Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [TR ONLY] Time for a test

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [TR ONLY] Time for a test wo aug 28, 2013 3:09 am

Wind trok aan haar haren terwijl Destiny door de lucht vloog op haar Dragonair door de lucht. Haar vertrekplaats van Metal Alley in Saffron City, haar doel het hoofdkwartier van Team Rocket in Vermillion City. Een aardige reis, zeker te voet, maar door de lucht in slechts een kwartiertje geklaard. Tijdens het vliegen keek Destiny af en toe achterom, om te controleren of Nate Johnson, de jongeman die ze een aantal minuten geleden had aangeboden om zich bij Team Rocket aan te sluiten, nog altijd achter haar vloog. Dit was nog altijd het geval en de vrouw richtte haar aandacht weer voor haar, er goed op lettend dat er geen obstakels in de weg zaten. In de lucht? Ja, ook in de lucht. Juist in de lucht, want daar zou je obstakels niet zo snel verwachten en dus zag je ze sneller over het hoofd. Destiny had echter voldoende vlieguren op haar naam staan om te weten welke "gevaren" er waren wanneer je ging vliegen op een Pokémon. Zo was er de wind waar je rekening mee moest houden, maar ook de andere Pokémon en soms zelfs een zeppelin of een vliegtuig waar je op moest letten. Vandaag leek het echter aardig rustig in te lucht, want afgezien van één enkele Pidgey van de Post Office, was er niks in de lucht.

Na een klein kwartiertje vliegen (Dragonair het flink gas gegeven) hadden ze Vermillion dan eindelijk bereikt. Destiny streek neer op het dak van een immens gebouw en wachtte tot ook Nate was geland. 'Volg mij,' sprak ze, waarna ze via een deur het dak verliet. Na een korte afdaling op een trap, marcheerde ze door de gang naar een lift. Misschien was het handiger geweest om via de hoofdingang naar binnen te gaan, maar voor Destiny was dit beter. De vrouw drukte op het knopje van de lift, wachtte tot de deuren open gingen en stapte naar binnen. Zodra ook Nate en zijn gevolg binnen waren, drukte ze weer een knopje in en gingen ze een aantal verdiepingen naar beneden. Vijf verdiepingen lager verliet de vrouw de lift weer en liep naar een speciale ruimte. Binnen zat een man achter een paneel met een heleboel knopjes. Hij keek op toen Destiny binnen kwam en sprong meteen omhoog toen hij haar herkende. 'Commander, welkom, wat kan ik voor u doen?'
'Ik heb een mogelijke nieuwe Grunt die ik wil uittesten,' reageerde de vrouw, gebarend naar Nate. De man knikte, ging weer zitten en begon op wat knoppen te drukken. 'Het standaard programma?' vroeg hij ondertussen. 'Ja, maar maak het maar lekker uitdagend.' De man knikte weer en voerde een aantal gegevens in, waarna hij naar Nate keek. 'Ga door die deur maar naar binnen, ik start het programma zodra je binnen bent.'

OOC: Godmode met toestemming en dit topic is dus voor Nate. Grunts die echter tijdens de test toe willen kijken, mogen altijd inbreken :3

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test di sep 03, 2013 7:41 am

Nate voelde hoe zijn haren achteruit gestreken werden dankzij de harde wind, maar stichtte er niet zo veel aandacht aan. Als er iets was wat hem totaal niet interesseerde, dan was het wel de ligging van zijn haren. Hij keek kalm opzij of hij enige obstakels in de lucht vond. Toen dit niet het geval leek te zijn, legde hij zijn handpalmen rustig in de nek van zijn Pidgeot. Deze klapte per ongeluk met zijn vleugel tegen een langs vliegende Pidgey van de Post Office en smalend zag Nate doe hoe het gedrocht bijna neer viel. Hij kon er niets aan doen dat een klein glimlachje zich rond zijn lippen verspreidde. Hij zag hoe de Pidgeot niet eens omkeek wat hij per ongeluk geraakt had, maar de Dragonair statig bleef volgen. Hij grinnikte. De Pidgeot begon dan toch een beetje bad ass te worden. Niet slecht, niet slecht, deze attitude kon vast goed gebruikt worden als hij zich bij Team Rocket zou aansluiten. Nate wreef trots over de flank van zijn Pidgeot, die reageerde door even naar zijn trainer te kijken. 'Wij gaan het daar helemaal maken,' zei Nate bemoedigend, waarna hij een paar keer op de flank klopte. Pidgeot stemde in door zijn kreet luid en goed weerklinkend uit zijn keel te laten gaan, waarna hij met zijn majestueuze vleugels krachtige slagen maakte, zodat het nog geen kwartier duurde en Nate stond al naast Destiny. Kalm volgde hij de vrouw, waarna hij het gebouw voor zich een beetje observeerde. Hij keek naar haar en verwachtte eigenlijk dat ze iets zou zeggen, maar de vrouw bleef gewoon stil. Nate sloeg zijn gespierde armen over elkaar heen en liet zijn blik naar de teller van de verdiepingen glijden. Een korte 'ping' maakte duidelijk dat ze de juiste etage hadden bereikt en Nate stapte uit.

