Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Well... this isn't very good.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Well... this isn't very good. di dec 09, 2014 8:18 am

Het kettinkje welke Evian normaal gezien onder zijn shirt droeg, lag nu open in zijn hand. Terwijl Evian naar de foto keek, dacht hij weer aan zijn moeder. Zij was nu vijf jaar geleden overleden aan een spierziekte. Ook al had hij zijn verdriet gedeeltelijk naar een ver hoekje gedrukt omdat hij was gaan werken in de winkel van zijn vader, hij miste haar nog steeds enorm en kon een krop in zijn keel soms niet voorkomen. Ook nu voelde hij zich weer zwaar worden. Zijn Ivysaur, welke naast hem stond, schuurde even kort langs Evian's been. Evian boog zich voorover en aaide de Pokémon. Hij zag de pijn weerspiegeld in de ogen van zijn Pokémon. Hij moest denken aan het afscheid van zijn vader en haalde diep adem. Zijn vader had hem de kracht gegeven om op reis te gaan. Hij wist dat zijn zoon kans maakte als het op uitdagen aankwam en Evian was er zelf ook wel van overtuigd dat hij het kon. 'Ik ga je trots maken, mam,' sprak hij dan ook, waarna hij een kus op haar foto drukte en het hartje voorzichtig sloot. Hij borg het kettinkje weer op in zijn shirt. De dood van zijn moeder was een geval dat alleen zijn vader en Evian aanging. Evian vond het niet de moeite om het kettinkje zichtbaar te dragen. Als hij het kettinkje opborg, voelde het aan alsof ze hem leidde naar waar hij moest zijn, alsof niemand anders meer tussen hun zou kunnen komen. Even legde Evian zijn hand op het kettinkje, maar keek daarna naar zijn Ivysaur. 'Als we de gyms willen uitdagen, zullen we natuurlijk meer Pokémon nodig hebben,' sprak hij bedenkelijk tegen zijn Pokémon. 'Saur!' antwoordde deze hierop. Evian moest lachen toen zijn Pokémon zijn Vine Whip gebruikte tegen de zij van zijn trainer. Natuurlijk niet al te hard, want Ivysaur wilde niet dat zijn trainer pijn leed. 'Ja, ik weet het,' zei hij lachend, waarna hij zijn shirt een beetje omhoog deed en een gids tevoorschijn haalde. Bedenkelijk begon hij te bladeren. In de gids stond alle informatie over Kanto die hij moest weten. Natuurlijk stond er niet in welke Pokémon er gebruikt werden door iedereen, dat zou namelijk te makkelijk zijn. Er stond echter wél in welk type ze gebruikten. Bedenkelijk liet Evian zijn blik naar de gym in Pewter City gaan. Daarna gleed zijn blik naar de gym in Viridian City.

