. Maar je bent niet eerder een Arcanine tegengekomen, of wel?"Vroeg ze maar, terwijl ze haar armen achter haar hoofd hield en iets naar achteren leunde. Eigenlijk had ze nog Whirlpool, een vrouwelijke Horsea  en die was ook zeldzaam te noemen, maar die zou ze wel laten zien als de ander geïnteresseerd genoeg was.

OOC: Late&Korte post, sorry D=
Terug naar boven Go down
avatar
Sishuri Kaimia


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 354
Poképoints : 147
Reputatie : 9
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Stap voor stap(Sishuri) vr aug 16, 2013 7:38 am

Sishuri voelde zichzelf wat tot rust komen toen de andere Trainer grinnikte, goed, ze had dus geen enorme ophef gemaakt met haar komische entree. Crumble deed een paar pasjes naar achteren, toch niet zeker van de aard van de grote pokemon, maar ging languit in het gras liggen. Het interesseerde hem nooit wat anderen van hem dachten, maar waarom ook? Elke pokemon was uniek, dus elk karakter was mogelijk. "Ach, dit jochie hier was eens een politiehond, dus dat verklaart zijn waakzaamheid rond andere mensen. Maar je bent niet eerder een Arcanine tegengekomen, of wel?" Sishuri knikte terwijl ze op het gras ging zitten en aaide de Rattata een paar keer over zijn kop. Honey was niet zo van de commotie, dus had ze zich genesteld wat verderop. Sishuri merkte af en toe wel de blik op die de Pidgey op de menigte wierp. Waakzaam. Voor een moment liet Sishuri haar blik weer vallen op de wolfachtige pokemon. "Nee, nog nooit. Hij ziet er wel prachtig uit, ook al ben ik niet echt van de vuur types, toch is het een prachtige pokemon. Vooral al het zo'n trouwe metgezel is, toch?" Zei ze en liet haar blik weer vallen op de Trainer van deze mooie pokemon. Crumble draaide zich op zijn rug, een soort teken dat hij op zijn buik wilde worden gekrabbeld. Sishuri gaf in door zijn schattigheid en even later zuchtte de pokemon gerustgesteld. "Als ik het vragen mag, heb je ook nog andere pokemon?" Grijnsde Sishuri vervolgens om de stilte niet al te lang te laten duren. Het was altijd een vraag die vroeg of laat zou vallen. Sishuri was zo iemand die graag andermans pokemon wilde zien en steeds weer kwam ze voor een verrassing te staan. De ene keer zag ze een van die andere starters, een Charmander was ze al twee keer tegengekomen en steeds weer werd ze verrast door de verschillende karakters. Maar het mooiste vond ze toch de Gyarados van Mitsu. Een prachtige pokemon. Aan hem had Crumble zijn leven te danken en volgens haar wist de Rattata deze gebeurtenis nog goed. Voor de zekerheid aaide Sishuri hem nogmaals over zijn bol en keek toen de Trainer weer aan.
Terug naar boven Go down
avatar
Sterre Verleen


Profiel Vrouw Aantal berichten : 6
Poképoints : 6
Reputatie : 3
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Stap voor stap(Sishuri) di aug 20, 2013 12:36 am

