Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 The Search Continues..

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. zo jul 20, 2014 10:32 am

Sylvia’s grijns werd breder toen ze de blos op Shiyo’s gezicht zag komen, zodra de brunette dat briefje had gelezen. Ze wilde niet lachen maar ze kon het niet helpen met veel moeite moest ze haar lach bedwingen en die achter haar hand verstoppen, die ze voor haar mond hield. Dodger keek haar met een droge blik aan, waarop het meisje vervolgens een hand op het hoofdje van de Growlithe legde. “Ach maak je niet druk.. ik denk dat hij zich er niet eens bewust van is,” sprak Sylvia met een glimlach op haar gezicht om Shiyo wat gerust te stellen. Ze keek op toen ze de stem van Chiaki hoorde en zag diens grijns op haar gezicht, uit voorzorg pakte ze haar fleswater uit haar tas, ook deels omdat ze dorst had. “Moet ik soms even ergens vragen of ze een kinderstoeltje voor je hebben? Kun je vast en zeker beter zitten,” kwamen toen de woorden van de andere brunette. Sylvia’s glimlach veranderde in een onheilspellende grijns, waarop Dodger de bui al voelde hangen en snel van het bankje afsprong en zich vervolgens aan de andere kant naar de tafel verplaatste, gevolgd door Felix, die over de tafel kroop. Ze waren aan de kant van Shiyo gaan zitten. Sylvia draaide met een nonchalante uitdrukking op haar gezicht de dop van het flesje water af en kwam overeind waarnaar ze zichzelf tegen Chiaki liet vallen en het water over haar heen gooide, zelf bleef ze ook niet droog want omdat het flesje uit haar handen viel en de inhoud over haar heen kreeg, werd ze zelf drijfnat. Gniffelend veegde ze het water uit haar ogen en sloeg daarna expres haar andere arm om de brunette haar nek heen. “Mark, is hier zo niet blij mee,” grinnikte ze, doelend op het natte vest van haar broer, die dit haar hoogst waarschijnlijk niet in dank af zal nemen dat zijn trainingsvest kletsnat was. Mark kennende, zou hij daar zelf ook wel de humor van in zien, dus daar maakte ze zich niet druk om.

Dodger rolde met zijn ogen toen hij zag wat er gebeurde en kon zelf ook geen grijns onderdrukken. Uiteindelijk besloot hij dan toch maar om contact te zoeken met de Sandshrew van de andere brunette, Tiko. De Growlithe kwam half overeind en legde zijn voorpoten op het randje van het tafelblad, waar hij nu oog in oog stond met Felix. Veel met de Bulbasaur had hij nog niet gesproken, vooral omdat de groene Pokémon niet echt een prater bleek te zijn, was het voor Dodger toch wel lastig om zijn mond open te trekken. Buiten Alano had hij nog met geen van zijn soortgenoten echt een gesprek gehad, alhoewel Felix en Tiko hem wel oké leken, vooral de eerste omdat ze nu teamgenootjes waren. “T-Tiko, was het toch?” begon Dodger ietwat verlegen tegen de Sandshrew, terwijl Felix eerder zijn rode ogen op de blondine had gericht. Gespannen wachtte hij op een antwoord, hopend op dat de Sandshrew met hem wilde praten, zo niet dan moest hij maar wat anders verzinnen. Dodger draaide half zijn hoofd naar achter en zag daar langzaam de broer van zijn trainer langzaam deze kant opkomen.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. ma jul 21, 2014 6:40 am

Zoekend keek Mark in het rond of hij ergens de drie meiden zag zitten, dat duurde ook niet lang voor hij ze gevonden had,  omdat Toby hem de weg  wees. Hij liep weliswaar niet zo snel omdat zijn zere ribben hem dat niet toe lieten, maar daar had hij al  dat zakje ijs tegen aangedrukt. Zijn vrolijke bui was inmiddels alweer overgewaaid toen hij steeds dichter het picknick bankje kwam, Shiyo, Chiaki en Sylvia zaten. Elke stap werd ook steeds zwaarder alsof er een metale enkelband met een bal eraan vast zat. Hij wilde wel heel graag van dat schuldgevoel af omdat hij er de afgelopen maanden zo bezig was geweest… het grote dilemma die hij met zichzelf voerde. Sinds hij Toby bij Cynthia had vertelt over zijn vader en de situatie waar hij zich in bevond  en dat  een dag geleden Erik daarover had ingelicht, na die brief te hebben ontvangen van zijn beste vriend.. ging dit bij zijn zusje toch wel een stuk moeilijker worden. Bij Sylvia was het anders dan bij Toby, Cynthia of Erik omdat het kleine meisje, zowel familie als zijn beste vriendin was en ze was jonger, maar oud genoeg om de waarheid te weten. Hij vond het moeilijk om te accepteren dat hij hun vader langer had gekend, dan zijn kleine zusje ook al herinnerde hij zich er bijna niks van.. dat was hetgeen wat hem tegenhield omdat hij bang was om Sylvia alsnog te verliezen. Mark slaakte een diepe zucht om vervolgens tot de ontdekking te komen dat hij al bij de rest was gekomen.

Licht grijnzend keek hij naar het tafereel dat plaatsvond.. Sylvia knuffelde Chiaki het leek wel alsof ze water over zich heen had gekregen. Mark reikte een van de ijsjes naar Shiyo uit en legde vervolgens de andere op  het tafelblad. De jongen schraapte zijn keel en trok vervolgens zijn mond open om er een opmerking over te maken. “Zeg, als jullie uitgeknuffeld zijn.. liggen daar jullie ijsjes,” grijnsde Mark naar Sylvia en Chiaki en voelde vervolgens dat Toby hem aantikte, die inmiddels ook op het tafelblad zat, realiseerde hij zich waarom de Pikachu twee extra ijsjes gevraagd had. Hij haalde de zak ijs van zijn gekneusde ribben en legde die op de tafel neer, om daarna de ijsjes voor zowel Toby als Tiko open te maken. Het gele wezentje pakte met een tevreden uitdrukking het snoepgoed uit zijn handen toen hij het uit de verpakking had gehaald. Mark rekte zijn vrije hand uit naar het hoofdje van de Sandshrew en aaide hem over zijn bol heen, om daarna het ijsje aan de pokémon te geven, eigenlijk was Toby de  gene die naar Tiko toeliep en naast hem ging zitten en het ijsje aan hem wilde geven. “Voor jullie is het ook een beetje feest, niet?” sprak Mark tegen de twee Pokémon en gaf daarna Dodger en Toby een  aai over hun hoofdjes heen. Met een grimas op zijn gezicht liep hij om het bankje heen en gooide vervolgens zijn tas op de grond en ging vervolgens naast Shiyo zitten, nadat hij zijn fles cola te voorschijn had gehaald.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za sep 06, 2014 3:17 am

Chiaki keek de blondine naast haar fronsend aan. Ze zag niet wat Sylvia precies deed, maar daar kwam ze gauw genoeg achter. Een waterflesje werd tevoorschijn gehaald, hoewel ze daar het gevaar eerst nog niet van in zag. Pas toen ze haar vraag had gesteld en de onheilspellende grijns van het meisje op haar gezicht verscheen, kreeg Chiaki door wat het plan was geweest. Het was echter al te laat toen haar vriendin zich tegen haar aangooide, waardoor er water over hen allebei heen ging. De brunette gilde, hoewel ze zich grotendeels met volume in wist te houden en barstte toen in lachen uit, want Sylvia had zichzelf ook nat weten te krijgen. “Goed gedaan,” lachte ze. “Oh well, opofferingen moeten ook worden gemaakt soms.” Hiermee doelde ze niet alleen op het feit dat de blondine zichzelf ook nat had gegooid, maar Marks vest nu ook doorweekt was. Sylvia zei het zelf al; Mark ging hier niet zo blij mee zijn. “Ach, het is maar water,” sprak ze geruststellend, hoewel ze nog altijd een beetje aan het nagrinniken was. “Dat droogt wel.” Hoe vaak had zij haar kleren wel niet vuil gemaakt of gescheurd? En dan had ze het niet eens over de periode dat ze aan het reizen was geslagen, maar ook nog over haar kindertijd in Lavender Town. Zelden overleefden haar kleding het wanneer ze buiten speelde – zelfs al bracht ze merendeel van die tijd in haar eentje door. Ze had fantasie genoeg om toch nog in haar eentje op avontuur te kunnen gaan. Daar was ze immers kind voor, niet waar?

Marks stem trok haar uit haar gedachten en liet haar realiseren dat ze Sylvia nog steeds vast had. Vreemd, ze had niet eens doorgehad dat ze haar armen om de blondine heen had geslagen. Deed ze dat tegenwoordig gewoon automatisch? Nou ja, lichamelijk contact was sowieso geen vreemde van haar, want ze was niet beschaamd om iemand aan te raken, zelfs al kende ze diegene net of niet eens. Vaak had ze het eigenlijk niet eens door dat ze het deed, dus waarom verbaasde haar dit wel? Misschien omdat ze het juist door moest hebben omdat ze Sylvia wel mocht? Whatever. Daar hoefde ze niet over na te denken, of wel soms? Chiaki liet het meisje los en reikte naar haar ijsje op het tafelblad.  Wat de jongen verder deed en vertelde, kreeg ze niet meer mee. Ze was te druk bezig met het open krijgen van die verpakking. Om een of andere rede lukte het haar niet direct, waardoor ze een beetje gefrustreerd werd. Toen het haar uiteindelijk wel was gelukt, stopte ze het ijsje tevreden in haar mond. Waterijsjes gingen er altijd wel in bij haar, zelfs al had ze toch de voorkeur naar schepijs of cornetto’s, maar ach, het was beter dan niets. “Thanks,” mompelde ze tussen het slurpen door tegen Mark. Hmm. Peersmaak. Haar favoriet.
Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za sep 06, 2014 4:54 am

Mark was zich er niet van bewust? Van wat? Dit? Of zijn gevoelens? Ugh, dit was zo verwarrend voor haar... Zeker omdat ze het zelf eigenlijk ook niet wist. Natuurlijk, ze mocht Mark. Ze vond hem heel aardig zelfs, maar ze kende hem net. Nou ja, net. Ze kende hem al wat langer, maar was dat lang genoeg om iemand leuk te kunnen vinden? Ze wist hier compleet niks vanaf. Haar kennis was sowieso maar beperkt en wat dat betreft was het over de liefde nog wel minder dan het minimum. Ze had zich er nooit mee beziggehouden; was te druk met haar zusje en haar vrienden geweest. Pokémon was op dit punt al een nieuw concept voor haar – althans, de kanto-pokémon waren dat. Liefde zat zelfs op een geheel ander niveau. Shiyo wist niet hoe lang ze bezig was met haar innerlijke strijd, maar Mark wist haar daar weer uit te krijgen toen hij schijnbaar weer was teruggekeerd en een verpakt ijsje in haar zichtveld duwde. Daar was hij trouwens wel erg goed in; haar terug op aarde krijgen. Dankbaar nam ze het aan en staarde er een paar tellen naar, waarna ze haar bruine kijkers op de jongen die naast haar ging zitten richtte. Het briefje was ze uiteraard nog niet vergeten, aangezien het toch wel een impact bij haar had achtergelaten, maar ze besloot om dat maar even aan de kant te schuiven. Daar was zij dan weer goed in. Haar emoties zodanig negeren dat de rest het niet kon zien. Een masker opzetten, als het ware.

