Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [TA ONLY] Bringing the prizes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [TA ONLY] Bringing the prizes zo nov 30, 2014 1:07 am

Vol ongeduld staarde Destiny om zich heen. Waar bleven haar slaven trainees en veldagenten nou? Hoe moeilijk kon het nou zijn om de Elektrische Pokémon van anderen te stelen? Haar was het uiteraard zeer gemakkelijk gelukt, maar blijkbaar hadden de anderen in haar Unit er de nodige moeite mee. Ach, daarom was zij immers ook de Commander en zij slechts trainees en veldagenten. Ze snoof en streek even over Dratini haar neus. De Pokémon lag zoals altijd over haar schouders gedrapeerd en leek eveneens ongeduldig om zich heen te kijken. Achter haar werd druk gewerkt, zoals het hoorde, maar voor haar was het stil. De vrouw stond in een ondergrondse, verborgen schuilplaats van de Ayumu Coörporatie. De schuilplaats bevond zich onder de Flora Fields, net buiten Vermillion City en was speciaal ingericht voor het opslaan van de gestolen Elektrische Pokémon. Destiny stond met haar gezicht gericht op een aantal grote beeldschermen die op dit moment het zeer, zeer verlaten Flora Field lieten zien. Achter haar waren veel verschillende mensen in de weer met het in kooien stoppen van de al geleverde Pokémon. Toegegeven, het waren er meer dan Destiny had verwacht, maar dat maakte niet zoveel uit. Hoe meer hoe beter.

Ze scheurde haar blik los van de zeer teleurstellende beeldschermen en richtte haar blik op de lange rijen met kooien voor haar. De kooien waren gemaakt van een speciaal materiaal om Elektrische soorten binnen te houden. De kooien, gevuld en ongevuld, waren in vijf lange rijen geplaatst, iedere rij vier kooien hoog. Sommige kooien waren groter dan anderen, omdat er natuurlijk Pokémon in verschillende maten waren. De kleinere kooien stonden vooraan opgestapeld en wanneer je langs de rijen naar achteren liep, werden de kooien steeds groter. Achterin stonden de grootste Pokémon. Destiny liep bij de schermen weg en begon langs de rijen met kooien te lopen. Haar ogen scanden de gevangen Pokémon, zowel wild als getraind. Sommigen zagen er sterk uit, anderen zeer zwak. Destiny overwoog om zelf eens een Elektrisch soort aan te schaffen, want sommigen zagen er bijzonder dreigend uit. Daarbij beviel het idee van mensen elektrocuteren haar wel. Een luide bliep trok haar aandacht en de vrouw draaide haar gezicht naar de beeldschermen. Er kwam iemand aan. Ze liep naar de schermen toe en keek goed. Er was iemand op komst, maar voor nu was het voor Destiny nog niet goed te zien of het iemand van haar Unit was, of gewoon een langs trekkende trainer.

OOC: Dit topic is dus alleen voor TA-leden! Hier mogen alle leden van Destiny's unit de door hen gestolen Elektrische Pokémon naartoe brengen.


_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Zinan Minami


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 92
Poképoints : 57
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 20 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes zo nov 30, 2014 1:42 am

Zinan stapte uit de bus en liet Calliope uit haar Pokéball. De Persian rekte zich zeer overdreven uit en wierp hem een zijdelingse blik toe, alsof ze het hem kwalijk nam dat hij haar zo lang in haar Pokéball had gelaten. Sterker nog, Zinan wist wel zeker dat ze het hem kwalijk nam. Niet dat hij er veel aan kon doen, je mocht nu eenmaal geen Pokémon los in de bus meenemen. Om nou stampij te maken over elk klein regeltje.. Soms moest je concessies doen. Net zoals je soms alle regels moest negeren om een hoger doen te bereiken. Zijn linkerhand verplaatste zich even naar zijn broekzak, waarin twee kleine Darkballs zaten. Ze bevatten een Pikachu en een Jolteon, beide goed getraind. Naast hem rekte Hiro zich luid kreunend uit en liet hij zijn Golduck uit zijn Pokéball. Ondanks dat de twee jongens een onwaarschijnlijk duo waren leken ze op dit moment niet veel meer dan twee trainers die Flora Fields gingen verkennen. 'Laten we gaan," sprak Zinan, waarna hij doelbewust één van de paden begon te volgen.