Evian schrok zich een ongeluk toen zijn Ivysaur opeens zijn Vine Whip op het boekje gebruikte. Er bleef een klein deukje achter in de bladzijde waarop Ivysaur gemikt had en nu pas zag Evian dat zijn Pokémon op de gym in Cerulean City had gemikt. 'Dat zou een optie zijn,' gaf hij toe. Dan zou hij een elektrische Pokémon kunnen gebruiken. Maar als hij een elektrische Pokémon ving, kwam hij natuurlijk weer slecht uit tegenover de gym in Pewter- en in Viridian City. Hij zuchtte. Dat zag hij dan nu wel. Voor nu was het echter het belangrijkste dat hij dit bos door kwam zonder al te veel kleerscheuren en dat hij überhaupt een elektrische Pokémon zou vinden. Hij grinnikte even om zijn eigen gedachte en begon toen te lopen. Ook al woonde hij al heel zijn leven in Viridian City, hij kende de weg nog niet echt door Viridian Forest. Hij had vroeger veel meegeholpen in zijn vaders winkel en deze moest ook niet veel buiten de stad zijn. En als hij al voorraden moest inslagen in een andere stad, gebruikte hij daar altijd de auto voor en nam hij altijd een andere route dan recht door Viridian Forest. Evian zuchtte. Gelukkig zat er een map in de gids, anders zou hij pas écht verdwalen. Zijn Ivysaur had echter geen last van het zoeken van de weg. Evian zag grinnikend toe hoe de Pokémon vrolijk aan de bomen rook en af en toe een VIne Whip gebruikte op de struiken. Evian vermoedde dat de Pokémon opzoek was naar enkele besjes, maar hij betwijfelde of je dat in de herfst zou kunnen vinden. Het leek hem meer iets voor de lente of voor de zomer. Evian was druk bezig met het zoeken van een uitgang in dit bos toen hij een geluid hoorde. Hij keek opzij en schrok zich dood. Recht voor hem bevond zich een Beedrill. Aan de plek in het gezicht van de Beedrill te zien had Ivysaur's Vine Whip hem daar geraakt. 'Rennen!' sprak hij tegen zijn Pokémon. Hij vermoedde dat als er één Beedrill was, dat er waarschijnlijk ook wel meerderen zouden volgen. Hij zette het op een rennen. Dankzij zijn jas met warme stof was hij algauw aan het zweten en aan zijn Ivysaur te zien zouden ze het rennen niet langer volhouden. Dan maar overgaan tot actie. Hij draaide zich om en schrok van het feit dat ze zo dichtbij waren al. 'Ivysaur, Sleep Powder!' riep hij, maar zijn Pokémon was zo nerveus dat de aanval niet goed gemikt was en er maar één Beedrill in slaap viel in plaats van ze alle zes (er waren er inmiddels wat bij gekomen). Eén van de Beedrill deed een uitval naar Evian en de witharige jongen viel niet al te zacht van schrik op de grond. 'Ivysaur, Vine Whip!' sprak hij. Hij wist niet hoelang ze het hier alleen gingen aankunnen!
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. do dec 11, 2014 5:26 am

"Zullen we vandaag in Viridian Forest trainen?" Haar pokémon hadden de afgelopen dagen heel wat stenen, struiken en boomstronken aangevallen, het was tijd om weer eens tegen wat wilde pokémon te vechten. Dat was voor Arya zelf ook weer eens wat training. Zij moest immers kunnen reageren op de acties van de tegenstander en verzinnen welke aanvallen haar eigen pokémon op dat moment het beste kon gebruiken. De pokémon zelf zouden het misschien ook wel interessanter vinden om wat weerstand te krijgen. Een steen vocht niet terug. Hoewel, dat was eigenlijk niet waar. Zo'n ding kon een formidabele tegenstander zijn. Eergisteren had Gwen het voor elkaar gekregen om een steen zo hard te slaan dat hij uit elkaar was gespat en de steensplinters in het rond vlogen. En Ona had een keer tegen een graspol geschopt, die daar niet zo heel erg blij mee bleek te zijn en terugschopte: het was een Oddish geweest.

Een tijdje later liepen ze door het bos. Behalve Ona. Die rolde. Lopen, met Arya meeliften en door bomen slingeren waren haar blijkbaar gaan vervelen, dus nu rolde ze vooruit, zichzelf met haar tentakels voorstuwend. Het was niet heel koud, maar de zomerwarmte was toch ook wel verdwenen. In plaats van een bloem had Arya een oranje herfstblad op haar muts gestoken met een veiligheidsspeldje. Met haar bruine jas en lange, beige rok paste ze prima in de herfstomgeving. Abrupt bleef ze staan. Ze hoorde iets. "Sst", zei ze tegen Zephir, die net iets tegen Gwen aan het zeggen was. De Meowth zweeg en spitste zijn oren. Een zacht gezoem was te horen, maar het werd harder. Allen kenden dit geluid maar al te goed. Beedrill. Arya kon niet horen van welke kant het kwam en ze keek naar Zephir. Hij had goede oren en wees naar rechts. Goed, dan gaan wij dus naar links, dacht Arya. Het gezoem werd steeds harder en het klonk boos. Arya had geen zin in een ontmoeting met die insecten. Ze veranderde echter van gedachten toen ze de stem van de jongen hoorde. De Beedrill waren inderdaad boos, op iemand. En Arya wist uit ervaring dat het erg onprettig kon zijn om die 'iemand' te zijn. Beelden van Iria, gewond na een Beedrillaanval, schoten door haar hoofd. Zephir keek haar nogal geschokt aan toen ze zich weer omdraaide en in de richting van de Beedrill begon te rennen, maar Gwen, Ona en Oz volgden meteen en de Meowth toen ook maar.

