Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 The start of a new journey

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Elena Syres


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 24
Poképoints : 8
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: The start of a new journey vr aug 23, 2013 3:25 am

Waar ben ik? Slaperig had ze haar ogen geopend en toen ze begroet werd door een prachtige sterrenhemel was ze even in de war. Waar was het vertrouwde wit van het plafond en de zachte ondergrond van haar matras? De duisternis om haar heen leek haar te omarmen als een onwelkome gast en het duurde even voordat ze zich realiseerde dat ze niet in haar kamer lag, maar in een slaapzak op de grond. Beelden van gister kwamen één voor één weer terug in haar bewustzijn sijpelen. Ze was op de Southern Plains van Kanto, net vertrokken van het huis van haar grootouders in Pallet Town om aan haar reis als trainer te beginnen. En nu was ze haar eerste nacht aan het doorbrengen in de wildernis. Vermoeid en ietwat stijfjes kwam Elena overeind. Slapeloze nachten en pijnlijke spieren hoorde daar waarschijnlijk bij. Hoe laat zou het zijn? Met samengeknepen ogen tuurde ze om zich heen op zoek naar haar tas, maar het schijnsel van de sterren was niet genoeg om het donker te verlichten en de maan was nergens te bekennen deze nacht. Elena taste door de duisternis en na een tijdje zoeken vond ze haar tas die ze eigenlijk keurig naast haar op de grond had neergelegd. Gapend trok ze de rits open en probeerde ze haar pokégear te vinden, maar in plaats hiervan stuitte ze op iets rond en voor ze het wist werd de nacht verhelderd door een fel wit licht dat uit haar tas kwam schieten. De oranje gloed die volgde deed haar achteruit deinzen. "Damon!" riep ze geschrokken. Hoe vaak had ze wel niet gezegd dat hij niet zomaar uit zijn pokéball mocht komen! De Charmeleon wreef even slaperig over zijn kop en liet toen een chagrijnige blik op zijn trainster vallen, zich welbewust van haar regel, maar dit keer was hij niet met opzet uit zijn bal verschenen. Hij was zelfs helemaal niet blij dat ze zijn nachtrust had verstoord en had eigenlijk wel verwacht dat ze hem voor een betere reden had opgeroepen. Elena ontspande en haar blik viel op de vlammende staart van haar partner die de omgeving als een toorts liet opbranden. Voor het eerst in haar leven besloot ze eens handig gebruik te maken van het vuur. "Kan je even op mijn tas schijnen?" vroeg ze ietwat schuchter. Damon keek even verbaasd op en draaide zich toen mopperend op, zijn staart richting Elena zwaaiend. "Niet zo dichtbij," sprak ze haastig, terwijl ze met slaapzak en al een paar centimeter opzij schoof en toen de pokégear uit haar tas viste. Ze liet haar blik op de cijfertjes in een hoek vallen. "Half 3?" verklaarde ze verbaasd, haar stem zeurderig toen ze besefte hoeveel uur ze nog te gaan had. Ze was helemaal niet moe meer, de opwinding van haar pas begonnen reis had alle vermoeidheid uit haar lichaam weggedrukt. Een diepe zucht ontglipte haar lippen terwijl ze zich weer achterover in haar slaapzak liet zakken. Nachtreizen was ook niet echt een optie. "Het duurt nog wel even voordat we weer verder kunnen," mompelde ze richting Damon, die hier helemaal geen erg in leek te hebben en zich met een zelfingenomen glimlach op de grond zette en zijn ogen sloot om verder te gaan slapen. Verveeld rolde Elena zich op haar zij en staarde ze naar het lange gras dat ze nog net kon onderscheiden van de nachtelijke hemel. Ze moest toegeven dat de aanwezigheid van Damon haar enigszins geruststelde, ondanks zijn vlammende staart waar ze zich altijd in haar achterhoofd bewust van zou zijn. Hij zou er in ieder geval voor zorgen dat ze niet meer in de complete duisternis wakker werd. Ze moest hem voortaan maar altijd uit zijn pokéball laten als ze in de buitenlucht gingen slapen. Met die gedachte liet Elena een luide gaap uit haar mond ontsnappen en dwong ze zichzelf haar ogen weer te sluiten. Misschien dat ze nu wat rustiger sliep..