Kalm keek Nate naar de man die achter het paneel zat. Hij wist niet wat hij van de man moest denken en diens attitude, maar Nate had het gevoel dat de man niet bepaald sterk was. Misschien was zijn job de hele dag hier zitten en op goed geluk zo nu en dan een paar knopjes indrukken. Nee, dan had Nate het beter getroffen. Nate keerde zijn Pidgeot terug in de Poké Ball, deze kon vast niet door de ruimte waar hij nu moest gaan. Hij keek kort naar de deur. Nee, zijn Pidgeot zou het niet willen om zich daar doorheen te moeten wurmen. Nate zou zijn Pokémon wel roepen als hij die nodig had. Raichu bleef echter trouw langs zijn zijde staan en Nate merkte de Pokémon eigenlijk nu pas op. Hij keek even naar zijn Raichu, die hem eerst voor toestemming vragend aankeek. Kort gaf Nate een knikje, waarna hij besloot om door de deur te gaan. Nate keek om zich heen. Eigenlijk zag hij niet veel. Wat was eigenlijk de bedoeling dat hij hier moest doen?

OOC: Wel een flutje, moet ik zeggen D;
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test za sep 07, 2013 2:27 am

Destiny keek toe hoe Nate door de deur naar de andere ruimte ging en gaf toen een knikje naar de man achter de knoppen. Deze begon van alles in te drukken en Destiny keek door het glazen raam boven het paneel. Via dit raam kon ze in de andere ruimte, waar Nate zich nu bevond, kijken. Nate zou haar echter niet kunnen zien. Het was namelijk glas waarbij je maar door één kant heen kon kijken, als in de verhoorkamer van de politie. In eerste instantie zag Destiny niet zoveel, omdat het erg donker was in de ruimte achter het glas, maar zodra de man achter het paneel enkele knoppen had ingedrukt, werd Nate zichtbaar. Om hem heen begon zich een stad te vormen, een hindernisbaan. Destiny wachtte tot de hele stad zich had gevormd en sprak toen via een intercom tot Nate. 'Zoals je ziet zit je in een holografische ruimte. Het doel van deze opdracht is het vinden van de gouden Pokéball en deze naar het einddoel, aan de andere kant van de stad, te brengen. Er lopen vijf trainers rond in de stad, versla hen om je einddoel te bereiken. Veel succes.' Ze klikte de intercom uit en knikte weer naar de knoppenman. Deze drukte op nog een paar knopjes, waardoor er bij Nate een klok verscheen die begon op te tellen; hoe lang het zou duren voordat hij deze opdracht had voltooit, zou worden bijgehouden. 'De trainers zijn geactiveerd en de tijd start.. NU!' riep Destiny nog even door de intercom, waarna ze met over elkaar geslagen armen toekeek. Hoe zou Nate het er vanaf brengen?

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test zo sep 15, 2013 1:02 am

Met een half oor luisterde Nate naar de opdracht die hij kreeg, hij was veel te veel bezig met het feit dat hij nu bij een geheime, vreselijke organisatie hoorde. Vreselijk als in vreselijk cool. Dit was iets heel anders dan het goede leventje leiden dat hij normaal deed, dit was een organisatie vol missies waar hij best nog wat uit kon opsteken. Dit leven werd leuk. Kleine kinderen de stuipen op het lijf jagen met zijn Raichu als hij Pokémon mocht stelen, Grunts uitdagen en kijken hoe ver hij kon gaan tot er één zijn zelfbeheersing verloor en er uiteindelijk eens een goed gevecht plaatsvond en bovendien ook nog eens zijn Pokémon die beter werden van al deze gevechten. Al wat hij moest doen was het leren aan zijn Pidgeot om mensen pijn te doen als het niet anders kon. Raichu durfde makkelijk een andere Pokémon pijn te doen en als het zou moeten ook nog een mens, maar zijn Growlithe en zijn Pidgeot waren nog niet op dat stadium. Maar goed, dat zou nog wel komen. Nate schrok toen hij het startsein kreeg. Goed, het vinden van een gouden Poké Ball en die aan het einde van de stad brengen, dat had hij gehoord. Of nee, aan de andere kant van de stad, zo was het. En er liepen trainers rond. Hoeveel ook alweer? Drie, vier, vijf? Ja, vijf ja. Hij had het gevoel dat het er vijf waren. Als die trainers een paar sukkeltjes waren met Rattata’s, was hij zo klaar. Hoewel, hij verwachtte van Destiny dat deze hem op een hoog niveau zou laten vechten, dus hij vermoedde dat er een hoop van de Pokémon waartegen hij moest vechten al geëvolueerd waren en hun laatste evolutie bereikt hadden. Tenminste, dat hoopte hij toch. Hij had wel zin in wat uitdaging. Nate begon op goed gevoel zomaar de eerste straat in te lopen. De holografische ruimte leek echt op een stad, naast hem zag hij een paar gebouwen. Hij kon het niet laten om zijn hand er even tegen te leggen. Zijn hand verdween, zoals hij al had verwacht. Hij trok zijn hand terug en zag een gedaante op het einde. ‘Pidgeot, ik wil jou eerst gebruiken,’ zei hij tegen zijn Pokémon, die onmiddellijk in het gelid sprong. Zijn Raichu en zijn Growlithe trokken zich terug en liepen achter hem aan. Uitdagende vonken kwamen van de Raichu.

