Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 YOLO

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Jasmine Inoue


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 33
Poképoints : 88
Reputatie : 50
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13
Pokémon:
Profiel bekijken http://lacernellarubra.deviantart.com
BerichtOnderwerp: YOLO zo dec 01, 2013 1:35 am

Goed. Vermillion City en Jasmine waren niet echt vriendjes. Zegmaar, helemaal niet. Jasmine had haar eerste nacht in deze stad doorgebracht onder een random afdakje, maar was daar op hardhandige wijze weggestuurd met de woorden dat ze te veel geluidsoverlast veroorzaakte. Nou ja zeg! Ze had liggen slapen! Dat had ze ook gekrijst, maar daarop had de man gereageerd dat dat juist het probleem was geweest. Jasmine had toen een ander afdakje gezocht en had daar nog even kunnen slapen, tot de eerste Pokémon kraaide en de deur open was gegaan. Toen was ze op niet-zo-plezierige wijze wakker geworden. Zucht. Met enorme wallen onder haar ogen was Jasmine toen maar ergens gaan zitten en had ze, samen met Ali Baba en het ei, haar ontbijt zitten eten (Snickers en Ice Tea, dat verzachtte de pijn in ieder geval een beetje). Vroeg opstaan, dat zou echt bij de wet verboden moeten worden.

Na hun overheerlijke ontbijt, waren Jasmine en Ali Baba (en Ei), door Vermillion City gaan lopen en waren ze per toeval uitgekomen bij een gym. ‘Dit moet wel een goed teken zijn,’ merkte Jasmine op en op dramatische wijze vervolgde ze: ‘Het lot heeft ons hier naartoe geleid, omdat wij hier een badge gaan halen.’ Ze keek met stralende oogjes naar Ali Baba, die haar blik wijselijk meed. Jasmine zuchtte. ‘Goed, goed, als de baas hier maar niet valsspeelt, zoals bij de vorig drie gyms. Dan winnen we makkelijk.’ En met die woorden opende ze de deur en stapte ze naar binnen.

Oke, dit was teleurstellend. In tegenstelling tot wat Jasmine gehoopt had, werd ze niet opgewacht door een enthousiast welkomscomité dat haar zou overweldigen met eten en geld. Nee, er zat een vrouw achter een balie, die haar groette met “Goedemorgen”. ‘Voor jou misschien,’ zei Jasmine, terwijl ze naar de balie toe beende. ‘Mijn morgen is niet zo goed begonnen. Maar dat geeft niet, want binnen nu en een half uur ben ik dat allemaal vergeten, want dan heb ik die vent die hier vecht verslagen.’ De vrouw achter de balie keek haar even aan en zei toen kalm: ‘U heeft geluk, Mitsu Hotaka heeft even tijd voor u.’ Jasmine trok een wenkbrauw op. ‘Al had ze dat niet,’ zei ze. ‘En Mitsu is echt een belachelijk lelijke naam voor een man. Of... eigenlijk voor iedereen.*’

Zonder verder nog aandacht te schenken aan de vrouw achter de balie beende Jasmine naar de deur toe die haar naar haar roem toe zou leiden.

‘Andere deur,’ klonk het vanachter de balie.

Jasmine stopte met lopen en draaide zich om. ‘Dat wist ik wel,’ zei ze, met haar neus in de lucht begaf ze zich naar de andere deur, waar Ali Baba al op haar stond te wachten. De Bulbasaur opende de deur voor koningin Jasmine en die liep met passen die de grond bijna deden trillen de deur door.

‘MITSU HOTAKA!’ riep ze, zonder ook maar te kijken of er iemand aanwezig was, met een stem die eenieder uit angst voor gehoorbeschadiging naar de oren zou doen grijpen. ‘IK DAAG JE UIT VOOR EEN GEVECHT!’