Ze was op de grens van slapen en waken, toen ze plotseling iets hoorde ritselen in het struikgewas voor haar. Haar ogen vlogen open, al haar zintuigen plotseling op scherp. Ze keek gespannen voor zich uit, alsof ze verwachtte dat er ieder moment een monster uit het gras zou schieten. Bij arceus, ze werd echt paranoia. Dat zou de onwennigheid van het reizen wel zijn. Toen er niks leek te gebeuren, hief Elena zich weer overeind en haar geest merkte verbaasd op dat de zon al vanachter de rand van de horizon zijn intrede aankondigde. Dat was vreemd, haar ontwaken van eerder leek nog maar een paar minuten geleden. Blijkbaar was ze toch even in slaap gevallen. Nog een beetje ontsteld wreef Elena in haar ogen en liet ze haar blik toen op Damon vallen, die - lui dat hij was - nog breeduit lag te slapen en zo te zien niks gehoord had. Of het kon hem gewoon niks schelen.
Elena was bezig om uit haar slaapzak te komen, toen hetzelfde geluid weer haar oorschelp bereikte en ze met een ruk omkeek. Nu wist ze het zeker, er was iets aan het naderen. "Wie is daar?" riep ze voorzichtig naar de stilte die weer net zo plotseling viel als dat het verstoord was. Was het een Pokémon?
Terug naar boven Go down
avatar
Yosshi Matsumoto


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 30
Poképoints : 43
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 11
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey za aug 24, 2013 3:46 am

De eerste officiële nacht van zijn reis had Yosshi besloten door te brengen op een weiland net onder Viridian City. Dat had betekend dat hij vanuit het bos weer terug was gelopen naar de stad, die doorkruist had en de open vlaktes op was gelopen. Dit had hij gedaan omdat hij – niet doorvertellen – het stiekem best eng had gevonden om in het donkere bos te moeten slapen. Hij had er nog niet veel over nagedacht voordat hij op reis was gegaan, maar toen de zon langzaam naar beneden kroop had hij ineens beseft dat er natuurlijk ook best kans was dat hij in het donker overvallen kon worden door mensen of Pokémon – bij dat laatste dacht hij vooral aan wat er weleens over Haunters werd gezegd, hoewel hij niet zeker wist of het waar was. Haunters zouden volgens de verhalen namelijk mensen likken en daarmee hun leven stelen. Yosshi vond dat toch wel een erg beangstigende gedachte en had dus maar besloten op een plek te gaan slapen waar hij mensen en Pokémon al in de verte aan zou kunnen zien komen. Of dat zin had had hij zelf ook niet geweten, want ja, nu hij daar zo in het open veld was, was hij zelf natuurlijk ook makkelijker te zien.

Máár, terugkeren was natuurlijk geen optie. Bovendien vond Yosshi dat het slapen in de buitenlucht bij zou dragen aan de training. Hij wist niet goed op wat voor manier, maar het klonk wel stoer, dus vandaar. Terwijl hij de slaap probeerde te vatten, dacht hij na over de badges die hij zou moeten halen. De jongen wist dat zijn Squirtle in het voordeel zou zijn in de eerste gym, maar dan moest hij voor die tijd wel een wateraanval geleerd hebben. De elfjarige had zijn Pokédex geraadpleegd en was tot de conclusie gekomen dat Nokonoko waarschijnlijk als eerste Bubble zou leren. Nu kon hij alleen nog maar de Tackle en Tail Whip, beide prima aanvallen (op hun manier), maar niet heel indrukwekkend. Tsja, eigenlijk kon Yosshi niet wachten tot zijn Squirtle een Blastoise zou zijn en iedereen weg zou blazen met een ijzersterke Hydro Pump – dát zou gaaf zijn! De tweede gym zou al moeilijker worden, want water tegen water haalde niet veel uit, om nog maar te zwijgen over de derde gym. Hij moest voor die tijd maar een Pokémon zien te vangen... Dat wilde hij sowieso graag, een eigen Pokémon vangen. Zodra hij dat gedaan had zou hij naar zijn ouders bellen om hen te vertellen over zijn vangst.

