Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Comeback

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Comeback di aug 13, 2013 6:52 am

Vincent sloeg zijn ogen stilletjes neer, terwijl hij zijn hand zachtjes over de kop van de Jolteon bewoog. Het was eenvoudig af te lezen voor zelfs een simpele ziel dat Vincent niet alleen moe was, maar ook hard aan het nadenken was. Een boekje op zijn schoot met de informatie over alle gymleiders in de Kanto regio met een Pokédex naast hem op de bank zeiden genoeg. Het werd voor zijn gevoel nodig tijd een nieuwe Pokemon e vangen en deze stevig te trainen voor de Rock en Ground gymgevecht. Zijn Jolteon was enorm in het nadeel, maar had wel enkele aanvallen die effectief zouden zijn tegenover het type Pokemon die Brock, de eerste gymleider van Pewter City, gebruikte. Ondanks de tactiek die hij al had bedacht om met zijn Jolteon de Geodude slim af te zijn, kon hij de verdere acties van deze Pokemon niet nu al voorspellen. Bovendien had Brock nog een tweede Pokémon, een Onix. Die was in enkele punten sterker dan zijn Jolteon, dus moest hij zeker een tweede Pokémon hebben. Zijn blik gleed over de beperkte informatie dat het boekje over de Onix gaf, en nam de woorden goed in zich op en wat hij al via zijn vader over deze Pokemon te weten was gekomen. Onix was een relatief snelle Pokémon die bekend staat om zijn Defense en minder om zijn Attack. Dus hij moest gebruik maken van de Attack en de Defense van deze Pokémon. Onix beschikte volgens het boekje een aanval dat zijn verdedigingsniveau deed verhogen om het moeilijker te maken voor de trainers om de Onix uit te schakelen. Hij had zo zijn bedenkingen om de woorden. Hij kon dus waarschijnlijk Defense Curl of iets vergelijkbaarder, maar dan was de tactiek vrij simpel om deze uit te schakelen. Je had een Pokémon nodig die in het voordeel tegenover de Onix is, en eventueel een status kan toedienen, zodat de Onix met meerdere malen van effectieve aanvallen uitgeschakeld word. Dus hij had een water Pokémon nodig met een redelijke HP voor eventuele aanvallen van de Onix en een prima Speed om niet achter te raken op de redelijk snelle Onix. Vincent greep de Pokédex naast hem en zocht direct het water Pokemon lijst af. De eerste die langskwam was Squirtle, maar het was een starter en waren enorm zeldzaam in het wild, dus sloeg hij deze over. Toen volgde Psyduck die voldeed aan zijn waarden. Hij had echter zo zijn twijfels over deze Pokémon. Ondanks dat deze Confusion kon en verder een goede movepool had, klikte het gewoon niet helemaal. Vincent drukte een knop weer in en kwam toen bij Poliwag terecht. Wacht, een Poliwag? Was dat niet eerder al zijn overweging geweest? Bedenkelijk keek hij naar de Pokédex. De keer met Kayne had hij deze Pokémon al overwogen. De Jolteon jammerde bezorgd. Was er iets mis? Hij volgde de blik van de Jolteon en zag deze gericht staan richting een struikje, niets bijzonders. Dat zou een normale Trainer denken, maar Vincent kon al raden dat een Pokémon hun had gevonden in plaats van andersom. Hij knikte naar zijn Jolteon die iets bedaarde, maar het struikje in de gaten hield. Dus, een Poliwag? Ze hadden vrij veel HP en bovendien een redelijke Speed.  Vincent keek naar hun move pool en grijnsde. Oeh, dat zag er al vrij goed uit. De evolutielijn van deze Pokémon was ook al vrij interessant met de uiteindelijke evolutie in Poliwrath, een Water en Fight type. Interessante combinatie! Vincent was direct redelijk overtuigd en klapte zijn Pokédex dicht en plaatst die terug in zijn broekzak. Het boekje klapte hij dicht en legde die terug in zijn tas. Een Poliwag dus. Vincent wist echter dat Leistung een paar minuten geleden nog een Pokémon had opgemerkt in de struiken, dus had hij snel een Poké Ball uit zijn tas weten te halen. Dat was het teken voor Leistung om overeind te krabbelen en zijn aanvalshouding aan te nemen. Hoewel de Pokémon inmiddels veel verder kon zijn, zou Leistung deze Pokémon wel weten op speuren met zijn uitstekende reukzin en gehoor. “Laten we gaan, Leistung!”

De Trainer en de gele Pokémon baanden zich een weg tussen de dichte struiken van de Viridian Forest, waarin ze al een keer eerder waren geweest zonder veel succes en de nare ervaringen nog in hun achterhoofd. Vincent was het dichte bos neutraal binnengestapt, maar zag dat Leistung in het gebied anders reageerde dan eerst. Het kon aan de concentratie om de Pokémon weer terug op te sporen liggen, maar Leistung leek meer vastberaden en zelfverzekerd te zijn dan de vorige keer. De houding van de gele Pokémon was steviger en de kop van hem stond hoger. Dat as al genoeg bewijs dat door hun eerdere ervaringen in de Viridian Forest een goede invloed op Leistung had gehad. Nu nog op hem. ‘Jol!’ klonk er ineens. De blik van Vincent en zijn gedachten waren direct gericht op Leistung die hem doorwees naar een Pokémon die verderop een poeltje verliet en hen toen pas had aangekeken met zijn glazig staande ogen. Het was een blauwe, vrij kleine Pokemon met grote ogen en vrij grote lip en korte achterpoten, maar een lange zwemstaart. Ook had deze een bekend karakteristiek; de zwarte cirkel vormende lijn over een spierwitte buik. Het was een Poliwag! Ze hadden geluk deze in de Viridian Forest zelfs maar tegen te komen. Maar het was tijd voor het gevecht zelf. Zonder iets te zeggen, verplaatste Leistung zich recht tegenover de kikkervis Pokémon in een aanvalshouding. De Poliwag keek de Jolteon vrij angstig aan, maar hervatte zich en zwaaide uitdagend met zijn lange zwemstaart. Toch een vechtertje, dit was dus zeker een goede tegenstander. Vincent baarde zich enkel zorgen dat Jolteon zichzelf weer dezelfde aandoening als eerder zou aandoen, dus moest hij degelijk opletten met de elektrische technieken van Leistung tegenover de nadelige Water Pokémon. Maar goed, hij moest de eerste zet doen, voordat de Poliwag de kans zou krijgen. “Leistung, doe Thunder Wave!” De Jolteon liet een bol elektriciteit boven zijn lijf verschijnen en richtte deze toen op de Poliwag. Vincent grijnsde lichtjes, de aanval raakte altijd en zorgde ervoor dat de Poliwag ’s lijf verlamd raakte en deze minder vaak aanvallen kon uitvoeren en uiteindelijk makkelijker te vangen was. De aanval raakte de Poliwag die iets naar achteren schoot, geraakt werd, maar ondanks de schokken die zijn lijf omhulde, zich sterk hield. De eerder glazig staande ogen van de Poliwag stonden nu vechtlustig, maar niet kil. De verlamde Poliwag schoot richting zijn Water Gun richting Leistung. Een water straal baande zich en weg richting de gele Pokémon, maar deze wist de aanval te ontwijken, door opzij te springen. Zachtjes landde Leistung op het inmiddels natte grond. “Doe Shadow Ball en dan Pin Missile!” Leistung knikte en opende zijn bek, terwijl een donker gehulde bal zich daar vormde en steeds krachtiger leek te worden. De Poliwag echter liet het er niet bij zitten. De Poliwag voerde zijn Rain Dance uit, moeizaam door zijn verlamde lichaam. De wolken boven hun vormden samen een geheel en spoedig was het aan het regenen. Dat stopte Leistung ’s aanval echter niet die zijn Shadow Ball had afgeschoten en zijn stekelige lichaam liet gloeien en vervolgens scherpe lichtgevende punten schoot op de Shadow Ball, zodat deze samen tot een vrij effectieve aanval konden vormen. Vincent keek echter licht bezorgd toe richting de steeds meer modderige grond waar ze op zaten. Toen viel zijn blik op de Jolteon die zijn Pin Missile deed. Wacht eens even.. Voordat Vincent wat kon zeggen, zakte Jolteon met zijn voorpoten in de modder, waardoor zijn Pine Missile de Shadow Ball misten en juist de grond voor de Poliwag raakte. Vincents gezicht betrok. Nee, hea. Hij zag Leistung steeds verder de modder in verdwijnen en beet op zijn onderlip. Met geen enkele aanval kon hij Leistung uit deze situatie halen. ‘Poli!’ Klonk er ineens, waardoor Vincent de lucht inkeek en zag dat de Pine Missile met de kleine explosies ervoor had gezorgd dat Poliwag de lucht in was geschoten en dat betekende dat Poliwag met welke aanval dan ook nu zijn kans kon grijpen goed zijn aanval te kunnen richten op Leistung. Ondanks het verlamde lijfje van de Poliwag kon deze nog wel een niet lichamelijke aanval afvuren at hem irriteerde. Of.. juist niet? De Poliwag naderde met een volle snelheid de Jolteon. Dit was Body Slam, niet waar? Hij zag dat Leistung echter bijna was verdwenen in de modder. Wacht, Vincent had een idee. “Agility!” Het was een techniek dat ervoor zorgde dat een Pokémon lichter werd en sneller zich kon voortbewegen. Leistung voerde zijn agility uit en hij zag dat een groter deel van de Jolteon boven de modder wist te steken. Aandachtig keek hij richting de Poliwag die Leistung snel naderde. Met Agility zou hij Leistung ook sneller kunnen ontwijken, niet waar? Zware Pokémon verdwenen immers sneller in modder. Hij wilde echter wachten tot de Poliwag Leistung bijna had benaderd met zijn Body Slam. Twee seconden gingen er voorbij, voordat de Poliwag de Jolteon bijna had kunnen raken. “Thunder Bolt!” Leistung schot de modder uit. Vincent wist dat de modder de geleiding zou tegenwerken, daarom had hij voor deze vrij sterke elektrische aanval gekozen. De Poliwag was overwelmd door de actie van de Jolteon, maar stopte zijn aanval niet. Leistung ‘s vacht werd omhuld door elektrische schokken, waarna hij een elektrische lading recht op de Poliwag had gelanceerd, op het moment dat de Poliwag de Jolteon had geraakt. Het was risicovol, maar de modder zou ervan weerhouden dat Leistung weer teveel elektriciteit zou opnemen. Door de klap van de twee aanvallen ontstond er een luide explosie, gevolgd door een sterke wind, waardoor Vincent zijn arm voor zich hield en pas na een paar tellen de staat van zijn Pokémon kon observeren. In de rook zag hij de silhouet van zijn Jolteon staan, maar ook die van de Poliwag. Dit was het moment van de waarheid. Hij wierp de PokéBall richting de Poliwag en zag de silhouet van de Pokémon erin verdwijnen, vervolgens galmend met het herkenbare geluid van een bewegende PokéBall. Had hij een nieuwe Pokémon, of niet?

De bal wiebelde even heen en weer, maar de Poliwag wist te ontsnappen! Met een flits kwam hij weer uit de bal, vastbesloten om nog verder te vechten.