*no offence, thehe.
Terug naar boven Go down
avatar
Mitsu Hotaka
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 922
Poképoints : 141
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 22 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: YOLO wo dec 25, 2013 5:32 am

Mitsu zuchtte geïrriteerd. Haar dag was al slecht begonnen, maar haar pokémon hadden het weten te verergeren. Haar humeur lag nog in haar bed, die waarschijnlijk vergezeld werd door die van Taka, alhoewel die Jolteon nooit eens positief kon zijn over iets. Ze had uitbundig willen trainen vandaag – en alleen maar willen trainen – en dat idee was volledig in de soep gelopen. Shuu, haar Voltorb, liep nog altijd flink achter als het op kracht aankwam. Daar had ze een stokje voor willen steken, maar de pokémon zelf had duidelijk andere plannen. Hij lag nu uitgeteld op de grond omdat hij net één keer teveel was ontploft. Mitsu streek haar kleren glad en probeerde de schade die Shuu had gemaakt te beperken. De ochtend was nog niet voorbij en ze moest de handdoek al in de ring gooien bij de Voltorb. “Pika.” Haar Pikachu, die zo te zien haar gebruikelijke energie nog had, kwam naar haar toegelopen en deed een poging om haar wat op te vrolijken. Ook dat plan eindigde in een catastrofe toen Takuto en zelfs Taka zich erbij voegde. Elk goed woordje die de Pikachu en Electabuzz deden, werd teniet gedaan door de Jolteon. De enige keer dat ze laatstgenoemde zag glimlachen was wanneer Shuu recht in haar gezicht ontplofte.

“Het zal ook allemaal wel,” gromde Mitsu kwaad, terwijl ze de Voltorb terug in zijn pokéball riep. Zou ze überhaupt nog wel verder moeten trainen? Haar hele schema was door de war gegooid. Die stond op het punt om nog erger door de war te worden gegooid, want ze hoorde duidelijk iemand aankomen lopen. Niet veel later zwaaide de deur naar deze ruimte dan ook open en kwam een brunette met een Bulbasaur tevoorschijn. Als ze niet het gevoel had gehad dat haar op het moment niks meer kon schelen, had ze waarschijnlijk haar oren afgeschermd voor het schrille geluid wat het meisje produceerde bij de bekendmaking van haar intenties. Hikari deed dit echter wel. Takuto kroop voor een moment ineen, maar behield voor de rest zijn houding. Taka leek een weerspiegeling van zijn trainer te zijn. Mitsu hoefde niet eens meer om een scheidsrechter te vragen, want ook deze verscheen al snel in de gevechtsruimte van de gym. “Uitdaging aanvaard,” reageerde ze met minder enthousiasme dan normaal. Misschien kon dit gevecht haar wel weer opbeuren, maar voor nu zag ze het nog somber in.

Ze draaide zich om en liep met langzame passen naar haar gebruikelijke plaats op het strijdveld. Haar pokémon volgden haar op de voet en keken één ieder afwachtend naar hun trainer. Wie ging ze als eerste gebruiken? Het was wel duidelijk dat Shuu niet haar eerste keuze zou zijn; zeker niet omdat hij waarschijnlijk nog altijd uitgeteld was van zijn eigen fratsen. Eén knikje van Mitsu zei genoeg en de pokémon in kwestie bevond zich terug het strijdveld op. Elektriciteit laadde zich op uit de wangzakken van de pokémon en kleine, gele pootjes balden zich tot vuistjes. “Pi Pikachu!” grijnsde het wezentje strijdlustig. Haar trainer legde haar armen over elkaar heen en nam de uitdager in zich op. De brunette zag er nogal zelfverzekerd uit, maar de Bulbasaur aan haar zijde straalde het tegenovergestelde uit. Was dat haar enige pokémon? Mitsu hoopte van niet. “Voor we beginnen,” begon ze. “Met wie heb ik het genoegen?”  

OOC: None taken. Sorry dat je zo lang moest wachten... ^^;

_________________

You’ve crossed the finish line
Won the race but lost your mind
Was it worth it after all?