‘Zo, dat was een makkie,’ zei Nate lachend. Zijn Pidgeot had het op moeten nemen tegen een Beedrill en een Rhyhorn. De Rhyhorn ging hem moeilijker af, maar met de juiste tactiek had Nate de Pokémon weten te omzeilen. Zijn oog viel op iets goud glimmend. Hij pakte het op en bekeek het even, waarna hij concludeerde dat het de gouden Poké Ball moest zijn. ‘Venusaur, doe je Razor Leaf!’ hoorde hij opeens achter zich. Met een koprol kon Nate de aanval ontwijken. ‘Growlithe, doe Flame Wheel!’ droeg hij zijn Pokémon op. Deze ging gelukkig meteen in de aanval en het volgende moment werd de Venusaur hard geraakt door de Flame Wheel, maar de Pokémon liet zich nog niet zo snel afmaken als dat Nate gehoopt had. ‘Venusaur, doe Sleep Powder!’ Nate gromde. Als dit een voltreffer was, kon het wel even duren voordat zijn Growlithe weer bereid was om te vechten. ‘Growlithe, sprint op de Venusaur af en spring dan achter hem!’ zei Nate. Als dit werkte, zou de Growlithe de Venusaur desoriënteren en dan zou de Sleep Powder missen. Wat Nate hoopte, gebeurde inderdaad. Omdat Growlithe sneller was dan Venusaur en Venusaur zijn aanval nog niet bereid had, had Growlithe de aanval makkelijk kunnen ontwijken. ‘Goed, doe dan nu afmaken met Flame Wheel!’ Tevreden zag Nate hoe de Venusaur vol getroffen werd door de Flame Wheel. Hij keek even afwachtend naar de trainer, maar deze verdween vlak voor zijn gezicht. Mooi, alleen die Venusaur was dus zijn tegenstander. Nate keek naar zijn Growlithe, die er vermoeid uitzag. Nate snoof. Zijn Growlithe kon wel wat extra training gebruiken. Nate wilde hem met een Fire Stone evolueren naar een Arcanine, maar dan moest de hond-Pokémon toch echt wel wat meer van zijn waarde tonen. Nate vervolgde zijn tocht en stak de gouden Poké Ball in zijn zakken. Hij had al twee van de vijf trainers verslagen. Opeens vloog er uit het niets een straal van ijs op hem af. Nate kon de aanval ontwijken, maar zijn Pidgeot niet. De majestueuze vogel werd vol getroffen door de aanval. Het volgende moment zag Nate hoe Dragonair tevoorschijn kwam. Zijn eerste gedachte was dat het Destiny was die meedeed, maar hij besefte zich dat hij al bij de derde trainer was aangekomen en ze vast steeds sterker werden. Nate keek achter zich. Zijn Pidgeot lag versuft op de grond, net niet uitgeschakeld door de aanval. Nate besloot echter dat het verstandiger was als hij Raichu zou gebruiken.

‘Raichu, doe Thunder!’ riep hij zijn Pokémon toe. De Raichu richtte zijn Thunder op de Dragonair, maar miste. Die Pokémon was snel zeg! ‘Dragonair, doe nog eens Ice Beam!’ riep een wel heel erg misvormde stem. Het volgende moment vloog er een straal ijs tegen Nates Raichu en Nate keek toe hoe de Raichu naar achteren vloog, maar zich niet als verslagen liet verklaren. ‘Raichu, doe Thunderbolt!’ zei Nate. Raichu vuurde de bol met donder op de Dragonair af en tot Nates vreugde zag de Dragonair het niet tijdig genoeg aankomen en werd vol getroffen. ‘Goed, sprint naar hem toe en doe Brick Break!’ Nate had de TM geleerd aan zijn Raichu om beter te kunnen vechten tegen grond-Pokémon, maar tegen een draak-Pokémon zou het ook wel zijn vruchten afwerpen. Raichu sprintte naar de Pokémon en voerde de aanval uit, maar Dragonair sloeg net op dat moment vol met zijn staart tegen Raichu aan. Nate gromde toen zijn Raichu naar achteren vloog en zag dat zijn Raichu moe begon te worden. ‘Raichu, verlam hem met Thunder Wave!’ zei Nate. Raichu sprong omhoog en voerde de aanval uit. Nate grijnsde toen hij de Dragonair zag verstijven. ‘Voer nu je Thunder uit op volle kracht!’ Raichu spreidde zijn lichaam in de lucht en een majestueuze Thunder kwam recht op Dragonair af. Met een haast sadistische grijns zag Nate dat Dragonair niet in staat was om de aanval te ontwijken en hard op de grond viel. Zowel de Dragonair als de trainer verdwenen en kalm keek Nate naar Raichu, die verzwakt leek. Hij keerde zich naar Pidgeot, die inmiddels een beetje bekomen was van de aanval die eigenlijk op Nate gericht was. ‘De volgende keer beter je best doen om het te ontwijken,’ zei Nate zacht, maar streng tegen zijn Pidgeot. Hij wist dat hij hard was voor zijn Pokémon, maar ze moesten natuurlijk wel hun vruchten kunnen afwerpen in een gevecht. Nate vervolgde zijn pad en kwam nog een trainer tegen met twee Pokémon: een Dodrio en een Rhydon. De Dodrio ging simpel af dankzij de Thunder van zijn Raichu, maar Rhydon was een ander verhaal. Raichu werd verslagen verklaard dankzij de Earthquake, waardoor Pidgeot het had moeten overnemen van Raichu en de Rhydon met de grootste moeite had kunnen verslaan. Nate had zijn Raichu teruggekeerd in de Poké Ball.