De twee jongemannen liepen zwijgend door de velden. Nu de herfst zijn intrede had gedaan waren de meeste bloemen uitgebloeid en dansten er nu grashalmen ter hoogte van zijn enkels zo ver als het oog reikte. Het was een onwaarschijnlijke plek voor een geheime basis, wat waarschijnlijk precies de reden was dat hij hier gebouwd was. Zinan keek even op het apparaatje in zijn hand dat de coördinaten aangaf van de ingang. "Hier heen." Hij sloeg linksaf en volgde het pad dat naar beneden glooide. Na een flauwe bocht naar rechts zaten ze een stuk lager dan de rest van het veld, vanaf een afstand zou je niet eens zien dat er een inham zat. Aangekomen op de juiste coördinaten drukte Zinan op een rood knopje in het midden van het apparaat. Er gebeurde een tijdje niks, maar toen trilde de grond zachtjes en opende een stuk grond zich voor hun voeten, alsof een enorme hand het luik van een kelder opentrok. Zinan gebaarde dat Hiro hem moest volgen, waarna hij de metalen trap afdaalde.

Het geheime lab was modern, zoals Zinan als had verwacht. De metalen wanden waren bijna wit van kleur, led verlichting in de vloeren wezen hun de weg. De schuifdeuren waren automatisch, natuurlijk. Het had ergens iets weg van een sci-fi film. Zinan volgde de hal en stapte door de deur aan het einde. Het voelde alsof hij de buik van een beest binnen stapte. De ruimte was enorm en compleet gevuld met kooien. Hier waren alle Pokémon heen verplaatst die de afgelopen tijd gevangen waren en nu kwamen ze het aanvullen met de gestolen Pokémon. Een wetenschapper kwam naar hem toegesneld met een metalen tree. Zinan viste de Darkballs uit zijn zak, maakte ze een slagje groter en plaatste ze in de daarvoor bedoelde uithollingen. De man knikte en haastte zich weer weg. Op dat moment viel zijn oog op Destiny. Hij marcheerde richting de vrouw en wenkte Hiro mee. "Trainees Zinan en Hiro melden zich." Zinan had sterk de neiging om te salueren, maar wist zich in te houden. In plaats daarvan stond hij rechtop, zijn armen langs zijn lichaam en zijn gezicht neutraal.

OOC: Godmode Hiro met toestemming.

Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes ma dec 01, 2014 8:43 am

Nate moest moeite doen om niet in lachen uit te barsten terwijl hij de twee Dark Balls waarin hij twee Pokémon had gevangen. Hij had een zwakke Raichu en een zwakke Magnemite kunnen bemachtigen. Hij had de Dark Ball met de Raichu expres niet aan Hiro gegeven omdat hij zeker wist dat die sukkel ze weer kwijt zou raken. En als hij zoiets belangrijks kwijtraakte, zwaaide er niet alleen iets voor Hiro, maar ook iets voor hemzelf. Ook al vond Nate het heerlijk als Destiny anderen af blafte, hij wilde niet meemaken dat ze hem erbij betrok. Hij had al genoeg uitvallen van Destiny gezien om te weten dat ze niet altijd even leuk waren om mee te maken. En toch vond hij een vrouw met veel pit heerlijk om te zien. Niet klunzig, niet bang, niet huilerig, gewoon lekker veel pit en geen vrouw die constant bescherming nodig had. Ja, hij hield wel van vrouwen met pit. En ze zag er niet eens lelijk uit ook niet. Nate schudde de gedachten van hem af toen hij over Vermillion City vloog. Hij moest niet zo denken over Destiny. Zijn gedachten trokken echt helemaal nergens op. Wat zou Zinan wel niet denken als hij ooit achter Nate's gedachten kwam? Ach, misschien deelde ZInan wel dezelfde mening. Nate grinnikte even om zijn eigen gedachten en keek daarna naar Growlithe's Poké Ball. Eigenlijk moest hij binnenkort eens een Fire Stone gaan kopen zodat hij van die zwakke hond een sterke hond kon maken. Hij wilde Destiny's gezicht echt wel eens meemaken als hij met een sterke vuur-Pokémon aan kwam zetten. Misschien zou hij als één van haar beste Trainee's benoemd worden. Hij grijnsde al breed bij het idee en keek daarna naar beneden. Goed, nu moest hij zijn aandacht erbij houden. Hij wist dat het ergens bij Flora Fields was. Hij liet zich op een ruime afstand van zijn Pidgeot vallen en ving zichzelf handig op met zijn handen en voeten. Zijn enkel protesteerde slechts lichtjes bij de klap. Nate wist dat zijn enkel na al die weken nog steeds vrij gevoelig was voor zulke vallen, maar hij wilde niet zwak zijn. Tijdens de training had hij ook proberen verder te zetten, maar Destiny had hem van het veld geroepen en achteraf leek dat ook wel een verstandige beslissing te zijn geweest. De jonge man keek kalm om zich heen. Hij zag het rood knopje en drukte erop.