Zo lag Yosshi te dommelen, toen hij zijn ogen weer even kort opende en in de verte een bewegend lichtje meende te zien. Yosshi twijfelde: zou hij dieper zijn slaapzak in duiken, of polshoogte nemen? Eigenlijk was hij wel nieuwsgierig. Misschien was het wel een wilde vuurpokémon, die kon hij dan gelijk proberen te vangen. ‘Nokonoko, kom tevoorschijn,’ fluisterde hij, hoewel het niet echt zin had om te fluisteren. De rode flits waarmee de Pokémon verscheen was namelijk fel genoeg om half Kanto te wekken – zo voelde het althans. ‘Squir?’ vroeg de Squirtle en Yosshi wees naar het vlammetje in de verte. ‘Squirtle, squuir!’ zei Nokonoko. Hij vond het blijkbaar wel een goed idee om eens dichterbij te gaan kijken. Vlug rolde Yosshi zijn slaapzak op en bond die weer vast aan zijn rugzak, die hij vervolgens weer om zijn schouders sloeg. Zo stilletjes mogelijk begaven ze zich in de richting van het licht.

Uiteindelijk kwamen ze bij struiken aan. Dat kon nog een probleem worden. Yosshi probeerde zo stil mogelijk door de struiken heen te kruipen, maar dat ging nog niet zo makkelijk. Nokonoko ging het beter af, maar ook hij maakte nog een hoop lawaai. Yosshi hield stil toen hij zag waar ze naar toe liepen: een trainer en haar Pokémon. Het licht was afkomstig van een Charmeleon. Yosshi bekeek de Pokémon met ontzag. Als je een Charmeleon had, was je vast een goede trainer. Hij zag dat de trainster in beweging kwam en dook ineen, wat veel ongewenst lawaai met zich meebracht. Hij wilde niet dat ze dacht dat hij haar of haar Pokémon hier de hele tijd al had liggen bekijken. ‘Wie is daar?’ hoorde hij het meisje vragen. Yosshi aarzelde. Moest hij zich maar laten zien? Hij kon haar uitleggen waarom hij hier lag. Zo goed van vertrouwen als hij was, leek het hem niet dat ze hem niet zou (willen) begrijpen. Dus stond hij op. ‘Hoi,’ zei hij wat aarzelend, terwijl hij zijn hand opstak. Nokonoko kroop verder, het struikgewas uit. ‘Sorry dat ik je stoor.’ Yosshi lachte verontschuldigend. ‘Ik zag een lichtje en wilde kijken waar het vandaan kwam.’ Zijn blik gleed weer even naar de Charmeleon. ‘Maar ik zag net dat hij van je Charmeleon is. Zo tof! Ik ben echt gek op Charmeleons.’ Dat was niet gelogen, Yosshi zou nog gek zijn op een Magikarp van level 1. Alles wat een Pokémon was, was “onwijs cool en supertof”.

OOC: btw, voordat je denkt dat ik de brandwonden van je karakter negeer: Ik ben ervan uit gegaan dat het nu nog te donker is om ze echt te zien, I hope that's okay?
Terug naar boven Go down
avatar
Elena Syres


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 24
Poképoints : 8
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey ma aug 26, 2013 7:31 pm

Vanuit de schemering zag ze een gedaante verschijnen. Een schaduw die vanuit het lange gras alsmaar groeide en dreigend op haar afkwam. Elena's hand reek angstig naar haar tas, klaar om actie te ondernemen mocht dit nodig zijn. Ze wist niet of hier territoriale Pokémon waren, waarvan ze had gehoord dat die nog wel eens agressief konden zijn. Een nerveus gevoel bekroop haar bij de gedachte en ging van haar maag naar haar keel, ze had nog nooit eerder gevochten.. Ze zette zich schrap, totdat er plots een hand werd opgestoken en iemand haar een begroeting toewierp. Van verbazing liet Elena haar tas vallen, die met een zachte plof voor haar op de grond viel. Pokémon konden niet praten?