De jongen was zelf zonder het te weten hun kant op gekomen en Arya hoefde niet ver te rennen voor ze hem zag. "Gwen, Ember!" riep ze meteen toen de Beedrill binnen bereik kwamen. De Charmeleon mikte haar aanval op de Beedrill het dichtstbij de jongen. Hij was een stuk ouder dan Arya, maar het meisje zag alleen een Ivysaur. Was hij zo laat met zijn pokémonreis begonnen of was hij helemaal geen trainer? Ach, dat deed er nu toch helemaal niet toe! "Sleep Powder!" zei ze en nu sprong Ona naar voren en liet een grote wolk blauw poeder los. Het was genoeg poeder om honderd Beedrill in slaap te laten vallen, maar dan moest het natuurlijk wel raak zijn. Arya hoopte ook maar dat ze hiermee niet ook die jongen en zijn Ivysaur in slaap zou laten vallen. Mikken was niet Ona's specialiteit. Het leek soms wel alsof ze expres voor bijkomende schade zorgde.
Arya zag tot nu toe zes Beedrill, waarvan er al één snurkend op de grond lag, waarschijnlijk door een Sleep Powder van de Ivysaur, en een andere al neergehaald was door Gwens Ember. Waren er meer in de buurt? Het zou haar niets verbazen. Die pokémon leefden vaak in grote groepen...
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. ma dec 15, 2014 2:05 am

Evian sloot zijn ogen terwijl beelden van zijn moeder door zijn hoofd schoten. Hij wist dat als de Beedrill hem zou raken, dat niet erg goed zou zijn voor zijn huid. Hij had zo'n donkerbruin vermoeden dat één van die angels van de Beedrill erg pijnlijk voor hem zou kunnen zijn. Hij wist niet in hoeverre hij vergiftigd kon raken door Beedrill, maar hij wist wel dat hij minder snel beter zou worden dan als het een Pokémon zou raken. Omdat zijn Ivysaur deels Poison was, kon de Pokémon niet vergiftigd raken en dat was een goed ding. Evian opende zijn ogen weer omdat hij niet wilde dat hij het niet zag als Ivysaur pijn zou lijden, maar de Vine Whip van Ivysaur was raak geweest. Helaas was het type van Beedrill - bug - er wel tegen bestand en deed het dus niet zo veel pijn, maar het gaf hun even tijd om zich voor te bereiden op de volgende aanval. Helaas was zijn Ivysaur al vrij vermoeid van alle spanning die waarschijnlijk door zijn lijf gierde en had hij niet genoeg tijd om te recupereren van zijn vorige aanval. Evian keek geschrokken toe hoe een Beedrill hun naderde, maar nog voor de Beedrill daadwerkelijk iets kon doen, vloog er opeens een Ember naar de Beedrill toe. De Beedrill, welke nu brandwonden had, keek geschrokken om zich heen en vloog toen weg. Evian dook naar zijn Ivysaur toe en dekte deze af met zijn lichaam voor als er nog een Beedrill zou komen, maar deze kwam niet meer. Toen Evian opkeek, zag hij dat de Pokémon in slaap waren gevallen. Dat wilde zeggen: het grootste gedeelte. Het ander gedeelte van de Beedrill leek te twijfelen of ze zouden aanvallen of niet omdat er nu meerdere Pokémon waren waar ze tegen moesten vechten. Evian wist dat als Beedrill het te veel zou worden, ze eerder het hazenpad kozen dan dat ze verder vochten. Hij wist ook dat hij, nu hij een Charmeleon had die kennelijk aan zijn zijde stond, de Beedrill nog minder kans maakten dan eerst al het geval was. Hij stond op en keek naar het meisje. 'Ik denk dat we het bedanken voor later kunnen houden, toch?' Hij trok een grimas naar haar en deed vervolgens een handgebaar naar voren, ten teken dat ze hem moest volgen. 'Ivysaur, kom,' sprak hij, omdat hij wist dat zijn Pokémon wraak wilde nemen op hun belagers.