Note: ik heb wel even zitten twijfelen of je de Poliwag zou vangen, omdat je duidelijk veel moeite in je post hebt gestoken. Je gebruik van aanvallen is echter heel onrealistisch. Jolteon leert Thunder Wave pas op level 57, omdat hij deze ook als TM kan leren, vind ik dat nog wel oké. Echter, je gebruikt ook Pin Missile en Agility, die Jolteon op respectievelijk level 36 en level 64 (!) kan leren. Houdt hier rekening mee in het vervolg van je gevecht, dan zul je de Poliwag ongetwijfeld vangen Wink


Het leek erop dat het hem niet gelukt was. De Poliwag was uit zijn Poké Ball geschoten en had duidelijk nog enige vechtlust in zich. Vincent had ook niet kunnen verwachten dat de strijd die hij had geleverd zo simpel zou zijn. De rook trok weg en hij zag hoe zijn Jolteon enkele nieuwe schrammen had gekregen door de Body Slam van de Poliwag. Maar de Poliwag had natuurlijk ook de klap van een vrij effectieve Thunder Bolt moeten opvangen. Nu zou hij enkel de Poliwag geen kans meer geven om een tegenaanval te maken. De regen was inmiddels gestopt, Rain Dance was immers een aanval die maar voor eventjes effect had. De grond was echter nog vrij modderig, niet optimaal voor een aanval waar Jolteon een aanloop voor nodig had. Het werd dus tijd voor een andere aanpak. Vincent wist dat de Poliwag nog niet veel aan kon, evenals Jolteon, dus had hij een goede techniek nodig dat de strijd zou doen keren. "Leistung, doe Tail Whip!" De Jolteon draaide zich om en gebruikte zijn Tail Whip. Hij liet zijn vrij kleine staart op en neer gaan, waardoor de Poliwag direct kalmeerde en hopelijk minder snel zou overgaan op een aanval. Nu moest hij de kans nemen voor een tegenaanval! "Spring en gebruik je Quick Attack!" Puur uit veilighed liet hij zijn Pokémon deze aanval uitvoeren, omdat de aanval eerder aan kwam dan de aanval van de ander. De Jolteon deed wat hem gezegd werd, maar Vincent zag dat de Jolteon niet veel meer kon verdragen. De Jolteon gebruikte zijn Quick Attack en de Poliwag schrok hevig van de plotselinge aanval. Het was te laat voor de Water Pokémon om nog te ontwijken en de aanval raakte de Poliwag. Snel voordat de Poliwag weer zou tegenwerken, wierp hij een andere PokéBall naar de Poliwag, hopend dat dit de Pokémon in zich wist te houden. De PokéBall slurpte de Pokémon binnen en bewoog lichtjes heen en weer. Zijn hart klopte in zijn keel. Was het hem nu wel gelukt?

De Poliwag had geen energie meer om zich te verzetten. Het lampje van de Pokéball doofde al snel: Gefeliciteerd, je hebt een Poliwag gevangen!
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback zo aug 18, 2013 10:51 pm

So hard to face what had gone wrong
We've got to make this work
And give it our all

Epica - Our Destiny
De nederlaag tegen Brock van de Pewter City gym was een enorme klap geweest voor Quirina. Hoewel ze nog diezelfde avond tegen zichzelf had gezegd dat het echt niet erg was en dat ze gewoon nog wat beter moest trainen, bleef er een gevoel aan haar knagen. Het hielp ook niet dat Lorelei  haar de hele nacht gezelschap had gehouden; een aanhoudend gehuil dat nu eens zachter werd en dan weer aanzwol tot een oorverdovende weeklacht. Frigg fluisterde dat ze misschien beter eerst nog even kon trainen, terwijl Hel eroverheen krijste dat het een oneerlijk gevecht was geweest en dat ze Brock moest aanklagen. Heel vaag on ze in de achtergrond Sága horen, die haar probeerde gerust te stellen en in slaap te sussen. Het hielp niets. De nacht was lang en duister. De enige die haar erdoorheen wist te slepen, was Ara, die zijn veren tegen haar aanvleidde en haar kopjes gaf als er weer een traan naar beneden biggelde. Pas tegen de ochtend was Quirina in slaap gevallen.
Nu ging het beter. Quirina had zich wat meer verdiept in de Pokémon van Brock en dan met name hoe ze met haar Normal-Flying Pokémon een Steen-Grond Pokémon kon verslaan. Ze kwam tot de conclusie dat ze geluk had met haar Doduo, omdat grond-aanvallen geen effect hadden op het Vliegend-type. De Steen-aanvallen van haar tegenstander waren echter veel gevaarlijker. En de Self-destruct. Quirina kon nog steeds niet geloven dat Brock zijn Pokémon zo’n aanval had laten uitvoeren, maar misschien was de Self-destruct niet zo dodelijk voor de Geodude als het leek. Misschien kon hij zijn stukjes gewoon weer bij elkaar schrapen en leefde hij dan weer... of zo. Voor haar Ara was de aanval in ieder geval behoorlijk pijnlijk geweest en Ara was er ook behoorlijk ondersteboven van geweest dat de Geodude misschien dood was.
Hoe dan ook, Quirina had een hele lijst doorgespit van aanvallen die haar zouden kunnen helpen in het gevecht, maar werd daar niet vrolijk van. Haar Doduo kon voornamelijk Normal en Flying-type aanvallen leren – en wat Psychic attacks, maar die wilde ze Ara niet aanleren. Toxic zou misschien nog een uitkomst bieden als ze de Geodude kon vergiftigen, maar als dat niet lukte, was het een belabberd slechte aanval tegen een steensoort. Ara kon ook een ijsaanval leren, maar toen ze zag wat voor effect Haze had, besefte ze dat ze dáár niet mee ging winnen. Uiteindelijk vestigde ze haar hoop op Steel Wing, een TM die ze in de markt dacht te kunnen kopen. Ze kwam bedrogen uit, want Steel Wing lag behoorlijk boven haar budget. Het was echter wel in de markt, dat een aardige, oude meneer haar vertelde over de Hidden Power, een TM die redelijk makkelijk te verkrijgen was én sterk kon zijn. Het was altijd een verrassing wat de Hidden Power zou worden.
Daarom liepen Ara en Quirina nu naar het bos van Viridian City, waar ze de Hidden Power van Ara zouden optimaliseren. Ze waren tot de conclusie gekomen dat Ara de Hidden Power van het type fighting had geleerd en dat haar poten behoorlijk hard konden aankomen tijdens die aanval. Om echt een kans te maken tegenover de Steengym, moesten ze de aanval nog wel wat beter onder de knie krijgen. Het liefst had Quirina tegen steentypes gevochten, maar de vorige keer dat ze Mount Moon was doorgetrokken stond haar nog duidelijk voor de geest. De duisternis. De stilte. Dat ze op de terugweg nog een keer door de grond moest, was al erg genoeg.
Het bos was een stuk uitnodigender en Quirina kon het niet nalaten om zachtjes te gaan zingen. Ze zong een liedje in een taal die ze niet kende en ze had ook geen flauw idee waar het over ging, maar het deuntje beviel haar wel. Pas toen Ara haar tot stilte maande en haar duidelijk maakte dat ze zo echt geen Pokémon tegen zouden komen, hield ze haar mond. Ze keek speurend rond, op zoek naar Caterpies, Beedrill of misschien zelfs een Pikachu, maar zag niets.  Was ze misschien alsnog te luidruchtig? Ze ging op haar tenen lopen en vermeed elk takje, toen plotseling een stem door het bos galmde: ‘Leistung, doe Tail Whip!’ Quirina zakte weer terug op haar hakken en keek in de richting van het geluid. Toen keek ze Ara vragend aan. Ara keek al net zo vragend terug.
Samen liepen ze in de richting van het geluid, waar nog meer geroep vandaan kwam. Al snel zag Quirina de bron van het geluid. Ze bleef in de schaduw van een boom staan om te zien wat er aan de hand was en zag de trainer toen een Pokéball op een uitgetelde Pokémon afgooien. Ze keek nieuwsgierig toe. Ze had nog nooit in het echt een Pokémon gevangen zien worden, alleen op TV en in tijdschriften. Nu zag ze de kleine Pokémon opgeslurpt worden, waarna de bal heen en weer begon te wiebelen. Echter niet voor lang, want het rode lampje doofde al na enkele seconden.

Quirina wachtte nog een paar seconden en liep toen naar de oudere trainer toe. ‘Hallo,’ zei ze simpelweg, want verlegen was ze absoluut niet. ‘Gefeliciteerd met je vangst. Wat voor Pokémon is het?’ Ze wierp ook even een blik op de Jolteon, die blijkbaar Leistung heette. Ze glimlachte naar de Pokémon en stak vrolijk haar hand op. Ara, haar eigen Doduo, had wat minder haast om kennis te maken met het elektrische type.
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback ma aug 19, 2013 2:18 am

Zeichen. Dat zou de naam van zijn nieuwe Pokémon worden door zijn vrij koppige natuur om zich lang te weerhouden om werkelijk waar gevangen te worden. Hij mocht de Poliwag echter wel met zijn volharding om nauwelijks op te geven en de strijd te winnen. Het zou vooral dan de uitdaging worden om de Poliwag naar zijn doelen te streven dan die van de Pokémon zelf, of ten minste een beetje. Zijn Pokémon moest niet als een zombie alles doen wat hij zei, zonder zelf een doel of idee te hebben. Leistung had zelfs kunnen bewijzen dat hij zelfs door de commando’s van zijn Trainer te volgen nog wel eigen doelen had in zijn leven. Zijn doelen waren dan ook vrij abstract, sterker worden en een gelukkig leven leiden. Sterker worden werd hij door middel van gevechten en het gelukkige was iets waar Vincent de Pokémon in hielp. Leistung wist namelijk zelf wat hij onder een ‘gelukkig leven’ verstond. Maar goed, wat zou dat wezen bij deze Poliwag? En wat waren in ieder geval de doelen van deze Pokémon? Hij zou het met de tijd wel weten, maar voor nu liet hij de Poliwag even in zijn PokéBall rusten. Deze had rust verdiend na de pittige strijd die hij met zijn Jolteon had gevoerd. Bovendien zou zijn Poliwag’s  gezondheid kunnen verergeren als hij hem nu weer uit zijn PokéBall liet verschijnen en vrij liet lopen. Sommige Trainers konden dit als een slechte actie zin, in de zin van dat de Poliwag niet direct zijn of haar naam te horen kreeg en even kennis kon maken met de rest, maar dat waren in zijn ogen vrij simpele Trainers. Hij bood aan wat de Pokémon zelf wilde na een gevecht; rust. Als je een nieuwe Pokémon gaf wat hij of zij wilde maakte je al een band op. Een vertrouwensband. Die simpele trainers dachten uiteindelijk enkel aan zichzelf als ze direct de Pokémon wilde overdonderen met hun naam en nieuwe vrienden. Dat was pas verkeerd. Vincent slaakte een zucht. Maar de trainers dat vertellen was niet zijn ding, hij kon zijn tijd beter besteden.

Vincent legde de PokéBall in zijn tas en liet zijn blik op de overige lege vier PokéBallen vallen. Elk zouden ze ooit zijn gevuld met een teamgenoot waar hij veel mee zou beleven. Het was duidelijk dat hij nog een lange weg moest gaan, wilde hij die vullen evenals zijn badge kistje. Snel ritste hij zijn tas dicht en keek met een goedkeurende blik naar Leistung die onder de schrammen zat, maar toch bleef staan. Leistung leek wel meer vastberaden te worden. Dat was een aardig interessante ontwikkeling. Maar ook Leistung had zijn rust nou wel verdiend. Vincent had Leistung’s Poké Ball tevoorschijn gehaald, maar de gele Pokémon schudde heftig zijn kop, maar zakte alsnog door zijn poten. Nu werd hij wel aardig bezorgd. Waarom had Leistung geweigerd de Poké Ball in te gaan? Hij verkeerde in een slechte staat. “Leistung..” mopperde Vincent zachtjes, maar de Pokémon gaf niet toe. Wat hem meer zorgen baarde was dat zijn Pokémon zelfs te uitgeput leek om op zijn eigen poten te staan. Veel rennen zoals de vorige keer met Kayne zou nu haast fataal kunnen zijn. Wat verkeerde de Pokémon toch? ‘Hallo,’ Vincent schrok en toen hij zich eenmaal had omgedraaid zag hij een jongere meisje staan met roodbruin haar en in dezelfde kleuren waren haar ogen getint. Toen het meisje hun kant op liep zag hij pas het twee koppige vogel Pokémon achter haar verschijnen, ook wel een Doduo genoemd. Dit was toch een Normal/Flying type? Hij schudde de gedachten weg, maar er volgden juist vragen. Wie was dit meisje en waar kwam ze vandaan? Zijn blik viel even verward op Leistung die met dezelfde blik terugkeek en spoedig zijn blik weer van Vincent had afgewend. Ging zijn Pokémon door een puberteit, want daar leek het op. Ach, hij had de trainer- gezien ze een Pokémon had die niet wild leek- om zorgen over te maken. Het voelde niet goed dat ze zijn vangst had gezien, wie weet wilde ze deze zelfs stelen. Op zijn hoede volgde hij de bewegingen van het meisje.