Laatst aangepast door Mitsu Hotaka op do dec 04, 2014 9:09 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Jasmine Inoue


Profiel Vrouw Leeftijd : 23
Aantal berichten : 33
Poképoints : 88
Reputatie : 50
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13
Pokémon:
Profiel bekijken http://lacernellarubra.deviantart.com
BerichtOnderwerp: Re: YOLO di feb 04, 2014 2:35 am

Mitsu klonk niet echt enthousiast. Onprofessioneel hoor. Jasmine glimlachte. Deze gymleidster had haar kleine zusje kunnen zijn – zo onindrukwekkend – dit ging een eitje worden! Hé! Wat gebeurde daar? Het Mitsu-mens had zich met haar rug naar haar toegekeerd! Dat ging maarzo niet! Jasmine wilde gaan jengelen dat ze dergelijke dingen niet aanvaarde, maar voordat ze dat kon doen, had Het zich alweer omgedraaid en knikte. Jasmine keek even toe en zag dat er een gele aardappelzak naar voren kwam gelopen. Hoe doet ze dat? vroeg ze zich – stiekem wel een beetje jaloers – af. Ali Baba zou ze haast moeten slepen, wilde ze hem op het strijdperk krijgen.

‘Met wie heb ik het genoegen?’ vroeg Het.
Jasmine gooide haar haren naar achteren. ‘Inoue,’ zei ze. ‘Jasmine Inoue.’ ze ontblootte haar tanden in een uitdagende grijns en zette haar handen in haar zij. Dat was een geslaagde actie, vond ze zelf. Ze had het eens in een film gezien en het had toen al stoer geklonken – laat staan hoe het klonk nu zíj het zei! Als Mitsu nog niet moedeloos was geweest op het moment dat ze Jasmine en Ali Baba binnen had zien komen, dan werd ze dat vast nu wel. Ze keek even naar de grond onder Mitsu’s voeten, maar daar zag ze nog geen nattigheid liggen. Wacht maar, dat komt zo wel, dacht ze zelfverzekerd. Als ik mijn geheime wapen tevoorschijn heb gehaald.

‘Ali Baba,’ zei het meisje zangerig (hoewel geen enkele noot zuiver was), ten teken dat de Pokémon naar voren mocht stappen. Hij bleef staan. Natuurlijk bleef hij staan. Zucht. Zo onopvallend mogelijk probeerde Jasmine hem een trap onder zijn gat te geven, maar dat zorgde er alleen maar voor dat de Bulbasaur iets verder bij haar vandaan ging zitten en haar met grote ogen aankeek, alsof hij wilde zeggen: “Moet dit?”. Jasmine zuchtte en liep naar de graspokémon toe. Ze pakte hem met beide handen op, liep het veld op en zette hem resoluut neer. ‘Zit,’ zei ze, alsof Ali Baba niet al had gezeten voordat ze hem daar neer zette.

‘Zeg,’ begon Jasmine, toen ze weer op haar eigen plek stond. ‘Ik wil niet doen alsof ik meer weet dan jij – wat uiteraard wel zo is, maar ik wil je niet het gevoel geven dat je dom bent, hoe aardig van me! – maar je avondeten heeft met het stopcontact zitten spelen.’ Ze wees naar de levende gele bol in het veld. ‘Maar dat geeft niet,’ vervolgde ze. ‘Ali Baba weet daar wel raad mee. Toch Ali?’ Ze keek haar Pokémon liefjes aan, maar die leek helaas niet helemaal overtuigd van haar woorden.


