Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 S.T.E.A.L. [+ O.L.I.V.I.A W.I.L.D]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Vinyl Mikkusu


Profiel Vrouw Aantal berichten : 23
Poképoints : 11
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: S.T.E.A.L. [+ O.L.I.V.I.A W.I.L.D] ma nov 11, 2013 8:32 am

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬V.I.N.Y.L▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬­­­­­­­­­­­­­▬
"Nice," ze sloeg de tas met geld tegen Neon. Waar heb je dat vandaan. "Gevonden," grapte hij. Ze grinnikte en ritste de tas open. "Daarmee kan ik mijn eigen studio kopen!" grinnikte ze waarna ze de tas terug toe ritste. "Sorry schat, maar dit was een opdracht voor 'hem'," Hij trok de tas van tussen haar vingers vandaan en gaf een vluchtige kus op haar mond. "Ik zie je vanavond," Hij liep naar zijn nieuwste sportwagen waarna hij de deur opensmeet en erin ging zitten om met veel lawaai de straat uit te rijden. "Ik denk dat het tijd is om ook eens wat geld te gaan verdienen," ze grinnikte en haalde een Pokéball boven, waar een Tauros uitkwam. "Okay, Wubs, heb je zin om wat mensen te gaan beroven?" Hij grinnikte sloeg zijn kop de lucht in en brulde luid. "Dat dacht ik al," grinnikte ze zachtjes. "Maar waar in dit vervloekte stadje moet ik nu naartoe?" Ze was in Pewter City en ze kende de streek niet. Maar wat ze wel wist was dat er waarschijnlijk wel kleine winkeltjes ergens aan de rand van de stad waren. Ze stak haar handen in haar zakken en wandelde verder. Als ze deze weg volgde, de hoofdstraat, dan kon ze mooi de stad uitgaan en vandaar een verlaten winkeltje binnengaan en beroven. Het zou niet de eerste keer zijn, dat wist ze. Bij de gedachte van weer een paar honderd dollars in haar zakken, begon ze nog breder te grijnzen.

Toen ze de stad uit waren, liep ze naar links. Daarna plaatste ze haar koptelefoon op haar hoofd waarna ze een goed liedje koos en vervolgens ook Wubs' koptelefoon opzette. Wat ze ging doen was Jason daar even binnenlaten en hup! Het was geregeld, ze ging natuurlijk eerst even checken of er geen camera's waren, waarna ze meestal iets koopte en 'wegging'. Over actie gesproken, daar verscheen haar eerste winkeltje. Oh en als deze tegenstak dan nam ze de volgende wel. Ze liet Wubs terugkeren waarna ze op de deur afliep en deze openduwde. Ze hoorde hoe een belletje ringelde. De winkel was niet groot en het was er rustig, op twee mensen na. De winkel zelf was een simpele groentenwinkel. Goed, dat moest het doen. Ze zette haar koptelefoon af, keek vluchtig naar alle hoeken van de kamer en liep naar de leegste hoek van de ruimte. Daar staarde ze even naar een bak met wortels. Ze keek even om, om te zien of er iemand keek. Er keek niemand, dus ze haalde Jasons' Pokéball boven en ze liet de Paras uit zijn Pokéball. De kleine Pokémon verstopte zich onder het kleed dat zich over de tafel uitstrekte. Ze schraapte haar keel en stopte de Pokéball toen terug in haar zak. Ze keek rond en zag de plasticen zakjes hangen, ze trok er een van en vulde hem met wortels, Wubs hield wel van wortels. Ze draaide zich om en liep naar de kassa. Toen Vinyl er stond, keek de vrouw achter de balie met opgetrokken wenkbrauwen naar haar kledings- en haarstijl. "Jouw werk is om deze groenten af te reken, meer niet," gromde Vinyl grijnzend in haar gezicht. De vrouw verschoot van haar uitspraak, maar was ook lichtelijk geraakt erdoor. Ze wierp een boze blik naar de jonge vrouw en pakte toen de zak om ze te wegen en neutraal te zeggen; "Dat is dan 4 dollar," Vinyl grijnsde en smeet het geld in haar gezicht. "En dan zeggen ze 'Dank u voor uw bezoek'," Ze greep de zak van tussen de vingers van de vrouw en draaide zich breed grijnzend om. Ze wandelde de winkel uit en net toen ze de deur achter zich sloot hoorde ze gekrijs, maar voor heel even maar.
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬J.A.S.O.N▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬­­­­­­­­­­­­­▬
Toen Vinyl de deur uit was kwam hij vanonder de tafel vandaan, wel meteen merkte één van de mensen hem op, een vrouw natuurlijk, en die begon als een bezetene te krijsen. Hij schakelde haar meteen uit met een Scratch en Spore aanval. Met de Scratch raakte ze haar krachtig op haar scheenbeen en ze viel wel meteen neer, maar voor ze terug recht kon komen, viel ze alweer neer door het effect van Spore. De enigste man in de winkel en de vrouw achter de kassa kwamen kijken, maar nog voor ze zagen dat de Paras de vrouw in slaap had gesust, schoot hij naar hun scheenbenen en deed hij ook Scratch op hun benen, beide vielen neer en opnieuw vervolgde hij met Spore en ze lagen al snel te slapen.
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬V.I.N.Y.L▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬­­­­­­­­­­­­­▬
Na enkele seconden duwde ze de deur terug open en stapte ze naar binnen. Er lagen drie mensen op de grond. Goed. Jason kwam naar haar toe en ze liet hem terugkeren waarna ze naar de kassa liep en hem zo open prutste. Ze haalde er iets van 150 dollars uit en stopte het in haar jaszakken, waarna ze de winkel terug verliet. Toen ze de winkel uitkwam draaide ze naar links en nog eens naar links, om achter de winkel te verdwijnen. Gelukkig was er zo'n steegje naast deze winkel, want ze wilde niet heel de weg terug naar de hoofdstraat, na twee huizen kwam ze op de hoofdstraat uit. Ze keek even rond, waarna ze haar koptelefoon terug opzette en haar wandeling voorzette, er was niks gebeurt.
Terug naar boven Go down
avatar
Olivia Wild