Doordat ze nu haar blik op hem had gericht, vielen haar twee dingen op. Eén; hij had zelf geen ijsje. Twee; in plaats van een gewoon ijsje, had hij een zak waar waarschijnlijk ijsblokjes of iets dergelijks in zaten. Dit was – dacht ze – voor de pijn in zijn lichaam, natuurlijk. Shiyo keek even schuldig naar het ijsje in haar handen, die ze inmiddels met flink wat geklungel open had weten te maken. Ze had immers haar aandacht niet bij de verpakking gehad. De brunette bracht hem voorzichtig naar haar lippen en nam er een kleine hap uit – dat achteraf gezien niet zo’n slim idee was omdat het echt koud was – en was even heel erg verward door de smaak. Het proefde heel zout... En toch zoet. Wat was dit voor een waterijsje? Ze had er nog nooit zo één geproefd. Shiyo draaide zich naar Mark en sprak hem verbaasd aan. “Moet je proeven wat een rare smaak,” sprak ze tegen hem en duwde het ijsje praktisch in zijn gezicht. Deels omdat ze wilde dat hij het proefde en deels omdat ze het ijsje met hem wilde delen, want zelf had hij er geen. Het feit dat dit misschien awkward was, ontging haar volledig.
Tiko was, op z’n zachtst uitgedrukt, aangenaam verrast toen Mark hem een ijsje aanbood. Hij nam het dan ook vrolijk aan en maakte een dankbaar geluid om aan te geven dat hij toch nog wel beleefd was, ondanks zijn Trainer, waarop hij zich naar Toby en Dodger omdraaide. Laatstgenoemde probeerde net een gesprek met hem aan te gaan en dat liet de kleine Sandshrew niet aan zijn neus voorbijgaan, natuurlijk. Hij had al gezegd dat zijn naam inderdaad Tiko was, maar voor de rest was er nog niks spannends of boeiends in het gesprek gebeurd. Daar ging hij nu echter verandering in brengen, want hij vond het nogal sneu dat hij wel van een ijsje kon genieten en Dodger en Felix niet. Eerst nam hij zelf een likje om de smaak te proeven en vervolgens hield hij het met twee poten voor zich uit, proberend zijn evenwicht niet te verliezen. ‘Delen?’ vroeg hij aan de Growlithe, waarop hij niet alleen naar hem maar ook de andere pokémon keek – een vriendelijke glimlach op zijn snoet.
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. di sep 09, 2014 10:35 am

Sylvia kwam met veel moeite uit haar lachbui waardoor ze half meekreeg wat Chiaki zei. Alhoewel ze wist dat de brunette gelijk had en Mark er maar mee moest leven, vond ze zelf dan. Grapje, opzettelijk zijn lievelingsvest naar de vernieling helpen zou ze nooit doen. Ze keek op toen de stem van Mark weerklonk die vertelde wanneer ze waren uitgeknuffeld, haar ijsje op de tafel lag. Toen ze voelde dat haar vriendin haar losliet pakte ook Sylvia haar ijsje van de tafel en wist de verpakking in een keer open te krijgen. Een wonder gezien de rest er moeite mee scheen te hebben. Voordat ze het ijsje helemaal uit de wikkel haalde besloot ze maar om het vest van de jongen uit te trekken en deze met een dankbare glimlach aan haar broer te geven. Mark glimlachte enkel toen Chiaki hem bedankte.Ze stond op en liep even naar hem toe om het kledingstuk aan te geven. “Ik raad je aan om het niet aan te trekken het is kletsnat,”grijnsde Sylvia tegen Mark die voor een moment haar vragend aankeek. “Wat heb je gedaan?” vroeg hij met een verbaasde blik toen hij zijn vest aan had gepakt. Het meisje haalde haar schouders op en wees naar het lege flesje waar eerst water in had gezeten.

“Water over me heen gekregen,” grijnsde ze en ging weer op haar plek zitten. “Als dat alles is,” glimlachte Mark en hing het vest over de rugleuning heen. Daar begon ze aan haar ijsje die ze in haar mond stopte. De eerste paar seconden dat ze het ijsje in haar mond had, had ze een wat sombere blik in haar ogen gekregen. Ze wist niet hoelang dit gesprek ging duren maar de minuten die ze nog door kon brengen met Chi, wilde ze zo lang mogelijk proberen te rekken. Ze was daarom ook bewust dichterbij de brunette gaan zitten. Het was opdat moment dat ze haar ogen richting Shiyo en Mark liet glijden en zag dat de andere brunette haar ijsje bijna in Marks gezicht duwde. Breed grijnzend keek Sylvia naar de twee en stootte met haar elleboog Chiaki aan. “Kijk ze nou romantisch doen,” mompelde Sylvia net verstaanbaar genoeg voor haar vriendin. Het was geen goed idee geweest om aan dit ijsje te beginnen, nu leek het alsof ze een overdosis suiker had binnen gekregen.

Dodger die met een geërgerde blik naar Sylvia keek draaide zijn hoofd terug naar Tiko die een ijsje in zijn pootjes hield. De Pikachu van de jongen was erbij gekomen en was vlak naast de Sandshrew gaan zitten. Wat was zijn naam ook al weer? De Growlithe keek met zijn grijze ogen naar de gele Pokémon, die vragend opkeek. Felix hield zich nog een beetje afzijdig van de rest, dit vond Dodger maar vreemd. ‘Delen?’ weerklonk de stem van Tiko en de Growlithe aarzelde. Uiteindelijk kreeg hij toch een glimlach om zijn snoet en knikte uitbundig. “Oké!” reageerde Dodger enthousiast en begon met zijn staart heen en weer te zwaaien.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. do sep 11, 2014 8:55 am

“Moet je proeven wat een rare smaak,” hoorde Mark Shiyo zeggen en keek op om vervolgens bijna het ijsje in zijn neus te krijgen. De jongen voelde dat zijn wangen begonnen te gloeien wat er niet beter op werd toen hij zijn blik ving met Toby. De Pikachu had een brede grijns op zijn snoet gekregen waardoor Mark zijn blik afwendde en vervolgens zijn flesje cola beetpakte om aanstalten te maken om het naar Toby’s hoofd te smijten, geen goed idee gezien de Pikachu aan de kant van Chiaki zat. Vervolgens keek hij naar Shiyo en het ijsje dat ze nog vlak voor zijn neus hield, met een verwarde blik in zijn ogen. Uiteindelijk haalde hij zijn schouders op en nam een klein hapje om het toch maar te proeven. Het had een zoute smaak maar toch was het ook weer zoet waardoor hij zich verslikte. Toen hij uit gehoest was keek hij Shiyo aan maar zijn blik gleed toch weer naar Toby die inmiddels op het tafelblad lag en daar overheen lag te rollen van het lachen als een malloot. Waarom had hij überhaupt ingestemd om hem dat ijsje te geven? Soms. vroeg hij zich af of die Pikachu geen steekje los had. “Het is inderdaad apart,” reageerde hij met een schorre stem en goot het laatste slokje cola naar binnen. Inmiddels probeerde hij Toby zodanig te negeren dat hij zich naar zijn tas boog onder de tafel om het fotoalbum, dat hij van Dave had gekregen, te pakken een paar weken terug. Het loot zakte nu nog meer in zijn schoenen nu het toch steeds dichterbij kwam. De brief van hun vader aan Sylvia pakte hij ook want het was immers haar brief, die ze moest lezen.

Mark had dit keer een serieuze blik in zijn ogen en het kon hem eigenlijk niks schelen of iedereen aan het lachen was ja of nee. Zijn standpunt stond vast hoe moeilijk het ook was. De jongen opende het album die hij opende op de laatste pagina waar de familie foto in stond en legde de brief op de andere pagina zodat hun moeder nog niet zichtbaar was. Om de aandacht van Sylvia te trekken schraapte hij zijn keel zodat het meisje hem vragend aankeek. “Wat wilde je zo dringend bespreken?” vroeg Sylvia wat voor Mark het teken was om te beginnen maar daarvoor moest hij wel de juiste woorden vinden. “Well..” begon Mark aarzelend en zocht naar de juiste woorden om het verhaal te verwoorden en het duidelijk te vertellen voor zowel Chiaki, Sylvia en Shiyo. “Weet je nog twee jaar terug.. een dag voor me elfde verjaardag en voordat ik vertrok om me reis te starten?” voegde hij er toen aan toe en keek even naar Toby die inmiddels een ongeruste blik naar hem wierp. “Dat weet ik nog ja want ik hoorde jullie ruzïen,” reageerde Sylvia waardoor Mark het foto album tevoorschijn haalde en het op tafel neerlegde met de brief van hun vader nog op zijn schoot. Hij legde het zo neer dat de rest mee kon kijken. “Dat kan kloppen want die ruzie ging over jou en over iemand anders waarvan ik dacht dat hij niet meer leefde,” sprak Mark en legde toen de brief van hun vader op tafel die hij naar het kleine meisje toeschoof, hij voelde dat Sylvia de brief onder zijn hand vandaan pakte.

