Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [BLIND DATE] Too Young, Too Old?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [BLIND DATE] Too Young, Too Old? do feb 13, 2014 11:53 pm

Onzeker bekeek Sora haarzelf in de spiegel. Zag ze er zo wel goed uit? Ze had gewoon haar normale kleren aangedaan dus eigenlijk was ze gewoon zichzelf, maar was het niet een regel om jezelf bij een blind date extra mooi te maken? Sora fronste naar haarzelf in de spiegel. Het leven van een veertienjarige was nog best ingewikkeld. ‘Wat doe je?’ Geschrokken draaide Sora zich om toen ze de stem van haar broertje hoorde. De jongen stond in de deuropening van haar kamer en keek haar met een verbaasd gezicht aan. ‘Niks,’ antwoordde ze meteen, waarop ze een verontschuldigende blik op haar gezicht toverde. ‘Ik heb zo een date en-‘ Al bij het word “date” waren de ogen van de jongen groot geworden, had hij zich omgedraaid en was hij luid schreeuwend naar hun ouders gerend. ‘MAHAM! SORA HEEFT EEN DATE!’ was duidelijk hoorbaar op de eerste verdieping van het huis en het groenharige meisje kon het niet laten diep te zuchten. Soms..

Gelukkig reageerden haar ouders niet zo raar als haar broertje, al was ook hun reactie niet echt fijn. Ze begonnen haar allemaal vragen te stellen over met wie ze dan een date had en waar ze heen gingen. Het meisje gaf zo min mogelijk antwoord, voornamelijk omdat het een blind date was en ze zeker wist dat haar ouders het niet goed vonden als haar veertienjarige dochter ging afspreken met een wildvreemde. “Straks is het een kinderlokker!” of “Misschien is die kerel wel een oude vent van vijftig!” waren reacties die zeker weten over tafel zouden vliegen en dus had ze besloten het niet te vertellen. Ergens voelde het niet goed om tegen haar ouders te liegen, maar aan de andere kant, was dat niet wat tieners op den duur hoorden te doen? Rebelleren enzo? Sora wist het niet, maar dit leugentje was voor nu. Als haar date gewoon een leuke jongen van haar leeftijd was, kon ze het haar ouders altijd nog vertellen, toch?

Rond tien voor twaalf verliet Sora haar ouderlijk huis om op weg te gaan naar het enige café in Viridian City, de plek waar ze met haar blind date had afgesproken. Het enige wat ze wist was dat hij een blonde jongen was en dat hij op Mimic ThunderBlitz heette, waaruit ze afleidde dat hij van Elektrische Pokémon hield. Dat, of er was iets anders met donder en bliksem aan de hand. Al met al vond Sora het toch wel ontzettend spannend. Kenji, Ryan en Mark waren de enige jongens die ze tijdens het reizen had ontmoet, maar als ze eens goed nadacht, had ze evenveel meisjes ontmoet. Het café kwam in zicht en Sora voelde de zenuwen toenemen. Sun, welke op haar schouder zat, klopte haar op haar hoofd en ook Spring maakte bemoedigende geluiden. Goed, ze ging dit gewoon doen. Als het toch een enge creep bleek te zijn, dan had ze altijd haar Pokémon nog om haar te beschermen.

Ze haalde even diep adem en duwde toen de deur van het café open. Binnen was het aardig druk; overal zaten stelletjes. Sora werd er misselijk van. Gelukkig was er nog een tafeltje vrij, waar ze snel ging zitten. Haar ogen schoten in het rond, op zoek naar een blonde jongen die alleen was, maar hij zag hem niet. Misschien was hij er nog niet? Het was immers nog geen twaalf uur. Nerveus vouwde Sora haar handen en staarde naar de deur.

OOC: Komt u maar Vincent!
Terug naar boven Go down
avatar
Vincent Köhler


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 205
Poképoints : 118
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [BLIND DATE] Too Young, Too Old? vr feb 14, 2014 12:44 am

Wacht, waarom deed hij dit ook alweer? Vincent lag languit op zijn bed met zijn mobiel in zijn handen en de site van Mimic open.  Er was een blind date actie gaande geweest, waarin diegene die op de oproep reageerden willekeurig met een ander werden gekoppeld voor Valentijnsdag. Een dag dat voor hem als ieder ander was geweest tijdens al zijn levensjaren. Het enige verschil was dat waar hij ook heenging,  altijd wel koppels voorbij liepen met hun handen in elkaar gevouwen en een afwezige dromerige blik in hun ogen. Een ander fenomeen waren de rijen voor de bakkerijen, postkantoor en de onzeker kijkende figuren op straat en zelfs in de Viridian Forest. Er was nog iets. Zijn eigen ouders. De twee wisten niets van de date actie af en dus had Vincent een smoes moeten verzinnen om zijn terugkomst naar Viridian City te verklaren. Net voor de deur van zijn eigen huis had hij maar een verhaal in elkaar geflanst dat hij even een pauze nam en zijn ouders trapten erin. Die waren namelijk beneden bezig met het geven van presentjes aan elkaar, dezelfde simpele rozen en chocolade. Een oud gelukkig koppeltje. Vincent gaapte luid en wierp nog een laatste blik op Mimic en het berichtje dat hij had gekregen.