‘Gefeliciteerd met je vangst. Wat voor Pokémon is het?’ vroeg het meisje, terwijl haar blik op Leistung viel die het allemaal maar verdacht vond. Vincent kreeg nu enkel een bevestiging op de indruk dat ze de Poliwag van hem wilde afpakken. Het was echter wel vreemd dat ze vroeg naar welke soort het was, terwijl Poliwag herkenbaar was en ze zo kort na de strijd arriveerde dat ze het moeilijk gemist kon hebben. Alsnog antwoordde Vincent maar voor de zekerheid. “Een Poliwag, een Pokémon van het type Water,” zei hij maar snel, omdat het meisje haar Doduo kennis liet maken met zijn Jolteon. Het was vreemd dat deze Pokémon niet eens verlegen was, maar net als Chiaki was, ruw beschreven. Op zijn hoede volgde hij het meisje verder die glimlachend haar hand beleefd had opgehouden voor de gele Pokémon. Ze leek vrij vriendelijk, maar het idee dat ze weleens zijn Poliwag wilde stelen voelde niet goed aan. Hij moest voor de draad komen ermee. “Hoelang zat je daar al in de struiken? En heb je niet eerder een Poliwag gezien in het wild?” vroeg Vincent koeltjes, hopend dat de nare onderbuik gevoel zou verdwijnen. De Jolteon voelde zich ook niet al te kalm over de situatie en keek de twee koppige vogel Pokémon aan. “Hallo daar, hoezo zijn jullie en je Trainer zo ver de Viridian Forest ingetrokken voor het zien van een gevecht?” vroeg Leistung aan de Pokémon met een kleine glimlach. Echter, na zijn woorden uitgesproken te hebben schoot er een pijnsteek door zijn kop en kon hij de neiging om te schreeuwen dempen tot een klein kreuntje. De Body Slam van de Poliwag van eerder had hem zeker geen goedgedaan. Leistung wreef zachtjes over zijn kop en keek de Doduo verontschuldigd aan.
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback wo aug 21, 2013 2:35 am

Het ontging Quirina totaal dat de jongen voor haar – die toch zeker wel een paar jaar ouder was dan zij – zich niet op zijn gemak voelde. Dat zoiets überhaupt kón was haar geheel onbekend, want ze zag in zichzelf totaal geen gevaarlijk of bedreigend type. Ze was gewoon spontaan – en dat moesten andere mensen maar gewoon meteen weten.
‘Een Poliwag,’ antwoordde de jongen op haar vraag, waar hij ook nog aan toevoegde dat het een water-type was. Quirina knikte ten teken dat ze wist wat een Poliwag was. Ze had er alleen nog nooit één in het echt gezien. Poliwag was voor haar, Normal-trainer zijnde, dan ook totaal geen boeiende Pokémon. Ze had wel vaker de neiging om het bestaan van bepaalde Pokémon die haar niet interesseerden te vergeten.
Pas bij de volgende vraag van de jongen, verdween Quirina’s glimlach. Hij zei: ‘Hoelang zat je daar al in de struiken? En heb je niet eerder een Poliwag gezien in het wild?’ Hoewel zo’n vraag (of eigenlijk twee vragen) op meerdere manieren kon worden geïnterpeteerd, kwam het in deze situatie over alsof hij zich aan Quirina’s aanwezigheid stoorde. Quirina keek hem ietwat geschrokken aan, terwijl haar gedachten in een flits teruggingen naar haar schooltijd, waar ze nooit door andere kinderen geaccepteerd was. Meteen diende Hel de Hatelijke zich aan in haar hoofd: Geef hem een klap in zijn gezicht en loop weg, siste de stem woedend. Ik heb je al zo vaak gezegd dat je niet zo aardig moet doen tegen andere mensen. Zij doen ook niet aardig tegen jou! Maar zodra Hel over zoiets begon, moest Sága zich er natuurlijk ook mee bemoeien: Nee, Quirina, niet doen, zei ze zacht en bezorgd. Dat levert alleen maar problemen op. Hij bedoelt het vast niet zoals het overkomt. De derde stem, Frigg, stemde daar meteen mee in: Niet alle mensen zijn slecht, zei deze. Het meisje Arya negeerde je ook niet. Die kwam zelfs uit eigen beweging naar je toe. Dat leverde alleen maar een hoongelach van Hel op.
‘HOU OP!’ gilde Quirina hevig verward. ‘Ik kan toch niet zomaar... ugh... jullie moeten je er niet mee bemoeien. Het is mijn hoofd. Mijn leven. Ga wég!’ Toen werd ze zich pas weer bewust van de jongen tegenover haar. Ze voelde dat ze knalrood werd en wreef over haar slapen, als om aan te geven dat haar hoofd barstte van de koppijn. ‘Sorry,’ zei ze tenslotte zwakjes. ‘Ik eh... ik zag alleen dat je die Poliwag ving. Eh...’ Ze sloot haar ogen en schudde even met haar hoofd, als om de stemmen in haar hoofd weg te jagen. ‘Als je het vervelend vind dat ik hier ben... nouja... zeg dat dan maar, dan ga ik weer weg.’ Ze moest moeite doen om niet weer in huilen uit te barsten. Haar zo slecht verlopen gymgevecht had meer impact op haar gehad dan ze had vermoed en dat terwijl haar reis zo veelbelovend was begonnen met haar ontmoeting met Arya en de snelle tocht door Mount Moon.

Terwijl Quirina zo worstelde met de stemmen in haar hoofd, beantwoordde Ara de vraag van de Jolteon: ‘We zijn niet het bos ingetrokken voor het zien van een gevecht,’ antwoorde Atum en Amon nam het naadloos over van dat punt: ‘Maar we wilden hier in Viridian Forest gaan trainen voor de Steengym.’ ‘Toen hoorden we jullie vechten,’ ging Atum verder en Amon zei ten slotte: ‘En toen bleef Quirina staan, want ze vond het wel boeiend.’
Even hielden de twee koppen op met praten, terwijl ze de Jolteon probeerden in te schatten. Als vliegend type was Ara niet zo gediend van Jolteon of enige andere elektrische Pokémon. De twee koppen waren dan ook wat terughoudend en wilden niet het risico lopen dat ze de Jolteon boos zouden maken of zo. Toch kon Amon het niet laten om te vragen: ‘Je ziet er moe uit, was het gevecht zwaar?’
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback wo aug 21, 2013 11:51 pm

De ander had geknikt waaruit Vincent kon opmaken dat ze degelijk leek te weten wat een Poliwag was. Dat was een verrassende wending. Dus deze trainer wist waarvoor ze kwam. Dat maakte haar indruk er niet beter op, maar Vincent bleef het gevoel hebben dat het meisje onschuldig was. Zou dat komen door haar uiterlijk dat overeenkwam met het uiterlijk van zijn buurmeisje? Vast wel. Vincent kon geen andere reden verzinnen, waardoor hij het meisje niet meer hoefde te wantrouwen. De meeste Pokémon jatters die maakten hun doel duidelijk, lichamelijk en vocaal, maar het meest sluwe zouden zeker slim handelen en juist onschuldig proberen over te komen om niet verdacht te zijn. Dat laatste was misschien nu gaande. Om de restjes waarheid boven te halen had hij dan ook scherpe vragen gesteld om zichzelf en de ander uit deze niet plezante situatie te halen. Wat de ander ook zou doen, hoe klein deze beweging moest zijn, Vincent zou eruit kunnen opmaken of ze inderdaad een dief was. Nadat hij de vragen aan haar had gesteld, keek hij haar recht aan zonder iets van zijn eigen gedachten te laten zien. De reactie van het meisje was echter anders.  Eerst verdween haar glimlach, maar nam toen plaats voor het vreemde deel van haar reactie, haar plotselinge gil. ‘HOU OP!’ had het meisje gezegd, terwijl ze gilde. Vincent was vrij verrast door deze vreemde reactie, omdat hij niets in zijn vraag had kunnen zien dat naar een zulke reactie kon leiden. De vreemde was dat hij nu de indruk kreeg dat ze het niet tegen hem had, maar een ander persoon. Maar als dat zo was, waar was deze dan? Vincent keek haar zonder een emotie aan, maar nam maar aan dat het tegen hem bedoeld was geweest, op een manier waarop het leek dat ze vaker deze vragen toegediend kreeg of het teveel as geworden voor de arme ziel.

Haar verhaal vervolgde echter, waardoor het haar reactie iets verduidelijkte. ‘Ik kan toch niet zomaar... ugh... jullie moeten je er niet mee bemoeien. Het is mijn hoofd. Mijn leven. Ga wég!’ Had het meisje gezegd. Dan klopte dat gevoel van eerder dat ze het toch niet tegen hem had, maar juist een ander. Een ander die blijkbaar voortleefde in haar geest. Vincent wist niet wat hij hier verder van moest denken, het was niet iets wat hij vaak tegengekomen was, maar hoeveel vrienden had hij nou? Drie? Daar kon hij niet veel mee. Het volgende moment leek het meisje hem weer op te merken en werd haar gezicht nogal rood. Weer iets wat hij niet eerder had gezien. Hoezo werd haar gezicht nou rood? Wat was daar nou goed aan? Ach, hij viel weer op de gedachte van eerder, hij begreep mensen nog steeds niet zo goed. Maar het kon iets met schaamte te maken hebben of woede. Dat zou passen na haar plotselinge uitbarsting tegen iets wat enkel zij zag of hoorde. Nu pas drong hem weer dor dat hij haar nog had verdacht van diefstal, hoewel dat gevoel nu drastisch minder was geworden, wie weet door de verbazing dat haar reactie op hem had gehad. ‘Sorry,’ zei ze, maar zwakker dan eerder, ‘Ik eh... ik zag alleen dat je die Poliwag ving. Eh...’ Was ze echt onschuldig? Vincent sloeg zijn armen over elkaar. Zelfs een dief zou niet zo hebben gereageerd, maar kon hij enkel met dit feit haar als onschuldig beschouwen? Het was een moeilijke keuze, maar hij besloot haar een kans te gunnen. “Oké,” zei Vincent kalm met een knik. Zijn blik viel even op haar Doduo die in gesprek leek te zijn met Leistung. De situatie leek goed te zijn en Leistung leek iets meer op zijn gemak bij de ander te zijn. Toen hij de ander weer aankeek kwamen de woorden van Chiaki weer in zijn achterhoofd terecht. 'En dan nog iets. Je hebt wel lef hè? Zomaar op een wildvreemde afstappen en hen dan de les proberen te lezen over hun eigen Pokémon. Normaal gesproken begin je het gesprek met het zeggen van je naam,’ Vincent moest zichzelf nog voorstellen tegenover de ander, voordat hij de conversatie verder liet verlopen. Hij begon echter wel gewend aan te raken om zichzelf voor te stellen aan trainers die hij misschien niet meer zou zien.

Vincent stak zijn hand naar haar uit, maar het meisje was hem voor. Niet met voorstellen, echter. ‘Als je het vervelend vind dat ik hier ben... nouja... zeg dat dan maar, dan ga ik weer weg.’ Was dat niet een vreemd antwoord voor een dief, maar ze stond al niet meer als onveilig in zijn hoofd. Ze was nu een normale trainer met haar eigen karakteristieken. Maar hij wilde de ander niet per se weg hebben, het voelde gewoon niet goed dat iemand zo snel op je afstapt na het vangen van een Pokémon. Bovendien begon hij gezelschap van mensen steeds wel fijner te vinden. Dus nee, ze hoefde niet te vertrekken. Hij hield zijn hand voor zich. “Ik ben Vincent Köhler trouwens. Wat is jouw naam? En train je ook in dit bos om de Pewter Gym uit te dagen?” Nu viel zijn blik weer op de Doduo. Het was met zijn type niet bepaald in voordeel tegenover de Rock/Ground Pokémon van Brock, noch haar Doduo, noch zijn Jolteon. Maar met een tactiek kwam hij al vrij ver. En hij vroeg zich nog wel af of deze trainer anders was dan Kayne die zonder strategie de gymleider zou uitdagen, hoewel Vincent hoopte dat hij er verandering in had gebracht. Of was ze een coördinator die dacht hier enkele Bug Pokémon te vangen en te trainen tot hun eind evolutie, zoals Butterfree om zijn schoonheid te gebruiken in de contests. Beedril was echter ook handig, doordat het sterke aanvallen had en bovendien aanvallen van het type Ground minder effect hadden. Het Rock probleem bleef echter bestaan.  En anders zwierven hier nog Pikachu’s rond, hoewel ze nadelig waren tegenover de eerste gym. Maar goed, nu moest ze nog zijn vraag beantwoorden, voordat hij er verder over kon praten. Dan wist hij met wat voor een soort persoon hij te maken had. Voor nu klopte hij nog wat modder resten van zijn kleren af. Het rennen door Viridian Forest had zijn tol geëist bij zijn kleren.