Voor een moment hield hij zich even stil en probeerde de volgende stap te gaan verwoorden. Hij moest hierna waarschijnlijk uitgaan leggen hoe het werkelijk zat en daarvoor moest hijzelf even de tijd nemen om dit te verwerken. “Op een vrij harde manier ben ik erachter gekomen dat onze pa nog leeft en dat ma meer dan negen jaar heeft geprobeerd dit voor je te bergen.. toen dat niet lukte heeft ze tegen me gezegd dat als ik me mond voorbij praatte dat ze Toby iets zou aandoen,” vertelde Mark en keek neerslachtig naar het tafelblad. Het deed hem na twee jaar nog steeds enorm veel pijn omdat zijn moeder letterlijk heeft geprobeerd te stoken tussen hem, Toby en Sylvia. Dit kon hij nog steeds niet achter zich laten. Hij gaf het niet graag toe maar hij was bang voor de reactie van de rest.. Cynthia had ook vrij heftig gereageerd toen hij dit aan de Gymleidster had vertelt. Mark stond op van zijn plaats en wilde naar een vuilnisbak lopen om zijn flesje weg te gooien maar hield halt toen hij de hand van Sylvia in hand voelde glijden en het pootje van Toby op zijn andere hand voelde.

“Mark.” De Pikachu had zijn oren treurig omlaag laten zakken maar keek resoluut uit zijn ogen. Toby wilde niet weer dat Mark zijn problemen ontliep door weg te lopen.. dit had hij al veels te lang gedaan ook al was het laatste woord hier nog niet over gesproken. Hij nam zoveel verantwoordelijkheid op zich terwijl hij zelf nog maar dertien was en geen tijd had om zichzelf of kind te zijn. Cynthia had het ook al gezegd en de Pikachu was het hier volledig mee eens; ‘De jeugd moet lekker rond kunnen reizen en kunnen genieten zonder dit soort dingen met zich mee te moeten slepen.’ Mark had dit de afgelopen maanden niet kunnen doen omdat hij zo’n last met zich meezeulde.. alhoewel er hier nog een met zo’n last rond liep. Toby had gehoopt dat wanneer hij Shiyo weer zou zien dat het dan beter met hem zou gaan, dat hij iemand had waar hij zijn zorgen mee kon vergeten door lol te maken. De Pikachu draaide zich daarom om omdat er wel degelijk iemand was die tot hem door kon dringen.. Shiyo. Toby liep naar haar toe en probeerde haar blik te vangen. “Shiyo..” probeerde Toby in een poging haar aandacht te trekken.. ze zou het enkel als een Pikachu-geluidje horen maar hopelijk begreep ze wel waar hij heen wilde.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. di okt 07, 2014 8:42 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Chiaki barstte bijna opnieuw in lachen uit toen Sylvia het vest aan haar broer teruggaf en hem waarschuwde dat hij het maar beter uit kon laten. Toen de jongen vroeg wat er ze gedaan had, haalde ze enkel haar schouders op en vertelde droog dat ze water over zich heen had gekregen. Had hij het tafereel dan niet gezien? Oh well. Chiaki haalde ook haar schouders op en vestigde haar aandacht terug op haar perenijsje, waar ze dan ook in volle teugen van genoot. Zeker met dit warme weer was het fijn om wat verkoeling te krijgen en als dat in de vorm van een ijsje was, dan ging dat altijd wel bij de brunette naar binnen. Doordat ze zo bezig was met haar eigen eten, had ze niet door dat de blondine in een ietwat sombere bui terecht was gekomen. Pas toen Sylvia eigenlijk iets tegen haar zei – zelfs al kwam dat door een elleboogstoot – lette Chiaki echt op. De brunette grinnikte om de gesproken woorden. “Ze lijken wel een pasgetrouwd stelletje,” fluisterde ze terug tegen Syl.
De sfeer werd langzaam aan steeds serieuzer en het meisje wist niet of ze dat wel zo prettig vond. Grappen en grollen waren haar ding, maar alles waar deze sfeer mee te omschrijven was, ging tegen haar principes in. Natuurlijk had ze dit al zien aankomen en had ze zich er al op voorbereid, maar om te zeggen dat ze zich echt op haar gemak voelde of dat ze dit prettig vond, was een leugen. Dat was dan ook de rede dat ze niet thuis bleef om haar problemen te bespreken. Dat deed ze sowieso nooit. Ze rende er liever voor weg; negeerde het. Daarom was ze ook van huis weggelopen.

Alles wat Mark vertelde, was uiteraard gericht op Sylvia. Desondanks probeerde hij Shiyo en Chiaki er ook bij te betrekken. Zo legde hij een fotoboek op tafel neer waar hun vader op te zien was en konden beide brunettes meekijken naar de plaatjes die te zien waren. De man zag er nog vrij jong uit op deze foto’s, maar dat kwam natuurlijk omdat die al vele jaren geleden gemaakt waren. Toch kon Chiaki het niet helpen dan op te merken dat de twee wel een erg jonge vader moesten hebben. Vragen deed ze echter niet. Dit was niet haar zaakje en hoewel ze ontzettend nieuwsgierig was, wilde ze de privacy van de Evans wel respecteren. Misschien dat ze bij iemand anders wel had doorgevraagd, maar ze wilde sowieso Sylvia langer dan vandaag te vriend houden.
Toen Mark vertelde dat hun moeder had getracht geheim te houden dat hun vader nog wel degelijk op de planeet rondliep, balde Chiaki haar vuisten. Ze beet uit woede in een stuk ijs wanneer Mark zijn verhaal vervolgde, waardoor haar tanden lichtelijk pijn deden door de plotselinge kou. Van schrik verslikte ze zich bijna in het ijsje, maar ze wist zichzelf nog in te houden. “Wat?” barstte de brunette toen uit. Ze kon zich niet langer meer inhouden. “Wat een lafhartige daad! Allebei! Waar woont jullie moeder? Ik ga eens een hartig woordje met haar spreken,” sprak ze sissend tussen haar tanden door. Ironisch genoeg zou ze daadwerkelijk op die moeder afstappen om haar de waarheid te vertellen, maar bij haar eigen familie zou ze dat niet doen. Niet omdat ze het niet durfde, maar omdat ze het de moeite niet waard vond.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. di okt 07, 2014 8:47 am


This ain’t goodbye. This isn’t where our story ends.
Terwijl Marks verwarde blik die van haar kruiste, trok zij haar wenkbrauwen bezorgd op. Waarom nam hij nou geen hap? Vond hij ijs niet lekker? Was hij er allergisch voor? Misschien dat hij daarom geen ijsje had gekocht voor zichzelf. De paniek welde lichtjes in Shiyo op toen ze zich dit realiseerde, maar de jongen nam al spoedig een hap van haar ijsje en vertelde dat het inderdaad een aparte smaak had. De brunette knikte en maakte een instemmend geluid, waarop ze zelf weer een hap besloot te nemen. De vreemde combinatie van zoet en zout deed haar nog altijd versteld staan en ze zou er ook niet gauw aan wennen, maar dat betekende niet meteen iets verkeerds. Ze vond het juist een interessante smaak. Dit had ze nog nooit gehad.
Haar blik viel op Marks schoot, waar de jongen inmiddels één of ander boek op had gelegd. Wat was dat? En waarom legde hij het niet gewoon op tafel? Shiyo kwam al snel op het antwoord doordat Sylvia een vraag stelde. Dit ging nogal heftig worden, of niet? Met wederom een bezorgde gezichtsuitdrukking keek ze Mark aan, die moeite moest doen om zijn woorden te verzamelen. Tja, uitleggen hoe alles was verlopen was inderdaad een moeilijk iets. Daar wist zij namelijk alles van. Ze vond het knap dat hij geen tranen in zijn ogen had, hoewel dat ook voor iedereen anders lag. Dat zij nou een makkelijker huiler was, betekende nog niet dat iemand anders dat ook was. Bovendien was Mark een jongen. In het algemeen verborgen jongens hun gevoelens, omdat hen dat werd aangeleerd. Shiyo vond het maar een stomme les. Iedereen zou hun gevoelens mogen uiten als je het haar vroeg. Zelfs al waren dat negatieve emoties.

Toen de jongen eenmaal aan zijn uitleg was begonnen, wilde de brunette eigenlijk zijn hand vastpakken en erin knijpen. Gewoon, om te laten zien dat ze er voor hem was. Shizu deed dat voorheen ook altijd voor haar, zodat ze niet het idee had dat ze er alleen voor stond. Echt een kans om zoiets te doen, zag Shiyo echter niet. Daarom besloot ze maar voorzichtig haar ijsje op te eten en aandachtig naar het verhaal van Mark te luisteren. Toen hij het fotoboek op tafel legde, keek ze uiteraard ook naar de foto’s die te zien waren. Omdat ze daarmee bezig was, drong maar half tot haar door wat de jongen daarna vertelde. Pas toen Chiaki kwaad haar mond open deed, besefte ze zich wat Mark zojuist gezegd had. Vol ongeloof staarde ze van de andere brunette naar haar vriend. Had zijn moeder hem dat echt gezegd?
De moed die Chiaki had om er daadwerkelijk iets van te zeggen, had Shiyo niet. Zij hield wijselijk haar mond, omdat ze gewoon niks zinnigs erop had in te brengen. Dingen als ‘is dat niet verboden om te doen?’ kwamen wel in haar op, maar dat zou de situatie niet verder helpen. Afwezig staarde ze naar het stokje van het toenmalige ijsje in haar handen. Er stond ‘winner’ op gegraveerd, met een kroontje ernaast. Het was Toby die haar aandacht wist te trekken terwijl ze dringend op zoek was naar iets wat ze kon zeggen. De Pikachu spoorde haar aan om ook iets te doen en hoewel ze eerst geen idee had wat, was ze het wel met hem eens. Ze moest iets doen.