Plaats: Viridian City, Pidgey Wings Café
Met: FourSeasons
Tijd: 12.00

Werkelijk niets wist hij over dat figuur, enkel dat het een meisje was met lang groen haar die ook in Viridian City bleek te wonen. Het baarde hem wel een beetje zorgen dat er zo weinig informatie over het persoon te vinden was, maar dat hoorde ook bij de actie: blind date. De ander kon je enkel in sommige gevallen herkennen, maar een meisje met groen haar was hem geheel onbekend. Het was mogelijk dat hij haar misschien een keer langs had zien lopen, maar niet meer dan dat. En Vincent was niet het figuur die zijn leefomgeving ook qua inwoners kende, buiten zijn buren en familie. De jongen zuchtte zachtjes en propte zijn mobiel in zijn broekzak, voordat hij van zijn bed afgleed. Zijn handen  liet hij nog lichtjes op zijn deken leunen. Zijn blik viel op zijn klok die op een vast ritme door aan het tikken was en de tijd zoals ieder ander aan gaf, half twaalf. Dat café was gelukkig maar een kleine tien minuten lopen, dus had hij nog alle tijd. De jongen plofte weer op zijn bed, ditmaal op zijn rug met zijn armen gekruisigd achter zijn hoofd. Het witte plafond voor hem vormde het toneel voor zijn gedachten.

Hij vroeg zich verder af wat deze ‘date’ met zich mee kon brengen. Zou het een letterlijke match zijn? In vele boeken schreven ze erover, maar of het nou werkelijk waar klopte? Dat was de vraag. De kans leek hem niet groot dat je in een keer de liefde van je leven tegenkwam, dat zeker niet. Het was eerder, volgens hem, de vrienden waarmee je omging en lol trapte. Een van hen zou het worden en pas op cruciale momenten kwamen beiden partijen erachter. Vincent glimlachte zwakjes. Deze date zou misschien geeneens zo verlopen, gezien ze elkaar niet kende en nog vrienden moesten worden indien de ander vriendelijk van aard was. Vincent fronste lichtjes en rolde lomp op zijn zij. Er was echter een kans mogelijk dat het een valstrik kon zijn van een slechte organisatie die juist deze dag uitgekozen had om toe te slaan.  Vincent kon dat gemakkelijk zien gebeuren, je werd willekeurig aan een onbekend iemand gekoppeld en met de liefde sfeer werd je weggesleurd van de realiteit, volgens boeken, en dan kon je aardig in de problemen komen door diegene aan te vallen op diverse manieren.  Misschien was het slim om zijn Pokémon wel mee te nemen, ze zouden kunnen aanvallen indien het moest. Zijn vertrouwen zat echter toch het meest in Leistung, zijn Jolteon, die was van aard kalm en serieus. De andere twee waren te wild om in een café te kunnen zitten zonder ravage aan te richten. Zijn blik viel langzaam weer op de klok, kwart voor twaalf. Tijd om toch eens te vertrekken. Vincent wierp zich van zijn bed af en verwijderde vuiltjes van zijn kledij, hij had besloten om niet al te chique naar de date te gaan. De jongen droeg een grijze gemêleerde vest met daaronder een egale witte T-shirt met een ronde kraag en korte mouwen. Zijn broek was zwart gekleurd en was vrij gestroomlijnd en ook had hij simpele sportschoenen aan met meerdere tinten wit, zwart en rood.  Het was een partij kleren die hij niet vaak in zulke combinatie droeg, maar een beetje afwisseling op zijn tijd kon geen kwaad. De jongen verliet zijn kamer, liep de trap af en liep op zijn tenen voorbij de woonkamer waar zijn ouders diep in gesprek waren over hun romantische ervaringen. Als ze maar niet over zijn geboorte begonnen, dat hoefde hij niet aan te horen. Zonder enige woord deed hij de deur op en liep stilletjes van zijn huis vandaan, totdat hij buiten zicht was.