Sterre keek op van de vrij kalme houding die de ander had aangenomen sinds ze hun conversatie op dreef kwam. De ander plofte neer op het gras met Sterre wat onwennig naast haar staande. Het was een beetje vreemd dat de ander ineens op de grond wilde liggen, maar het was vast niets. Zelfs toen Sterre uitleg had gegeven over haar Arcanine's beschermende gedrag bleef de ander kalm. Ze lag echter niet meer, maar zat juist. Het ontging Sterre echter niet dat een van de ander haar Pokémon waakzaam verderop hun kant op keek. Zelfs zij meende er een beetje van haar eigen Arcanine in de kleine vogel Pokémon te zien. Blijkbaar was zij niet de enige met zo'n waakzame Pokémon en dat was maar goed ook. Trainers wilden Pokémon hebben die hen verdedigde tegen vreemden en goed zouden doen in een gevecht. Daar ging het uiteindelijk om, maar elke Pokémon had weer een ander karakter. Het beste was door op deze karakter in te spelen en zo elk gevecht te winnen en de veiligheid te behouden. 'Nee, nog nooit. Hij ziet er wel prachtig uit, ook al ben ik niet echt van de vuur types, toch is het een prachtige pokemon. Vooral al het zo'n trouwe metgezel is, toch?' Sterre keek op van haar opmerking, maar liet niets merken. Ze was verrast dat de ander eraan twijfelde dat haar Arcanine een trouwe metgezel was, maar de ander had het op een goede manier bedoeld. Ze kon ook als een kreng erop reageren dat de ander haar mond moest dichtsnoeren, maar zo was ze niet. Verder had ze geen reden de ander af te snauwen. Ze had de rust misschien verstoord, maar dat ging per ongeluk en tenslotte was niemand gewond geraakt. Verder verbaasde het haar niet dat de ander nooit een Arcanine had gezien met zijn zeldzaamheid. Het waren de Fire Stone's die ervoor hadden gezorgd, maar ook de beperkte hoeveelheid Growlithe die er aren in het wild. De meeste werden getraind tot politiehonden en waren tam, zoals de hare, maar er waren minder wilde over. Sterre besefte dat ze ver was afgedwaald en reageerde maar vlug op de ander, hopend dat ze niet de indruk had gegeven dat ze zo haar twijfels over haar Arcanine had. Dat had ze namelijk niet. "Ja, mijn Arcanine is een trouwe metgezel en het is niet zo vreemd dat je nooit een eerder hebt gezien hoor. Ze zijn vrij zeldzaam," antwoordde Sterre, waarna ze voor het gemak ook maar op het gras naast het meisje vestigde. Nu vroeg ze zich wel nog af waarom de ander had gezegd dat ze niet van de vuur typen was. Waar had dat aan gelegen? Een nare ervaring of hun meestal vurige temperament? Als het een nare ervaring was, kon Sterre het beter voorzichtig aan haar stellen. De sfeer wilde ze immers niet verpesten. "Uhm, je zei dat je niet zoveel van vuur typen houd, waar ligt dat dan aan? Hun algemene koppigheid?" vroeg Sterre voorzichtig en wenkte met dat laatste richting de Arcanine die de twee Trainers strak in de gaten hield.

De andere Trainer reageerde niet of had haar vraag en antwoord gemist, voordat ze zelf verder sprak. Sterre fronste. Was dat niet een beetje vreemd? Je luisterde toch een ander? Of was dit een geval waarin de andere Trainer in haar gedachten vastzat? Het kon van alles zijn, maar wat het ook was, het gaf niet bepaald een goede indruk op haar. Ondanks het feit dat Sterre zag dat ze tegelijkertijd ook haar Rattata aan het kietelen was wat er vrij schattig en vredig uit zag. 'Als ik het vragen mag, heb je ook nog andere pokemon?' Had de ander gevraagd. Dit werd alsmaar vreemder voor haar. Kon ze nu ook al gedachtelezen, want Sterre was hier al voorbereidt op geweest, nauwelijks zeker of ze ernaar zou vragen. Ze knipperde verrast met haar ogen,maar herstelde zich weer. "Is goed hoor," antwoordde Sterre, terwijl ze overeind kwam en in haar tas graaide voor de Poké all van Whirlpool. Eigenlijk had de ander geluk har Horsea te zien, want het was een Water Pokémon en voelde zich beter in het water. Ditmaal was er eindelijk een poeltje en kon deze haar entree doen. Tot nu toe was dit maar een bizarre conversatie, maar het maakte niet veel uit. ls er iets was, zou haar Arcanine haar wel beschermen, toch? Ach, begon ze nu zelf ook aan haar Pokémon te twijfelen? Ze grinnikte bijna onhoorbaar in haar zelf. Ze wilde niet nu ook een vreemde indruk op de ander geven. Maar goed, ze had de Poké Ball van Whirlpool weten vast te grijpen en had die richting het poeltje geworpen waar een witte lichtstraal uitschoot en tot een Horsea vormde. 'Horsea!' klonk er, waarna Whirlpool pas zag dat er nog een Trainer achter Sterre was. Het moest zeker overweldigend zijn, want haar Pokémon was namelijk juist vrij verlegen en onzeker. Het tegenovergestelde van haar Arcanine op dat punt. Daar zat ze momenteel wel aan te werken, maar veel vooruitgang hadden ze nog niet geboekt. Ze had haar pas recent gevangen. "Zeg maar gedag tegen Whirlpool, maar let op, hij is nogal verlegen," Waarschuwde Sterre snel. Ze zag namelijk weer de fiasco voor haar dat een andere Trainer eens haar Horsea had benaderd en deze haar Smoke Screen had gebruikt om uit de benarde situatie te komen. Sterre wilde niet dezelfde scenario weer beleven. Ze stapte even iets op zij en aaide de bijna onder water verdwenen Horsea over haar kopje, waarna deze traag maar gestaag haar kopje weer boven water liet verschijnen. "Wees gerust, ze doet niemand kwaad," zei ze gerustellend tegen de Horsea, hoewel ze het natuurlijk nooit zeker kon weten.
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Stap voor stap(Sishuri)

Terug naar boven Go down
 

Stap voor stap(Sishuri)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Southern Plains-