Shiyo deed het eerste wat in haar opkwam. Ze tikte Mark op z’n schouder en bood hem het stokje aan. “Dat is wat jij bent,” mompelde ze tegen hem. Ze voelde hoe ze helemaal warm werd van binnen, maar probeerde dat zo goed mogelijk te negeren. Immers wist ze dat ze dit zou voelen. Het enige wat ze nog niet wist, was wat dit betekende. Ze scheen er enkel en alleen last van te hebben bij Mark. Een verdere link kon ze echter nog niet leggen. Afwachtend op wat de jongen zou reageren, liet ze een ongemakkelijke stilte vallen. Onbewust, want eigenlijk wist ze verder niks toe te voegen. Het viel haar pas veel te laat in dat dit best wel een domme actie was.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za okt 11, 2014 8:41 am

Sylvia grinnikte om de reactie van haar vriendin en stemde hier zwijgend mee in. Ze kon nu beter maar haar mond houden voordat ze er iets anders uit zou flappen dat haar broer en Shiyo zouden horen, of in ieder geval Mark. Mark zou dat haar niet in dank afnemen. Desondanks werkte het meisje snel haar ijsje naar binnen dat een vage smaak had, die ze niet echt thuis kon brengen. Ze proefde een soort meloenachtige smaak maar ook een of andere exotische vrucht. Toch vond Sylvia het niet vies ofzo. Pas toen het meisje doorhad dat Mark wat wilde gaan zeggen en dat Chiaki zich niet op haar gemak voelde, wist ze even niet wat ze moest doen. Uiteindelijk bleek het verstandiger om toch maar gewoon naar de jongen te luisteren en keek daarom zwijgend toe hoe hij een fotoalbum geopend op het tafelblad neerlegde, en vervolgens een brief naar haar toeschoof. Sylvia pakte het voorzichtig onder zijn hand vandaan en hield de envelop in haar handen voor zich. Langzaam begon het haar door te dringen wat dit betekende voor zowel haar als Mark, vooral toen haar broer vertelde dat hun moeder hem had gechanteerd om niks tegen haar te zeggen over hun vader. Had hij werkelijk met zo’n last op zijn schouders rondgelopen? Ze wist dat Mark een hekel aan liegen had en vooral wanneer dit tegen haar of zijn vrienden was. De vieze, vuile gore...

Sylvia voelde dat ze kwaad begon te worden toen ze terug moest denken aan het moment dat Mark voor haar was gaan staan en die klap voor haar had opgevangen. Het meisje wist niet zo goed wat ze hier op moest zeggen want het enige dat ze wel wilde, was dat Mark wist dat ze hem niks kwalijk nam. Tenslotte had de jongen het niet met opzet gedaan. Sylvia schrok op door de uitbarsting van Chiaki en legde vervolgens een hand op haar schouder legde in een poging haar te kalmeren. Het meisje wilde dat haar broer zijn verhaal kon doen zodat hij zich beter kon voelen. Dit vond ze op het moment belangrijker dan verwensingen naar haar moeders hoofd te slingeren, al was het wel eens met Chiaki. Wat haar wel dwars zat.. eigenlijk al vanaf het moment dat Mark weg was gegaan.. na de laatste ruzie dat uit de hand was gelopen. “Waarom?” begon Sylvia, ze lette niet echt op of Mark haar aankeek of dat de rest dat ook deed, maar ze wilde het gewoon weten. “... ben jij altijd de gene die de klappen op moet vangen, Mark?” eindigde Sylvia haar vraag.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. ma okt 13, 2014 9:07 am

Mark kreeg de uitbarsting van Chiaki wel mee maar de woorden drongen niet echt tot hem door. De jongen was zich er wel bewust van en dat maakte het voor hem wat moeilijker om rustig na te denken. Hij wilde dat alles gewoon weer normaal was thuis en dat het gewoon net zoals vroeger was.. maar dat ging waarschijnlijk heel moeilijk worden. Zeker nu hij wist dat hun vader nog ergens rondliep, dat gedeelte maakte het nogal moeilijk, hij wist niet zeker of hij dit kon accepteren. Hij had hen maar vooral zijn moeder pijngedaan die dit totaal niet verdiende. Opdat moment werd zijn aandacht getrokken door Shiyo, die hem aantikte dus keek hij op. “Dat is wat jij bent,” hoorde hij haar mompelen tegen hem. Voor een moment begreep hij niet wat het meisje bedoelde en wisselde hij met Toby een verwarde blik uit, deze scheen het ook niet te snappen. Voorzichtig pakte hij het stokje van het bruinharige meisje aan en las vervolgens het woord dat op het stokje stond gegraveerd; winner. Zijn ogen registreerde ook het kroontje dat er naast stond getekend. Wat moest hij zeggen of doen?

De woorden die Cynthia tegen hem had gezegd hadden hem ook overrompeld maar tegelijkertijd voelde hij zich toch ook weer niet oké. Het was te ingewikkeld maar het had hem ook aan het denken gezet.. hij mocht zich dan geen winnaar voelen omdat hij dat zelf zo niet ervoer, maar feitelijk was hij dat wel. Uiteindelijk nam hij toch de stap om er iets aan te doen, en zijn eerste stap was al gezet. Een kleine glimlach verscheen op zijn gezicht toen zijn blauwe ogen naar het stok gleden en stak vervolgens zijn hand uit naar de hand van Shiyo uit, waar hij het stokje in had geklemd, en pakte vervolgens haar hand voorzichtig vast, met zijn andere hand omklemde hij haar hand helemaal. “Een Winnaar..huh?” mompelde Mark tegen zichzelf en keek naar Toby die weer wat vrolijker uit zijn oogjes keek. Zijn gele oortjes veerde meteen op waarna ook hij zijn pootje op de rug van zijn hand neerlegde en breed glimlachte, daarbij sloot het gele wezentje zijn oogjes. “Dank je,” reageerde hij toen terwijl zijn glimlach ietsje breder werd.

Opdat moment werd zijn aandacht getrokken door Sylvia, die ondanks dit nieuws nog niks had gezegd, enkel zwijgend naar zijn woorden aan het luisteren was. “Waarom? begon het kleine meisje vervolgens. “...ben jij altijd de gene die de klappen op moet vangen, Mark?” voegde ze er vragend aan. Mark liet Shiyo’s hand los en ging vervolgens overeind staan zodat hij zich even kon uitrekken. Zijn glimlach veranderde in een serieuze blik terwijl hij Sylvia in haar groene ogen probeerde aan te kijken. In die negen jaar had hij wel geleerd dat verantwoordelijk erg belangrijk was en vooral wanneer er jongere broertjes of zusjes in spel waren. Net zoals hij door het vuur zou gaan voor zijn vrienden en Pokémon. “Omdat ik ouder ben en ik het als me plicht zie om je te beschermen,” antwoordde hij simpelweg op de vraag van zijn zusje, waarna zijn uitdrukking in een kleine glimlach veranderde. Toby liep vervolgens op hem af en klom via de tafel op zijn schouder, waarna de jongen een arm om het hoofdje van de Pikachu neerlegde en hem dicht tegen zijn wang aandrukte.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. wo nov 05, 2014 3:24 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Het ijsje in haar hand allang vegreten, knarste Chiaki woedend haar tanden. Haar kaken waren de hele tijd al op elkaar geklemd – dat begon ze nu ook te voelen – maar ze had zichzelf niet meer in kunnen houden. Niet dat zoiets een wonder was, want ze was sowieso snel op haar tenen getrapt en dat liet ze dan goed merken ook. Dit was geen uitzondering, zelfs al was het geen persoonlijke aanval op haar geweest. Sylvia gaf geen verbale reactie op haar uitbarsting, net als Mark, maar de blondine legde wel een hand op haar schouder. Dit bracht haar terug naar de werkelijkheid; de tafel waar ze met Shiyo, Mark en Sylvia aanzat. Het wist haar inderdaad ietwat te kalmeren, hoewel de vlam in haar al lang en breed was aangewakkerd. Die zou niet gesust zijn tot ze gerechtigheid had gezien, maar dat kon nog lang duren. Dat wist ze immers uit ervaring.
De brunette hield zich verder stil, voornamelijk omdat Sylvia een vraag stelde aan haar broer. Een vraag die ze maar al te goed herkende, want die had vroeger ook altijd door haar hoofd heen gespookt. Misschien niet precies dezelfde verwoording, maar telkens wanneer Mamoru het voor haar had opgenomen of juist de schuld van haar daden kreeg, was hij wel aanwezig in haar gedachtegang. Was dat wat oudere broers en zussen altijd deden? De jongeren beschermen? Haar vermoedens werden bevestigd door Mark, die inderdaad toegaf dat het kwam omdat hij ouder was en zijn kleine zusje wilde beschermen. Chiaki keek opzij, naar de grond, en staarde daar voor een paar lange tellen naar. Was dit ook het geval bij Mamoru geweest?

Wat er verder gebeurde, kreeg het meisje niet meer mee. Ze was druk bezig met haar eigen herinneringen en gedachtes. Het was waar. Haar eigen oudere broer had haar ook altijd beschermd. Had ze dat wel gewild? Eigenlijk niet. Of, misschien wel, maar nu wilde ze het niet meer. Ze moest voor zichzelf opkomen en hoewel ze dat eigenlijk al had gedaan door haar dromen op te volgen, wilde ze niet in angst leven dat haar ouders haar elk moment konden ophalen om haar mee naar huis te nemen. Dat hadden ze niet bij Mamoru gedaan, maar zij was hun laatste hoop voor de Tower. Al die tijd had ze Lavender Town zoveel mogelijk vermeden, uit angst dat ze ontdekt zou worden en tegen haar wil in terug naar huis moest. Daar moest verandering in komen. En Chiaki wist al precies hoe.

Ze ging naar de Tower om een Gastly te vangen.
thank you Bae <3 of Kickstart!

Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. wo nov 05, 2014 3:25 am


This ain’t goodbye. This isn’t where our story ends.
Shiyo beet vertwijfeld op haar onderlip toen ze zag dat de jongen een verwarde blik uitwisselde met zijn Pikachu. Had ze iets stoms gezegd dat waarschijnlijk alleen zijzelf begreep? Het was namelijk niet de eerste keer dat haar hersenspinsels vreemd waren en vast ook niet de laatste keer. Wat was ze toch ook een oen. Misschien zelfs een leeghoofd. Nee, wacht, haar hoofd was met lucht gevuld. Dat zei Shizu wel eens vroeger en als ze heel eerlijk moest zijn, dan geloofde ze het zelf nog wel eens. Mark scheen echter niet slecht over haar te denken, want hij pakte al snel haar hand vast met zijn beide handen – een gebaar die haar toch wel een adrenalinekick scheen te geven. Ze voelde zich weer helemaal warm worden van binnen, maar in tegenstelling tot de voorgaande keren, vocht ze er niet meer tegen. Het was een aangenaam gevoel, die ze nu toch wel wist te herkennen. Ze voelde zich geliefd. Zo’n gevoel had ze namelijk ook altijd bij haar familie gehad, maar ergens voelde dit toch anders. Was dit het om je gewild te voelen bij je vrienden? Of was het iets anders? Wat het ook was, ze verzette zich er niet meer tegen. Shiyo wilde wel nog steeds weten waar het vandaan kwam, en ze zou ook niet rusten tot ze het antwoord gevonden had, maar voor nu besloot ze eraan toe te geven. Dat was het beste, niet waar?