Zijn voetstappen weergalmden niet al te zacht op de metalen trap. Goed, mensen mochten gerust weten dat hij naar beneden kwam. Hij keek wel een tikkeltje minachtend naar de Dark Balls die hij had. Een Raichu was nog vrij goed, maar met een Magnemite zou hij zeker geen indruk maken op Destiny. Wat? Waarom wilde hij nu indruk maken op Destiny? Om hogerop te komen? Ja, dat was het. Om hogerop te komen. De man draaide zijn hoofd toen hij een zenuwachtig type zag naderen en Nate grijnsde kwaadaardig. De man leek even te twijfelen voor hij Nate nog meer naderde en even hield de zwartharige man de twee Dark Balls pesterig omhoog. Toen de man aanstalten wilde maken om ze af te pakken, liet zijn Raichu zwak vonkjes van haar wangen schieten. Ook al was het de meest zwakke actie die Nate ooit had meegemaakt van zijn verwonde Raichu, toch deinsde de man achteruit en lachend gaf Nate de Dark Balls. Hij keek naar zijn Raichu, welke nauwelijks op haar poten leek te kunnen staan. 'Straks mag je rusten,' bromde hij naar haar, 'eerst moeten we ons melden.' De Raichu knikte terwijl ze treurig naar de grond keek en haar staart in haar pootjes nam, maar Nate schonk er niet veel aandacht aan. 'Trainee Nate meldt zich,' zei hij met een diepe stem tegen Destiny zodat ze zeker op de hoogte zou zijn van zijn aanwezigheid en kort gaf hij zijn Raichu een zetje zodat deze tenminste haar zielige houding zou laten varen. Raichu deed gelukkig wat Nate van haar verlangde en de man probeerde zo min mogelijk op het feit te letten dat Raichu's ogen steeds in haar kassen bolden. Hij gaf een kort knikje naar Zinan en wierp een overduidelijke minachtende blik op Hiro waarna hij wachtte tot de anderen zich ook zouden melden met elektrische Pokémon.
Terug naar boven Go down
avatar
Denys Coeur


Profiel Vrouw Aantal berichten : 49
Poképoints : 12
Reputatie : 2
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 19 Jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes di dec 02, 2014 3:06 am


De wind was uitermate onstuimig en bezorgde hem kippenvel, ondanks het feit dat hij vrij warm ingepakt was. Een dikke, bruine winterjas met een zwarte sjaal om zijn nek heen die deels over zijn mond kwam had hij aan met een paar stevige wandelschoenen. Het beviel hem niet om zijn gebruikelijke zakelijke kledij in te moeten ruilen voor zoiets, maar het weer dwong hem zover en zijn verplichtingen aan TA natuurlijk. Ze zouden vandaag eindelijk de elektrische Pokémon moeten inleveren op een geheime basis en een verdere bespreking hebben betreft de missie. En de geheime basis zat letterlijk op een afgelegen weide, wegens natuurlijk het herfstweer. Denys snoof. Met zulk weer wilde hij met een krant in een café zitten met een warm kopje thee voor zijn kiezen, of zelfs wat tijd verdoen met een boek. Momenteel zat er in zijn kamer een zeer interessante boek op hem te wachten over een school met tovenaars, een echte klassieker. Hij was pas bij  een van de eerste hoofdstukken en zou verder gekomen zijn, indien Verte zich rustig gehouden had in de vroege ochtend dan hongerig zijn deken van hem af te gooien en op de matras te zitten springen. Echt, soms kon hij de Ivysaur even niet hebben, maar bleef hij toch van de knol houden. Zijn knolletje. Pardoes stak een noordelijke wind op die kouder was dan de eerdere wind. Direct verborg hij zoveel zo mogelijk zijn gezicht in de sjaal, hopend enigszins warm te blijven. Brr… Wat een rotdag was het ook. Gelukkig had hij een Pokémon weten te stelen, zodat er niet op hem afgekat werd. Nadeel was weer dat het een vrij zwakke Pokémon was; een Magnemite. Aan een Magneton zou hij meer hebben gehad, maar wie heeft er gezegd dat het “sterk” moest zijn? Zwak grijnzend liep hij het met herfst bladeren besmeurde pad op. Bovendien was het ook vrij gemakkelijk en had hij waarschijnlijk als enige van de rest het degelijk subtiel aangepakt door daadwerkelijk te “stelen” dan de eigenaar af te gaan katten, gevecht te houden en dan de Pokémon te jatten.