Leistung keek iets bedenkelijk naar de Doduo, nadat hij zijn vraag gesteld had. Nu vroeg hij zich enkel af hoe een twee koppig wezen zijn vraag zou beantwoorden. Was er niet een overheersende kop die alles regelde en een tweede die enkel hielp bij aanvallen? Of hadden ze beiden toch een even sterke brein? En hoe regelde ze het lopen? Hij stond voor een raadsel hoe de Doduo eigenlijk moest functioneren. Het was zo’n vreemde Pokémon.  Op een goede manier. Als zijn trainer het toeliet wilde hij wel langer met de Pokémon, of moest hij ‘Pokémon ’s’ zeggen, praten. Het volgende moment antwoordde de twee zijn vragen op een afwisselende en aanvullende wijze. ‘We zijn niet het bos ingetrokken voor het zien van een gevecht,’ zei de eerste kop, waarna de tweede hem aanvulde, ‘Maar we wilden hier in Viridian Forest gaan trainen voor de Steengym.’ Dat was interessant. Zij gingen ook de gymleider uitdagen voor een gevecht! ‘Toen hoorden we jullie vechten,’ vervolgde een van de koppen, waarna de ander het weer overnam. Het was misschien makkelijker geweest als hij hun namen had geweten. ‘En toen bleef Quirina staan, want ze vond het wel boeiend.’ Leistung knikte. Dus hun trainer, die blijkbaar Quirina heette, was gewoon de Doduo aan het trainen, totdat ze het gevecht had gezien. En hun gevecht was boeiend? Leuk compliment. Dus, dit was geen gevaarlijke trainer waar hij de ander eerst voor had aangezien. Maar wist Vincent dat? Hij betwijfelde dat. Leistung liet zijn houding maar wat kalmer uitzien als teken voor Vincent. ‘Je ziet er moe uit, was het gevecht zwaar?’ vroeg een van de koppen, waarop Leistung knikte. Jolteon had zijn bek al geopend om wat erover te zeggen, maar de gil van Quirina liet hem hevig schrikken. De Jolteon keek de trainer geschrokken aan met zijn oren alert overeind, waarna de situatie iets bedaarde. Toen hij eenmaal weer wilde zitten schoot er ditmaal een pijnscheut door zijn poot, waardoor hij maar besloot te liggen en de Doduo weer aan keek. “Ja, inderdaad, zoals je net al zag,” Leistung wilde meer vertellen, maar kon zijn gedachten niet van het vreemde gedrag van de trainer afhouden. Wat was dat net? Hij kon het niet laten door vragend de twee koppen van de Doduo aan te kijken. “Wat was er met jullie trainer aan de hand?” vroeg Leistung, hopend dat het niet iets ernstigs zou zijn. Het zag er namelijk niet al te best uit.
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback vr aug 23, 2013 6:09 am


De Jolteon antwoordde bevestigend op Amons vraag of het gevecht zwaar was geweest, maar niet voordat hij hevig schrok van Quirina’s kreet. Amon en Atum keken even bezorgd naar Quirina, maar besloten net te doen alsof er niet veel aan de hand was. Quirina vond het nooit leuk als er teveel aandacht naar de stemmen in haar hoofd ging – ze hoopte half om half dat ze zouden verdwijnen als ze ze gewoon negeerde. De Doduo respecteerde dat, al geloofde hij niet dat het de besefte oplossing was. Helaas vroeg Leistung op dat moment wat er met Quirina aan de hand was. Atum en Amon keken elkaar even onzeker aan. Uiteindelijk zijn Atum: ‘Geen idee.’ Natuurlijk wisten ze heel goed wat er aan de hand was, maar dat ging een vreemdeling natuurlijk niks aan. Amon keek de Jolteon nog even verontschuldigend aan, waarna de Doduo op zijn lange poten naar zijn trainer liep.

Quirina was blij dat de jongen haar niet wegstuurde. In plaats daarvan, stak hij zijn hand uit en stelde zich voor, waarna hij vroeg of ze ook aan het trainen was. Quirina was wel enigszins verrast door deze omslag, aangezien hij in eerste instantie nogal vijandig was overgekomen. Ze was er echter niet de persoon naar om erover te gaan klagen, ze was allang blij dat deze jongen, die zich had voorgesteld als Vincent, haar niet meteen begon uit te lachen of haar duidelijk maakte dat ze vreemd was.
Op dat moment kwam Ara naast haar staan. Atum wreef geruststellend met zijn kop tegen haar hand, alsof hij wilde zeggen dat ze zich niet zo druk moest maken. Quirina glimlachte naar hem. Zijn bedoelingen waren goed, maar ze wist dat het ook niet meer dan goede bedoelingen waren. Ara kon haar gewoon niet altijd helpen. Toen keek ze Vincent weer aan. ‘Ik ben Quirina, maar noem me maar Qui,’ zei ze. ‘En dit zijn Amon en Atum.’ Ze wees een voor een de koppen van Ara aan. ‘Maar in een gevecht noem ik ze meestal Ara. Omdat ze toch niet elk afzonderlijk kunnen aanvallen. Nog niet.’ Ze hoopte dat ze haar Doduo dat op een dag wel kon leren, maar tot noch toe hadden de twee koppen als één gezamelijke kracht gevochten – wel met dubbele kracht natuurlijk. Als ze haar pokémon vroeg om de Peck uit te voeren, kreeg de tegenstander natuurlijk twee snavels te verduren. De Hidden Power, die ze nu aan het trainen was, was wat dat betreft minder voordelig, want voor zover zijn kon inschatten zou Ara die met zijn poten moeten uitvoeren en daar had hij er gewoon twee van. Niet meer, niet minder.
‘We wilden de Hidden Power gaan trainen,’ vertelde Quirina. ‘Het is van het vecht-type, dus dat is wel voordelig tegen Brock.’ Ze durfde er niet bij te vertellen dat ze de gymleider al eens had uitgedaagd, maar toen had verloren. Als Vincent even daarvoor niet zo hatelijk had gedaan, had ze daar misschien wel over verteld, maar nu wist ze niet zo goed wat ze van de jongen moest vinden. Zou hij net zo’n pestkop blijken als de kinderen die bij haar in de klas hadden gezeten? Ze besloot het onderwerp snel te verleggen en vroeg: ‘En jouw Jolteon? Hoorde ik het goed dat hij Leistung heet?’ Meteen toen ze dat had gezegd, had ze er weer spijt van. Straks dacht Vincent nog dat ze hem had afgeluisterd! Ze praatte snel verder, in de hoop dat de jongen er niet te lang over na zou denken: ‘Heb je die Poliwag gevangen om ook een type-voordeel tegen Brock te hebben? Slim hoor!’

Terwijl Amon meeluisterde met het gesprek, om zich ervan te verzekeren dat Quirina zichzelf niet weer zo’n zwart gat in praatte, keek Atum met zijn kop iets gekanteld naar Leistung. Hij zei niks, maar keek gewoon, alsof hij daarmee de aard van de Jolteon kon inschatten. In feite wist hij gewoon niet wat hij moest zeggen – en was hij bang voor de statische vacht van de pokémon. Elektriciteit en Ara, nee, dat ging niet zo goed samen.
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback za aug 24, 2013 2:20 am

De Doduo keek met zijn twee koppen naar elkaar met een onzekere blik in hun zwarte ogen. Wisten zij ook niet wat er aan de hand was met hun trainer of wisten ze het wel, maar durfden ze niets erover te zeggen? In beiden gevallen begreep Leistung het wel, vooral de tweede. Hij was zeker nog een vreemdeling voor hen en wat hun trainer ook had, ze gaven het niet gemakkelijk prijs. Het moest dus iets zijn wat niet fijn was om te vertellen. Het kon altijd aan andere zaken liggen, maar dat kwam verder niet in Leistung op. Alsnog voelde Leistung zich minder op zijn gemak, omdat ze het geheim hielden. Of wisten ze het toch niet? Leistung fronste even toen de Doduo eindelijk had besloten zijn vraag te beantwoorden. ‘Geen idee.’ Antwoordde de Doduo. De Jolteon vermoedde echter dat ze het degelijk wisten, want waarom hadden ze anders elkaar onzeker aangekeken? Ach, goed dan. De Jolteon speelde het maar mee, want het was niet helemaal zijn zaak om zich te bemoeien met hun trainer. ‘Aha,’ zei Leistung en knikte kort naar hen, waarna hij nogmaals naar de trainer keek. Ze leek inmiddels gekalmeerd te zijn. Haar houding was rustiger geworden en ook Vincent leek de ander niet meer ernstig te wantrouwen. De Jolteon keek na een paar tellen de Doduo weer aan. ‘Ach, jullie trainer lijkt bedaard te zijn,’ zei hij met een klein glimlachje. De Jolteon keek enkel verrast op toen de Doduo ineens een verontschuldigende blik op hem wierp en vervolgens weer naast de trainer stond Huh? Dat was een vrij abrupte einde van het gesprek. Maar ze steunde hun trainer waarschijnlijk in hetzelfde ding van net. Ze gaven ten minste om hun trainer. Leistung liep maar terug naar Vincent en vestigde zich met enige moeite trouw naast zijn voet.

De Doduo van de ander had zich weer bij haar gevoegd. Vincent vroeg zich even af waarom de Doduo zo abrupt zich van Leistung verwijderd had, maar het werd weer duidelijk toen hij aan het vreemde gedrag dacht dat het meisje eerder had laten zien. Dan werd alles namelijk glashelder; de Pokemon was bezorgd om zijn trainer. Maar als haar Doduo bij haar was, waar was zijn Jolteon? Vincent wierp een blik op de plek waar Leistung eerder stond, maar zag enkel de modderige grond. Waar was Leistung nou? Zou hij nou anders op zijn favoriete plek zijn? Naast zijn voet. En ja, hoor! Leistung zat naast zijn voet. Gelukkig. Vincent richtte zich weer op de trainer die zich eindelijk ook voorstelde. ‘Ik ben Quirina, maar noem me maar Qui,’ stelde de ander, genaamd Quirina haar voor. Dat was een vrij abnormale naam in vergelijking met de vrij Amerikaanse en de Japanse naam die zijn eerdere vrienden hadden. Het klonk echter wel best mooi. Dat gaf hij wel toe. Vervolgens stelde Quirina haar Doduo voor die natuurlijk twee koppen had en daarbij twee namen had. ‘En dit zijn Amon en Atum.’ Vincent knikte en in zijn ooghoek leek Leistung dezelfde beweging met zijn kop te maken. Vreemd dat zijn eigen Pokémon de naam van de ander nog niet had geweten. Quirina vervolgde al vrij snel. ‘Maar in een gevecht noem ik ze meestal Ara. Omdat ze toch niet elk afzonderlijk kunnen aanvallen. Nog niet.’ Dat klonk inderdaad handiger, want de twee koppen konden nog niet afzonderlijk handelen. Maar was het niet handig dat de twee koppen als een geheel werkte? Ze werkten elkaar niet tegen en hadden met hun twee koppen, de denkwijzen van twee Pokémon. Als je die goed wist te benutten was dat al een voordeel. Zou ze dat al weten?

