Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [PRIVE] Shocking

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Karin Mayon


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 137
Poképoints : 81
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: [PRIVE] Shocking wo jul 30, 2014 1:04 am


Karin liep het winkelcentrum binnen en zette koers naar de warme bakker. Ze had samen met Sora de nacht doorgebracht in het Pokémoncenter en had besloten wat verse broodjes te halen als ontbijt. Ze had immers wat te vieren! Gisteren waren Ithai en Arash geëvolueerd. Karin moest nog altijd enorm wennen aan het idee dat Arash nu enorm en fluffy was. Naja, fluffy was hij altijd al geweest natuurlijk. Ithai had echt dolgelukkig geleken. Ze hoopte maar dat de Pokémon door zijn dankbaarheid ook wat beter ging luisteren. Kaede en Akiko konden ook allebei nog evolueren, maar dat zou nog wel even gaan duren. Vooral Kaede was altijd al een langzame leerling geweest. Akiko had wat andere probleempjes.. Zoals luisteren. Hoewel de Pokémon geen oren had, leken haar bevelen altijd het ene oor in en het andere oor uit te gaan.

De rozeharige liep de bakker binnen en keek bedenkelijk naar de vitrine. Er was zoveel lekkers! Ze was niet meteen aan de beurt, dus kon ze nog even nadenken. Ze kende Sora nu al een hele tijd, maar wat haar favoriete broodje was, wist ze niet. Eenmaal aan de beurt bestelde het meisje twee roombroodjes, twee croissantjes en een zakje Pokémon koekjes. Dat konden ze vast wel waarderen! Hoewel Akiko waarschijnlijk meer had aan een stopcontact. Misschien moest ze Sun even vragen om Akiko wat te bestoken met bliksemschichten ofzo. Karin nam de broodjes aan en stopte deze in haar schoudertas. Ze zette weer koers naar buiten en doorkruiste het winkelcentrum zonder problemen. Hoewel.. Net buiten het centrum stond er opeens een lange jongen voor haar met een piepend apparaatje in zijn handen. Verbaasd stopte Karin en keek de jongen vragend aan. Wat was dit?

OOC;; Most awesome title ever. Nate please!

Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking vr aug 01, 2014 8:46 am

Een norse uitdrukking verscheen op Nates gezicht terwijl hij van Cerulean City naar Saffron City reisde. Dankzij zijn Pidgeot was het heel eenvoudig en geraakte hij daar in no time, maar een of ander raar iets in hem zei dat hij beter te voet kon gaan. Hij was normaal niet iemand die zijn instincten volgde en was eerder het persoon dat wel zou afwachten op wat hij zou uitkomen, maar hij besloot dat het deze keer wel verstandiger was om gewoon zijn instinct te volgen. De wandeling van Cerulean City naar Saffron City was vreselijk lang en saai. Hij had zijn Growlithe uit zijn Poké Ball gelaten, Pidgeot vloog boven hem en Raichu was naast hem aan het lopen. De Butterfree had een poging gedaan om uit haar Poké Ball te breken en tot Nates afschuw was dat ook nog gelukt. De Pokémon vloog echter een paar meter verder achter hun met een verdrietige uitdrukking en een paar verwondingen op haar lijfje die duidelijk door een elektrische Pokémon waren aangebracht. Raichu had het niet zo leuk gevonden toen Butterfree in Nates buurt vloog en een poging deed om hem te knuffelen. En Nate zelf vond dat ook niet leuk. Hij vond het vreselijk dat de Poké Ball juist weer in haar richting gevlogen was. Nu had hij een Pokémon om zich heen die constant haar liefde naar hem toe uitte. Hij vond het vreselijk, vre-se-lijk! Het was zo'n achterlijk, lelijk mormel. Het verdiende gewoon niet om in zijn team te zitten en zodra hij zijn Growlithe kon evolueren met een Fire Stone, zou hij wel eens willen zien hoe die Butterfree op een Flamethrower reageerde. Hij, een sadist? Misschien. Maar Butterfree moest leren dat ze hem met rust moest laten. Hij had al diverse keren geprobeerd om de Pokémon vrij te laten uit haar Poké Ball. Hij had haar echter nog nooit geslagen of geschopt. Hij had haar alleen weggeduwd. En misschien ook wat dingen tegen haar geschreeuwd. En misschien ook zijn Raichu diverse keren gevraagd om haar gewoon neer te donderen. Maar voor de rest was hij best lief tegen haar, hoor. Hij draaide zich om naar haar en keek naar haar betraande oogjes. 'Als je in mijn team wilt komen moet je toch één regel volgen: toon geen zwakte!' De Butterfree keek beschaamd en met betraande oogjes opzij en Nate zuchtte geïrriteerd. Ach, hij zou er op de een of andere manier wel vanaf raken. Hopelijk.