Pas toen hij nog een straat in had gelopen en bij de Pokémon Center aankwam sloeg hij een luide opgeluchte zucht. Het was hem gelukt! Zijn opluchting was van korte duur toen hij weer opkeek en de tijd op een klok naast een horlogewinkel zag staan. Vijf voor twaalf?! Vincent greep in een zwaai Leistung’s Pokéball en wierp die voor zich. Zijn beschermer van de middag verscheen uit de witte straal die de Pokéball verlaten had en groette Vincent met een luide ‘Jol!’. De jongen knikte naar de Jolteon en begon te sprinten richting het café met een verwarde Jolteon achter zich aan. Snel, snel, sneller! De straat rechts in, dan rechtdoor en dan weer links. Verbaasde blikken werden op de twee gevestigd met een gevoel van medelijden erachter. Jongens die rende in straten op Valentijnsdag, het was het teken van bijna te laat arriveren bij zijn date of ervan vluchten. Het café verscheen in zijn blikveld en direct zag hij meerdere stellen erin zitten, maar schonk er geen aandacht aan. Met geluk was hij nog op tijd.
Een laatste sprint volgde, waarna Vincent uitgeput de deur opentrok en de tijd nam om op adem te komen en Leistung imiteerde zijn uitgeputte trainer. Eenmaal op adem keek hij het café rond, op zoek naar een meisje met groen haar. Meerdere mensen draaiden naar hem om met een verwarde blik in hun ogen, waarna ze verder babbelden, maar geen van hen had groen haar. Vincent frummelde verward met zijn pony, totdat hij uiteindelijk een persoon met groen haar zag zitten, alleen. Behoedzaam stapte hij op diegene af en zag dat het persoon niet helemaal alleen was, een Ivysaur en een Pikachu vergezelde diegene. Bij de volgende paar stappen bleek het overduidelijk een meisje te zijn, maar wel jonger dan hij geschat had. Dat was apart. Even vragen kon geen kwaad, hij wilde de juiste voor zich hebben. Naast de tafel groette hij het meisje. “Hallo, ben jij FourSeasons? Ik ben ThunderBlitz” De jongen nam tegenover haar plaats en legde zijn handen voor zich op de tafel, terwijl zijn Jolteon tegen zijn benen aanlag. Dit was hopelijk wel de juiste. Toch?
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [BLIND DATE] Too Young, Too Old? ma maa 03, 2014 12:54 am

Haar hart klopte als een malle in haar keel terwijl ze naar de deur bleef staren. Haar handen lagen gevouwen in haar schoot, op haar paarse jurkje met wit kant. Iedere keer als er een jongen door de deur naar binnen stapte sprong haar hart op, maar telkens weer liep de jongen een andere kant op. Waar bleef haar blind date? Hij zou haar toch niet dumpen hè? Sora voelde zich een beetje verdrietig. Ze was nog nooit gedumpt, want ze had nog nooit een relatie of ook maar een date gehad, maar ze wilde niet dat haar eerste date meteen al een ramp zou worden waarbij haar date niet eens op zou komen dagen. Gelukkig waren Sun en Spring er om haar mentaal te steunen, anders was ze waarschijnlijk al lang en breed naar de wc gerend om daar in tranen uit te barsten. Waarom had ze hier ook alweer mee ingestemd? Ze vond het veel te spannend!

Ze overwoog net de mogelijkheid om op te staan en weg te lopen toen de deur van het café weer open ging. Wederom verscheen er een jongen in de deuropening, buitenadem en mét blond haar. Sora bleef zitten en keek verwachtingsvol naar de jongen, welke een Jolteon aan zijn zijde had. Was dit haar date? De jongen leek even om zich heen te keken en kwam toen langzaam haar kant op. Sora hield haar adem in en voelde haar hart in haar keel kloppen toen de jongen uiteindelijk bij haar tafel bleef staan. Hij was ouder dan ze had verwacht, zeker ouder dan zij was. ‘Hallo, ben jij FourSeasons? Ik ben ThunderBlitz.’ Sora knikte en perste er een glimlach uit terwijl de jongen tegenover haar aan tafel ging zitten. Ze herinnerde zichzelf eraan dat ze wel adem moest blijven halen, dus haalde ze even diep adem en zei toen; ‘Ik ben Sora en dit zijn Sun en Spring, aangenaam.’ Ze stak haar hand uit over tafel om de jongen de hand te schudden. Ze wist niet echt of het normaal was voor jonge mensen om elkaar zo te begroeten, maar hé, dit was haar eerste date! Ze mocht klungelig zijn. Toch?
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [BLIND DATE] Too Young, Too Old?

Terug naar boven Go down
 

[BLIND DATE] Too Young, Too Old?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Viridian City-