‘Afzonderlijk kunnen aanvallen is handig, maar als een geheel zijn ze qua aanvallen wel tweemaal zo sterk. Verder hebben hun koppen elk een eigen denkwijze, waardoor je in principe met twee Pokémon in dezelfde lichaam tegenover een Pokémon strijdt. Dat kan je een voordeel geven, dus waarom wil je dat ze het afzonderlijk doen? ‘Vroeg Vincent direct aan Quirina. Hij was er wel nieuwsgierig naar waarom ze deze aanpak had gekozen, maar om haar verhaal niet verder te verstoren zweeg hij weer. Hij wist ten minste nu zeker dat ze geen dief was. Zoveel informatie gaf je niet prijs. ‘En jouw Jolteon? Hoorde ik het goed dat hij Leistung heet?’ Vincent keek er eventjes van op dat ze de naam van zijn Jolteon wist op te vangen. Als dat zo was moest ze wel echt een ogenblik zich achter de struiken verschuild hebben. Maar voordat Vincent een knik kon laten zien om haar vermoedens te bevestigen, ratelde ze ineens vrij snel verder, alsof ze zich bewust van was dat haar woorden zo net een slechte indruk hadden gegeven. ‘Heb je die Poliwag gevangen om ook een type-voordeel tegen Brock te hebben? Slim hoor!’ zei Quirina. Hij knikte traag, beseffend dat deze trainer echt voor de volgende gym zou gaan trainen. Dat moest ze dat veel doen en zeker nog een Pokémon moeten vangen, wilde ze een kans maken tegen Brock. Hij was echter niet vergeten wat ze eerder had gezegd, maar maakte de situatie niet moeilijker voor haar, ze moest immers nog zijn opmerking beantwoorden. Maakte ze bovendien niet zojuist een compliment? Hoe moest hij er dan op reageren? Willekeurig greep hij de punt van zijn pony vast en trok er zachtjes aan en stelde maar snel een vraag om niet meer klem te zitten door zijn onwetendheid van mensen. ‘Qui, welke Pokémon had je in gedachte om te vangen?’ vroeg Vincent maar aan de jonge trainer. Ondanks dat hij het uit paniek had gesteld, was hij degelijk wel benieuwd.
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback ma aug 26, 2013 3:19 am


Zodra Quirina had gezegd dat haar Doduo nog niet afzonderlijk kon aanvallen, vertelde Vincent haar dat het ook heel handig was als ze samen dezelfde aanval deden, in verband met dubbele aanvalskracht. Quirina knikte. Hoewel ze daar zelf nog niet bij stil had gestaan, was het ook echt niet haar bedoeling om ze altijd afzonderlijk te laten aanvallen. ‘Ik heb alle aanvallen die Ara kan leren bekeken,’ legde ze uit. ‘En het lijkt me echt héél handig als ik een van tweeën Rest laat doen, terwijl de ander nog gewoon een aanval kan afvuren.’ Ze knikte enthousiast. ‘Ik weet natuurlijk niet of dat kán, maar het lijkt me wel het proberen waard. Volgens de Pokedex-entry van Doduo slaapt altijd maar één van zijn koppen, de andere kop blijft waken. Dan zou dat tijdens een gevecht toch ook kunnen? En als hij geëvolueerd is, kan hij natuurlijk ook Tri Attack leren. Dat is zo’n geweldige aanval! Het wordt omschreven als een Normaal-aanval, maar eigenlijk is het een Elektrische, IJs- en Vuur-aanval in één! Elke kop van Dodrio vuurt dan zijn eigen aanval af, in feite. Ik kan niet wachten tot Ara die aanval kan leren!’ En dat was absoluut de waarheid: Tri Attack was met uitstek Quirina’s favoriete aanval als het om Ara ging. Toen ze voor het eerst een Dodrio de Tri Attack had zien uitvoeren op TV, was ze verrast geweest door de kracht van de aanval. Toen ze meer informatie had opgezocht en ontdekte dat de aanval ook verlamming, bevriezing en brandwonden kon veroorzaken, was haar enthousiasme helemaal aangewakkerd. Zo’n aanval... daar kon geen Drill Peck tegenop!

Vincent reageerde niet echt op haar opmerking over zijn nieuw verworven Poliwag. Het enige wat hij deed, was traag knikken. Hij leek het een en ander te overdenken. Misschien was hij gewoon niet zo’n spraakzaam mens. Quirina dacht terug aan Arya, die ze op de eerste dag van haar reis had ontmoet. Zij was ook erg verlegen geweest. Quirina vond dat niet zo erg; zelf wist ze immers altijd wel iets om over te praten. En als er niets meer te praten viel, dan kon ze gewoon haar training weer oppakken – dat was immers waarom ze het Viridian Forest in was gelopen.
‘Qui, welke Pokémon had je in gedachten om te vangen?’ vroeg Vincent uiteindelijk. Quirina keek hem vol verbazing aan. ‘Hè?’ bracht ze uit. Ze keek verward naar haar Doduo. Pokémon vangen? Oh ja, type disadvantage. Ze lachte. ‘Ik ga geen Pokémon vangen,’ zei ze met een zweem van trots in haar stem. ‘Al moet ik Ara tot level honderd trainen, de eerste gym gaan we met zijn tweeën verslaan!’ Ze aaide haar Pokémon over zijn kop. ‘Dat is waarom ik hem een vechtaanval heb geleerd. Vecht-aanvallen zijn dubbel zo sterk tegen Steenpokémon. Natuurlijk zorg ik ook dat Ara wel extra sterk is als we de gym uitdagen. Hij zal een hoger level moeten hebben dan gemiddeld, maar dat is niet erg. Als het dan nog niet lukt... nou ja, dan ga ik sparen om de Steel Wing te kopen. Dat is een sterke aanval en twee keer zo effectief tegen Steen.’ Ze had geen flauw idee hoe ze zou moeten gaan sparen, want ze had nergens inkomsten van, maar dat zou ze tegen die tijd wel zien. Eigenlijk hoopte ze dat haar tactiek met de Hidden Power voldoende zou zijn. Ze haalde haar schouders op. ‘Als ik mijn badge heb zie ik wel verder. Ik wil graag een Tauros, maar ik weet niet waar ik die kan vangen. Misschien reis ik wel een keer naar de Safari Zone om een Pokémon te vangen.’ Ze wierp even een blik op Leistung en vroeg toen: ‘Heb jij eigenlijk nog andere Pokémon, naast Leistung en die Poliwag die je net hebt gevangen?’
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback wo aug 28, 2013 3:12 am

Quirina had geknikt, nadat Vincent op haar idee was afgegaan om haar Doduo afzonderlijk te laten aanvallen. ‘Ik heb alle aanvallen die Ara kan leren bekeken,’ legde Quirina uit, ‘En het lijkt me echt héél handig als ik een van tweeën Rest laat doen, terwijl de ander nog gewoon een aanval kan afvuren.’ Vincent keek eventjes van haar woorden op. Hij had eerlijk gezegd niet veel van de ander verwacht op het gebied van strategie, zeker door de verse herinnering van het gesprek dat hij met Kayne in de Viridian Forest had gevoerd. Hij dacht bij aanvallen simpel achter een rots te schuilen en dacht er verder nauwelijks na. Geen gebruik van zijn tegenstander zijn aanvallen, de typen van zijn Pokémon of zelfs de karakteristieken van zijn Pokémon. En hoe Quirina al een vrij slimme opmerking wist te maken was genoeg bewijs dat ze zeker niet dezelfde aanpak als Kayne had. Quirina vervolgde al enthousiast met haar strategie en reden waarom ze een van de twee koppen de aanval Rest wilde laten uitvoeren. Vincent begreep de reden echter wel, maar liet haar uitpraten. ‘Ik weet natuurlijk niet of dat kán, maar het lijkt me wel het proberen waard. Volgens de Pokedex-entry van Doduo slaapt altijd maar één van zijn koppen, de andere kop blijft waken. Dan zou dat tijdens een gevecht toch ook kunnen? En als hij geëvolueerd is, kan hij natuurlijk ook Tri Attack leren. Dat is zo’n geweldige aanval! Het wordt omschreven als een Normaal-aanval, maar eigenlijk is het een Elektrische, IJs- en Vuur-aanval in één! Elke kop van Dodrio vuurt dan zijn eigen aanval af, in feite. Ik kan niet wachten tot Ara die aanval kan leren!’ Vincent knikte dat hij het begrepen had, maar kon een grijnsje niet onderdrukken. Dat was erg slim van haar, dat gaf hij toe. Ze had alles uitgevogeld over haar Pokémon, hun karakteristieken en aanvallen, voordat ze er zeker zelf een had genomen. Ze was dus zeker slim bezig. De eerste vriend die nadacht over tactieken. Eindelijk. Enkel gaf het de indruk dat ze enkel met haar Doduo haar gymgevecht leek te willen winnen, hoewel zijn typing niet al te best was. Ze had een goede strategie, maar als ze iets zekerder wilde zijn over een overwinning was het handiger zeker twee Pokémon in haar bezit te hebben.

Vincent vond het nu al helemaal nuttig dat hij de vraag had gesteld welke Pokémon ze nog wilde vangen. Quirina leek echter vrij verward op te reageren, alsof ze niet begreep waar zijn vraag vandaag was gekomen. Hij dreigde al op in te gaan, maar zag het ander spontaan lachen. Wat was er grappig? Emotieloos bleef hij haar aankijken, maar van binnen was hij compleet van stuk gebracht met haar eerste en tweede reactie. Ze leek echter een antwoord op te geven, een vreemde. ‘Ik ga geen Pokémon vangen,’ zei ze op een manier dat hij niet echt kon plaatsen. Hij kon het beschrijven als iets te zelfverzekerd zijn, maar Vincent snapte echter niet de connectie van de manier met de woorden die ze net had uitgesproken. Wat ze zei was noch een domme opmerking geweest, noch een slimme opmerking. ‘Al moet ik Ara tot level honderd trainen, de eerste gym gaan we met zijn tweeën verslaan!’ zei ze, waarna ze de Doduo over zijn koppen aaide. Vincent wist niet hoe erop moest reageren, maar tijd kreeg hij er niet voor. Quirina vervolgde haar verhaal weer. ‘Dat is waarom ik hem een vechtaanval heb geleerd. Vecht-aanvallen zijn dubbel zo sterk tegen Steenpokémon. Natuurlijk zorg ik ook dat Ara wel extra sterk is als we de gym uitdagen. Hij zal een hoger level moeten hebben dan gemiddeld, maar dat is niet erg. Als het dan nog niet lukt... nou ja, dan ga ik sparen om de Steel Wing te kopen. Dat is een sterke aanval en twee keer zo effectief tegen Steen.’ Vincent kon haar niet meer emotieloos aankijken, eerder verrast. Zulke antwoorden had hij niet verwacht van de ander. Haar band met haar Pokémon moest zeker zo sterk zijn dat ze enkel met de Doduo de eerste gym wilde verslaan. Verder kwam ze weer op prima ideeën uit. ‘Als ik mijn badge heb zie ik wel verder. Ik wil graag een Tauros, maar ik weet niet waar ik die kan vangen. Misschien reis ik wel een keer naar de Safari Zone om een Pokémon te vangen.’ Nu raakte Vincent verder verward. Ze wilde alsnog later een Pokémon vangen? Tauros was een sterke Pokémon, maar was een diversiteit in typen niet handiger? Het was wel zo dat Normal Pokémon diverse typen aanvallen via TM’s aan konden leren, maar qua typen hadden ze weinig voordelen. Pas nadat ze klaar was met praten, merkte hij pas op hoe weinig hij zelf had gezegd, maar dat vond hij ook vrij onnodig. Hij begreep haar niet helemaal en zolang kon hij er geen inbreng in krijgen, zou hij haar maar niet onderbreken.

‘Heb jij eigenlijk nog andere Pokémon, naast Leistung en die Poliwag die je net hebt gevangen?’ Vincent keek even op, omdat nadat Quirina zo lang aan de praat was gegaan dat hij zichzelf haast vergat. Toen hij haar weer recht had aangekeken, had ze haar blik op Leistung geplaatst. Maar goed, haar vraag. Zolang had hij enkel twee Pokémon en hij wilde nog voor of na de Cerulean Gym nog een of twee Pokémon vangen. Daarna zag hij het verder wel. Maar dit zei hij echter niet hardop. Ze had namelijk dit gesteld, nadat ze zelf had beweerd geen Pokémon te willen vangen. Had ze dit dan als een retorische vraag bedoelt m hem daarmee te spotten? Of had hij uit restjes wantrouwen de vraag verkeerd opgevangen? Hij waagde een gokje op dat laatste. Ze reageerde tot nu vrij vriendelijk. “Nee, enkel deze twee. Ik ben van plan wel later mijn team uit te breiden naar vier en uiteindelijk zeker zes Pokémon op zak te hebben. Ik daag dan waarschijnlijk de eerste twee gyms met Leistung en de Poliwag. Tegen die tijd hoop ik wel dat de Poliwag al in een Poliwhirl geëvolueerd is, natuurlijk,’ antwoordde Vincent. Wacht, wilde ze niet al trainen? ´Je wilde trouwens trainen, toch? Had je al een idee voor een training?’ vroeg Vincent maar. Hij wist dat ze een gevoel voor strategie had, dus verwachtte hij ook wel een plan voor een goede training. Verder wist hij ook niets meer te zeggen. Hij wilde graag naar de Pokémon Center om zijn Pokémon te late rusten, maar tegelijk kwam hij eindelijk een slimme trainer tegen. En wie weet bleken ze zeldzaam te zijn. Wie weet.