Nates oren werden gespitst toen hij iets hoorde piepen. Hij voelde dat Raichu ook alert werd. Zijn hand gleed naar zijn heup waar hij het ding opgeborgen had dat zou piepen als er zich een elektrische Pokémon in de buurt bevond. Hij pakte het apparaatje uit zijn riem waar zijn Poké Balls gevestigd waren en begon te rennen. 'Kop dicht!' riep hij naar zijn Growlithe toen deze enthousiast begon te blaffen. De Growlithe wist hoe laat het was en hield meteen op. In tegenstelling tot de Butterfree bleef zijn blik neutraal als Nate iets naar hem snauwde en Nate knikte tevreden. Nate wierp een blik over zijn schouder en keek geïrriteerd toe hoe de Butterfree onder haar verwondingen probeerde om dichter bij hem te komen, maar ze kon natuurlijk weer niet volgen. 'Het is dat je een paar fatsoenlijke aanvallen kent, anders had ik je allang...' Hij twijfelde even. Zijn Buttefree kende Sleep Powder en Confusion. Dat waren helemaal geen slechte aanvallen. Niet dat hij dat ooit tegen haar ging zeggen. Zijn Raichu zou geen effect hebben en zijn Pidgeot zou alleen maar in het nadeel zijn. Hij zou zijn Growlithe kunnen gebruiken, maar hij wist niet zeker hoe de hond-Pokémon het er van af zou brengen. Butterfree was ondertussen uitgeput op zijn schouder gaan zitten. Nate snoof even, maar hij voelde een warmte in hem opkomen toen hij naar de Butterfree keek. Kreeg hij nou echt medelijden met dat ding? Nee. Nooit. En hij zou ook nooit genegenheid voelen voor haar. Zo was hij niet. Misschien eens in de zoveel tijd tegen zijn Raichu als ze alleen waren, maar nooit in het openbaar tegen Butterfree. Zelfs als ze alleen waren al niet. Nate keek op toen hij de trainer zag en hoorde zijn apparaat steeds luider piepen. 'Dag, meisje,' zei hij onheilspellend. 'Jij hebt iets wat ik nodig heb. Is het toevallig zo dat je een elektrische Pokémon hebt? Zo ja, geef hem dan maar aan mij.' Zijn stem was poeslief, maar zijn grijze ogen keken haar kil aan en hij hield zijn hand al gebiedend naar Growlithe zodat de Pokémon wist dat er zo meteen een opdracht zou volgen en dat hij goed moest opletten, want had hij zo het gevoel dat het meisje minder lief kon zijn dan ze oogde in werkelijkheid.

OOC: Subtiliteit hier alom, vooral op het laatste (:


Laatst aangepast door Nate Johnson op ma aug 04, 2014 6:57 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Karin Mayon


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 137
Poképoints : 81
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking zo aug 03, 2014 9:59 am


Haar blik gleed over de jongen en ze merkte nu pas op dat hij niet alleen was. Sterker nog, de jongen was omringt door Pokémon. Een Raichu, een Butterfree, een Growlithe.. "Dag, meisje," sprak hij, met de stem van een kinderlokker. Kinderlokker? Ja, kinderlokker. Zo'n stem die gemaakt aardig is, maar die volledig is doordrenkt door het gevoel dat er iets niet klopt. Onheilspellend, haast. "Jij hebt iets wat ik nodig heb. Is het toevallig zo dat je een elektrische Pokémon hebt? Zo ja, geef hem dan maar aan mij." Karin keek de jongen geschokt aan, haar rechterhand vloog automatisch naar haar rechterheup, waar vier Pokéballs keurig op een rijtje aan haar riem zaten. Haar ogen knepen zich samen. "Dat gaat je niks aan," snauwde Karin. Haar normaal zo vrolijke karakter verdween als sneeuw voor de zon. Toen drong het tot haar door dat ze zichzelf allang verraden had toen ze naar haar Pokéballs had gegrepen.