De jongen mompelde iets onverstaanbaars, terwijl zijn Pikachu een vrolijkere houding aannam en zijn pootje op Marks handen legde. Shiyo vond het wel schattig en het bracht, net als bij Mark, een aangename reactie bij haar teweeg. Ze glimlachte teder naar zowel Toby als Mark, nadat de jongen haar bedankte. Veel had ze eigenlijk niet gedaan, maar ze was blij dat het hem geholpen had. De brunette dacht dat ze hierop moest reageren, maar ze zou niet weten wat. Bovendien scheen de stilte die erna kwam niet bepaald ongemakkelijk te zijn, dus liet ze het maar achterwege.
Sylvia was degene die de stilte vrijwel meteen verbrak door een vraag aan haar broer te stellen. Een vraag die niet alleen op de Evans effect had, maar schijnbaar ook op Chiaki, die van de tafel wegkeek en in gedachte verzonken leek te zijn. Shiyo wilde haar medebrunette wel weer terug op aarde roepen, maar besloot dat dit een verkeerde zet zou zijn. Niet alleen dat, maar de vraag had ook betrekking tot haar. Of eigenlijk, het antwoord van Mark had betrekking tot haar. Had ze Shizu überhaupt ooit wel beschermd? Ze waren dan misschien een tweeling geweest, maar tot haar laatste dag had de jongste van de twee – ook al scheelde het maar een paar minuten – Shiyo juist beschermd, in plaats van andersom. Als zij nou wat meer had gedaan, was haar zusje er misschien nog wel geweest...
Nee. Daar mocht ze nu niet aan denken. Driftig schudde ze haar hoofd in een poging al haar onzekerheden van zich af te duwen. Dit ging om Sylvia en Mark. Ze mocht niet afgeleid raken met haar eigen problemen. Problemen die ze allang had overwonnen. Toch? Shiyo richtte haar bruine ogen op de blondine en glimlachte naar haar, om zonder woorden te laten zien dat Mark gelijk had. Toch kon ze het niet laten en richtte ze zich op beide Evans. “Maar soms is het ook andersom...” begon ze zacht. “Daar ben je familie voor,” voegde ze er harder aan toe.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za nov 15, 2014 10:40 am

Het antwoord van Mark was precies zoals Sylvia had verwacht; haar broer zag het als een verplichting. Hier was de blondine het totaal niet mee eens en dat had te maken met het feit dat hij altijd de pineut was.. dit vond het kleine meisje niet eerlijk. Althans niet tegen over jongen. maar wat Sylvia er ook tegen in ging brengen, Mark zou haar toch wel blijven beschermen, of ze het nou wilde of niet. Sylvia zuchtte lichtelijk geïrriteerd en keek even naar Chiaki, deze had haar blik afgewend van het tafeltje en voor een moment keek ze bezorgd naar de brunette. Sylvia vroeg zich af waarom maar werd toen alweer afgeleid door Shiyo, daarom richtte de blondine haar aandacht maar eerst op haar en Mark. Sylvia merkte dat de Pikachu van haar broer op zijn schouder was geklommen, de jongen had zijn arm om het hoofdje van zijn Pikachu geslagen, door de woorden van Shiyo begon ze het langzaam begrijpen. Dit probleem tussen hun ouders was niet te vergelijken met die etterbakken uit de buurt, vroeger. Sylvia’s kwade frons veranderde in een ietwat vrolijkere uitdrukking en knikte als antwoord naar Shiyo en Mark. “Maar…” begon Sylvia. Waarna het meisje met een resolute blik in haar ogen naar Mark keek en d’r handen tot vuisten balde.

Sylvia dacht terug aan de momenten dat ze in Vermillion City zich huilend achter Mark verschool, en het stiekem altijd wel prettig vond dat de jongen dat had gedaan. Dat gevoel. Het veilige gevoel was het meer geweest maar nu keek Sylvia er heel anders tegen aan.. ze wilde voor haar zelf zorgen en niet meer achter Mark wegduiken in de hoop dat hij het zou opknappen. Tuurlijk keek zij nog steeds tegen de jongen op maar het was niet de bedoeling dat hij constant de dupe werd van alles wat zij deed.. dat had Sylvia geleerd in de tijd dat zij met Chiaki meereisde op zoek naar Mark. Ze wilde haar eigen boontjes doppen en op reis gaan door Kanto om zelf sterker te worden en dat samen met haar Pokémon. Daar ging het hele reis gebeuren toch om? Sylvia keek Mark recht in zijn blauwe ogen aan. Natuurlijk wilde zij met hem mee om door Kanto te reizen maar dan was het meer om meer over Pokémon en het trainen ervan te leren. “..je weet toch wel dat dit verder gaat dan die pestkoppen van vroeger, toch?” sprak Sylvia en voelde dat Dodger zijn neus tegen haar knie duwde, als reactie hierop aaide het meisje de Growlithe over zijn kruin heen.

Nu pas herinnerde het meisje zich dat zij iets had voor haar broer, het was eigenlijk voor zijn dertiende verjaardag geweest maar Sylvia had dit persoonlijk aan hem willen geven.. en niet via de post. De blondine greep haar tas van de grond af en graaide in het voor vakje naar een klein doosje. Ze vond het kleine kadootje en schoof het met een klein grijnsje naar Mark toe, over het tafeltje heen. “Even iets anders.. dit is nog voor je dertiende verjaardag van mij en Erik,” sprak Sylvia tegen Mark. Hopelijk zou hij hier wat aan hebben en zo niet, dan had hij pech, hij moest het dan wel houden.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. zo nov 16, 2014 12:47 pm

Mark fronsde toen Sylvia een tijdje stil viel en liet zijn arm zakken die hij om het hoofdje van zijn Pikachu had neergelegd. Hierdoor had Toby weer de vrijheid om zich te bewegen wat hij dan ook deed en zich vervolgens tegen de zijkant van zijn hoofd ging leunen, in een poging om verder op zijn hoofd te klimmen, hij bleef echter zitten. De jongen schonk er verder geen aandacht en richtte zich vervolgens weer op zijn zusje die nog steeds in gedachte scheen te zijn, hoewel hij kon zien dat het meisje niet eens was met wat hij als antwoord had gegeven, richtte zich daarna even op de brunette naast hem toen ze haar mond opendeed om iets te zeggen. Gedeeltelijk begreep hij het wel maar toch ook weer niet. Vooral toen Sylvia eindelijk haar mond opentrok en hem erop wees dat dit verder ging dan die irritante rotjongens. Mark vergeleek deze situatie totaal niet met wat er vroeger op school en in de buurt van hun huis had gespeeld.. waar het wel omging was dat zijn moeder Sylvia en Toby ergens voor had willen straffen waar ze totaal niks mee te maken hadden gehad. Zijn zusje had zich sowieso niet kunnen verdedigen laat staan zijn Pikachu, die zich nergens van bewust was. Mark slaakte een diepe zucht en wilde vervolgens net zijn mond open doen, om op de twee meisjes te reageren. “Well.. jullie hebben wel gelijk,” reageerde Mark toen in een poging om fatsoenlijk antwoord te geven en wierp zijn blauwe ogen even op zijn Pikachu. Hij wist er gewoon verder niks op in te brengen en eigenlijk wilde hij het er ook niet meer over hebben. Hij was daarom ook blij dat Sylvia van onderwerp veranderde. Ook mede doordat hij had gezien dat Chiaki van de tafel weg aan het kijken was. “..We houden er verder over op, goed?” voegde hij er daarom maar luid en duidelijk aan toe.

“Even iets anders.. dit is nog voor je dertiende verjaardag van mij en Erik,” sprak Sylvia toen en schoof hem een klein verpakt doosje toe. Mark boog zich lichtjes naar voren en pakte het doosje van de tafel af, het was best zwaar. Toby sprong daarom ook op het blad van tafel. Nieuwsgierig rook hij aan het inpak papier waarna de jongen een stukje openscheurde van het papier en het voorwerp naar de Pikachu toereikte. Het wezentje pakte het stukje papier in zijn pootjes en trok er vervolgens aan waarnaar het verder schudde. “Mijn verjaardag?” herhaalde hij de woorden van zijn zusje. Desondanks haalde hij het papier er helemaal van af en zag vervolgens dat het een wit doosje was die hij vervolgens opende. Er zat een zwarte zakje in van kunststof waar nog iets in scheen te zitten. Hij legde het zakje op zijn hand en liet de inhoud van het zakje op zijn hand glijden, waar een lichtgroene steen uit kwam met een bliksemschicht in het midden, het was niet zomaar een steen. Maar een Dondersteen. Eigenlijk voelde hij de bui al hangen toen Toby achterdochtig naar het groene voorwerp in zijn hand staarde en maakte aanstalten om het met zijn staart uit zijn hand te slaan. Mark wilde echter een stap naar achter doen in een poging om de gele staart van zijn Pikachu te ontwijken, maar in plaats daarvan struikelde hij voor de zoveelste keer over zijn voeten heen en viel terug op het bankje maar kwam hierdoor met de zere kant van zijn lichaam tegen de leuning aan. “Auw!” bracht hij er als enige uit en drukte vervolgens zijn hand met de dondersteen tegen zijn zij aan. In eerste instantie was Mark wel wat gewend qua verwondingen maar hij moest toegeven dat dit toch wel zeer deed ook al was de klap niet zo heel hard geweest. “Pikapi!” De Pikachu legde paniekerig zijn pootjes op zijn arm maar de jongen legde algauw een hand op het hoofdje van de Pikachu. Mark opende een van zijn ogen die hij had dichtgeknepen en grijnsde licht naar het wezentje, die inmiddels zijn oren weer had laten zakken. Dat moest hem weer overkomen...
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za dec 06, 2014 3:59 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Toen Chiaki weer terug op aarde kwam, was het gespreksonderwerp alweer veranderd. Even vroeg ze zich af hoe lang ze weg was geweest, maar besefte zich al snel dat het er niet toe deed. Wat er wel toe deed, was dat de Evans dit gedoe hadden opgelost en hoe het er nu uitzag, leek het erop dat ze het hadden laten vallen. De brunette begreep dit volkomen. Niet alleen omdat er twee buitenstaanders bijzaten, maar ook omdat het een vrij deprimerend onderwerp was. Zij vermeed haar eigen problemen ook het liefst, dus zij zou juist het beste moeten begrijpen waarom dit gebeurde. Sylvia had inmiddels een klein, verpakt doosje naar Mark toe geschoven. Nieuwsgierig boog Chiaki zich ietwat voorover, proberend om het doosje beter te kunnen bekijken. Helaas was van de buitenkant niet te zien wat erin zat.
Mark herhaalde toen vragend een aantal woorden die de blondine gesproken had, waardoor Chiaki begon te begrijpen waar dit om draaide. Voor ze er erg in had, floepte ze het er zomaar uit. “Oh. Nog gefeliciteerd dan!” sprak ze. Ze fronste even over haar eigen toon. Die klonk vrolijker dan ze had verwacht. Niet dat ze er verder over peinsde. Misschien was het maar beter ook dat ze haar negatieve gevoelens voor de rest verborg; die hadden immers al genoeg aan hun hoofd.