Profiel Vrouw Aantal berichten : 138
Poképoints : 85
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: S.T.E.A.L. [+ O.L.I.V.I.A W.I.L.D] do nov 21, 2013 4:25 am


Het was een ordinaire dag voor Olivia, buiten het feit dat ze eindelijk ontslagen was van het ziekenhuis in Pewter City. Haar wonden waren volledig genezen en ze kon weer op stap gaan, indien ze zich rustig hield en niet direct iets zou overdoen. Het was jammer voor een beginnende trainer, maar telkens wanneer ze weer de blik van Mizukage, haar starter, opving maakte het haar minder uit. Mizukage hoefde tenslotte niet direct een heftige training te krijgen. Ze kon haar zelf er haast in plaatsen, een intensieve training nadat je net was genezen? Olivia grinnikte kort, maar zweeg snel. Straks dachten de andere burgers in Pewter City dat ze een introvert figuur was. Mizukage leek echter geen last van te hebben en liep met een goed humeur naast haar. Ze liepen door de hoofdstraat van Pewter City, dezelfde straat als waar de ziekenhuis stond. Dagenlang had ze mensen zien langslopen, kleine Pokémon gevechten opvoeren en de onbekende winkels die lang open stonden. Olivia hield zich dus absoluut niet in om direct alle winkels te bezoeken, voordat ze een andere stap zou maken. Al lopend dacht ze na over welke winkel ze als eerst zou bezoeken. Een PokéShop voor eventuele Potions of toch eerst kijken bij de groenteboer? Het meisje plaatste haar wijsvinger op haar kin en tuurde richting de lucht. ‘Hmm, wat is een betere keuze?’ dacht Olivia hardop, waardoor ze ditmaal wel de aandacht van de Squirtle trok. ‘Squirt!’ riep de kleine, blauwe schildpad Pokémon, waarna ze Mizukage in haar ooghoeken aankeek. Ze moest haar lach inhouden bij het zien van Mizukage’s komische act om zijn idee duidelijk te maken.