Haar blik ging door de straat. De stoep was breed, doch rustig. De meeste mensen gingen meteen het winkelcentrum in. Zou ze.. Haar blik ging nogmaals over de jongen en één woord daagde zich in haar hoofd: gevaar! Deze jongen was gevaarlijk, zijn Pokémon waren gevaarlijk. Waarom wilde hij haar Magnemite? Sterker nog.. Hoe wist hij in godsnaam dat ze een Elektrische Pokémon had? Ze maakte haar beslissing, klikte in een vlugge beweging de eerste Pokéball van haar riem en opende hem. In een witte flits verscheen er een grote, oranje Pokémon. Arash voelde de spanning van de situatie meteen, zijn rugharen kwamen overeind en een indrukkende, diepe grom rolde tussen zijn ontblootte tanden door. "Laat ons met rust!" Riep Karin vanachter de Arcanine. Arash was zo groot dat ze de jongen nauwelijks meer kon zien, maar dat gaf haar een veilig gevoel.

OOC;; Karin gaat niet zonder slag of stoot Razz

Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking ma aug 04, 2014 7:13 pm

Nate trok verveeld een wenkbrauw op toen hij het meisje hem toe snauwde dat het hem niks aan ging. Mooi zo. Ze had dus inderdaad een elektrische Pokémon, anders zou ze echt niet zo reageren. Die piepers waren echt heel erg handig. Zijn blik werd iets meer geïnteresseerd toen het er op leek dat ze een Pokémon zou gaan gebruiken. Hij wist al welke Pokémon hij ging gebruiken. Hij pakte de Poké Balls van de Pokémon die hij niet nodig had en keerde hun terug. Zo bleef alleen zijn Raichu nog over, zijn pareltje. Niet dat hij dat ooit hardop ging zeggen of ook maar liet doorschijnen dat hij zoiets had gedacht, maar het was een mooie benaming voor haar. De elektrische Pokémon liet vol energie vonken van haar wangen komen. Hij was eigenlijk wel benieuwd wat hij meisje in haar mars zou hebben. Eerlijk gezegd was dit veel leuker dan iemand die zijn of haar Pokémon zonder slag of stoot aan hem zou gegeven hebben. Dan was je toch ook geen Trainer als je dat deed. Als iemand zijn Raichu zou proberen te stelen, zou hij zo ongeveer zijn leven geven. Hij hield veel te veel van zijn Pokémon om haar te laten stelen door een ander. Hij voelde zich fijn bij het idee dat hij de Pokémon van het meisje toch wel zou veroveren, ook al zou het op een gevecht uitdraaien. Hij voelde aan zijn rechterheup om er zeker van te zijn dat de speciale Poké Ball daar nog steeds gevestigd was. Het was een Dark Ball en het zou er voor zorgen dat de Pokémon van een andere Trainer die gevangen werd dan naar hem zou luisteren. Hij richtte zijn blik weer op het meisje. 'Ik ben benieuwd wat je...' Hij kon zijn zin niet afmaken, want het volgende moment vloog er al een Poké Ball door de lucht. Raichu liet zich uitdagend op haar voorpoten vallen en stak haar staart nijdig in de lucht. Nate sloot zijn ogen even voor het felle licht, maar de verbazing was voor een paar seconden duidelijk te zien toen hij de Arcanine zag. Niet slecht. Helemaal niet slecht. 'Wel wel, dat had ik niet zien aankomen,' mompelde hij. Het was de Pokémon waar hij zijn Growlithe naar wilde evolueren met een Fire Stone. Deze Pokémon leek echter een stuk sterker te zijn dan zijn eigen Growlithe, maar hij betwijfelde of hij het zou kunnen opnemen tegen zijn Raichu.