OOC: Zo slecht, gomen D:
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback ma sep 09, 2013 2:30 am

'Nee, enkel deze twee,' antwoordde Vincent op Quirina's vraag of hij nog meer Pokémon had dan alleen de twee die ze had gezien. Daarna vertelde hij over zijn plan om later nog meer Pokémon te vangen. Quirina knikte terwijl hij sprak, voornamelijk om te laten zien dat ze luisterde. Ze snapte wel dat Vincent de eerste twee gyms met alleen deze twee Pokémon zou gaan uitdagen. De steengym kon hij makkelijk aan met zijn watertype en de watergym werd geen probleem met zijn Jolteon, dat mocht duidelijk zijn. Blijkbaar had hij er al goed over nagedacht hoe hij zijn reis zou laten verlopen. Dat bewonderde Quirina aan de ene kant wel, maar aan de andere kant vond ze het onzin. Een Pokémon-reis liet zich niet voorspellen. Quirina zelf had nog geen idee hoe ze de watergym moest gaan verslaan. Ze kon alleen maar hopen dat de pokémon van Cynthia Claves geen ijs-aanvallen konden, want dan kon ze in ieder geval een hoop bereiken met Ara. Konden ze wel ijs-aanvallen... nou ja, dat was dus waarom ze eigenlijk een tweede Pokémon nodig had. Ze vroeg zich af wat voor Normal-Pokémon er hier in de buurt te vangen waren, naast Pidgey's en Spearows. Ze kon het beste niet nog een Flying-type vangen, want dan zou ze het erg zwaar krijgen. Misschien nog niet bij de watergym, maar de derde gym - electricteit - zou dan niet te doen zijn.

'Je wilde trouwens trainen, toch?' vroeg Vincent toen. Quirina antwoordde met een enthousiast 'Uhu!'. De vraag of ze al een idee had voor een training, schrok haar echter af. Een idee? Waren er meerdere manieren om te trainen dan? Wacht. Natuurlijk waren er meerdere manieren. Kracht, snelheid, conditie... het moest allemaal getraind worden. Ze had er echter nog niet in die hoedanigheid over nagedacht. Voor haar was trainen altijd een combinatie van alles. Ze was niet zo heel goed in gestructureerd werken.
'Eh...' bracht Quirina uit. 'Eeeeh...' Ze dacht nog even na en zei toen: 'Ik was eigenlijk gewoon van plan om tegen wilde Pokémon te vechten. Daar leer je denk ik het meest van.' Ze haalde haar schouders op. 'Ik kan wel een boom gaan aanvallen, maar die staan ook alleen maar stil, dus dat is te makkelijk. Het gaat er mij vooral om dat Ara vandaag de Hidden Power onder de knie krijgt, dat kan het beste met een gevecht. Tenzij jij een beter idee hebt...?' Ze liet die laatste woorden vragend klinkend, want Vincent kwam op haar over alsof hij precies wist hoe een pokémonreis in elkaar hoorde te zitten, dus misschien kon hij haar wel tips geven voor haar training. Hij was per slot van rekening al een paar jaar ouder dan zij en had dus ongetwijfeld al meer ervaring met het trainen van Pokémon. Misschien wilde hij zelfs wel een oefengevecht met haar houden! Maar die gedachte schoof ze meteen weer aan de kant. Vincent's Pokémon hadden net gevochten en ze waren verzwakt. Ze stond hem hier trouwens behoorlijk op te houden, want hij wilde vast naar het Pokémoncenter.

OOC: Dat valt echt wel mee hoor! ^^
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback di sep 10, 2013 7:07 am

Vertrekken of verder praten? Uit deze twee keuzes kon hij kiezen en elk hadden ze een voordeel, maar zeker ook een nadeel. Als hij – nadat ze haar woord had gedaan- naar de Pokémon Center zou gaan, zouden zijn Pokémon volledig genezen en kon hij zijn training vervolgen. Dat waren de pluspunten eraan, maar een nadeel was dat hij de kans liet lopen om eindelijk met een intellectueel individu te praten met dezelfde interesses. Bovendien, hoe vaak kwam hij in de toekomst nog een Doduo tegen? Deze Pokémon leefden in de buurt van steden die hij pas veel later in zijn reis zou tegenkomen. Vermillion City was voor hem nog een verre toekomst. Verder was de Pokémon ook vrij zeldzaam, dus de ene keer dat hij hem kon aanschouwen moest hij goed gebruiken. Maar dan was er de tweede optie ‘door blijven praten met de ander’. Hierdoor kon hij zelfs meer over haar leren en de Doduo, maar dat gaf hem nauwelijks de mogelijkheid om dezelfde dag nog verder te trainen. Vincent sloeg zijn ogen eventjes neer. Was er niet een tussenweg? Het leek er niet op. Zijn Pokémon waren te verzwakt om nog fatsoenlijk te kunnen vechten. Het zou hem niet verbazen als Leistung verslagen werd door een doodgewone Pidgey. Die blunder wilde hij niet lopen. Of.. wacht eens even? Had hij niet ergens nog een Potion liggen? Hij ging zijn broekzakken af, maar wel op een wijze dat het nonchalant leek en voelde de Potions zitten. Als hij zijn Pokémon een opknap beurt gaf, kon hij verder trainen, maar ook met haar blijven communiceren. Dat was dan weer opgelost. Vincent keek Quirina weer recht aan die zich stil had gehouden voor een ogenblik. Of was hij zo snel geweest met dit alles, voordat ze maar ook op zijn vraag had kunnen reageren? Dat was dan vrij abnormaal. Maar het lag waarschijnlijk gewoon aan Quirina. Zo snel dacht hij ook weer niet na, of toch wel? Vincent schudde de onzin uit zijn hoofd en richtte zich ditmaal helemaal op Quirina.

‘Uhu,’ antwoordde Quirina gretig. Echter, leek ze hem daarna haast geschrok -nee, dat was het niet- verrast aan te kijken. Geschrokken leek ze namelijk niet, want haar houding bleef ontspannen. Het waren enkel haar pupillen geweest die even groter werden. Vincent vroeg zich echter af hoe hij deze reactie had opgewekt. Wat was er vreemd aan het vragen na haar training en de structuur hiervan? Wacht, dat moest het zijn geweest! Had ze geen echte structuur bedacht voor haar training? De jongeman fronste. Een trainer moest een uitgebalanceerde training hebben voor zijn of haar Pokémon. Dat zei verrast hierdoor werd wekte enkel de verkeerde indruk op. Het was common sense voor Vincent, maar vaak genoeg gold het niet zo voor anderen. 'Eh...' zei Quirina, 'Eeeeh...' De frons op Vincent’s gezicht werd telkens groter. Had hij haar echt te vlug op ‘slim’ geschat? De jongeman zuchtte zachtjes. De keuze van eerder werd ineens veel gemakkelijker nu ze een ander beeld van haar zelf op hem overbracht. Quirina leek echter uiteindelijk haar woorden gevonden te hebben. 'Ik was eigenlijk gewoon van plan om tegen wilde Pokémon te vechten. Daar leer je denk ik het meest van.' Zei Quirina. Hier keek Vincent niet veel van op. Elke trainer vocht veel tegen wilde Pokémon, omdat die van verschillende typen waren en verschillende tactieken gebruikten. Het was echter niet nauwkeurig genoeg om enkele punten van je Pokémon te verbeteren. Maar ach, hij liet Quirina verder praten. 'Ik kan wel een boom gaan aanvallen, maar die staan ook alleen maar stil, dus dat is te makkelijk. Het gaat er mij vooral om dat Ara vandaag de Hidden Power onder de knie krijgt, dat kan het beste met een gevecht. Tenzij jij een beter idee hebt...?' Nou, dit was een verassend punt om mee te eindigen. Maar goed, ze wilde de Hidden Power van haar Doduo onder de knie krijgen. Daar kwam het gewoon op neer.

Vincent twijfelde sterk.  Het lag voor de hand om zijn Potion te gebruiken op zijn Pokémon om Quirina te helpen met de Hidden Power. Een gevecht leek hem echter niet de juiste leermiddel. Dat zorgde enkel voor de benodigde adrenaline, maar als de Doduo deze techniek nog niet kon was het zinloos om deze in een gevecht aan te leren. De Pokémon moest eerst de aanval zogenoemd ‘aanvoelen’, voordat hij deze zou gebruiken. Bovendien, kon de aanval verschillende typen aanvallen gebruiken, dus was het handiger om er zo vroeg zo mogelijk achter te komen en minder op geluk te vertrouwen. Dat was echter niet het probleem hier. Vincent wilde namelijk gewoon verder met zijn training, maar het leek er alsnog op dat hij deze kans moest nemen om een ander te helpen. Met een vleugje tegenzin draaide hij zich met zijn rug naar haar toe. “Vechten is geen optie. Je moet je Doduo inderdaad eerst stilstaande voorwerpen laten aanvallen en dan pas bewegende. Bovendien, heeft je Doduo als het goed is nooit eerder de aanval uitgevoerd en moet hij eerst weten hoe de techniek aanvoelt,” Zei Vincent, waarna hij Leistung naar zich toe wenkte. De Jolteon aarzelde niet en vestigde zich naast hem. De jongeman greep een vrij stevige tak van de grond en zwaaide deze eenmaal voor zijn gezicht. “Dit is het voorwerp dat je Doduo moet weten te  raken als hij de aanval beheerst. Je opdracht is dus simpel: neem je tijd om je Doduo de aanval te laten leren, maar probeer wel hierna met behulp van de Hidden Power van je Doduo deze te raken. Bovendien, ik ben tegen de tijd al diep in het bos getrokken. Het is dus een uitdaging,” legde Vincent kalm uit, terwijl hij de tak weer verveelt voor zich hield. Eigenlijk vond hij zijn eigen idee vrij amuserend. Zonder op een reactie van Quirina of haar Pokémon te wachten liet hij zijn Jolteon terugkeren en verdween hij in het dichte Viridian Forest.
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback zo sep 22, 2013 7:54 am


Quirina wist niet precies wat voor gevoel het was dat haar overviel toen Vincent haar vertelde dat ze juist wel moest beginnen met het aanvallen van stilstaande voorwerpen. Was het teleurstelling? Irritatie? Ze voelde in ieder geval wel enige weerstand opkomen. Zij wist toch zeker zelf wel hoe ze haar Doduo moest trainen? Maar aan de andere kant; ze stond hier tegenover een bijna volwassen trainer. Hij wist waarschijnlijk wel waar hij het over had, terwijl zíj haar eerst gymgevecht had verloren. Ze luisterde zwijgend naar wat de jongen te zeggen had en moest toegeven dat er wel enige logica in zat. Natuurlijk wist ze wel dat haar Doduo niet zo één-twee-drie pats-boem hoppa de Hidden Power zou kennen door een doosje aan weerszijden van zijn hoofd te houden (holy crap... hoe had ze dat eigenlijk gedaan? Met één doosje en twee hoofden?) , maar dat ze echt from scratch zou moeten beginnen, had ze niet verwacht.
Vincent had intussen een dikke tak van de grond opgeraapt en hief die voor zijn hoofd. 'Dit is het voorwerp dat je Doduo moet weten te raken,' zei hij. Dat hij dat zou zeggen, kwam voor Quirina niet als een verrassing. Dat wat hij daarná zei, echter wel. 'Hè?' bracht ze uit, toen hij zei dat hij dan al diep het bos in was getrokken. Was dat een uitdaging? Ja. Het was een uitdaging. Een grote grijns verscheen op het gezicht van Quirina. Ze deed haar mond open, en weer dicht, niet wetend wat te zeggen. Dit was zo awesome. Ze ging eindelijk tegen een echte trainer vechten!
Omdat Quirina zo lang stond te aarzelen over haar reactie, verdween Vincent in het bos zonder dat ze hem nog iets had kunnen zeggen. Ze bleef nog heel even roerloos staan. Heel even maar, want toen kwam het besef dat ze haast moest maken. Ze zou Vincent niet laten ontsnappen! 'Kom op, Ara!' zei ze enthousiast. 'Doe snel je Hidden Power op die tak daar, dan kunnen we de achtervolging inzetten!' Ara keek haar even met twee scheve koppen aan, alsof hij niet helemaal zeker was of hij de Hidden Power wel kon. Toen zette hij zich echter in beweging. De Hidden Power bleek een soort... karatetrap met lichtjes. Niet dat Quirina het verschil kende tussen een karatetrap, een straatvechterstrap of enige andere trap, maar de omschrijving "karatetrap met lichtjes" was het eerste wat in haar opkwam. Ze grijnsde, maar merkte ook dat ze zenuwachtig begon te worden. Wat nou als Vincent allang ergens in Pewter City was? 'Snel, Ara, geeft die tak een Hidden-Power-trap, dan kunnen we ervandoor.' Ze focuste haar eigen blik al op de tak, maar besefte toen iets anders. Ze keek om zich heen. 'Laat trouwens maar zitten, Ara,' zei ze. 'Kom snel mee!'