Nate werd een beetje vermoeid van de wandeltocht en haalde opgelucht adem toen hij zag dat het einde in zicht kwam. Echter blokkeerde één trainer zijn pad. En die trainer had een Gengar. Zweet parelde langs Nates voorhoofd. Niet omdat hij zenuwachtig was, maar omdat hij het best warm had. Hij keek naar zijn Growlithe. Deze had nog maar één gevecht gedaan en kon best wat extra training gebruiken. Aangezien Pidgeot te moe was en Raichu uitgeschakeld was, kon Nate op niet veel meer hopen dan een mirakel dat Growlithe niet afgeleid zou worden door zijn eigen dolle gedrag, maar dat hij zich echt zou concentreren op het gevecht zoals de Pokémon bij Venusaur had gedaan. Nate keek toe hoe de trainer voor hem meteen een Shadow Ball liet uitvoeren. Growlithe, die afgeleid was door zijn eigen staart, ving de klap op en maakte een salto achteruit, waarna hij grommend op zijn poten terechtkwam. ‘Growlithe, doe Agility!’ zei Nate. Hij zag hoe zijn Growlithe het tempo opvoerde en snelheid maakte. ‘Spring nu achter de Gengar en raak hem vol met een Flame Wheel!’ Hetzelfde trucje als met de Venusaur had hetzelfde effect: Gengar werd vol geraakt door de Flame Wheel. De Pokémon gaf echter niet zo gauw op als Nate gehoopt had en het volgende moment werd zijn Growlithe hard getroffen door een Shadow Ball. ‘Doe nu Hypnosis!’ Nate wilde zijn Pokémon nog opdragen om te ontwijken, maar de Hypnosis had al vat op Growlithe. ‘En doe nu je Dream Eater!’ Verbaasd keek Nate toe hoe zijn Pokémon in zijn slaap bewegingen maakte en hard huilde. Daarna bleef hij stil liggen. ‘Growlithe?’ vroeg Nate verbaasd, terwijl hij naar de Pokémon sprintte en deze oppakte. Hij bewoog de Pokémon in zijn armen heen en weer, maar Growlithe reageerde niet meer. Uitgeschakeld. ‘Pidgeot, doe Aerial Ace!’ riep Nate. De Pokémon voerde de aanval onmiddellijk uit en Nate zag tot zijn voldoening dat het een voltreffer werd. ‘Gengar, doe Hypnosis!’ riep de jongeman. ‘Mooi niet,’ snauwde Nate. ‘Pidgeot, doe Sand Attack in zijn ogen!’ Pidgeot deed wat hij opgedragen kreeg en het volgende moment was de Gengar wild met zijn armen om zich heen aan het maaien. ‘Afmaken dat Wing Attack!’ Even leek het erop alsof Gengar nog verder zou vechten, maar Nate grijnsde opgelucht toen de Pokémon en de trainer verdwenen. Hij rende een stukje verder met Growlithe in zijn armen naar een bepaald punt in de ruimte en bleef stilstaan. Had hij hier het einddoel bereikt?

OOC: Hij werd een beetje lang >.<
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test zo sep 15, 2013 11:09 pm

Destiny haar ogen waren op Nate gefocust, welke deze test gelukkig wel serieus nam. Het zou jammer zijn geweest wanneer dit potentiële lid zich hier niet zou laten zien, want dan moest ze zijn geheugen wissen en hem weer weg sturen. Nate ging echter gedreven aan de slag en kwam al gauw zijn eerste tegenstander tegen. Destiny volgde de bewegingen van zijn Pokémon, hun kracht en snelheid, en de strategie die Nate gebruikte. Op één van de computerschermen schuin voor haar werd alles omtrent zijn Pokémon geregistreerd; hun level, kracht en aanvallen. Ze moest toegeven dat ze niet ontevreden was over wat ze zag, zeker gezien het niveau van de trainers in de simulator. Bij het gevecht tegen een Dragonair moest ze even glimlachen. Háár Dragonair zou niet zo gemakkelijk te verslaan zijn. Daarbij had ze al een tijdje het gevoel dat de Pokémon binnenkort nog wel eens zou kunnen gaan evolueren. Enfin, daar was ze nu niet mee bezig, haar aandacht moest nu bij de test van Nate zijn.

Met een schuin oog op de klok keek de vrouw toe hoe de man de laatste trainers versloeg en de gouden Pokéball naar de andere kant van de stad bracht. Zodra hij stil stond verdween de virtuele stad en schakelde Destiny de intercom weer in. 'Heel goed Nate, je bent klaar. Kom hier maar heen voor je resultaten.' Ze schakelde de intercom weer uit en liep naar een printer toe die haar zojuist de resultaten gaf van Nate zijn gevecht met een complete analyse. Zoals verwacht was Raichu de sterkste Pokémon in zijn team, gevolgd door Pidgeot, welke weer, in tegenstelling tot de eerstgenoemde Pokémon, wél het einde van de test had gehaald. Hmmm, al met al was een 8 als eindcijfer goed genoeg voor haar. Mensen met een 7.5 zaten bij haar altijd op de valreep, maar met een 7 of lager nam ze vaak geen genoegen. Achter haar hoorde ze de deur van de holografische ruimte open en weer dicht gaan, waarna de vrouw zich omdraaide en naar Nate toe liep. 'Je resultaten,' sprak ze terwijl ze hem het papier overhandigde. 'Goed gedaan. Welkom in mijn team.' Ze liep de jongeman voorbij en opende de deur welke naar de gang leidde. 'Ivan!' blafte ze door de gang, naar een Grunt even verderop. 'Wijs Nate zijn kamer. Hij hoort bij mijn Unit,' sprak ze streng tegen de Grunt, welke ietwat trillerig knikte. Pff, watje. Gelukkig hoorde hij niet bij haar Unit. Ze wende zich tot Nate. 'Ik verwacht je morgenvroeg om acht uur in de vergaderzaal voor verdere instructies.' Na deze woorden te hebben gesproken verliet ze de ruimte en marcheerde door de gang naar haar kantoor. Nate zou morgen een formulier in moeten vullen voor in zijn dossier en dan was hij echt, helemaal, officieel van haar.