'Hmm... Eens even denken..' deed Nate gespeeld op de woorden van het meisje dat hij hun met rust moest laten. Hij legde zijn vinger nadenkend op zijn kin en wierp een dramatische blik naar de hemel toe. Zijn grijns werd vals en hij richtte zijn blik weer naar voren. 'Nee,' zei hij doodleuk. Zijn Raichu wierp een blik over haar schouder en Nate knikte naar haar ten teken dat de show mocht begonnen. De Raichu liet weer vonken van haar wangen komen en trok haar lippen op in een grauw. Mooi, dit was de Raichu die hij graag mocht. Niet het sentimentele ding dat zich soms aan hem uitte. Oké, dat ook wel, soms dan, maar hij vond haar nu beter. Hij verwierp de gedachte en concentreerde zich op de Arcanine. 'Laten we rustig beginnen!' riep hij vrolijk naar het meisje. 'Die Pokémon krijg ik toch wel, daar hoef ik niet bang voor te zijn. Maar we kunnen altijd een showtje opvoeren, niet dan?' Hij lachte gespeeld. Zijn lach was zo vals als iets. 'Raichu, begin maar eens met een simpele Thunderbolt,' zei Nate en hij moest moeite doen om zijn stem niet verveeld te laten klinken, maar in werkelijkheid was hij eigenlijk best benieuwd naar welke aanvallen deze sterk uitziende Pokémon tegenover hem had. Zou hij Flamethrower hebben? Vast wel. Dat zou wel cool zijn om te zien. Hij was ook benieuwd naar hoe het meisje omging met haar vechtstijl. Raichu sprong ondertussen al in de lucht, dook ineen en creëerde een Thunderbolt. Deze zendde ze vervolgens met alle kracht en woede die ze had naar de Arcanine toe en Nate sloeg zijn armen over elkaar heen om te zien hoe het meisje en de Arcanine het er van af gingen brengen.

OOC: Dat had ik ook niet verwacht hoor + ik heb m'n foutje in m'n vorige post aangepast! :3
Terug naar boven Go down
avatar
Karin Mayon


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 137
Poképoints : 81
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking zo aug 24, 2014 2:31 am

Vol afschuw keek de de jongen aan. Was dit een spelletje voor hem? Eerst kwam hij doodleuk verklaren dat hij haar Elektrische Pokémon wilde hebben, waarna hij zo ongeveer om een gevecht kwam vragen. Wat wilde hij van haar? Dit leek geen gewone dief. Gewone dieven vroegen niet om een gevecht. Gewone dieven wisten niet dat je een Elektrische Pokémon had terwijl die in zijn Pokéball zat. Wat was hier aan de hand?! Ondertussen had de jongen zijn Pokémon een opdracht gegeven. De Raichu gromde en liet een Thunderbolt los. "Arash, ontwijk met Agility!" De Arcanine sprong opzij me een verbluffende snelheid. Hij kende Agility nog niet zo lang en omdat Arash nog maar net geëvolueerd was, was hij nog onhandig met zijn grote lijf. Hij struikelde half en stond weer stil midden op straat. Karin beet op haar lip. Ze kon lang niet al zijn aanvallen gebruiken. Ze stonden midden in de stad en Arash was nog niet gewend aan zijn lange poten. Flame wheel was te riskant. Dan maar.. "Flamethrower!" Arash haalde diep adem en schoot een enorme vuurstraal op de Raichu af. "En dan Take Down!" Arash schoot naar voren, half door zijn eigen vlammen heen en richtte zijn enorme lijf op de Raichu.

Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking do aug 28, 2014 6:47 am