De jongen haalde het voorwerp dat in het doosje zat tevoorschijn. Het was een dondersteen. Iets waar zijn Pikachu niet al te blij mee was, want zijn blik stond op onweer. Mark stond op in een poging de staart van zijn pokémon te ontwijken, maar hierdoor struikelde hij en viel hij terug naar het bankje waar hij daarnet opzat. Chiaki wist niet waarom ze hierop gokte, maar ze ging er meteen vanuit dat hij hierdoor tegen zijn pijnlijke kant viel. De pijnkreet die hij hierna uitbracht, bevestigde het vermoeden alleen maar. De brunette sprong op van haar kant van de bank, maar staakte haar acties toen ze zag dat Shiyo hem ook al te hulp schoot. Haar diensten waren dus niet meer nodig. Langzaam ging ze terug op het bankje zitten en wierp een bezorgde blik op haar vriendin. Die veranderde echter snel naar een neutrale gezichtsuitdrukking. “Vraagje. Is die dondersteen voor zijn Pikachu? Of gewoon in het algemeen? Want zoals het er nu naar uitziet, denk ik niet dat zijn Pikachu blij is met het idee van evolueren.”
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za dec 06, 2014 4:00 am


This ain’t goodbye. This isn’t where our story ends.
Sylvia scheen in ieder geval al wat te kalmeren door Shiyo’s woorden. Dit bracht vreugde bij de brunette, want dit was precies haar bedoeling geweest. De twee wisselden echter nog wel wat woorden met elkaar uit, maar ze schenen het er in ieder geval over eens te zijn dat het onderwerp veranderd moest worden. Niet per se een goed teken in haar ogen; ze kon het echter begrijpen dat de twee het er liever niet meer over hadden. Dit was een groot probleem en dat kon niet in één keer worden goed gepraat.
De blondine gaf de jongen vervolgens een ingepakt doosje, claimend dat het een laat cadeautje was voor Marks verjaardag. Chiaki sprak vervolgens – voor het eerst in wat een eeuwigheid leek – in een poging hem nog te feliciteren. Shiyo deed hetzelfde, hoewel zij er nog een tedere glimlach bijvoegde. “Ja, gefeliciteerd!” stemde ze met haar medebrunette in. Toen de jongen naast haar het cadeautje had uitgepakt, was Toby de eerste die erop reageerde. Het meisje wist niet waarom precies, maar de Pikachu was alles behalve blij met het zicht van de geschonken dondersteen. Hij wilde het zelfs uit Mark z’n hand slaan, maar zijn Trainer was hem voor door aan de kant te willen springen; weg van Toby’s staart. Dit pakte echter slechter uit dan ieder van hen kon indenken – Mark viel tegen het bankje aan en dat kwam niet echt goed bij zijn lichaam over.

Chiaki was de eerste die opsprong, maar Shiyo zat dichterbij en kon dus eerder te hulp schieten. Dit deed ze ook door zelf omhoog te komen en zich bezorgd over hem heen te buigen, waarop ze een poging deed om hem overeind te helpen. “Mark!” riep ze op eenzelfde toon als haar gezichtsuitdrukking en lichaamstaal uitbeeldde. “Gaat het?” Tiko kwam er nu ook bijstaan en hoewel het morele steun was voor Shiyo, kon hij verder niet echt iets doen. Toch bleef hij aan de rand van de tafel staan, want hij wist dat hij zijn Trainer al enorm hielp met zijn aanwezigheid. Terwijl de brunette rustig een poging wilde doen om Mark terug op het bankje te zetten, glimlachte ze dankbaar naar haar Sandshrew en hij glimlachte terug. Op dat moment stelde Chiaki een aantal vragen aan Sylvia; vragen waar Shiyo het antwoord ook wel op wilde hebben. Ze vestigde voor de helft haar aandacht op de jongere Evans, maar hield het andere deel nog altijd op Mark gericht. Hij moest natuurlijk wel in orde blijven en tot ze die bevestiging had, zou ze alleen maar voor hem uitkijken.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. wo dec 31, 2014 11:14 am

Sylvia keek met een tevreden glimlach toe hoe haar broer zijn verjaardagscadeautje uitpakte en de dondersteen tevoorschijn haalde uit het doosje. En hoorde hoe hij Chiaki en Shiyo bedankte voor het feliciteren, maar wat haar het meest verbaasde was dat Toby er als eerst op reageerde door de steen uit zijn hand te willen slaan, de jongen wilde een stap achter uit zetten maar vergat blijkbaar dat er nog een bankje achter hem stond. Hierdoor viel hij tegen de pijnlijke kant van zijn lichaam aan en zag de blondine dat Shiyo zich al over de jongen ontfermde. Sylvia had dit al een beetje voorspelt dat Toby daar zo op zou reageren.. ze wist niet precies waarom maar ze kon zo al zien dat het geen goed idee was geweest van Erik.

Het was zijn schuld dat ze deze steen hadden gekocht maar dat stuk eigenwijs had niet naar haar willen luisteren. Het gevolg hiervan was dus dat Mark zichzelf pijn deed omdat zijn Pikachu het er niet mee eens was. In dit geval dan. Sylvia schrok op toen de stem van Chiaki weerklonk en luisterde naar de woorden van de brunette. “Vraagje. Is die dondersteen voor zijn Pikachu? Of gewoon in het algemeen? Want zoals het er nu naar uitziet, denk ik niet dat zijn Pikachu blij is met het idee van evolueren,” sprak Chiaki, wat Sylvia eigenlijk al had verwacht. Hoe moest ze dit gaan uitleggen? Zeggen dat het Eriks idee was geweest om een steen te kopen voor Mark waar hij niets aan heeft.. Chiaki en Shiyo kenden hem niet eens. Bedenkelijk wreef het kleine meisje wat onder haar neus met haar wijsvinger. “Ik.. Erik.. nouja..” stamelde Sylvia die voor zichzelf niet echt een beslissing kon maken met woorden. Waarom klapte ze nou opeens dicht? Ze voelde zich stom omdat ze het niet eerlijk vond om Erik de schuld te geven..

“Het was wel bedoeld voor Toby.. Ik kon geen gepast kadootje voor hem vinden dus besloten ik en Erik samen een evolutie steen te kopen. Eerst wilde we een set omdat ik stiekem al wist ik dat me broer er waarschijnlijk niets aan zou hebben als we er eentje zouden nemen.. we konden er alleen maar eentje betalen,” legde Sylvia uit en er verscheen een scheve glimlach op haar gezicht. “Erik is een oude vriend van mij en Mark,” voegde Sylvia er nog snel aan toe. Even voelde het meisje dat ze rood werd omdat ze niet direct een antwoord klaar had gehad.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. do jan 01, 2015 5:27 am

Mark had zichzelf half overeind getrokken en zat nu half voorover gebogen met zijn hand om de pijnlijke plek heen. Hij moest zelf even op zijn tanden bijten toen hij rustig tegen de rugleuning ging zitten met zijn rug, ook had hij de bezorgde woorden van Shiyo opgevangen en besloot om eerst haar en Toby te laten weten dat alles goed ging. De jongen probeerde zowel de Pikachu als het meisje aan te kijken en forceerde een grijns rond zijn lippen te zetten. Toby had zijn oren omlaag laten zakken en zag er niet meer zo zeker uit als voor hij die Dondersteen had gekregen.. het bleek maar weer dat zelfs Toby een klein hartje had met een grote mond. “Het gaat wel,” reageerde Mark met de zelfde grijns rond zijn lippen. De jongen boog zich half voorover, waardoor hij even een pijnlijke steek voelde in zijn rib, maar legde desondanks een hand tegen Toby’s rode wangetje. Zachtjes aaide hij de Pikachu over zijn wang heen die zijn oogjes tevreden sloot. “Je weet toch dat ik nooit iets tegen je wil in zou doen, maatje?” vroeg Mark aan zijn Pikachu en haalde toen de dondersteen tevoorschijn die hij vlak naast het beestje neerlegde. “Pika..” antwoordde Toby die met zijn hoofje schudde, en toen een opgeluchte blik in zijn ogen kreeg. Het was opdat moment dat hij hoorde dat Sylvia met wat moeite een uitleg probeerde te geven. Hij kon er eigenlijk niet veel aan doen toen zijn zusje vertelde dat het eigenlijk Eriks idee was.. Dat was nou typisch Erik.