OOC: Godmode met toestemming!

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test za okt 19, 2013 2:08 am

Zijn vermoeden werd bevestigd toen de holografische ruimte verdween en hij weer stond waar hij eerst was. Hij hoorde de stem van Destiny aantonen dat het voorbij was en hij liep de kant op naar waar hij moest gaan. Hierbij keurde hij geen blik waardig naar de man die hem de opdracht moeilijker had gemaakt. Hij had verwacht dat het niveau hoog lag, maar hij moest toegeven dat zijn Pokémon er wel heel uitgeput uitzagen. Raichu was afgegaan, dat wilde al heel veel zeggen, want Raichu was zijn sterkste Pokémon. Al bij al was Nate wel blij dat hij de test gedaan had. Zijn Pokémon hadden nu een stuk meer energie en ervaring opgebracht. Bovendien had hij een bepaalde strategie ontwikkeld tijdens zijn gevechten. Dankzij de moeilijkere gevechten was het noodzakelijk geweest om een stevige strategie te hebben waarmee hij niet te omzeilen viel. Op zijn Raichu na leek hem dat wel gelukt te zijn. Nate was dan ook tevreden toen hij zijn resultaten ontving en bezichtigde. Een acht. Mooi. Hij kreeg een arrogante grijns rond zijn lippen toen hij besefte dat hij aangenomen was. Hij maakte nu deel uit van Team Rocket. Mooi. Als hij morgen die introductiedag had, kon hij misschien ook wel een idee krijgen van de opdrachten die hij zoal kon krijgen. Aangezien hij vond dat hij een hoog niveau had, verwachtte hij dat hij op zijn minst de moeilijkere tot gevaarlijkere opdrachten mocht doen en niet van die rotklusjes. Hij wilde dus geen Pokémon gaan stelen van jonge trainers met een Caterpie van hoogstens level vijf. Dat was misschien leuk in het begin, vooral de angst van de trainers op hun gezicht liet hem al een beetje genieten, maar die vreugde zou niet lang aanhouden. Hij zou zich op een gegeven moment vervelen en zou opzoek gaan naar iets veel beters. En dan was het nog maar de vraag of hij dat ook kreeg. Maar hij verwachtte wel van Destiny dat zij hem hoog genoeg inschatte om gevaarlijke klusjes aan hem over te laten. Nate hoopte dan ook dat als hij in een team moest werken, het een team was die niet uit watjes bestond. Hij zou bijvoorbeeld een Grunt met een Arcanine beter appreciëren dan eentje met een miezerige Raticate. Hij keek opzij naar Destiny. Hij richtte zijn blik op de geroepen Grunt. Jeetje, wat een zielenpoot. Hij hoopte dat hij daar niet mee opgescheept werd tijdens een opdracht.

Dat het morgen een soort introductiedag zou zijn, werd bevestigd door Destiny’s woorden. Oké, misschien was het niet geheel een introductiedag, maar hij kreeg wel instructies over het verdere verloop van hoe zijn leven er uit zou gaan zien. Hij verheugde zich al op de eventuele missies die hij moest gaan volbrengen. ‘Kom maar mee,’ hoorde hij de Grunt onhandig zeggen. Nate gaf een kort knikje naar Destiny. ‘Ik zal er morgen zeker zijn, commandant. Acht uur, zoals afgesproken.’ Zijn woorden werden beleefd uitgesproken, iets waar Destiny blij om kon zijn. Hij was immers niet tegen iedereen altijd even beleefd, maar Destiny had zijn respect wel gewonnen. Hij keek naar de Grunt. Deze verdiende zijn respect totaal niet. Als zijn Raichu niet zo gewond was geweest, had Nate de Pokémon waarschijnlijk uit diens Poké Ball gelaten om de Grunt de stuipen op het lijf te jagen. Hij volgde de Grunt mee naar zijn slaapvertrek en dacht ondertussen na over zijn spullen. Zou hij nu hier verblijven voor altijd? Hij had immers zelf nog een huis staan en zijn spullen waren hier ook nog niet. Dat moest hij morgen maar even aan Destiny vragen. Of Destiny zou het misschien zelf wel zeggen tegen hem. Hij kwam bij zijn kamer aan en keek naar de Grunt. Deze stond onhandig van het ene been naar het andere te wiebelen. Nate trok zijn wenkbrauw op. ‘Moet jij niet de vloer gaan schrobben of zo?’ kon hij het uiteindelijk niet laten om te zeggen toen de Grunt maar bleef staan bij hem. Hij wilde nu graag met rust gelaten worden. De Grunt wierp hem een donkere blik toe, maar de donkere blik maakte plaats voor een opgejaagde toen Nate een donkere blik terugwierp. Zijn ogen gingen van opgetogen naar kil en zijn mondhoeken drukten zich naar beneden. Intimiderend liep hij dichter naar de Grunt toe en ging voor hem staan. Hij merkte op dat hij een tikkeltje boven de Grunt uittorende en gebruikte dit voordeel om nog meer intimiderend over te komen. Hij rechtte zijn rug, spande zijn spieren aan en keek daarna naar de Grunt. Deze zette een paar stappen achteruit. ‘Nog een fijne dag, meneer,’ piepte de Grunt, waarna hij wegliep. Nate snoof. Wat een watje. Hij liep naar de kamerdeur en deed deze op slot. Hij trok zijn kleding uit tot op zijn boxershort en ging toen in bed liggen, waarna hij in slaap viel.