Opnieuw haalde Nate een wenkbrauw op toen hij zag hoe de Arcanine de Thunderbolt van zijn Raichu wist te ontwijken. Zijn Raichu had zo te zien ook gedacht dat het makkelijker zou gaan, want ze keek verbaasd over haar schouder naar de reactie van haar baasje. Nate grinnikte toen de Arcanine de Agility niet helemaal perfect uitvoerde. Nate grijnsde. Dat kon twee dingen betekenen: Arcanine kende de aanval nog maar net en wist deze nog niet helemaal goed uit te voeren of was nog maar pas geëvolueerd. Hij zou eens blij zijn als zijn eigen Growlithe kon evolueren, maar hij had de Fire Stone nog steeds niet in zijn handen. De laatste tijd was hij alleen maar bezig met orders op te volgen van Destiny, kennis te maken met andere Grunts en het participeren aan missies. En hij gaf ook toe dat hij nog niet de hoeveelheid geld had. Oké, hij had het wel, maar hij moest zijn eigen huis in Saffron City natuurlijk ook nog onderhouden. Hij weigerde namelijk om volledig in het gebouw te gaan intrekken waar hun groep zich bevond. Als dat gebouw ooit opgeblazen zou worden, zou hij nergens meer zijn. Dan kon hij beter zijn huis in Saffron City behouden. De huur kon hij makkelijk betalen. Het geld haalde hij namelijk van... Zijn gedachten werden ruw onderbroken door het meisje dat weer een aanval riep. Hè, kon die tut haar mond even niet houden? Hij was juist in een belangrijk gesprek met zichzelf! Aangezien Raichu geen orders van hem hoorde, liet ze zich op haar voorpoten zakken en wachtte ze de Flamethrower op. Ze dacht namelijk dat ze gestraft werd omdat ze haar vorige aanval niet goed had afgevuurd, had totaal niet in de gaten gehad dat Nate diep in gedachten verzonken was geweest. 'Wat doe je nu?' snauwde Nate haar toe. 'Ontwijk dan!' Raichu's ogen werden groot terwijl ze naar de orders probeerde te handelen. Ze sprong weg, maar de Flamethrower was inmiddels al zo dichtbij dat het haar achterpoot en haar staart volledig brandde. De Raichu krijste van de pijn, maar dat werd overwonnen door Nates gebrul. 'Kijk uit, Raichu! Hij gaat Take Down doen. Zorg dat je deze volledig ontwijkt, of er zwaait wat!' De Raichu werd bleek toen ze de enorme gestalte van Arcanine dichterbij zag komen en kon niks anders doen dan zich op haar rug te laten vallen en opzij te rollen.

Een enorme klap weerklonk in Nate's gehoorgangen. Hij tuurde langs de enorme vacht van Arcanine om te zien of zijn Raichu de aanval had ontweken zoals hij had opgedragen. Hij zag een opgeluchte Raichu vlak naast de Arcanine liggen en besefte dat ze geluk had gehad. Hij trok zijn neus minachtend op. Als zij nu eerder begonnen was met ontwijken, had ze de pijn van de Flamethrower helemaal niet met zich mee moeten dragen. Diep vanbinnen wist hij ook wel dat het zijn eigen schuld was omdat hij niet op had staan letten en aan zijn huis had staan denken, maar dat wilde de jonge man niet toegeven aan zichzelf. Nate schatte de positie van zijn Raichu en de Arcanine in. Ja, wat hij in gedachten had kon nog best. 'Raichu, rol onder die Arcanine door zodra hij weer een beetje overeind komt, klamp je aan hem vast en doe dan je Thunder!' Het was de enige manier waarop zijn verzwakte Raichu nog een beetje van nut kon zijn. En zodra die stomme Arcanine was uitgeschakeld, zou hij proberen om die elektrische Pokémon te pakken te krijgen. En als zijn Raichu het wéér voor elkaar kreeg om niet te doen wat hij zei, dan zwaaide er wat voor haar. Hij wist wel een goeie straf. Ze kon één nacht gewoon buiten slapen, lekker in de kou. Dat zou haar leren om niet gehoorzaam te zijn aan hem en om niet te weten wat ze moest doen als hij even geen orders gaf. Hij kon de rest van het gevecht niet zien omdat Raichu haar Thunder laadde, iets wat er voor zorgde dat hij last kreeg van zijn ogen en zijn blik voor heel even moest afwenden.
Terug naar boven Go down
avatar
Karin Mayon


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 137
Poképoints : 81
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking zo nov 23, 2014 12:08 am

De jongen en zijn Raichu leken niet op elkaar ingespeeld. De Raichu wachtte de aanval op, in plaatst van zelf te handelen. Mooi, daar waren ze dus in het voordeel! Karin hoorde een krijs van de Raichu toen de vlammen het gevecht aan haar oog onttrokken, gevolgd door een klap. Het vuur doofde weg en Karin zag tot haar grote schrik dat Arash vol tegen de muur was aan geramd. "Arash!" riep ze bezorgd, terwijl ze op hem af wilde rennen. De jongen was echter nog niet klaar met het gevecht. Karin zag Arash een beetje overeind komen, maar zag tot haar afschuw de oranje vacht van de Raichu onder zijn buik verschijnen. De Thunder ging af, Karin slaakte een gilletje en sloeg haar armen voor haar ogen. Toen het licht afnam dansten de vlekken voor haar ogen. Arash lag roerloos op de stoep. "Arash. Arash!" gilde Karin, terwijl ze op haar vriend afrende. Ze voelde tranen opwellen toen ze zag hoe hij er aan toe was. "Hou vol," murmelde ze, terwijl ze zijn manen aaide. Het haar knetterde onder haar aanraking.