Een zucht van opluchting gleed over haar lippen toen ze de jongen uit het struikgewas zag komen. Het was een jongen, gewoon een doodnormale jongen. Die zou haar niks aan doen. Tenminste, dacht Elena, terwijl ze weer een beetje sceptisch werd. Wat deed hij hier eigenlijk, zo vroeg? Had hij haar zitten bespioneren? Haar wangen kleurden knalrood bij het idee en zenuwachtig probeerde Elena zich een houding te geven, bijna struikelend over haar eigen slaapzak waar ze krampachtig uit stapte. 'Sorry dat ik je stoor,' zei de jongen verontschuldigend en Elena blikte op hem neer van onder haar wenkbrauwen. Ze veegde haar lange lokken een beetje voor haar gezicht, blij dat de ochtendschemering haar littekens verborg. 'Ik zag een lichtje en wilde kijken waar het vandaan kwam.' Ze fronste, een lichtje? Haar ogen volgde zijn blik naar Damon, die nog bewegingloos op de grond lag. Oh, zijn staart, natuurlijk. 'Maar ik zag net dat hij van je Charmeleon is. Zo tof! Ik ben echt gek op Charmeleons,' vervolgde de jongen voor haar en Elena keek hem weer aan, zowaar met een klein glimlachje. Haar idee van Charmeleons was heel anders, maar het was leuk om te horen dat een ander het wel gaaf vond. Bovendien was ze blij dat de jongen niet naar haar had zitten gluren.

Haar blik gleed naar de Squirtle die hem vanuit de struiken gevolgd was. Ze gokte dat hij dan een beginnende trainer moest zijn, net als haar. Pas toen besefte Elena dat door de slaap die nog lichtjes op haar hoofd drukte, ze nog niks gezegd had. Ze keek de jongen vlug weer aan en opende haar mond. "Jouw Squirtle ziet er anders ook heel leuk uit," complimenteerde ze weer op haar beurt, terwijl ze even in haar ogen wreef en de vermoeidheid uit haar systeem gaapte. Een gegrom vanachter haar pleitte het tegendeel. Oh, Damon was wakker. De Charmeleon was overeind gekomen en keek nu tussen samengeknepen ogen naar het tweetal dat zijn ochtend hadden verstoord. Met name de Squirtle kreeg een vuile blik. Waterpokémon, alarmeerde zijn achterhoofd. Het was dat Elena naast hem stond, want anders had hij, opvliegend als hij was, de vervelende schildpad allang al weggejaagd met een vlammenwerper. Maar, zijn verstand zei hem anders, omdat hij wist dat Elena hem anders terug zou roepen in zijn pokéball. Hij haatte die ball, en nog meer haatte hij de macht die het op hem had. Met een afkeurend gesnuif hief Damon zijn snuit, duidelijk aangevend dat de situatie hem niet aanstond.

Elena negeerde het gedrag van haar Charmeleon en kwam overeind, terwijl ze hier en daar wat zand van zich af klopte. Toen ze zichzelf een beetje proper had gemaakt, maakte ze een kleine, begroetende buiging naar de jongen voor haar. "Ik ben Elena," stelde ze zichzelf voor en haar hand ging als vanzelfsprekend naar haar Charmeleon. "En dit hier is Damon." Ze wierp hem een waarschuwende blik, alsjeblieft gedraag je.
Terug naar boven Go down
avatar
Yosshi Matsumoto


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 30
Poképoints : 43
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 11
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey wo aug 28, 2013 6:59 am

Ergens in de verte kwam de zon op. Yosshi had eigenlijk helemaal niet door dat de nacht alweer bijna voorbij was. Vol bewondering keek hij naar de Charmeleon van het meisje dat hij zojuist tegen was gekomen, terwijl hij zich bedacht wat hij allemaal wist van deze Pokémon. Natuurlijk had hij voordat hij had gekozen welke Pokémon hij als starter zou kiezen, uitgebreid al zijn Pokémonencyclopediën doorgekeken om informatie te vinden over de Pokémon en hun evoluties. Zo wist hij dat Charmeleon doorgaans opvliegend waren en hun vlammende staart blauw en wit werd wanneer ze boos waren. Yosshi was niet bang voor opvliegende Pokémon. Hij geloofde er heilig in dat hij elke Pokémon uiteindelijk wel de baas kon zijn.