’s Morgens om half acht werd Nate wakker en maakte zich klaar voor zijn gesprek met Destiny. Hij wist echter de weg niet goed door het grote gebouw heen en moest zo nu en dan stoppen om rond zich heen te kijken. Hij zuchtte gefrustreerd toen hij, een paar meter van zijn kamer af, de weg echt niet meer wist. Hij merkte echter de Grunt van gisteren op, die een eindje verderop zenuwachtig voor een kamer stond. ‘Hé jij daar, watje,’ zei Nate spottend. ‘Het is Ivan,’ zei de Grunt, maar zijn stem klonk zacht tegenover die van Nate. Nate haalde zijn schouders op. ‘Waar is de vergaderzaal? Ik heb een afspraakje met de commandant.’ Een lichte grijns verspreidde zich rond zijn lippen terwijl hij de Grunt uitdagend aankeek. Ivan leek hem heel even te observeren, waarna hij uiteindelijk zuchtte en aantoonde dat Nate hem moest volgen. Het duurde niet lang tot ze de vergaderzaal bereikt hadden. Nate negeerde de Grunts die er geen geheim van maakten dat ze nieuwsgierig naar hem waren en stapte zelfverzekerd binnen. Hij ging op één van de stoelen zitten. Aan de lege ruimte te zien was hij prima op tijd. Hij wierp een blik op de klok. Eén minuut voor acht. Mooi zo. Als die Ivan te laat was geweest met het tonen van de vergaderzaal aan hem, dan had er iets gezwaaid voor de Grunt. En voor hem eigenlijk ook. Hij schatte Destiny in als iemand die niet zo hield van laatkomers. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en wachtte tot Destiny zou verschijnen om hem de benodigde instructies te geven zodat hij spoedig genoeg zou kunnen beginnen in de organisatie van Team Rocket.

OOC: Ivan wordt Nate's pispaaltje en zijn slaaf, mwuhahaha Very Happy
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test za okt 26, 2013 12:33 pm

Zodra Nate verdwenen was wende Destiny zich weer tot de man achter de knoppen. 'Ik wil graag een kopie van die resultaten,' sprak ze, waarna de man snel het formulier nog een keer uitprintte. Mooizo dacht de vrouw terwijl ze het papier uit zijn handen griste. Dit ging in het dossier van Nate, samen met het formulier dat de jongeman morgen ging ondertekenen. Met het papier in handen verliet ze het vertrek en marcheerde naar haar kantoor. Dratini hing nog altijd om haar nek en keek uitdagend naar iedere Grunt die langs kwam. Destiny zelf nam daar al jaren niet meer de moeite voor. De Grunts wisten hier inmiddels wel wie hier de baas was, al was het soms nog wel leuk om neer te kijken op de Grunts die dachten dat ze heel wat waren. Een klein glimlachje verscheen rond haar lippen. Nate had met zijn laatste woorden naar haar ook al laten merken dat hij al meer respect voor haar had dan eerst. Mooi, slimme jongen. Hij zou het nog zwaar krijgen als hij haar uit zou blijven dagen. Ze hield namelijk niet zo van Grunts die hoog van de toren bliezen. Toegegeven, Nate had veel potentie, maar hij moest zichzelf niet gaan overschatten.

Bij haar kantoor aangekomen marcheerde ze naar binnen, waarna de deur zich zorgvuldig achter haar sloot. Dragonair kwam uit haar Pokéball tevoorschijn zodra Destiny het ligt aan had geknipt en rolde zich op op het kleed voor het bureau van de vrouw. Dratini verliet Destiny haar nek zodra ze in haar hoge stoel zat en ging op een stoel naast het bureau liggen, wat de kleine blauwe Pokémon een tijdje geleden als "haar" stoel had bestempeld. Het formulier met de resultaten van Nate legde ze op haar bureau, waarna ze in één van haar laden op zoek ging naar een lege map voor in haar archiefkast. Zodra ze er één had gevonden schreef ze Nate zijn naam erop, waarna het papier met zijn resultaten erin verdween. Dit was echter bij lange na niet voldoende informatie, en dus liet Destiny haar secretaresse komen. 'Breng me alle informatie die je kunt vinden over Nate Johnson, en vlug een beetje,' beval ze de vrouw, welke kort boog en weer verdween. Zeer tevreden over haarzelf leunde Destiny achterover in haar stoel. Ze had er vandaag een nieuwe Grunt bij gekregen, en nog een goede ook, al baarde dat haar ook een beetje zorgen. Ze zag Nate wel als iemand die het maar wat graag tot Commander wilde schoppen en dat zou ze, koste wat het kost, zo lang mogelijk afremmen.

The next day

Al vroeg in de morgen was Destiny in haar kantoor te vinden. Haar secretaresse had haar een stapeltje papieren gebracht met de informatie die ze over Nate had gevonden en dit was Destiny nu aan het doorlezen. De jongeman had een zeer boeiend verleden, maar Destiny nam niet de moeite het allemaal te onthouden. Alleen de dingen die ze van groot belang achtte, kleurde ze met een markeerstift rood, zodat ze het gemakkelijk terug zou kunnen vinden. Langzaam tikten de minuten voorbij terwijl Destiny koffie dronk en het dossier van Nate door las. Uiteindelijk was het bijna acht uur en dus ging de vrouw op weg naar de vergaderruimte, welke niet zo heel ver van haar kantoor verwijderd was. Dratini was weer om haar nek gewikkeld en Dragonair had besloten haar buiten haar Pokéball te volgen, met als resultaat dat er nu een gigantische blauwe slang achter Destiny aan door de gang kroop. Ach ja, waarom ook niet hè?