Mark moest zijn lach inhouden toen hij de nijdige blik van Toby naar de dondersteen zag glijden. Het was over duidelijk dat de Pikachu een wraakplannetje op de jongen aan het plannen was. Plots schoot het hem te binnen dat hij een verrassing voor Shiyo had.. nouja hij had het niet bij zich maar hij moest het wel aan haar vertellen, nu. Ze moesten zo snel mogelijk naar Vermillion City vertrekken maar tot die tijd moest hij op een berichtje van zijn vriend wachten. Erik moest het nog met zijn moeder bespreken of ze daar konden blijven eten enzo en dit ging niet gemakkelijk worden nu hij wist dat Sylvia met hem en Shiyo meeging.. of niet soms? “Wat ben je nu eigenlijk van plan?” weerklonk de stem van Sylvia en Mark keek zijn zusje aan. Hoe ging hij dit nou weer uitleggen. In zijn geheel had hij Sylvia niet eens vertelt dat hij samen zou gaan reizen met Shiyo, en de echte rede kon hij ook niet vertellen.. wat te maken had omdat hij niet wilde dat de brunette zich eenzaam voelde. “Ik neem aan dat je met ons meegaat?” gaf Mark als wedervraag, en liet zijn donkerblauwe ogen even naar Shiyo glijden. Hij besloot om het meisje maar gewoon te vertellen. Een gedeelte. Hij richtte zich tot de brunette naast hem met een grijns op zijn gezicht. “Ik heb een verrassing voor jou en Tiko.. we moeten het alleen ophalen in Vermillion City.”
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. do jan 22, 2015 9:00 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
De brunette keek toe hoe haar vriendin na scheen te denken over haar woordkeus. Dat ze dit liet merken door onder haar neus te wrijven met haar wijsvinger, viel Chiaki goed op. Eerlijk gezegd zag het er ook best schattig uit, maar dat kwam waarschijnlijk ook doordat de blondine een stuk kleiner was dan haar. En ook een stuk jonger. Hoeveel jaar verschil ook alweer? Vier ongeveer? Best gek. Zo jong voelde Sylvia niet eens aan voor haar. Misschien kwam het door het ietwat volwassen gedrag die het meisje had, want ze had immers toch een groot deel voor zichzelf moeten zorgen als Chiaki het zo hoorde. Het gestamel van Syl gaf aan dat het meisje moeite had met de goede woorden te vinden en even fronste de brunette bezorgd, bang dat haar vriendin volledig dicht ging klappen. Dit bleek echter niet het geval, want niet veel later kwam dan toch de uitleg waar Chiaki om gevraagd had. “Aha,” sprak de zestienjarige. Direct erop wilde ze vragen wie die Erik was, maar de blondine gaf er al antwoord op voordat ze geluid had kunnen produceren.

Ze wist niet waarom, maar ze voelde zich een tikkeltje jaloers om de laatste woorden. Waarschijnlijk omdat ze zelf geen oude vrienden had. Niemand wilde ooit met haar spelen in Lavender en dan kreeg je die bittere haat tegenover de dorpelingen. Of voor mensen die wel kameraadjes hadden vroeger. Niet dat ze Sylvia haatte. Chiaki zou niet durven. Ze kon zelfs zeggen dat Syl die beste vriendin was die ze nooit had gehad.
Deze gedachte bracht een reactie bij de brunette teweeg. Zonder pardon leunde ze naar de blondine toe en sloeg haar armen om het meisje heen. Chiaki had al lang niet meer geknuffeld met iemand voordat ze het meisje had leren kennen en nu scheen haar liefde voor lichamelijk contact opnieuw geboren te zijn. Dat vond ze absoluut niet erg, want het was immers één van haar voorkeuren om mensen aan te kunnen raken. Dat Sylvia daar nu het slachtoffer van werd, was niet echt haar probleem. Maar iets zei haar dat de blondine dat ook geen probleem vond.

Het gesprek focuste zich vervolgens terug op Mark, die aan Shiyo vroeg of de brunette met hem en Sylvia mee wilde reizen. Dit deed een beetje pijn bij Chiaki. Ze had ook niet verwacht dat het aan haar werd gevraagd, noch had ze gepland om met het groepje mee te gaan; ze had namelijk al een eigen plan gevormd net en daar zou ze zich aanhouden. Toch deed het pijn. Ze voelde zich buitengesloten en dat bracht oude herinneringen met zich mee. Vandaag was nou niet bepaald haar dag, of wel soms?
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. do jan 22, 2015 9:38 am


This ain’t goodbye. This isn’t where our story ends.
Shiyo luisterde aandachtig naar de uitleg die de blondine gaf, maar verder zei ze er niks op. Dat hoefde ook niet, want het was niet naar haar gericht. Toen ze zag dat Chiaki Sylvia een knuffel gaf, vestigde ze haar aandacht weer terug op Mark. Was hij weer een beetje in orde? Ze oogde hem verdacht, maar aan zijn lichaamstaal was niet te merken dat hij pijn had, dus nam de brunette gewoon aan dat het aan het wegzakken was. Of dat het al was weggezakt. Dat het niet meer zo ernstig was, in ieder geval.

Sylvia vroeg toen aan haar broer wat hij van plan was en Shiyo glimlachte even, omdat ze voor de helft zijn plannen wel wist. De blondine zou ook met hem meereizen, toch? Dat betekende dat ze met z’n drieën waren. Gezellig. Mark stelde een retorische vraag aan zijn zusje en richtte toen zijn aandacht op de brunette naast hem, die opschrok en recht ging zitten zodra ze in zijn zicht kwam. Tiko grinnikte hier zacht om, want hij wist ongeveer al waarom zijn trainer haar beste beentje voorzette in de buurt van Mark. “Ohhhh?” reageerde Shiyo enthousiast op zijn onthulling. Ze werd al meteen nieuwsgierig en in haar vrolijke bui vergat ze compleet dat Chiaki nu een beetje buitengesloten werd. “Wat dan?” vroeg ze aan hem. Het was een verrassing, had hij gezegd. Dat weerhield het meisje er echter niet van om ernaar te vragen.  
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za jan 24, 2015 11:11 am

Sylvia had echter niet verwacht dat Chiaki haar armen om haar nek legde, waardoor ze opschrok. Het meisje grijnsde de geschrokken uitdrukking weg en legde vervolgens haar beide handen op de armen van de brunette. Toen Mark haar vraag beantwoordde met een andere vraag, kreeg de blondine weer een bedenkelijke uitdrukking op haar gezicht. Het was een vraag waar het kleine meisje al een tijdje mee worstelde.. ze wilde wel met haar broer en Shiyo mee, maar Chiaki.. Ze wilde haar niet alleen laten. Even keek de blondine naar haar Growlithe die haar veelbetekenend aanstaarde. Dodger wilde hiermee zeggen dat ze de twijfels op tafel moest gooien, alleen Sylvia wilde hier niemand mee lastigvallen.. hoewel ze wist dat de Growlithe gelijk had. Ze was vooral bang dat als Sylvia met haar broer en Shiyo optrok, dat hij zich dan weer in zijn oude patroon liet vallen, of dat zij zich weer achter hem ging verschuilen.

“.. Ik wil nog steeds met je mee door Kanto ja..” gaf Sylvia uiteindelijk als antwoord aan haar broer en keek vervolgens naar Chiaki. Om vervolgens de volgende woorden van haar broer op te vangen die hij tegen Shiyo zei. Hierdoor ze even de tijd voor Chiaki en tikte deze op haar arm waarna ze uit haar zak, een klein zakje uit haar broekzak viste. Ze haalde er twee armbandjes uit. Eigenlijk waren het er vier maar daar had ze wel een oplossing voor. Sylvia liet zich van het bankje glijden en liep naar Mark toe waarna het meisje hem op zijn schouder tikte. De jongen draaide zich naar haar toe en keek haar vragend aan. "Broertje, doe dit bij je vriendinnetje om,” grijnsde ze vervolgens naar Mark en drukte het zakje in zijn hand.

Sylvia besloot echter niet op een antwoord van de jongen te wachten, de blondine liep weer terug om het bankje naar Chiaki toe en legde haar hand vervolgens op haar schouder. Ze wilde Chiaki even alleen spreken, onder vier ogen. “Chi, kan ik je even spreken.. ik moet iets tegen je zeggen,” sprak Sylvia tegen de brunette en wachtte tot Chiaki met haar mee zou komen.
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za jan 24, 2015 12:54 pm

Mark knikte lichtjes met zijn hoofd toen Sylvia haar antwoord gaf dat ze nog steeds graag met hem meewilde door Kanto. Ergens een opluchting want hij had voor een moment gedacht dat het meisje aan het twijfelen was door zijn abrupte vraag.. nu kon hij wat tijd inhalen met zijn zusje. Het was niet echt gepland dat Shiyo met hen mee zou gaan toentertijd maar ach, hij vond het aan de ene kant wel fijn dat de brunette meeging. Shiyo vroeg vervolgens wat de verrassing in hield, waarop Mark een brede grijns op zette en haar toen aankeek met zijn blauwe ogen. “..Ik kan alleen zeggen dat we naar een goede vriend van me gaan en dat hij nog dingen moet regelen met zijn moeder. Ik wacht ook op een berichtje van hem dat we er heen kunnen,” legde hij toen in het kort uit.

Opdat moment werd hij door Sylvia op zijn schouder getikt en draaide zich vervolgens om, zodat hij zijn zusje in zijn gezichtsveld kreeg en vervolgens een zakje in zijn hand geduwd kreeg. De volgende woorden brachten hem echter van zijn stuk en hierdoor keek hij even naar het zakje in zijn hand. Hij slikte even toen hij naar achter keek en hoopte dat Shiyo deze woorden van zijn zusje niet gehoord had.. het leek alsof zijn wangen een warme gloeilamp waren geworden. Misschien moest hij zich er maar over heen zetten en draaide zich vervolgens terug naar Shiyo. Wat onhandig maakte hij het zakje open en liet de inhoud met veel moeite op zijn hand vallen en zag dat het twee armbandjes waren van ingevlochten touwtjes met een klein bedeltje aan elkaar vastgeklikt, het had de vorm van een klein hartje. Deed Sylvia dit expres ofzo?

Met wat moeite klikte hij het bedeltje los met trillende vingers. Mark keek naar Shiyo maar werd echter afgeleid door Toby die in middels over de tafel lag te rollen van het lachen.. het viel hem nog mee dat hij nog niet van de tafel was gerold. Ergens wilde hij nu gewoon keihard wegrennen. “..Uhm ja.. kom eens met je arm,” mompeldeMark met moeite en hield het sieraad voor haar ogen. Dit was erg ongemakkelijk. De jongen schoof wat dichterbij zodat hij bij een van haar armen kon terwijl hij het andere armbandje op tafel legde en strekte zijn arm uit met het armbandje in zijn hand naar de arm van Shiyo en deed het om haar pols. Weliswaar waren dit dingen die niet in een keer goed zouden gaan en kreeg hij door zijn trillende handen niet meteen het afsluitinkje in het kleine ringetje doordat hij nu ook zweethanden kreeg van de zenuwen. Het gelach van Toby maakte dit alleen maar erger. Na veel gepriegel wist het hem te lukken en glimlachte naar haar. “..Zo.. die zit..” bracht hij er met moeite uit.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za jan 24, 2015 11:22 pm


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Het voelde goed om geknuffeld te worden. Chiaki had wel vaker lichaamscontact gehad met anderen, maar naar haar smaak was het niet genoeg. Ze wilde altijd meer en ze wilde het ook gewoon terugkrijgen. Het feit dat Sylvia haar dit bood werkte dan ook relaxend op de brunette, want ze voelde zich een stuk minder down nu ze de handen op haar armen voelde. Ze merkte dat de blondine leek te twijfelen op de vraag van Mark en even, heel even, verbeeldde ze zich dat dit was omdat Syl eigenlijk met haar mee wilde gaan. Dat Chiaki niet meer alleen zou zijn. Maar het meisje scheen uiteindelijk toch voor haar broer te kiezen, hoewel het duidelijk niet van harte ging. De brunette wilde zuchten, maar deed dit maar niet. Ze wilde Sylvia niet ergens toe dwingen en dit betekende nog niet dat ze elkaar niet meer zouden zien. Dat stond ze zelf gewoon niet toe en ze had zo het gevoel dat de kleine blondine dit ook niet liet gebeuren.