Hij wendde zijn blik weer tot het meisje, toen zij begon te praten. Ze zei dat ze zijn Squirtle leuk vond. Yosshi grijnsde, knikte en probeerde zichzelf in te houden. Het liefst had hij haar alles verteld wat hij met Nokonoko had meegemaakt – wat, laten we eerlijk zijn, nog niet veel was – maar hij besefte dat het meisje zich niet heel erg op haar gemak voelde. Yosshi kon haar dat niet kwalijk nemen. Hij zelf praatte ook niet veel in het bijzijn van anderen, vreemden dan vooral, mits het gesprek over Pokémon ging. Dan ging hij soms zelfs te veel op in zijn eigen verhaal, had zijn zusje hem weleens gezegd. En zijn grootouders. Die vonden ook dat hij behoorlijk kon ratelen, hoewel Yosshi, toen ze dat tegen hem gezegd hadden, wel had moeten vragen wat ratelen was.

Inmiddels was de Charmeleon wakker geworden. Yosshi keek naar diens vurige blik en besefte spijtig dat hij geen fototoestel mee had genomen. Of een schetsblok. Ineens was hij er van overtuigd dat hij een heleboel zou meemaken deze reis en dat die avonturen echt niet in woorden te omschrijven waren. Hij kon morgen... nee, vandaag eens naar zijn ouders bellen, misschien dat zij hem wel wilden voorzien van geld voor een fototoestel. Of op z’n minst een schetsblok en wat potloden.

‘Ik ben Elena,’ stelde het meisje zichzelf voor. ‘En dit hier is Damon.’ Yosshi glimlachte en wist even niet wat hij moest zeggen. Dit bedoelde hij dus: als het niet over Pokémon ging, was hij zo onwetend als een Pokémonei. Hij schraapte zijn keel. Misschien moest hij zichzelf ook maar even voorstellen? ‘Ik ben Yosshi,’ zei hij. ‘Matsumoto. Yosshi Matsumoto.’ Aarzelend keek hij naar het meisje, terwijl de zon langzaam omhoog kroop. Hij keek nog iets langer. Hm... moest hij er iets van zeggen dat de zijkant van haar gezicht een beetje donker leek? Ze had er vast op gelegen. Dan kreeg je altijd van die rode strepen. Of misschien was het zelfs vies, want ze zaten hier per slot van rekening niet in een viersterren-hotel. Maar hij besloot zijn mond daarover te houden en maakte een gebaar naar zijn Squirtle. ‘Dit is Nokonoko.’ En toen kon hij zich niet meer inhouden en barste los: ‘Hij zal in een Wartortle veranderen. En daarna in een Blastoise. Blastoise kan heel ver schieten. Met zijn kanonnen. Eh. Hij heeft kanonnen op zijn rug. Maar een Squirtle is ook al heel tof, want die kan heel snel zwemmen. Maar we zijn nog geen water tegengekomen.’ Yosshi stopte even om adem te halen. Hij wilde nog toevoegen dat een Blastoise makkelijk een vliegende Charizard kon raken als hij water uit zijn kanonnen spoot, maar besloot zich in te houden. Hij besefte zelf ook wel dat dat erg uitdagend en onvriendelijk klonk. Hij wilde geen ruzie met het meisje. Hij dacht even na hoe een fatsoenlijk gesprek ook alweer in elkaar zat en besefte toen dat het misschien aardig was om wat interesse in de Charmeleon te tonen. De ander wat aandacht geven, dat had zijn moeder hem weleens verteld. Dus vroeg hij: ‘Op welk level is jouw Charmeleon? Wordt het al bijna een Charizard? Ik heb gelezen dat Charizards nooit Pokémon aanvallen die zwakker zijn dan henzelf. Maar dat zal wel per Charizard verschillen.’ Yosshi haalde zijn schouders op en keek afwachtend naar het meisje. Ze zou vast veel van Pokémon weten, als ze al een Charmeleon had!
Terug naar boven Go down
avatar
Elena Syres