Een grijze apparaat stak lichtjes op vanuit de zijkant van het pad met een felrode knop erop, opvallend tegen de achtergrond van verkleurde grassprieten en bladeren. Een tel lang keek hij er met een opgetrokken wenkbrauw naar. “Serieus?” Mompelde hij zacht, wegens de opvallend geplaatste button. Als je een willekeurig Trainer de pad liet volgen had hij zo de basis gevonden leek het hem wel, maar dan moest je natuurlijk het pad kennen en voorbij de andere Grunt’s komen. Dan moest je een hele sterke Trainer zijn. Hij rolde zijn ogen, boog lichtjes door zijn knieën om de knop in te drukken. Een plaat onder wat grassprieten bewoog opzij en maakte plaats voor een metalen trap. Zijn groene ogen gleden voor een tel alert over de plek, waarna hij een Pokéball tevoorschijn haalde en met een druk op de kleine knop een Ivysaur naast zich had laten verschijnen. Verte reageerde direct met een zachte grom op de tegemoet komende bitterkoude wind, maar probeerde zich sterk te houden. Zonder enige woordenwisseling liep hij de trap af met Verte hollend achter hem aan. De ingang sloot direct erna met een knal, waardoor het voor een tel pikdonker leek in de ruimte, maar de lichten direct aan schoten. De muren om hem heen waren elk wit, maar net een ander tintje waardoor ze nog onderscheiden konden worden. Zijn stappen klonken luid en duidelijk wat voor een enkeling dreigend kon overkomen, maar in dit geval was dat niet zo.

Eenmaal in de ruimte bezaaid met kooien wreef hij kort zijn rode handen langs elkaar, blies eenmaal en wreef nogmaals totdat hij weer wat gevoel in zijn handen had. Op de achtergrond volgde Verte hem traag met een nors gezicht. Hij vond dat herfstweer maar niets, het mocht naar zijn smaak warmer, maar je kon helaas niet tegen de draaiing van de Aarde gaan. Toen Verte weer naast zijn trainer gekomen was liep hij regelrecht op de groep Trainees af. Echter hield een wetenschapper hem tegen en gebaarde dat hij de gestolen Pokémon in de pas tevoorschijn gehaalde metalen tree. Denys haalde de Dark Ball uit zijn jaszak en legde deze in een bolvormig inkeping, waarop de wetenschapper snel weg holde. Daar ging de Magnemite. En eindelijk kon hij bij hen voegen, nou ja, “eindelijk”. Zo vrolijk was hij er ook niet mee. Binnen een paar passen stond hij bij de rest. “Trainee Denys meldt zich,” Begroette hij Destiny, toen hij haar blik opgevangen had en toen pas zijn blik op de rest liet glijden. De enige die hij nog het best kende was de inmiddels genezen Nate die vrij voldaan uit zag met een afgezwakte Raichu voor zich. Was dat zijn vangst geweest of zijn enige norse Raichu? Ach, wie hield hij voor de gek. De rest boeide hem op het moment amper, het was hoogstens tijd voor enige concentratie op hun taken.
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes wo dec 03, 2014 9:49 am