Chiaki voelde een paar groene ogen op haar branden en toen ze omkeek, zag ze dat Sylvia haar inderdaad aankeek. Net op dat moment vroeg het meisje dan ook haar aandacht door haar aan te tikken, waarop ze iets uit haar broekzak haalde. Het was een klein zakje, maar wat erin zat was aan de buitenkant niet te zien. Nieuwsgierig leunde de brunette wat dichterbij, want ze wilde natuurlijk erg graag weten wat het was en aangezien Syl haar net had aangetikt, moest het wel iets belangrijks tussen hen zijn. Dat deed haar eraan denken dat ze ook nog iets voor de blondine had, maar dat pakte ze zo wel. Hopelijk vergat ze het niet te geven aan haar vriendin. Sylvia stond op van haar plek en liep naar haar broer – iets wat een teleurgestelde reactie bij Chiaki teweeg bracht, maar dat kon ze gelukkig van zich afzetten. Zeker toen ze zag dat de jonge Evans bij haar terugkeerde en haar hand vervolgens op Chi’s schouder legde.

Toen haar subtiel werd gevraagd of ze mee wilde komen, stond Chiaki zonder twijfel van het bankje op en volgde het kleine meisje naar een plek waar ze iets meer privacy hadden. Ze wist eigenlijk niet waarom Sylvia haar apart wilde nemen, maar het moest om iets persoonlijks draaien. Iets waarvan ze wilde dat haar broer het niet wist. De brunette zocht vervolgens naar iets in haar tas, proberend niet driftig over te komen, maar de frustratie was daar toen ze het niet meteen kon vinden. “Wacht even,” mompelde ze tussen haar tanden door. “Voor je verder gaat, is er iets wat ik je nog moet geven.” Het duurde even, maar uiteindelijk had ze het toch gevonden. De vuursteen die ze ooit ergens gewonnen had. Of gevonden. De brunette herinnerde het zich eigenlijk niet meer; de steen zat op een dag gewoon in haar tas. Sinds ze de blondine had ontmoet en de Growlithe had gezien, had ze sterk het gevoel gehad dat ze de vuursteen aan Syl moest doneren. Zij had er meer aan dan Chiaki in elk geval, aangezien niet veel pokémon een hulpmiddel als deze nodig hadden om te evolueren. “Hier,” sprak de brunette wat harder, terwijl ze de steen naar Sylvia uitreikte. “Zie het als een vroeg verjaardagscadeautje.” Een kleine grijns stond nu rond haar lippen, waarbij haar tanden ontbloot waren.  
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Shiyo Hayame


Profiel Vrouw Aantal berichten : 131
Poképoints : 95
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 17 years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. za jan 24, 2015 11:39 pm


This ain’t goodbye. This isn’t where our story ends.
Het antwoord dat ze kreeg, bluste haar nieuwsgierigheid totaal niet. In feite maakte het de nieuwsgierigheid alleen maar erger, omdat Mark zo mysterieus deed. Goede vriend in Vermillion? En hij moest iets regelen met zijn moeder... Als Shiyo niet zo vergeetachtig was geweest en meer informatie had gekregen, had ze het vast en zeker zelf kunnen uitvogelen. Helaas was de brunette geen detective – en zou dat ook nooit worden – dus moest ze maar netjes en geduldig wachten tot ze in Vermillion waren. Was dat niet waar Mark haar de vorige keer ook mee naartoe had genomen? Naar zijn geheime plekje, waar ze allebei hun hart hadden gelucht. De gedachte eraan moest Shiyo waarschijnlijk verdrietig maken, of in ieder geval slecht laten voelen, maar dat deed het niet. Het maakte haar juist gelukkig, aangezien dat gesprek haar enorm had opgelucht. Niet dat ze nu al haar problemen kwijt was; in tegendeel, die had ze nog steeds. Het was alleen dat ze zich besefte dat ze er niet alleen voor stond en dat mensen en pokémon haar al die tijd hadden willen helpen.

In de tussentijd had Sylvia iets tegen Mark gezegd waar de jongen enorm nerveus van werd. Shiyo had het niet meegekregen, dus kon ze niks anders doen dan de blondine verward aankijken, die inmiddels terug was gelopen naar Chiaki en de brunette meenam. Waarom dit gebeurde ging Shiyo te boven, maar ze had zo het idee dat ze er verder niks mee te maken had. Het was die gedachte, en het feit dat de jongen naast haar het meisje haar aandacht vroeg, dat ze zich weer op iets anders focuste. Mark had haar arm nodig. Waarom wist ze nog niet, maar ze stak zonder aarzelen haar arm naar hem uit. Pas toen ze het armbandje zag, wist ze wat hij van plan was. Shiyo beet even op haar onderlip toen ze het andere armbandje aan haar pols zag hangen, want die was van Shizu geweest. Ze wist zich er echter snel overheen te zetten, omdat ze de sfeer sowieso niet wilde verpesten.

Mark had moeite met het armbandje. Dat kon zelfs Shiyo zien. Het was het moment dat ze het bedeltje aan het armbandje zag die haar vertelde waarom. Het leek op een hartje, of een Luvdisc, die door de helft was gebroken. Het andere sierraad dat Mark op tafel had gelegd, had het ander deel eraan hangen. Wacht. Wat? Betekende dit wat ze dacht dat het betekende? Meteen voelde Shiyo een onverklaarbare warmte in haar opwellen, die naar haar gezicht trok en waarschijnlijk haar wangen rood kleurde. Tiko had het hele tafereel gezien en besloot toen om Toby te joinen en heel hard te lachen. Zijn trainer wierp hem een venijnige blik toe, die hij niet had gezien. Had hij die wel gezien, dan had hij zich waarschijnlijk afgevraagd waar het vandaan kwam, aangezien Shiyo absoluut niet een persoon was die op zo’n manier kon kijken.

“D-D-D-Dankjewel,” stotterde Shiyo toen Mark klaar was. Ze trok haar hand terug en begon ongemakkelijk met haar vingers te friemelen. Haar blik viel op de twee armbandjes die om haar pols zaten en ze voelde langzaam maar zeker een brede glimlach rond haar lippen verschijnen. Ze vond hem eigenlijk wel heel mooi. Haar bruine ogen gleden naar het overige armbandje op tafel en, terwijl ze haar blos probeerde weg te werken, draaide zich om naar haar vriend. “Heb je... Heb je hulp nodig met de jouwe?”    
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Sylvia Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 41
Poképoints : 15
Reputatie : 28
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues.. zo jan 25, 2015 5:36 am

“Voor je verder gaat, is er iets wat ik je nog moet geven,” weerklonk de stem van Chiaki zodra ze beide wat verder weg van het bankje stonden. Sylvia keek haar vriendin vragend aan, waarna ze merkte dat Dodger naast haar was komen staan samen met haar Bulbasaur. Felix nam aan de andere kant van zijn trainer plaats. “Oké,” sprak Sylvia met een klein glimlachje en liet haar groene ogen even naar Felix glijden die zijn kopje ietwat schuin hield. Ze wist niet waarom maar het meisje voelde zich mede door de Growlithe niet helemaal alleen.. waarschijnlijk kwam dit door dat Dodger een soortvan ‘grote’ broer voor haar was. Desondanks richtte de blondine haar ogen op de tas van Chiaki die wat aan het zoeken was. Het leek even te duren maar de brunette had hetgeen dat ze zocht eindelijk kunnen vinden. “Hier,” hoorde ze de stem van Chiaki weer en zag dat de brunette haar hand uitstrekte met een Vuursteen erin. Even wierpen zij en Dodger een veel betekende blik met elkaar uit.

Ze zag de glinstering in zijn grijze ogen waardoor Sylvia een glimlach op haar gezicht kreeg en de Growlithe liefdevol over zijn kruin aaide. In tegenstelling tot Toby wilde Dodger maar al te graag evolueren.. alleen vond de blondine het nog wat te vroeg. “Zie het als een vroeg verjaardagscadeautje,” voegde haar vriendin er nog aan toe. Voorzichtig pakte het meisje de steen van de brunette haar hand en keek voor een paar tellen sprakeloos naar de steen. “Ik weet niet wat ik moet zeggen,” mompelde Sylvia tegen Dodger die haar schuin aanstaarde en zijn zwarte neus tegen haar hand duwde.

“..Ik weet niet zo goed hoe ik je moet bedanken.. niet alleen voor dit maar voor alles,” Sprak Sylvia met trillende stem. Ze voelde tranen in haar ooghoeken prikken maar probeerde deze zo goed mogelijk tegen te houden.. niet weer dat gejank alsjeblieft. De afgelopen maanden kwamen weer even naar boven en haar groene ogen gleden even naar Mark, die met Shiyo bezig was. “Als ik jou en Alano niet tegen was gekomen in Pallet Town dan.. dan.. wist ik niet zeker of ik Mark wel had kunnen vinden in me eentje,” ging Sylvia verder en keek de brunette voor een moment even kort aan en haalde vervolgens de bedeltjes die de vorm hadden van een Pokéball los. De blondine overhandigde Felix de Vuursteen die hij in zijn tentakels wikkelde zodat haar beide handen vrij waren. “..Als ik dadelijk met Mark en Shiyo meega.. wil ik jou dit geven.” Sylvia boog zich naar de arm van de brunette en wikkelde daar het vriendschapsbandje om haar pols en maakte het slotje aan het uiteinde vast. “Zo ben ik toch een beetje bij je,” glimlachte Sylvia naar Chiaki.

Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: The Search Continues..

Terug naar boven Go down
 

The Search Continues..

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: Central Kanto :: Cerulean City-