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 24
Poképoints : 8
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey vr aug 30, 2013 9:22 am

Bij het horen van zijn naam kruiste Damon zijn armen in elkaar en schoof hij arrogant zijn kop opzij, de trainer en zijn stomme schildpad geen blik meer waardig gunnend. Elena zuchtte even en rechtte toen haar rug weer, haar blik vriendelijk jegens de jongen voor haar. Zij zou wel altijd beleefd blijven, ongeacht hoe vroeg het was. Zo was ze nou eenmaal opgevoed en de jongen voor haar leek haar geen verkeerde trainer.

Hij stelde zich voor als Yosshi, Yosshi Matsumoto. Met een licht blosje op haar wangen schoof Elena haar slaapzak wat opzij. Ze schaamde zich een beetje dat Yosshi haar zo aantrof, zonder schoenen en haar haar ongekamd. Ze had ook dan niet echt de tijd gehad om zich klaar te maken.. Gelukkig scheen Yosshi zich er niet zo heel erg aan te storen, want hij begon heel vrolijk een verhaal over zijn Squirtle te vertellen. Elena luisterde met grote ogen, lichtelijk verbaasd over de enorme waterval aan woorden die plots zijn mond uit kwam stromen. Hij leek wel een wandelende encyclopedie. Ze grinnikte even zachtjes, haar vinger bij haar mond geplaatst om het niet op te laten vallen.

Toen Yosshi klaar was met spreken, richtte hij zich weer op haar Charmeleon en het duurde even voordat ze besefte dat hij haar een vraag had gesteld. Op welk level Damon zat. Met opgetrokken wenkbrauwen wierp Elena een blik op Damon, die haar nu ook vanuit zijn ooghoeken aankeek. Wist hij het ook niet en was hij nieuwsgierig, of vroeg hij zich af of Elena echt zo naïef was? En ja, dat was ze. "Level?" herhaalde Elena voorzichtig. Ze keek Yosshi weer aan. "Om eerlijk te zijn zou ik het niet weten," bekende ze toen. "Dat hebben ze mij nooit verteld toen ik hem kreeg." Ze had Damon van een pokécenter gekregen toen hij al een Charmeleon was en het was toentertijd nooit in haar opgekomen om ernaar te vragen. Ze dacht even na en liet haar blik toen verwachtingsvol op Yosshi vallen. "Weet jij een manier hoe ik daar kan achter komen?" vroeg ze toen nieuwsgierig. Het was vast handig om te weten welk level Damon was, al dacht ze niet dat het veel nut had zolang ze nog geen gevechten met hem deed. Om eerlijk te zijn was Elena daar een beetje bang voor. Ze had wel af en toe met Damon getraind, maar dat was zeker nog niet goed genoeg. Wat dat betreft hadden ze nog een lange weg te gaan. Maar, die weg was ze bereid te nemen, ze had niks voor niks besloten een trainer te gaan worden.
Terug naar boven Go down
avatar
Yosshi Matsumoto


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 30
Poképoints : 43
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 11
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey za sep 07, 2013 9:30 am

Yosshi was helemaal in zijn element en onwijs enthousiast over Elena’s Damon, maar inwendig moest hij toegeven dat hij wat teleurgesteld was toen het meisje verklaarde dat ze eigenlijk helemaal niet wist op wat voor level haar Charmeleon was en dat ze hem gekregen had. Hij was echter beschaafd genoeg om die gedachte voor zich te houden. Dus ze had hem niet als een Charmander gekregen, niet getraind tot een Charmeleon... Dat moest Yosshi even verwerken, hoewel hij wel begreep dat het meisje ondanks dat wel van haar Pokémon hield. Als Pokémonliefhebber begreep hij dat zelfs heel goed. Het maakte niet uit hoe je je Pokémon kreeg, op welk level of in welk evolutiestadium, als je  er maar van kon houden en hij of zij van jou kon houden. Yosshi was op zijn jonge leeftijd al een romanticus te noemen: hij geloofde in de onvoorwaardelijke vriendschap tussen een trainer en zijn vele Pokémon.