Klokslag acht uur marcheerde Destiny de vergaderzaal binnen. Zo goed als al haar Grunts (degene die ze had opgeroepen) waren aanwezig, dus dat was goed. Dragonair sloot de deur zodra ze binnen was en gleed toen over de vloer heen achter Destiny aan. De Team Rocket Commander liet met een "plof" een map op tafel vallen, waarna ze plaats nam op haar stoel. 'Goedemorgen, fijn om te zien dat iedereen zijn best heeft gedaan om op tijd te zijn. Buiten op de gang waren rennende voetstappen te horen, waarna er druk met de deurklink werd bewogen en aan de deur werd gerammeld. Destiny staarde zwijgend, met haar ellebogen steunend op het tafelblad, haar vingers ineen gevlochten, naar de deur, waar enkele tellen lang aan getrokken werd, waarna het weer stil werd. 'Zoals jullie zojuist hebben gemerkt wordt te laat komen niet getolereerd. Als ik zeg dat je ergens om acht uur moet zijn, dan ben je er ook om acht uur, zo niet, nog eerder. Ben je te laat, dan kom je er niet meer in en verzin ik wel een andere "opdracht" voor je. Ben ik duidelijk?' Met een strenge blik keek ze de kring van Grunts rond, waarna ze haar handen liet zakken. 'Zoals jullie wel hebben gezien hebben we een nieuwe Grunt onder ons,' Ze gebaarde even naar Nate, waarna ze verder ging. 'Dit is Nate Johnson en hij zit vanaf vandaag bij ons in het team. Ik verwacht dat jullie hem met respect behandelen, net als jullie met elkaar doen.' Ze keek weer even de groep rond, waarna ze de map voor haar opende. 'Nate, voor we verder gaan, wil ik dat je eerst dit formulier invult.' Ze pakte een vel papier en gaf het aan Dragonair, welke het naar Nate bracht. 'Dit is een soort registratieformulier, zodat ik precies weet wie ik in mijn team heb, welke Pokémon hij of zij bezit en bovenal, wat ik aan je heb.' Ze zweeg even, wachtte tot Nate zou gaan schrijven, of zou vragen om een pen, en ging toen weer verder.

'Zoals jullie weten is Team Rocket een geheime organisatie, en met geheim bedoel ik dan ook echt geheim. Het is van uiterst belang dat we onopgemerkt blijven tijdens onze werkzaamheden en geen argwaan wekken onder de bevolking van Kanto. Ik heb al meerdere malen berichten moeten ontvangen van onvoorzichtige Grunts die het aan de stok hebben gehad met trainers of andere mensen en dit wil ik niet weer hebben, duidelijk?' Een strenge blik wierp ze op de groep, waarna ze verder ging. 'Ons doel op dit moment is alle evolutiestenen en de elektriciteitshandel in handen te krijgen. Er zijn al teams bezig geweest met het bemachtigen van alle evolutiestenen in de buurt, maar we zijn hiermee nog niet klaar. Ik heb onlangs met een team van Grunts de elektriciteitscentrale een tijdje in de gaten gehouden, dus daar kunnen we binnenkort onze slag slaan. Zijn er tot nu toe vragen?' Even trok de vrouw haar wenkbrauw op terwijl ze de groep rond keek. Er was vast wel iemand die te blond was om te luisteren.

OOC: Naawh, ik heb wel medelijden met Ivan hoor XD

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test di okt 29, 2013 2:43 am

Een lichte zelfingenomen grijns verscheen rond Nate’s lippen toen hij zag hoe een paar Grunts zenuwachtig ineendoken zodra Destiny arriveerde. Ze waren nog maar net op het nippertje op tijd geweest en konden zo te zien nog onder haar strenge voorwaarden uitkomen. Diegenen die achter hem aan het slot aan het morrelen waren echter niet. Nate was lichtelijk verwonderd over de manier waarop Destiny laatkomers aanpakte, maar vond het zeker geen slechte manier. Nate wist dat hij en Ivan eigenlijk bijna één van de eersten waren geweest. De rest was allemaal nog net op tijd binnengekomen. Nate focuste zijn aandacht op de vrouw. Hij volgde haar lippen die woorden uitspraken die de Grunts lieten sidderen. Hijzelf voelde ook een lichte rilling over zijn rug toen zijn ogen die van de vrouw even leken te ontmoeten, maar dat was niet van angst. Oh nee, hij zou heus wel op tijd zijn. Hij zou zich zeker niet tot het niveau van de andere Grunts verlagen, hij zou juist laten zien wat hij waard was. Het was eerder van ontzag dat de rilling zich over zijn rug verspreidde. Hij wist wat deze vrouw kon en durfde een paar dingen in zijn hoofd op te sommen waar zij toe in staat was. Dat wekte veel ontzag bij hem op. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en luisterde naar wat ze te zeggen had. Zijn blik gleed de vergaderzaal rond. Hij stak zijn hand heel even op naar een paar Grunts die hem wel niet zo zwak leken. De andere Grunts, die een beetje met gebogen hoofd aan het luisteren waren naar Destiny, negeerde hij. Hij wilde geen mensen leren kennen die te zwak waren voor deze organisatie. Of nou ja. Te zwak voor de organisatie zouden ze niet zijn, anders zou Destiny ze niet aangenomen hebben. Maar hij wilde liever niks te maken hebben met de broekschijters, liet hij het zo maar zeggen. Hij merkte met lichte verbazing op dat er ook een paar vrouwen in de organisatie waren. Ze trokken echter niet echt zijn aandacht. Vergeleken Destiny leken ze echt klein en zielig. Ze zaten daar maar met gebogen schouders te luisteren naar hun commandant. Nee, dat trok zijn aandacht niet echt. Als één vrouw zijn aandacht trok, dan was het Destiny wel. Hij apprecieerde vrouwen zoals Destiny. Ze was geen ‘ja’-knikkers en dat moest hij hebben van een vrouw. De attitude van Destiny was perfect.