You had it coming
Herfst. Het voelde eigenlijk meer als winter met de koude wind en de natte sneeuw. Niet dat het daadwerkelijk vaak ‘sneeuwde’, maar Eren had het gisteren wel meegemaakt. Als het nou bleef liggen, gaf het tenminste nog een knus sfeertje. En hoewel hij niet bepaald een gezellig persoon was; hij hield wel van de sneeuw en het kerstgevoel dat het met zich meebracht. Desondanks was hij meer fan van de lente en hoefde deze kou niet van hem. Niet dat hij op het moment veel te klagen had, want zijn Flareon liep vlak naast hem en warmde zijn benen automatisch al op. Om nog maar te zwijgen over de winterjas en kleine, maar dikke sjaal die hij om had. De jongeman wist al uit ervaring dat zijn nek het meest gevoelige was als het op de kou aankwam – wanneer hij ziek werd had hij dan ook per direct last van zijn keel. Het was de enige indicatie naar het verkouden worden voor hem.
Eren zou nooit over straat heen lopen in dit weer als het niet nodig was. Helaas voor hem was het dat degelijk wel, want zijn team had hem nodig. Nou ja, niet echt zijn team, maar het team waar hij in zat. Hij zelf zou nooit een team samenstellen. Hij was geen teamspeler. Misschien dat hij daarom nooit nadacht over het vangen van andere pokémon voor zichzelf. Dat zat gewoon niet in hem. Kasai was van hem, gewoonweg omdat hij niet van de jongeman zijn zijde af was geweken. En het was slechts het gezelschap van Kasai dat hij tolereerde. Oké, en dat van Cynthia misschien. Heel misschien.

Enfin, Eren was op weg naar een aftakking van het hoofdkantoor van Team Ayumu. Of was het gewoon een schuilplaats? Ach, het boeide hem eigenlijk bitter weinig. Het enige wat hij hoefde te doen was de gestolen Jolteon in te leveren, gokte hij, en dan nog naar een verhaal te luisteren en dan kon hij weer gaan. Althans, dat was wat hij hoopte. Hij had namelijk geen zin in een lange dag. Daar had hij de energie niet eens voor.
Over de Jolteon gesproken, daar had hij nog steeds zijn twijfels over. Was het wel goed van hem om een pokémon te stelen? Als dit achter de rug was, dan kwam ze toch wel weer bij haar Trainer terecht... Toch? Haar Trainer had wel een indruk op hem gemaakt. Het eerste wat hem opviel aan de jongen, waren de twee groene ogen. Ze keken naar hem op een manier die hij bij één iemand eerder had gezien. Boy. En dan dat blauwe haar... Sinds hij de jongen in zicht had gekregen, knaagde er iets aan hem. Alsof hij een grove fout had begaan. Dat was misschien sowieso wel waar tot een bepaald niveau, maar het leek veel erger dan dat. Tot nu toe had hij het in zijn achterhoofd kunnen later, echter, en hij was niet van plan om daar nu al te diep in te treden. Bovendien was hij er al zo te zien.

Een rode knop was de eerste indicatie naar de geheime basis die hem opviel. Gokkend dat hij hierop moest drukken, deed hij precies wat ieder kind zou hebben gedaan; hij drukte op de rode knop. Tot zijn genoegen activeerde hij geen zelfvernietigingsysteem, maar opende hij de ingang. Een metalen trap werd al snel zichtbaar en Eren wisselde kort een blik met zijn Flareon uit, voor hij besloot om de trap af te dalen.
De ruimte met kooien was niet te missen. Er stonden al enige Grunts binnen en Destiny kon hij ook al in de kleine menigte opmerken. Eren haalde de Dark Ball uit de zak van zijn jas. Het ronde voorwerp was amper te voelen door zijn leren handschoen heen, maar dat was precies de bedoeling, want hij voelde daarmee de kou ook niet. Voor velen een minpunt, maar voor hem niet. Hij voelde de Dark Ball nog wel een beetje en dat was genoeg voor hem om te weten dat hij het vasthad. Daarvoor hoefde hij de precieze materiaal niet te voelen. Hij gaf de Dark Ball aan de daarvoor bestemde persoon en voegde zich toen bij de rest, waarop hij kort zocht naar Destiny’s blik. “Trainee Eren meldt zich,” sprak hij emotieloos, alsof het een simpele zin was die hem was aangeleerd en de enige die hij nog mocht zeggen. In principe was het hem inderdaad aangeleerd, maar dat was niet de enige zin die hij kon vormen met zijn gedachten. Hij was namelijk geen robot.
thank you best bae <3
Terug naar boven Go down
avatar
Destiny Kashimuro


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 189
Poképoints : 100
Reputatie : 21
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes zo jan 04, 2015 4:54 am