Er maar van uit gaand dat het meisje zou volgen begon Evian te rennen. Hij hoorde nog zwakjes het geluid achter hem van de Beedrill, maar besteedde er zo weinig mogelijk aandacht aan. Als hij zich daar nu op zou gaan concentreren, zou hij zenuwachtig worden en zou hij de moed niet eens meer vinden om verder te rennen. Dan was de reddingspoging van het meisje, wiens naam hij nog niet eens kende, voor niets geweest. Het duurde even voordat Evian stopte met rennen. Hij boog voorover en legde zijn handen op zijn benen om even uit te kunnen blazen van het rennen. Daarna richtte hij zich op in zijn volledige lengte en luisterde naar de geluiden om hem heen. Hij hoorde echter niets meer wat leek op naderend gevaar en blies opnieuw uit. Zijn Ivysaur stond naast hem en leek ook opgelucht te zijn dat ze eindelijk van die horde Beedrill verlost waren. Eindelijk durfde Evian het weer aan om te glimlachen. 'Bedankt dat je me gered hebt van die Beedrill,' sprak hij, waarna hij eindelijk de moeite nam om te kijken wie hem geholpen had. Het was een jonger meisje dan hem met maar liefst vier Pokémon: een Meowth, een Charmeleon, een Tangela en een Diglett. Hij hurkte en keek glimlachend naar de Pokémon. 'Wat een arsenaal aan Pokémon heb je daar, zeg!' Hij glimlachte nogmaals. 'Ik ben trouwens Evian.' En daarmee besloot hij dat hij wel genoeg had gezegd. Hij was benieuwd naar wat het meisje te zeggen had.

OOC: Ik nam aan dat je Arya daar niet bij de horde Beedrill wilde laten staan en dat ze hem wel zou volgen Razz
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. wo dec 17, 2014 8:18 am

Arya glimlachte even toen de jongeman zijn Ivysaur afschermde voor de Beedrill. Dat gebaar gaf aan dat hij iemand was die om zijn pokémon gaf. Arya was opgelucht toen Ona's Sleep Powder de meeste wesp-pokémon in slaap liet vallen. Arya rende naar de jongeman en zijn pokémon toe. Die was opgestaan en zei: 'Ik denk dat we het bedanken voor later kunnen houden, toch?' Arya knikte. Heel verstandig. Er waren nog een paar Beedrill over. Tot nu toe deden ze niets doordat ze plotseling geconfronteerd waren met meer tegenstanders dan ze hadden verwacht, maar Arya betwijfelde of die situatie lang zou duren. Beedrill waren erg vasthoudend en ze verwachtte dat ze snel weer aan zouden vallen. Daarom was het nu aan de twee mensen en hun pokémon om te vluchten. De jongeman spoorde zijn Ivysaur aan en begon te rennen en Arya volgde hem. Har pokémon hielden hen gemakkelijk bij. Ona was neit zo'n snelle loper, maar zo rollend ging ze met een behoorlijke vaart vooruit.