Het meisje vroeg of hij een manier wist om erachter te komen op welk level haar Charmeleon was. Yosshi dacht diep na, maar kon zich niet herinneren dat hij daar ooit wat over gelezen of gezien had. ‘Eh... nee,’ bekende hij eerlijk en voegde toen lachend toe: ‘Maar je kan hem natuurlijk trainen tot hij een Charizard wordt.’ Hij grijnsde breed, bedacht zich toen en voegde bedachtzaam toe: ‘Of tot hij een nieuwe aanval leert...’ Ja, dat kon ook wel, hoewel niet elke Charmeleon op hetzelfde level dezelfde aanval leerde, maar dan had ze in ieder geval een idee. Yosshi keek het meisje vrolijk aan en zag tot zijn verrassing dat de rode vlek op haar gezicht er nog steeds zat. Hij aarzelde en wees toen langzaam met zijn vinger naar haar gezicht toe. ‘Je... eh...’ Dit ging niet over Pokémon, daar werd hij verlegen van. Hij durfde haar bijna niet aan te kijken en schuifelde wat nerveus met zijn rechtervoet door de aarde, terwijl hij zei: ‘Je hebt iets op je gezicht zitten. Aan de zijkant.’ Het zou ook flauw zijn om het niet te zeggen. Straks bleef ze de hele dag met die rode plek lopen, dan zouden mensen haar misschien wel uitlachen of pesten, dat zou gemeen zijn, maar Yosshi wist dat er pestkoppen waren die dat deden.

Ondertussen was Nokonoko naar Damons staart toegelopen. De waterpokémon strekte zijn voorpootjes uit naar de warme vlam en een tevreden glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij sloot zijn ogen en genoot van de warmte.
Terug naar boven Go down
avatar
Elena Syres


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 24
Poképoints : 8
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 16 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey di sep 10, 2013 7:41 am

Yosshi bekende eerlijk dat hij niet wist hoe ze daarachter kon komen. Een beetje teleurgesteld liet Elena haar blik op haar Charmeleon vallen. Misschien kon ze Felicia eens bellen, die wist het vast wel. Het zou sowieso leuk zijn om haar weer eens te spreken, ze wilde waarschijnlijk alles horen over de avonturen die ze al had beleefd. Ze kon in ieder geval met trots zeggen dat ze de eerste nacht overleeft had, en misschien minder trots dat ze een trainer had aangezien voor één of ander agressieve Pokémon die haar kwam aanvallen.. Oké, misschien kon ze dat laatste ook wel weglaten, het klonk niet echt heel charmant. Elena keek weer terug naar de jongen voor haar, nog altijd geïnteresseerd naar hem luisterend. Zó vroeg nog maar, en nu al hele verhalen. Ergens deed hij haar sterk denken aan het opgewekte, praatgrage neefje die bijna elke familie wel had. Zo iemand die als het op zijn hobby's aankwam je hier schaamteloos de hele avond over kon vertellen. Pokémon was duidelijk zìjn hobby.

'Je kan hem natuurlijk trainen tot hij een Charizard wordt,' vertelde Yosshi lachend. Elena verschoot even van kleur. Charizard?! Dat was toch die grote oranje draak die vlammen kon spuwen ter hoogte van een gebouw? Angstig schoot ze haar blik naar Damon, alsof die ieder moment ter plekke kon gaan evolueren. Een Charizard.. Nee, daar was ze zeker nog niet aan toe. Ze was al blij dat ze Damon uit zijn pokéball kon tolereren. Alsjeblieft, blijf nog even zo, prevelde ze in gedachten.