Stilzwijgend keek Destiny naar het scherm, waarop langzaam maar zeker niet één, maar twee figuren tevoorschijn kwamen, namelijk Zinan en Hiro. Ze glimlachte, want de mannen vormden een onwaarschijnlijk tweetal. Zinan, netjes gekleed en statig naast Hiro, slonzig en ongemanierd. Ja, ze had een bijzondere groep Trainees onder zich, dat wist ze zeker. Zinan opende de deur naar de ondergrondse schuilplaats waar Destiny zich bevond en de vrouw wachtte geduldig tot het tweetal bij haar arriveerde. De mannen gaven hun buit af en kwamen toen bij haar, waar Zinan zowel zichzelf als Hiro meldde. De vrouw draaide zich om naar de mannen en knikte met een kleine glimlach op haar lippen. 'Goed gedaan heren, jullie zijn de eersten.' Ze draaide haar hoofd weer naar het scherm en zag dat ook de volgende alweer in aantocht was; Nate. De man kwam bijna letterlijk uit de lucht vallen en betrad vlot de ondergrondse ruimte. De man gaf zijn gestolen waren aan een wetenschapper en meldde zich ook voor Destiny. De vrouw knikte naar de man en liet haar blik even over zijn Raichu glijden. De Pokémon zag er slecht uit. Erg slecht. Nate gaf de Pokémon een zet zodat deze wat beter zou staan, maar ze had het wel gezien. 'Een Pokémon hoort, net als een zwaard, schoongemaakt te worden na de strijd,' sprak ze met een doordringende blik op Nate. 'Ga je Pokémon verzorgen en vlug wat. Als we opeens aangevallen worden hebben we niks aan half gewonde Pokémon.' Haar blik gleed opzij toen Denys ten tonele verscheen en zich ook meldde. Mooi, dan mistte ze als het goed is nog één iemand. Alsof Eren wist dat ze hem bedoelde arriveerde ook hij in de schuilplaats. De knikte naar hem toen hij zich meldde, waarna ze de groep in zijn algeheel aansprak. 'Ik ben blij om te zien dat het ieder van jullie is gelukt om minstens één elektrische Pokémon te stelen. Night zal tevreden zijn.'

OOC: Ik wil wel even zeggen dat ik het jammer vind om te zien dat niemand de post van Car goed heeft gelezen. In haar post staat namelijk heel duidelijk dat Zinan op een knop drukt op een scanapparaatje dat hij bij zich draagt en niet op een knop in de grond. Jullie zouden zelf toch ook wel moeten weten dat een knop in de grond voor een geheime schuilplaats niet handig is Wink


_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Night


Profiel Man Aantal berichten : 19
Poképoints : 7
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: Unknown
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes ma jan 19, 2015 7:30 am

De man stond op een metalen brug dat de grote lab-hal onder hem overspande. Zijn handen waren op zijn rug gevouwen en zijn gezicht was nagenoeg uitdrukkingsloos, hoe de oplettende kijker zou kunnen opmerken dat zijn mondhoeken lichtjes omhoog gekruld waren. Zijn donkere ogen gleden over de vele hokken en kooien, allemaal ontworpen om de elektrische Pokémon die erin zaten daar te houden. Hij had lang nagedacht over zijn plannen en het feit dat er zulke drastische stappen genomen hadden moeten worden had hij niet voorzien. Maar hij probeerde dan ook iets onwaarschijnlijks te doen. Iets legendarisch. Nights mondhoeken krulden nog een stukje verder omhoog.

De man draaide zich om en begaf zich naar de metalen trap die naar de hal beneden leidde. Zijn ogen vielen op het groepje mensen dat zich aan het verzamelen was. Aangezien ze geen labjassen droegen vielen ze gelijk op. Destiny viel met haar zwarte kleding zelfs zwaar uit de toon. Niet dat Night dit stoorde. Zulke triviale dingen konden hem nauwelijks tot een opmerking aanzetten. Hij liep de trap af en wachtte op een klein afstandje totdat Destiny's Unit compleet leek te zijn. Zijn ogen gleden over de vijf jongemannen. Alleen jong, doch talentvol. Sommigen hadden Ayumu gevonden op eigen houtje, anderen waren geïntroduceerd door andere leden of zelfs door Destiny zelf. Allemaal individuen met eigen dromen, maar nu verenigd door één doel.