Met z'n tweeën renden ze in de richting waarin Vincent was verdwenen. Dat ze zo stom was geweest om eerst die tak aan te vallen! Vincent kon toch nooit controleren of ze die opdracht had uitgevoerd en straks was hij al buiten haar bereik. Dát wilde ze niet laten gebeuren. Dit was haar kans om tegen een trainer te vechten, die kans zou ze niet laten glippen.
'VINCENT!' gilde ze. 'Kom tevoorschijn, als je durft!' Ze keek zoekend rond terwijl ze verder rende. Hoe wist ze of ze niet de totaal verkeerde richting in liep? Ze sprong over takken heen, duwde planten aan de kant en riep Vincent's naam. Ara volgde zwijgend. Hij zou haar met gemak in kunnen halen, maar volgde haar alsof ze een spelletje Volg-de-leider speelden.

'Viiiiiiiiiiiiiiincent!'


OOC: I've no idea what a Hidden Power looks like... maar gezien het - in dit geval - een vechttype is, gok ik toch op iets fysieks XD
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback zo sep 22, 2013 9:22 am

De bomen, struiken en poelen schoten hem voorbij, terwijl de wind zijn blonde haren stevig naar achteren trok en zijn pony eindelijk zijn zich niet belemmerde. Terwijl Vincent zijn weg baande door de Viridian Forest merkte hij pas dat de situatie waarin hij zichzelf heeft laten plaatsen vrij apart was voor hem. Nooit eerder hielp hij een ander en zeker niet op deze manier. Hoewel, hij had Kayne geholpen, vrij vaak zelfs. Oké, misschien hielp Vincent de laatste tijd anderen, maar het was niet zo, voordat hij eindelijk zijn reis was begonnen. Nee, zeker niet. Sinds het verlaten van zijn woonplaats waren de meest bizarre dingen hem overkomen die hem op een goede manier hebben laten ontwikkelen. Wie weet kwam er nog meer van zulke belevenissen. Vincent’s mondhoeken gingen omhoog. Het besef hiervan voelde goed aan. Zeker de situatie waarin hij zich in verkeerde. Een trainer zou haar Doduo eerst de tak van eerder breken met de Hidden Power van haar Doduo en dan hem opzoeken voor een Pokémon gevecht. Het was dus al een vreemde situatie, maar toen pas besefte hij dat het een oneerlijk gevecht zou zijn. Zijn Jolteon was vermoeid en de Potion zou maar een deel van zijn HP herstellen, maar wel goed genoeg voor een gevecht, maar hij wilde zijn Pokémon laten rusten. En zijn pas gevangen pokémon nu al in de strijd gooien? Hmm. Dan maar zijn Leistung gebruiken, zeker? Onbewust had Vincent de Poké ball van zijn Jolteon vastgegrepen. Het was echt nog maar de vraag of zijn Jolteon dat nog aan kon. Het gevecht met de Poliwag had zijn tol geëist. De blonde jongeman remde zijn pas iets af, maar rende aardig door, en greep zijn rugtas vast, haalde die met een sierlijke zwaai van zijn schouder en ritste deze open. Nu nog een Potion vinden. Het was gelukkig nog aardig overzichtelijk wat er in zijn tas zat, maar het zou zeker in de loop van zijn reis sterk veranderen. Maar voor nu zag hij direct een Potion klaarliggen om op zijn Jolteon te gebruiken.

Een plotselinge pijn gierde door zijn hoofd heen, waarna hij zijn hoofd direct vastgreep met beiden armen en de Potion en rugtas op de grond waren gevallen. Waar kwam deze pijn vandaan? Zijn voorhoofd bonkte en toen hij iets opkeek zag hij de grote gedaante van een boom staan. Had hij dat serieus niet kunnen zien aankomen? Vincent legde een arm steunend op de boom voor zich en kwam rustig omhoog. Dan moest hij echt wel blind zijn geweest om dat niet te zien aankomen. Het was vrij ironisch dat hij nu eigenlijk een Potion nodig had. De trainer greep vlug de Potion en zijn rugtas van de grond van de grond vandaan, deed zijn rugtas dicht en deed hem om, terwijl hij de Potion enkel nog vastgegrepen had. Nu nog de Pokémon erbij halen om deze op te knappen voor het aanstaande gevecht. Hij had al het gevoel dat Quirina niet zo ver weg meer kon zijn, zeker na de botsing. In een vloeiende beweging greep Vincent Leistung’s Poké Ball en wierp die de lucht in. Een lichtstraal schoot de Poké Ball uit en vormde de silhouet van een Jolteon die luid zijn aanwezigheid bekend maakte met ‘Jol’. Leistung maakte een vrij sterke indruk, maar Vincent wist beter, de Pokémon was verzwakt. Alsnog was hij aardig tevreden dat zijn Pokémon toch zo sterk leek en vastberaden uit zijn ogen keek. Of lag het aan het feit dat hij wist dat er een gevecht aan kwam, hij had immers alles gehoord? Vincent gaf Leistung een aai over zijn bol. “Eventjes je HP opkrikken en dan zijn we wel klaar voor de strijd,” De Jolteon stemde vrolijk in, maar verloor wel even zijn evenwicht, waardoor hij op zijn buik neerplofte en wat schaapachtig lachte. Vincent snapte het wel. De trainer boog iets voorover en spoot de Potion over de Jolteon die na enige weerstand, zich duidelijk beter begon te voelen. Niet optimaal, echter. Toen de spray eenmaal leeg was legde hij die terug in de tas en wenkte de Jolteon naar zich toe die al wat steviger meeliep. Na amper twee stappen verzet te hebben klonk de vrij bekende stem door het bos: 'Viiiiiiiiiiiiiiincent!'. Direct keken de trainer en Pokémon elkaar aan met een vastberaden blik en een bevestigende knik. Ze konden dit!

Ze passeerden gezamenlijk steeds meer bomen en kwamen uiteindelijk bij een vrij brede pad uit die duidelijk vrij veel werd gebruikt door trainers. Ze waren momenteel vrij ver van het ontmoetingsplek gekomen, maar de stem van Quirina was een duidelijk teken dat ze al vrij dichtbij was. Dan had ze deze techniek wel heel snel onder de knie gekregen, wilde ze die nu al in een gevecht tegen hem gebruiken. Dit werd echt een interessante uitdaging en bovendien Vincent’s eerste gevecht tegenover een trainer. Dit werd een aardig nieuwe ervaring, maar toch was hij niet zeer nerveus over de uitkomst. Dat maakte namelijk niets uit. Natuurlijk wilde hij winnen, maar het was de bedoeling dat de ander haar Pokémon een aanval aanleerde en deze goed leerde te gebruiken. Niet dan? Vincent zag in zijn ooghoek de gedaante van Quirina verschijnen tussen de struiken en wenkte zijn Jolteon naar voren, die dat deed en direct een blafachtig geluid maakte. “Kom op, Quirina!” zei Vincent luid. Het was echter zo dat de uitdager met de aanval begon in een gevecht, maar als hij nou eens direct begon met het verwarren van de ander? Zelfs Leistung leek te snappen waar Vincent heen wilde, door zijn kop lager te houden. Maar goed, ze moesten aanvallen. En als hij het voordeel wilde gebruiken, dan kon hij direct met een volgende combinatie beginnen. “Leistung, gebruik je Thunder Shock op Doduo, gevolgd door je Quick Attack!” De Jolteon liet een bol elektriciteit boven zich verschijnen en schoot toen een elektrische stoot af op de Doduo. O snel zo mogelijk schoot hij achter deze aanval met zijn Quick Attack. Vincent was zeker benieuwd hoe Quirina hierop zou reageren en hoe ver ze al met de Hidden Power was gekomen.

OOC: I like this topic <'3
En ik genoot echt van je post c:
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback za okt 19, 2013 8:19 am

'Viiincent!' Quirina's stem galmde door het bos terwijl ze over takken ontweek en over boomwortels heen sprong. Haar hart bonkte luid. Zou het allemaal een grote grap zijn van Vincent? Ze kende hem niet... misschien was het wel net zo'n pestkop als haar klasgenoten. Correctie: ex-klasgenoten. Straks was hij gewoon in de buurt van de open plek gebleven en had hij haar (lachend) gadegeslagen terwijl ze haar opdracht uitvoerde – half uitvoerde, om precies te zijn. Of misschien had hij een omtrekkende beweging rond hun ontmoetingsplek gemaakt en liep hij nu naar het zuiden, in de richting van Viridian City. Dan liep zij hier mooi voor niets te roepen.
Toch rende ze door. Ze keek goed om zich heen in de hoop ook maar de minste aanwijzing te vinden over de richting waarin Vincent gelopen was. Gelukkig was dat het moment dat ze Vincent tegen kwam. Hij stond op een breed pad, samen met zijn Jolteon, en hij wachtte. Hij wachtte op haar. Ergens in haar achterhoofd vroeg Quirina zich af of het wel een eerlijk gevecht zou worden tegen een Jolteon die net al had gevochten, maar toen besefte ze dat Ara niet bepaald (zeg liever: bepaald niet) het voordeel had tegenover een elektric type en dat de Jolteon waarschijnlijk al veel meer vecht-ervaring had. Ze moest haar tegenstander in ieder geval niet onderschatten.

'Kom op, Quirina!' riep Vincent. Quirina grijnsde. Mooi. Vincent zou dus niet terugkrabbelen van zijn belofte voor een gevecht. Wat daarna kwam, was echter onverwacht. Heel erg onverwacht. Vincent beval zijn Jolteon meteen aan te vallen en nog wel met een gecombineerde aanval. Eerst een donderschok, dan een quick attack. Quirina keek hem aan, totaal uit het veld geslagen. Even wist ze niet wat ze moest doen. Gelukkig was Ara wat sneller van begrip én was hij niet van plan zich te laten elektrocuteren. Hij schoot snel opzij om de elektrische aanval te ontwijken. De donderstraal sloeg hard in op een tak, die meteen tot as verpulverd werd. De Quick Attack die daarna kwam, was echter voor de Doduo een verrassing. Hij voelde de Jolteon met kracht tegen hem aanbeuken. Ara werd naar achteren geslingerd, rakelings langs een boom.
'Ara!' riep Quirina uit. Ze besefte echter dat het roepen van een naam haar Pokémon niet ging helpen in het gevecht. Ze moest met wat counterattacks komen. 'Snel, Ara, Peck nu hij nog dichtbij is!' Ze wilde natuurlijk dat haar Doduo de Hidden Power onder de knie zou krijgen, maar wilde eerst haar positie in het gevecht weer een beetje herstellen. Ze had er nog niet genoeg vertrouwen in dat Ara de Hidden Power in één keer goed genoeg zou kunnen uitvoeren om ook maar enig effect op de Jolteon van Vincent te hebben en ze wilde niet het risico lopen na twee aanvallen al te verliezen.
En dus stak Ara venijnig met zijn twee snavels naar zijn tegenstander, in de hoop te raken.
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback zo okt 27, 2013 4:54 am


Fijn. Hij had de snelheid van Leistung goed benut. De Thunder Shock had zeker de Doduo weten te missen- wat eerder als afleiding bedoeld was geweest-, waarna de Quick Attack de Pokémon wist te raken. Zijn eerste move was een succes geweest, maar het stopte natuurlijk niet op het punt dat de Doduo geraakt was. Na de Quick Attack had hij iets nodig om de lichamelijke aanvallen van de tegenstander te ontwijken en een langeafstandsaanval, hoewel het ook korteafstandsaanval kon zien, uit te lokken, een Hidden Power. Het was echt de vraag geweest welke type de Hidden Power bleek te zijn, want het was zeker gelukt, anders was ze hier immers niet, en had Quirina kunnen zien welk type het was. Voor nu gokte Vincent maar op een langeafstandsaanval, gezien ze het niet eerder in het gevecht had gebruikt om de Pokemon zich te laten verdedigen.
Of het lag juist weer aan het feit dat het te vroeg was voor de aanval om het te gebruiken. Het was steeds maar weer gokken, maar draaide een gevecht soms ook om en je kon het mis of juist goed hebben. Dus, nam Vincent maar aan dat hij de aanval moest uitlokken als een langeafstandstechniek.