Haar hoofd was leeg. Er waren geen gedachten, enkel gevoelens. Verdriet en boosheid, in een gevaarlijk sterke mix. Het kon haar niet meer schelen dat ze in de stad waren en dat het gevaarlijk kon zijn. Ze pakte een Pokéball van haar riem en gooide hem op. In een zilveren flits verscheen de enorme gestalte van Ithai. De Nidoking brulde even en wierp een blik achterom. Zijn ogen vernauwden zich bij het zien van de uitgetelde Arash en de huilende Karin die over hem heen gebogen zat. Zijn blik ging terug naar de jongen en zijn Raichu. "Ithai," sprak Karin zacht, "Earthquake." De Nidoking brulde opnieuw, hief zijn armen en boorde ze in de grond. Deze TM was haar presentje aan Ithai geweest, wetende dat hij er al naar har zitten staren toen hij een Nidoran was. De aanval was krachtig, maar dat was Ithai ook. Hij leerde snel. De stoep scheurde en kraakte, terwijl de aanval op de Raichu afstormde.

OOC;; Misschien is het een idee dat je Nate's Growlith nu in alle stilte Karins Pokéball laat jatten? Anders duurt dit topic nog wel even xD En sorry voor de late reactie!



Laatst aangepast door Karin Mayon op di dec 02, 2014 8:47 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking zo nov 30, 2014 8:50 am

Een lichte glimlach speelde om Nate's lippen terwijl hij zag dat de Thunder van zijn Raichu doel trof. Hij zag ook dat de Pokémon geen schijn van kans meer maakte en uitgeteld tegen de grond lag, terwijl zijn Raichu juist triomfantelijk naar diens trainer staarde. Nate trok één wenkbrauw op toen hij tranen in haar ogen zag verschijnen. Ach, wat zielig. Ze zou eigenlijk juist kwaad moeten worden op die Arcanine omdat hij zwakte had getoond, maar hij nam aan dat dit weer één van die trainers was die écht gaven om hun Pokémon. Nate dacht er echter niet bij na dat hij onbewust ook om zijn Pokémon gaf, alleen dat hij dat op een andere manier liet merken. Een idee kwam in hem op toen hij het meisje op de grond zag bij haar Arcanine - dat zwak beest - en haar Poké Balls vrij om te pakken waren. Hij keek naar zijn Growlithe en wees daarna gebiedend naar de Poké Balls van het meisje. De Growlithe vouwde zijn oren even in zijn nek toen hij begreep wat Nate bedoelde, maar één dreigende blik van Nate liet hem niet langer meer twijfelen en als een speer ging de hond-Pokémon ervandoor. Nate sloeg zijn armen over elkaar heen en keek naar het meisje, welke haar aandacht alleen nog had verdeeld over haar hond-Pokémon. Oh please. Zonder te kijken of op te letten of hij hun al in hun Poké Ball had teruggekeerd, nam Nate de Poké Ball van Butterfree tevoorschijn en liet deze zijn job doen. Ook zijn Pidgeot was er niet meer. Hij stak de Poké Balls terug en knikte rustig naar Growlithe toen deze één van de Poké Balls in zijn bek pakte. De Pokémon wilde terug rennen naar zijn trainer, maar struikelde onderweg. Nate keek geërgerd toe hoe de Poké Ball zich opende en een Magnemite tevoorschijn kwam. Nate grijnsde. Ze hadden in elk geval de juiste Poké Ball. Nog voor de Magnemite kon reageren, haalde Nate een de zwarte Poké Ball tevoorschijn die hij van Destiny had gekregen en gooide deze met vol geweld tegen de Magnemite. De zwarte Poké Ball bood geen weerstand en vloog meteen naar Nate's hand. Verwonderd keek Nate naar de zwarte Poké Ball. Hij had niet gedacht dat de Pokémon al zo snel gevangen konden worden. Hij wilde net weggaan en draaide zich daar ook voor om toen hij opeens geluid achter zich hoorde.