Nate werd opgewekt uit zijn gedachten toen hij de Dragonair met een of ander formulier naar hem zag bewegen. Hij pakte het formulier aan en luisterde naar wat hij zoal moest invullen. Hij vulde de gegevens in die benodigd waren. Hij grijnsde lichtelijk toen hij zijn Raichu invulde onder het kopje waar zijn Pokémon moesten staan. Hij trok zijn wenkbrauw arrogant op toen hij de vraag zag wat ze aan hem hadden. Was dat al niet duidelijk genoeg als ze hem zagen? Toch vulde Nate het antwoord in waarvan hij dacht dat het goed zou zijn en tekende voldaan het contract. Hij voelde zich op de een of andere manier best verzadigd. Niet iedereen werd meteen met een verzoek door de commandant zelf aangenomen in Team Rocket. Tenminste, dat was wat hij dacht. Hij had geen idee hoe Destiny aan haar Grunts kwam. Hij keek even rond om zijn teamgenoten wat meer te observeren. Sommigen keken een tikkeltje nieuwsgierig naar hem, anderen besteedden geen aandacht aan hem. Nate snoof arrogant toen hij zag hoe een mannelijke Grunt hem even van top tot teen bekeek en daarna zijn hoofd minachtend wegdraaide. Daar zou hij spijt van krijgen. Niemand keek op die manier naar hém. Hij zou het de Grunt wel eens duidelijk maken als ze samen in een team zouden zitten. Hij draaide zijn hoofd weg van de man en richtte zijn aandacht op Destiny. Hij legde de pen neer die hij van een andere Grunt had weggegrist en waarmee hij zijn gegevens in vlotte handschrift had ingevuld. Hij had nog best een mooi handschrift, vond hij zelf dan toch. Zijn mondhoeken drukten zich lichtelijk omhoog toen hij de opmerking van Destiny hoorde over onvoorzichtige Grunts. ‘Waarom verbaast me dat niet,’ zei hij heel zachtjes, zodat alleen de Grunt die naast hem zat het kon horen. Deze keek hem nijdig aan, maar Nate negeerde hem. Dacht die gozer nu echt dat hij zijn kostbare tijd ging besteden aan hém? Nee, hij kon beter luisteren naar de opdrachten die Destiny zoal liet uitvoeren door haar Grunts. Geïnteresseerd kantelde hij zijn hoofd een beetje naar rechts en ondersteunde met zijn twee vingers onder zijn kaaklijn zijn hoofd. De opdrachten klonken nog best wel leuk in zijn oren. Hij zocht dan ook opdrachten met veel pit. Hij dacht wel dat Destiny hem op een goede missie zou sturen. Team Rocket was zo slecht nog niet eens.

Nate liet zijn blik ook rond de groep glijden om te zien of er een domoor was die niet goed had geluisterd naar zijn commandant. Nate zou dat nogal dom vinden. Ze wisten hoe Destiny kon reageren en toch durfden ze soms nog onoplettendheid te vertonen. Als Nate de commandant hier was, zou hij diegenen die dat hem flikten niet meer mee laten gaan op missie voor minstens een maand en ze de rest van de maand spieroefeningen laten doen, heel zware spieroefeningen. Hij grijnsde bij het idee dat de Grunts voor hem zouden zwoegen en richtte zijn triomfantelijke blik op het raam zodat niemand het echt zou doorhebben. Traag stak hij zijn hand in de lucht, waarna hij wat rechter ging zitten en de priemende blikken van de andere Grunts op hem negeerde. ‘Op welke missie word ik eigenlijk gestuurd?’ vroeg hij, waarna hij zijn formulier oppakte en een Grunt naast hem aanstootte. ‘Geef deze eens door aan de commandant,’ zei hij. Hij keek de Grunt aan met zijn kille grijze ogen. De boodschap zou duidelijk overgebracht moeten worden dat de Grunt geen andere keus had dan het formulier door te geven. De Grunt keek hem even onderzoekend aan, maar pakte daarna het formulier aan. Het formulier ging rond de kring en belandde uiteindelijk bij Destiny. Nate deed zijn handen triomfantelijk bij elkaar en keek daarna met een opgetrokken wenkbrauw naar Destiny. Hij hoorde naast zich hoe een paar Grunts begonnen te mompelen en snoof een tikkeltje minachtend. Het leken wel een stel jonge schoolkinderen in plaats van echte Grunts. Hij rechtte zijn rug en vestigde zijn aandacht alleen nog maar op Destiny. De rest van de Grunts waren zijn aandacht toch niet waard.

OOC: Als je er niets mee kan, moet je maar een pb sturen :3
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [TR ONLY] Time for a test

Terug naar boven Go down
 

[TR ONLY] Time for a test

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: OOC Board :: Archief :: Archief 2013-