Het duurde niet lang voor Arya moe werd. Haar conditie was niet geweldig. Ze was iets vooruit gegaan door het vele lopen op haar reis, maar hardlopen deed ze nog altijd zelden. Nu moest ze ook nog eens haar tas met al haar kampeerspullen erin meesjouwen en rennen met een rok aan was ook niet echt ideaal. Ze wist de jongeman echter redelijk bij te houden en net toen ze dacht dat ze echt niet meer verder kon, stopte hij. Arya leunde hijgend tegen een boom en deed haar muts af en haar dikke jas open, want van het rennen had ze het nogal warm gekregen, iets wat goed te zien was aan haar rode hoofd. Ze keek in de richting waar ze vandaan gekomen waren en zag gelukkig geen zwerm Beedrill hun kant op komen. Ze hoorde zelfs hun gezoem niet meer. 'Bedankt dat je me gered hebt van die Beedrill.' Ze keek naar de jongeman en glimlachte, nog steeds te buiten adem om antwoord te geven. 'Wat een arsenaal aan Pokémon heb je daar, zeg!' "Dankje", bracht Arya uit. 'Ik ben trouwens Evian.' "Arya", zei Arya. "En dit...zijn Gwen, Ona... Oz en Zephir." Haar ademhaling begon nu weer een beetje tot rust te komen en haar hart klopte weer op een normaal tempo. Ze glimlachte. "Nou, daar zijn we nog redelijk goed uitgekomen. De vorige keer dat ik een zwerm Beedrill tegenkwam..."
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. wo jan 14, 2015 8:10 am

De jongen grinnikte lichtjes toen hij hoorde dat het meisje hem ook bedankte. Hij had eerder verwacht dat ze 'graag gedaan' zou hebben of iets in die trant, maar niet dat ze hem ook zou bedanken. Ach, zo erg was het ook weer niet en het kwam beleefd over. Hij besloot om het meisje nu beter op te nemen. Hij had daarnet met die Beedrill niet bepaald de tijd gehad. Het meisje had donkerblond haar, ogen van lichte kleur en was kleiner dan hem. Ze was ook een stuk jonger dan hem, maar in Evian's ogen zag ze er volwassen uit voor haar jongen leeftijd. Misschien was ze qua uiterlijk nog een klein meisje, maar je kon niet van elk klein meisje zeggen dat ze een zwerm Beedrill kon wegjagen met haar Pokémon. Evian luisterde aandachtig naar haar naam en die van de Pokémon. Zijn kaken werden lichtelijk rood bij het idee dat hij zijn Pokémon nooit een naam had gegeven. Ivysaur leek daar echter nooit een probleem mee te hebben gehad en Evian zelf vond het ook wel fijner om gewoon de oorspronkelijke naam te gebruiken. Hij geloofde niet echt dat een bijnaam je kans om een band met de Pokémon te krijgen vergrootte en dat het de band juist veel persoonlijker maakte. Hij had immers een heel persoonlijke band met zijn Ivysaur omwille van het feit dat ze door zoveel heen waren gegaan samen. 'Mooie namen,' vond hij. Hij zag een Charmeleon, een Tangela, een Meowth en een Diglett. Hij ging op zijn hurken zitten en bekeek de Pokémon aandachtig. Ze zagen er sterk en gezond uit, vooral de Charmeleon die zelf erg trots leek te zijn. Ivysaur kwam naast hem staan en liet zijn kalme blik over de Pokémon glijden. Hij had al opgemerkt dat het vrouwtje dat voor hem stond niet om mee te spotten was. En daarmee bedoelde hij niet de Tangela. Zijn roze ogen gleden over de Charmeleon heen terwijl hij probeerde in te schatten hoe sterk de Pokémon wel niet zou zijn. Evian stak zijn hand voorzichtig uit naar de vier Pokémon. Hij zou wel zien wie van hun erop zou reageren. Hij hield van Pokémon en hij wist dat hij dat ook afstraalde. Hij wist ook dat Pokémon zich comfortabeler voelde als je niet bang voor ze was of een afkeer voor ze had. Hij luisterde ondertussen of Arya nog meer te zeggen had, maar na dat laatste zinnetje over de Beedrill zei ze niets meer.