Groot. Paars. Gevaarlijk. Boos. Dat omschreef de reus wel zo'n beetje die zich voor hem bevond. Nate moest toegeven dat het meisje niet eens de slechtste Pokémon had. Een Nidoking was immers een Pokémon waarmee je kon pronken. Nate was echter niet van plan om vriendelijk te blijven tegen het meisje en af te wachten wat zou komen. Instinctief haalde de zwartharige man zijn Poké Ball tevoorschijn en gooide deze naar voren. Terwijl Pidgeot uit de Poké Ball kwam, stopte Nate de zwarte Poké Ball met de Magnemite in zijn jaszak. Hij sprong op de rug van Pidgeot voor de aanval hem zou kunnen raken. Zijn elektrische Pokémon Raichu had echter wat minder geluk en met een tikkeltje afgrijzen moest Nate toezien hoe de elektrische muis-Pokémon vol geraakt werd door een fel gemikte Earthquake. Dankzij de klap vloog Raichu naar acheren en Nate wist, met een hoop pijn, haar op te vangen en haar op de rug van Pidgeot te houden. De Pokémon leek bewusteloos te zijn van de klap. Nate gromde, maar zelfs hij was verstandig genoeg om nu niet naar beneden te gaan en het die Nidoking terug te betalen. Ooit zou hij dat doen, maar voor nu had het meisje haar handen toch vol aan haar zwakke Arcanine én had hij zijn missie volbracht. Het was goed zo. Hij keek over zijn schouder toen hij zwak gejank hoorde. Oh ja, zijn Growlithe ook nog. Nate nam de Poké Ball van Growlithe tevoorschijn en wist voldoende afstand te bewaren tussen hem en de Nidoking en zijn Growlithe toch nog terug in zijn Poké Ball te krijgen. 'Bedankt voor je bijdrage,' sprak hij grijnzend tegen het meisje, 'ik hoop dat je nog een prettige dag hebt verder.' Dat ze aan het huilen was boeide hem geen zier. Als hij maar had wat hij wilde en wat hij verdiende, was hij allang tevreden. Hij keek naar zijn bewusteloze Raichu en hield haar onbewust wat dichter tegen zich aan terwijl hij ook Growlithe's Poké Ball verborg. 'Goed, Pidgeot, zet koers naar de geheime basis van TA!'

OOC: Hoop dat dit een goed einde voor dit topic is (:
Terug naar boven Go down
avatar
Karin Mayon


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 137
Poképoints : 81
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking di dec 02, 2014 8:47 am

Karin richtte langzaam haar hoofd op en zag dat Ithai brulde en zijn armen naar beneden zwiepte. De stoep spleet doormidden in een akelig, scheurend geluid. De aanval raakte de Raichu vol en het was duidelijk dat het de Pokémon veel schade had gedaan. De man had echter een grote Pidgeot tevoorschijn gehaald en was op zijn rug geklommen. Hij ving zijn Raichu op en liet zijn Growlithe terug komen. Wacht, een Growlithe? "Bedankt voor je bijdrage," sprak de jongeman grijnzend, "ik hoop dat je nog een prettige dag hebt verder." Bijdrage?! Karin greep naar haar riem en miste daar tot haar grote schok een Pokéball. "Akiko!" gilde ze, terwijl ze opsprong. De man vloog echter weg, Ithai brulde hem gefrustreerd na. Haar knieën knikte, haar ademde ging met horten en stoten. Haar benen begaven en en Karin klapte hard en pijnlijk neer op de grond.

Arash was gewond, Akiko was weg.

Ze had gefaald als trainer.

"Nido?" klonk er boven haar. Karin keek op en zag door haar tranen heen dat Ithai over haar heen gebogen stond. Zijn ogen stonden zacht. Ze had hem nog nooit zo zien kijken. Het meisje wreef in haar ogen. "Dankje Ithai," sprak ze zacht, terwijl ze twee Pokéballs van haar riem pakte. "Arash moet naar het Pokémoncenter. Keer beide maar terug." De twee Pokémon verdwenen en ze bleef alleen achter in de vernielde straat. Bibberig kwam ze overeind. Ze moest naar het Pokémoncenter. Ze was Akiko al verloren, ze kon Arash niet ook verliezen. Langzaam kwam het meisje in beweging, het voelde alsof haar benen haar elk moment in de steek konden laten. Maar ze moest.

Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE] Shocking

Terug naar boven Go down
 

[PRIVE] Shocking

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: Central Kanto :: Saffron City :: Winkelcentrum-