Snel keek hij naar Leistung's positie, die was pal voor de Doduo, een hele slechte plek. Dat was nog de nadeel van de Quick Attack geweest. De Pokémon van de tegenstander zou de Pokémon nu gemakkelijk kunnen raken en gezien de commando die Quirina gaf, werd zijn vermoeden bevestigd. Een Peck aanval. Nu kon hij enkel hopen dat Leistung behendig enkele keren wist te ontwijken om vervolgens wat meer ruimte tussen de twee te maken. Hoewel, Vincent kwam even op een ander strategie uit: De Peck aanval kon hij ontwijken door Leistung koprollen te laten maken over de twee koppen hen om pal achter de Doduo een Thunder Shock uit te delen of een Shock Wave. Maar nee, dit was een gevecht om een aanval onder controle te krijgen, en niet een echt gevecht.
"Leistung, ontwijk!"De Jolteon kreeg het net te laat te horen en werd geraakt door de scherpe snavels van de Doduo, maar wist desondanks enkele keren te ontwijken. Het volgende moment week de Jolteon naar achteren en was er een afstand tussen de twee ontstaan. Er kwam een grijns op Vincent's gezicht te staan, het ging naar behoren, buiten de klap die Leistung had gekregen van de Peck. Het leek echter niet al te veel schade aangebracht te hebben, doordat Leistung klaar stond voor de volgende commando.
"Kom maar op met je Hidden Power, Quirina!" daagde Vincent haar uit, en sloeg zijn armen over elkaar heen.


OOC: Miep, small D:

*mept* Niet miepen jij! Het gaat om de inhoud en niet om de lengte!
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback wo nov 20, 2013 4:53 am

‘Leistung, ontwijk!’ riep haar tegenstander meteen toen Quirina haar orders aan Ara had gegeven. Ara voerde haar aanval sneller uit dan de Jolteon kon ontwijken, dus hij wist zijn tegenstander enkele keren te raken. De Jolteon wist zich echter staande te houden en sprong naar achteren, zodat Ara’s laatste snavelaanval in de lucht eindigde.
‘Kom maar op met je Hidden Power!’ riep Vincent over het gevechtsveld naar haar toe. Quirina beet op haar lip. Nu meteen? Ze wist niet of Ara de Hidden Power al zo goed onder de knie had.... maar ja, dit gevecht was bedoeld als oefening. Ze hoefde niet bang te zijn. Nou ja, alleen voor een vernedering, maar dat kon ze wel hebben toch? Ze dacht terug aan haar eerste gymgevecht en onderdrukte een zucht. Ze moest nu wel die Hidden Power uitvoeren, anders zou ze nóóit voorbij Brock komen. Ze keek naar de uitdagende uitstraling van Vincent en een soort zelfverzekerde uitdrukking kwam op haar gezicht. Ze ging dit gewoon doen. Ongeacht of het lukte of niet. Bovendien: als ze nu de Hidden Power niet uitvoerde, zou ze aan de zin van het hele gevecht voorbijgaan. Stond die Jolteon niet te wachten op een Hidden Power? Anders was hij vast al bezig gegaan met een volgende aanval.
‘Kom op, Ara!’ riep ze luid. ‘Laat zien hoe de Hidden Power werkt!’
Ara uitte een of ander vogelgeluidje en sprong toen agressief op zijn tegenstander af. Zijn twee harten bonkten luid, bang voor de nieuwe aanval én voor de elektrische pokémon, maar daar liet hij zich niet door tegenhouden. Hij stak tijdens zijn sprong zijn ene poot vooruit en sprong zo, in een soort karaktetrap op zijn tegenstander af. Precies zoals hij het geleerd had met dat dingetje uit de winkel.
Alleen misten de lichtjes. Net waren er lichtjes geweest. Quirina keek gespannen naar haar Doduo. Had hij het wel goed uitgevoerd, of was dit gewoon een huis-tuin-en-keuken trap? En zou de aanval überhaupt wel raken?


OOC: Dah.. ik hoop dat je er iets mee kunt XD
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback di dec 31, 2013 7:22 am

Vincent richtte zijn blik op de Doduo en was benieuwd naar de Hidden Power van de Pokémon. De aanval stond namelijk bekend om te verschillen qua kracht en type. Het kon zelden van het type 'Normaal'zijn, dat was een algemeen bekend feit. Maar verder verschilde de aanval sterk dus in type. Een Pokémon van het type 'Vuur' zou dan bijvoorbeeld een Hidden Power van het type 'Gras' kunnen hebben. Bovendien verschilde het per Pokémon als individueel. Het zou aan de karakteristieken liggen van een Pokémon. Vincent begreep de exacte connectie niet helemaal, maar ergens klonk het logisch dat als een Pokémon een Hidden Power van het type 'vecht' had en deze hield van aanvallen, deze ergens een soort boost in zou moeten krijgen. Maar goed, de type kon dus verschillen en ook de kracht. Als de kracht bijvoorbeeld zwak was en dus direct nadelig in een heftig gevecht, dan kon je het net zo goed opgeven als aanval. Er waren wel twee uitzonderingen waarin het wel nog kon worden gebruikt; de eerste was als de trainer een coördinator was en de aanval gebruikte om met haar Pokémon te ronken en een contest te winnen, of bij een situatie waarin een trainer deze in een combinatie kon gebruiken om meer schade toe te brengen dan met de aanval zelf. Maar Quirina was al met al absoluut geen coördinator, dus gold dat eerste punt geeneens, wat haar enkel met de tweede optie zou laten. Dan was er echter ook het punt of de aanval in het voordeel was of niet, dus als het  effectief was tegenover bijvoorbeeld Brock met zijn Rock type Pokémon, dan kon ze het gemakkelijk gebruiken.

Vincent sloeg zijn armen over elkaar. Grappig, dit liet hem ook denken aan de vorige onderzoek die zijn vader deed. Hij had een onderzoek gedaan betreft aanvallen die van bepaalde zaken afhankelijk waren, zoals bijvoorbeeld de aanvallen van Weather Ball- een aanval die Castform, een Pokémon die in Hoenn voorkomt, karakteristeert- en Hidden Power. De eerste was afhankelijk van het weer, maar Hidden Power natuurlijk van meerdere zaken. De hypothese die zijn vader toen erover had gedaan was dat de karakter van de Pokémon invloed had op zulke aanvallen, of beter gezegd, de invloed van hun karakter op hun moveset. Het was wat breder dan Hidden Power, maar zijn vader was eerst breed begonnen met zij onderzoek, maar beperkte zich uiteindelijk tot een handjevol aanvallen. De onderzoek van zijn vader liep echter te snel ten einde en nooit heeft hij de resultaat kunnen horen, maar hij gelooft in zijn vader's hypothese. Als hij de bewering volgde zou de karakter van Ara, de Doduo van Quirina, effect moeten hebben op zijn aanvallen. De jongen had echter niet kunnen gokken wat de karakter van de Pokémon was, deze kende hij immers niet zo goed en het enige wat hij figuurlijk gezien op de Pokémon kon lakken was 'gehoorzaam'. Het was misschien niet echt een 'karakter' te noemen, maar Vincent kende de Pokémon nauwelijks. Zijn blik gleed naar Leistung, zijn Jolteon. Die kende Ara beter, want die had eerder nog gecommuniceerd met de Pokémon. Vincent kon hem echter niet erover vragen, hij was een mens en de Jolteon was een Pokémon. Twee andere werelden van communicatie.

Terwijl Quirina vastberaden naar hem keek en haar Doduo motiveerde de Hidden Power uit te voeren, stond Leistung al klaar om een klap op te vangen. Dit hadden ze al afgesproken en het zou Vincent helpen om te schatten hoe krachtig de techniek was en van welk type het was. De struisvogel Pokémon liet een instemmend geluid horen en raasde op de Jolteon af, waarop Vincent de conclusie trok dat het geen langeafstandsaanval kon zijn. Interessant. Met nog maar een paar centimeters tussen de Doduo en de Jolteon, hief deze zijn pot en gaf een rake schop tegen de zij van de Jolteon. Leistung liet een zachte kreun horen, viel door de klap opzij, maar remde snel af door zijn poten de grond in te boren. Leistung leek nog enkele klappen aan te kunnen, ondanks zijn verzwakte staat door het gevecht met Zeichen. Vincent had zeker genoeg gezien, hield Leistung's PokéBall voorzich en liet Leistung terugkeren in het balvormig object om hem rust te gunnen. De jongen keek even met een dankbaar gezicht naar de Pokéball, voordat hij deze in zijn tas propte en Quirina weer aankeek. Zijn conclusie was gemaakt. "Er mistte iets. Het leek op een aanval die natuurlijk is, dus zoals Tackle, terwijl Hidden Power wel een speciale aanval is. Het is dus nog niet helemaal geperfectioneerd, maar niet iets dat dagen zal duren," legde Vincent uit, terwijl hij naar Quirina toeliep en onderweg Ara over zijn twee koppen aaide, "Je aanval is van het type 'Vecht', dus voordelig tegenover Brock. Gezien de schade die Leistung had opgelopen, is het tot nu toe de sterkste aanval die ik van Ara gezien hebt. Probeer er echter niet al teveel op te vertrouwen anders wordt het gevecht minstens driemaal zo moeilijk. Begrepen?" Het was een aangename prestatie en nooit had Vincent zoiets uitgevoerd, maar toch voelde hij zich niet voldaan na zijn observatie en commentaar geleverd te hebben. Hij was namelijk diep in de indruk dat Quirina en Ara het zo snel geleerd hadden. W-Wacht .. Onwennig bracht Vincent het maar uit en stak zijn hand naar voren. "Gefeliciteerd, Quirina&Ara,"

OOC; Sorry voor de laatste reactie&de eerste versie van de post was verdwenen(Leve Chrome)
Terug naar boven Go down
avatar
Quirina Kato


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 50
Poképoints : 98
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Comeback ma jan 13, 2014 8:51 am


De schop van Ara was inderdaad raak. De Jolteon werd opzij getrapt en Quirina moest moeite doen om niet van pure opluchting te juichen. Of het echt een Hidden Power was geweest, durfde ze niet met zekerheid te zeggen, aangezien het voor haar net een gewone barbaarse trap leek, maar wat maakte het uit? Hij was raak geweest! Ze wilde al een volgende bevel naar Ara roepen, omdat ze werd meegezogen door de oeroude drift om te vechten, maar een rode flits en het verdwijnen van Leistung maakte duidelijk dat het gevecht voorbij was. Even keek ze verbaasd naar de plek waar Leistung verdwenen was, toen slaakte ze een blij kreetje. Ze had haar eerste gevecht gewonnen! Ze vloog Ara om de hals, door het dolle heen. Het was misschien niet het epische gevecht waar ze op had gehoopt, maar desondanks...

Toen keek Vincent haar weer aan. Ze glimlachte verontschuldigend naar hem, want het voelde opeens best wel misplaatst dat zij zo blij was, terwijl hij had verloren. Ze werd zich akelig bewust van het feit dat een winnaar ook altijd een verliezer tegenover zich heeft.
‘Er mistte iets,’ zei Vincent, waarmee hij haar gedachten uitsprak. In eerste instantie maakten zijn woorden haar bang, maar toen hij vervolgde dat ze al wel op de goede weg zat, haalde ze opgelucht adem. Het klonk alsof Vincent er verstand van had, dus geloofde ze hem. Alle tips die hij daarna nog gaf, nam ze gretig in zich op. Een nieuw vertrouwen maakte zich van haar meester. Plotseling geloofde ze dat het mogelijk was om de eerste gym met alleen Ara te verslaan. Ze had het al die tijd al gezegd, maar nu gelóófde ze ook in wat ze had gezegd. Ongecontroleerd begon ze breed te grijnzen. Een vuur brandde in haar hart, dat haar sméékte om meteen verder te gaan met trainen. Het liefst wilde ze nu meteen weer aan de slag, maar ze vergat niet dat er nog iemand tegenover haar stond.

Op dat moment stak Vincent – na een korte aarzeling – zijn hand naar haar uit. Intuïtief schudde ze zijn hand, terwilj hij haar feliciteerde met haar overwinning. Ze bloosde lichtjes. ‘Dankjewel!’ zei ze en ze voegde verontschuldigend toe: ‘Ik hoop dat Ara je Jolteon niet te hard heeft getrapt, aangezien hij net al een gevecht had gehad... Misschien moet je hem naar het Pokémoncenter brengen?’ Ze aaide de kop Amon en haalde haar schouders op. ‘Dan ga ik weer verder trainen. Hartstikke bedankt voor alle tips, Vincent!’
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Comeback

Terug naar boven Go down
 

Comeback

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Viridian Forest-