Yosshi probeerde haar aandacht weer te trekken en Elena schoof die zijn kant weer op, haar hazelbruine ogen vragend. Hij leek plotseling heel nerveus en verlegen, een kant die ze nog niet van hem gezien had. Ze fronste even lichtjes om hem aan te moedigen. 'Je hebt iets op je gezicht zitten. Aan de zijkant.' En daar was het. Elena trok zich terug alsof ze plotseling door een Beedrill was gestoken. Voor even, echt heel even, was ze haar littekens vergeten. Maar, ze werd weer hard op de feiten gedrukt. De zon was opgekomen en had haar gelaatstrekken onthuld in een oranje gloed, genoeg om de jongen te laten denken dat er iets 'mis' was met haar gezicht. Ze schoof iets naar achter, haastig op zoek naar de juiste woorden. "Dat eh.." stamelde ze zachtjes. Ze besloot het maar gewoon recht voor z'n raap te brengen, de situatie was toch al niet meer te redden. "Dat zijn mijn brandwonden." Snel veegde ze wat van haar lange lokken naar voren, alsof ze haar getekende huid hieronder wilde verbergen. Damon keek Yosshi tussen samengeknepen ogen aan en trok grommend zijn lip op, een waarschuwing die gericht was naar de trainer, zowel als de schildpad die zijn staart als kachel leek te zien. Nog één verkeerde zet en hij zou ze persoonlijk roosteren, graag zelfs*.

*OOC: No offence to Yosshi of course, Damon is gewoon een bullebak. ;D
Terug naar boven Go down
avatar
Yosshi Matsumoto


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 30
Poképoints : 43
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 11
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey di okt 22, 2013 8:38 am

Elena schrok toen Yosshi begon over de vlek op haar gezicht. Dat had hij niet verwacht. Dat ze zich zou schamen, oké, dat misschien, hij kende zijn zusje, die kon soms ook verschrikkelijk tuttig zijn en een drama maken van een klein vlekje op haar gezicht en zich de daarop volgende dagen weigeren in het openbaar te vertonen, maar dit meisje... Ze deed alsof er een Shelder op haar wang zat te kauwen. Dat vond Yosshi maar stom. Zó erg was het nou ook weer niet dat ze een vlek op haar gezicht had zitten. Hij vond het in ieder geval niet erg. Het zag er eigenlijk wel stoer uit, dan konden mensen zien dat ze een reiziger was en niet zo’n stom tutje dat alleen maar met Pokédolls zat te spelen.

Het meisje schoof naar achteren en mompelde iets wat Yosshi niet goed kon verstaan. En toen ineens zei ze duidelijk: ‘Dat zijn mijn brandwonden.’ Yosshi keek haar even aan, haar woorden drongen langzaam tot hem door. ‘Brand...’ begon hij en zijn blik schoof naar de Charmeleon. ‘Oh.’ Hij verplaatste zijn blik naar zijn voeten. ‘Eh.’ En zijn blik schoof naar de omgeving. ‘Hm.’ Hij waagde weer een korte blik op het meisje, maar keek meteen weer weg. ‘Dus.’ Hij stopte zijn handen in zijn zakken en staarde naar Nokonoko. ‘Tsja.’

Wat moest hij nu zeggen? Sorry? Dat leek hem niet echt het juiste woord, of wel? Hij besloot het woord er tussendoor te persen, zodat ze hem er niet van kon beschuldigen dat hij geen medeleven had getoond, om daarna op een ander onderwerp over te gaan. ‘Sorry,’ zei hij dus vluchtig. Hij keek haar niet aan, niet beseffend dat hij haar beter wél aan kon kijken, om in stilte aan te tonen dat hij niet bang was voor haar brandwonden. ‘Dus. Eh. Het beloofd een mooie dag te worden.’ Het weer. Yosshi was niet bepaald sociaal, dus belanden alle gesprekken die hij probeerde te voeren en beter niet over Pokémon konden gaan, altijd weer bij het weer. Nog altijd niet naar Elena kijkend bewoog hij zijn rechtervoet wat doelloos over de grond. En nu?

Nokonoko stond nog altijd met zijn pootjes bij Damons vlam, maar had zijn hoofd afwachtend naar Yosshi gedraaid, alsof hij besefte dat de situatie wat ongemakkelijk was geworden.


OOC: sorry voor de late reactie
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: The start of a new journey

Terug naar boven Go down
 

The start of a new journey

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Southern Plains-