'Ik vind dat je dat goed deed bij die zwerm Beedrill,' complimenteerde hij haar. 'Je bleef erg rustig en je droeg je Pokémon de juiste aanvallen op. Ik vind het echt dapper en knap van je dat je dat kon inschatten en dat je je zomaar mengde in mijn problemen.' Hij keek oprecht dankbaar naar haar en ook Ivysaur richtte zijn blik nu op haar, waarna hij dankbaar met zijn ogen knipperde. Hij had graag gewild dat hij Evian had kunnen beschermen van die vreselijke Pokémon, maar dat zou hem niet gelukt zijn in zijn eentje. En dus gleed zijn blik naar de vier Pokémon voor zich en knikte ook naar hun nog eens dankbaar zonder met zijn ogen te knipperen, zodat hij oprecht leek. Vervolgens gebruikte hij één van zijn tentakels* die hij ook gebruikte voor Vine Whip en strekte deze uit tot bij Charmeleon, in de vorm van een hand geven aan haar ter begroeting. Vervolgens stak hij zijn andere tentakel uit en liet deze naar de andere Pokémon glijden die daar stonden zodat ze hem konden aannemen als ze wilden. Evian sloeg zijn armen over elkaar heen en knikte trots op de beleefdheid van zijn Pokémon. 'Ik was hier eigenlijk een soort van tussenstop aan het maken omdat ik nog niet zeker weet of ik de gym van Viridian City of de gym van Pewter City eerst ga uitdagen,' legde hij uit. 'In beide gevallen heb ik twee Pokémon nodig en dus ben ik een beetje opzoek naar een potentiële Pokémon, maar de zoektocht lukt nog niet echt.' Hij wreef lachend over zijn achterhoofd waarna hij wachtte op wat Arya zou zeggen.  

*Ik hoop dat je begrijpt dat ik die groene dingen bedoel die Ivysaur gebruikt als hij aanvalt met Vine Whip. Wist echt niet hoe die dingen noemen xD
Roedes, je bedoeld roedes xD
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. do jan 15, 2015 8:56 am

ARYA ~ 'Mooie namen,' zei Evian. Hij was een beetje rood geworden. Arya begreep niet precies waarom. Ze weet het maar aan de inspanning van het rennen. Zelf zag ze er nu waarschijnlijk ook uit als een Corphish. Ze had het in ieder geval erg warm, al begon ze weer een beetje af te koelen. Al gauw kreeg ze het juist koud en ze deed de houtje touwtje sluitingen van haar jas weer dicht. Arya keek even naar de Ivysaur. Evian had geen naam genoemd, hoewel zij haar pokémon had voorgesteld, en ze concludeerde hieruit dat de gras-pokémon geen nam had. Dat kwam vaak genoeg voor. Arya had namen verzinnen zelf redelijk vanzelfsprekend gevonden, maar dat kwam vast doordat haar familieleden hun pokémon allemaal namen gaven. Het leek haar ook zo onhandig. Wat als je met je pokémon tegen een wilde soortgenoot vocht, dan was het toch niet duidelijk wie je bedoelde? Oké, gaf ze toe, het is wel redelijk logisch dat je je eigen pokémon bedoeld, want wie zou nou proberen een wilde pokémon opdrachten te geven? En je eigen pokémon snapt het wel om diezelfde reden en de wilde pokémon zou sowieso niet luisteren, of hij het nu snapte of niet. Dus eigenlijk is een naam helemaal niet zo hard nodig. Tenzij je twee van dezelfde pokémon hebt en je een dubbelgevecht houdt. In zo'n situatie zou het onhandig zijn. Maar goed, ik denk eigenlijk niet dat dat soort situaties zich vaak voordoen. Zou er iemand zijn die meerdere van dezelfde pokémonsoort had en dubbelgevechten hield en zijn pokémon geen namen gaf? Ze werd uit deze overpeinzing getrokken toen Evian weer begon te praten. Ze zag dat hij zijn hand had uitgestoken naar haar pokémon. Het was Zephir die erop reageerde. De Meowth liep naar Evian toe. Hij was misschien de meest sociale van het groepje. Gwen was al beter dan eerst, Ona drong zich vaak nogal op en Oz was juist erg beleefd, leek het, al kon Arya natuurlijk niet verstaan wat hij zei. Misschien beledigde hij wel iedereen op een beleefde toon. Zephir keek meestal de Meowth uit de boom, maar als de ander vriendelijk leek, was gedroeg hij zich juist ontspannen en aardig. 'Ik vind dat je dat goed deed bij die zwerm Beedrill,' zei Evian. 'Je bleef erg rustig en je droeg je Pokémon de juiste aanvallen op. Ik vind het echt dapper en knap van je dat je dat kon inschatten en dat je je zomaar mengde in mijn problemen.' Arya werd rood en haalde haar schouders op. "Nou ja, ik heb al eerder een Beedrillaanval meegemaakt. En als ik me er niet in gemengd had, hadden mijn pokémon dat zonder mij alsnog wel gedaan." Toen Iria hulp nodig had gehad was het Gwen die zich zonder er een moment bij na te denken in de strijd had geworpen, ook al was ze toen nog maar een Charmander geweest. Dat was waar ze geëvolueerd was. Het was een behoorlijk heftige dag geweest. Voor Gwen, voor Oz en Ona, voor Arya, maar vooral voor Iria.