Terug naar boven Go down
avatar
Mitsu Hotaka
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 922
Poképoints : 141
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 22 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: YOLO do dec 04, 2014 10:19 am

Mitsu wist eigenlijk niet wat ze moest denken van Jasmine’s toneelspelletje, maar op het moment wist het haar niet echt aan het lachen te krijgen. In ieder normale situatie had ze dat misschien wel gedaan – of op z’n minst grijnzen – maar dit amuseerde haar niet echt. Jasmine was duidelijk vol van zichzelf, terwijl ze zich eigenlijk hoorde te schamen door zo Mitsu’s gym in te stormen en haar uit te dagen met een Bulbasaur. Natuurlijk mocht de gymleader daar niet over oordelen; wie weet hoe sterk die Bulbasaur was en welke andere pokémon ze nog meer op zak had. Hoe het er nu naar uitzag, echter, leek het meisje haar pokémon geen partij voor die van de jonge vrouw – zelfs als die het al rustig aan deed. Was het niet voor het feit dat ze haar armen al over elkaar heen had gelegd, dan had ze dat nu wel gedaan.
De manier waarop Jasmine haar Bulbasaur riep, deed bijna pijn aan Mitsu’s oren. Ze vond het absoluut niet erg wanneer iemand in haar buurt begon te zingen, zelfs al was het vals, want dat verwelkomde ze juist. Daarom zei ze er niks over. Waar ze echter wel over viel, was de pokémon z’n naam. Ali Baba? Mitsu kon het niet laten om te grinniken. Die arme Bulbasaur. Deze bleef overigens stijf op z’n plek staan, zelfs al had zijn Trainer een subtiel bevel gegeven dat hij het strijdveld moest betreden. Toen hij na een paar tellen nog niet had gedaan wat Jasmine van hem verwachtte, pakte het meisje hem op en zette hem op het veld neer. De gymleader moest hier eigenlijk al van lachen – hoewel ze haar best deed om die natuurlijk in te houden – maar toen Jasmine ook nog eens vastberaden ‘zit’ zei, trok ze het haast niet meer. Ze mocht de brunette eigenlijk bedanken. Dit bezoekje was zeker goed voor haar humeur.

Onderzoekend keek ze het tweetal na, terwijl het meisje terug naar haar plek liep. Nadat Jasmine haar zegje had gedaan, die ongelooflijk arrogant klonk, rolde Mitsu met haar ogen en wisselde een blik met haar Pikachu uit. Hikari? Haar avondeten? Nooit van haar leven. Wat ging er eigenlijk om in het hoofd van deze jongedame. De Bulbasaur stond niet zo stevig in zijn schoenen als zijn Trainer. Niet dat zoiets mogelijk was, maar daar ging het ook niet om. “Huh,” reageerde Mitsu droog. Haar mondhoeken krulden even omhoog tot een grijns, maar ze besloot al snel het spelletje mee te spelen. Deze kans kon ze gewoon niet laten liggen. “Oh hemel,” sprak ze, dit keer op een bezorgde toon – ze deed duidelijk haar best om dit geloofwaardig over te laten komen. “Ik vraag me af of we dit wel redden dan, Hikari.” Ze keek weer even naar haar Pikachu; haar blik op eenzelfde emotie als haar stem. Toen ze haar eigen pokémon haar blik had gevangen, richtte ze haar blauwe ogen terug op Jasmine. “Wees asjeblieft niet te hard voor me.”
Om heel eerlijk te zijn, genoot ze hier wel van. Natuurlijk, haar gevecht met Kenji was nog altijd beter dan dit, maar één keer op z’n tijd was niet erg. Jasmine was veel interessanter dan al die andere broekies die haar dachten te verslaan. “Een uitleg van de regels is in dit geval niet nodig, lijkt me. Met zo’n kampioene tegenover me, in ieder geval,” sprak ze tegen de scheidsrechter. Deze keek haar alleen maar stomverbaasd aan, maar Mitsu schonk daar geen aandacht aan. “Nou ja, ik wil mijn vernedering wel snel achter de rug hebben, dus... Zullen we dan maar beginnen?”


_________________

You’ve crossed the finish line
Won the race but lost your mind
Was it worth it after all?
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: YOLO

Terug naar boven Go down
 

YOLO

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: South Kanto :: Vermilion City :: De Elektrische Gym-