"Ik ben blij om te zien dat het ieder van jullie is gelukt om minstens één elektrische Pokémon te stelen. Night zal tevreden zijn," sprak zijn meest loyale, maakte hij de inschatting, Commander. Dit leek hem een goed moment om zich bij de groep te voegen. "Dat ben ik inderdaad," glimlachte de man, waarop hij dichterbij kwam. Dit was waarschijnlijk de eerste keer dat de leden hem werkelijk in daglicht zagen. Ondanks het feit dat Destiny op hoge hakken stond was Night zeker 10 centimeter langer dan zij. De lijnen in zijn gezicht toonden een leeftijd rond de 40 en over zijn lichaamsbouw was weinig te zeggen, aangezien dit gehuld was in een keurig, zwart, aangemeten pak. Zijn zwarte haren, die iets langer dan gemiddeld waren, zaten in een keurig model. Al met al zag deze man eruit als een zakenman, wat hij immers ook was.*

"Ik dank jullie voor jullie inzet. Jullie zullen je vast afvragen waarvoor jullie dit gedaan hebben." Night glimlachte even. "Ik hoop dat jullie begrijpen waarom jullie nog niet waren ingelicht over de details van het plan. Alle vorige operaties waren riskant en als er iets mis was gegaan was het in ons beide belang geweest dat er geen details bekend waren." Zijn donkere ogen gleden even over de gezichten van de jongens.  "Maar dat is nu niet meer van belang. Nu we geslaagd zijn in onze missie, zal ik jullie vertellen waarvoor jullie zo hard hebben gewerkt. Deze Pokémon," hij gebaarde naar de kooien in de hal, "zullen ons helpen om de Legendarische Pokémon Zapdos te lokaliseren en vangen."

OOC: *Dikgedrukt omdat dit belangrijk is. Er was veel verwarring in Zinans post over de rode knop en ik wil dat hier geen verwarring over bestaat. Er is weinig over Night bekend, dus hou je aan deze omschrijving!

Ik wilde dit topic eigenlijk nu afronden, maar aangezien Night hier nogal een bom laat vallen, zou ik jullie graag de tijd willen geven om om te reageren.

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Night


Profiel Man Aantal berichten : 19
Poképoints : 7
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: Unknown
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes zo feb 01, 2015 3:57 am

Night vouwde zijn handen op zijn rug en liet zijn blik over de kooien dwalen. Dit moest voldoende zijn. "Professor Dwalin," sprak hij ferm, waarop een enigszins kleine man in een witte labjas naar hem toe kwam hobbelen. "Ja, meneer Night?" sprak hij met een zwaardere stem dan je van de man zou verwachten. "Start de herlocatie procedure. We gaan de volgende fase starten." De labman knikte en haastte zich weg, orders roepend naar de andere mensen in labjassen. Plots was de basis één grote bedrijvigheid. Kooien werden op grote, rijdende platforms geladen en verdwenen naar een ander gedeelte van de ondergrondse basis. Night keerde zich weer naar Destiny en de rest. "Als jullie me zouden willen volgen." Hoewel de zin een vriendelijk verzoek leek te zijn, was het wel duidelijk dat er meer een retorische vraag was dat geen tegenspraak duldde. Niet dat de unit tegenspraak kon geven. Ze zaten in dit complot, diep genoeg om er niet meer uit te komen.

Night beklom de metalen trap weer en gebruikte het netwerk van metalen bruggen en overspanningen om de drukte op de grond te vermijden. Hij leidde het groepje dieper de basis in en nabij het einde sloeg hij rechtsaf. Hier zagen ze waar de kooien heen werden gebracht: vrachtvliegtuigen. Vele exemplaren werden geladen, één enkele leek echter iets anders dan kooien te bevatten. Het was een konvooi vliegtuig, het leek op een militair vliegtuig, maar dan zonder militaire kleuren. Night daalde de metalen trap af en gebaarde naar het vliegtuig. "De andere twee Units hebben zich al binnen verzameld. Neem plaats, we zullen binnen afzienbare tijd vertrekken." Hij knikte even naar Destiny en wandelde weg om de rest van de operatie te overzien. Het was tijd om Kanto te laten zien waar Pokémon toe in staat waren.

OOC: Reacties zijn overrated. Let's keep this plot going! Nieuw plot topic volgt spoedig.

_________________
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [TA ONLY] Bringing the prizes

Terug naar boven Go down
 

[TA ONLY] Bringing the prizes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: South Kanto :: Flora Fields-