De Pokémon sloeg driftig zijn armen op en neer en wees toen richting een bessenkraampje, waar een man luidkeels zijn aanbiedingen brulde en een lange rij voor stond. Grmpf. De rij was te lang, maar het moesten goede bessen zijn, wilde de verkoper veel klanten binnenhalen. Nu vroeg ze zich af of Mizukage degelijk begreep dat het niet binnen een minuutje geklaard was. Olivia sloeg haar armen over elkaar heen en gaf maar toe aan de zin van de Squirtle. Ergens verdiende hij toch een beloning na al die dagen met haar in het krappe ziekenhuis kamertje te hebben gezeten. Ze liep richting de kraam, waarop Mizukage vrolijk naar haar toe snelde en het stukje meeliep. Het viel haar op, naarmate zede kraam naderde, dat de rij niet bepaald goed geordend was. Jonge trainers duwden elkaar weg, de iets oudere trainers vloekten luid en de volwassen hielden zich nog wel net in. De aders bij hun hoofden waren wel breder dan normaal, haast alsof de volwassen letterlijk elk moment zouden uitbarsten in woede als een Tauros. Was dit een goed idee? Olivia fronste en twijfelde eventjes, maar bleef koppig aan het einde van de rij staan. Al spoedig voegden meerdere trainers zich toe achter haar. In haar ooghoek bibberde er iets of eerder gezegd een Pokémon, Mizukage. De Pokémon voelde zich niet op zijn gemak met allemaal trainers om hem heen. ‘Mizukage, het ko-‘

Olivia werd onderbroken door een duw die iemand achter haar had gegeven. Hiermee botste ze bijna op de trainer die voor haar stond. Met haar handen nog voor haar om de val tegen te houden, hoorde ze vals gegrinnik en zag ze twee schimmen de rij verder binnendringen. ‘Grmpf, zelfs Gastly’s zijn leuker dan die gasten,’ mompelde Olivia chagrijnig, waarna ze Mizukage een bezorgde blik wierp. De Squirtle had zich uit angst teruggetrokken in zijn schild. ‘Mizu ..’ Olivia was bezorgd over de Squirtle en was even de herrieschoppers vergeten, totdat ze zag dat Mizukage’s schild een kras had opgelopen. ‘Je bent g-gewond?!’ bracht Olivia verbaasd uit, waarna ze direct haar Squirtle bij zijn middel vastgreep en beschermend tegen haar zelf aandrukte. De woede was terug, reken er maar op! Waar waren die Metapod’s van een trainers? Als een roofdier keek ze de rij door, maar kon ze de stel niet meer vinden. Ze waren zeker al aan de ‘beurt’ geweest en waren hem toen gesmeerd. Fijn. ‘Naar Arceus naam,’ bracht Olivia geërgerd uit, waarna ze een diepe zucht slaakte. Rustig, Olivia. Bes kopen, dat moest je doen. Niet ergeren over trainers met een nog kleinere brein dan een Magikarp. Na een minuut of tien kwam Olivia aan de beurt en kocht enkele bessen in die haar Squirtle uitbundig had zitten aanwijzen.

Eenmaal na de inkoop liep ze de hoofdstraat verder af met ditmaal haar Squirtle nog bij zijn middel vast. Mizukage leek geen last van de kras te hebben, gelukkig. Twee bekende stemmen doemden ineens voor haar op. Livia keek op en herkende de twee figuren. ‘Hé, jullie twee!’zei Olivia, waarmee ze hun aandacht wist te trekken, ‘Bedankt nog voor de duw in de rug, dat had ik nodig. Maar doe de volgende keer niets aan mijn Squirtle, ja?!’ Haar paarse ogen waren strak gericht op de twee die plotseling in lachen uitbarsten. Het leeftijdsverschil tussen haar en de twee was vrij groot, viel haar toen pas op, maar het ontmoedigde haar niet. Pas toen de twee onbekende scheldwoorden tegen haar gebruikten en daarna lachend wegrenden, ontplofte er iets bij Olivia. Ze gingen boeten! Als een op hol geslagen Rhyhorn, zoals via Mimic bij ene Vincent het geval was, rende ze achter de twee aan, maar spoedig verloor ze hen uit het oog en botste ze zelfs tegen een figuur op. ‘Sorry,’ bracht Olivia hijgend uit, waarna ze direct naar haar Squirtle keek. Deze was geschokt, maar prima in orde. Ze glimlachte zacht. Gelukkig. Toen pas keek Olivia naar de figuur voor haar en was vrij verbaasd over de uiterlijk. Vreemd gekleurd haar, rare kleding en ergens ook een onbekende sfeer om haar heen. Het was wel een meisje of zelfs meid, die ouder was dan haar. ‘Gaat het nog met u?’ vroeg Olivia die haar hand naar de dame uitstak en haar Squirtle op de grond liet plaatsnemen.
Terug naar boven Go down
 

S.T.E.A.L. [+ O.L.I.V.I.A W.I.L.D]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: OOC Board :: Archief :: Archief 2013-