Arya zag dat de Ivysaur haar pokémon begroette en ze glimlachte. "Je hebt een beleefde Ivysaur", merkte ze op. Beleefder dan sommige van mijn pokémon. Gwen was eerst niet om uit te staan geweest, en Ona eigenlijk nog steeds niet. 'Ik was hier eigenlijk een soort van tussenstop aan het maken omdat ik nog niet zeker weet of ik de gym van Viridian City of de gym van Pewter City eerst ga uitdagen,' zei Evian. 'In beide gevallen heb ik twee Pokémon nodig en dus ben ik een beetje opzoek naar een potentiële Pokémon, maar de zoektocht lukt nog niet echt.' Arya grinnikte kort. "Je hébt pokémon gevonden", zei ze. En hoe. "Alleen misschien niet die die je zocht." Ze was een stil. "Ik ben zelf bij de Pewter Gym begonnen, maar toen was dat ook nog de eerste gym. Met Gwen was ik dus hopeloos in het nadeel, maar Ona had dan wel weer een voordelig type. Ik ga als volgende de elektrische gym uitdagen. Dat hoeft nu natuurlijk niet meer per se, maar ik had me er al op ingesteld."

ONA ~ De Ivysaur had gewoon pootjes, maar die stak hij niet uit om te schudden. In plaats daarvan kwam er een groene tentakel tevoorschijn van tussen de bladeren op zijn rug. Ze snoof even toen de Ivysaur als eerste Gwen een 'hand' gaf. Pff, alsof die Chalmeleon de belangrijkste van hen was. Ona was hetzelfde type als hij, hij zou haar als eerste moeten willen begroeten! Na Gwen schudde ook Ona zijn tentakel. Ze vond het maar vreemd, eigenlijk. Tentakels waren natuurlijk geweldig, maar ze vond die Viysaur maar een beetje een wannabe-Tangela. Zijn tentakels waren niet eens blauw! Maar ach, hij hád ze tenminste, zij het niet zo veel, hij deed zijn best.
Oz glimlachte verontschuldigend naar de pokémon van de jongen. Tja, voor hem was handen schudden een beetje lastig. Ona wist dat hij ze had, maar die Diglett leek een of ander 'principe' te hebben om zijn handen verborgen te houden. Hij had het dan over een soort 'ongeschreven regel van het Diglett-zijn'. Ona vond het maar raar.
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. di jan 20, 2015 8:28 am

Van al de Pokémon die er stonden was het de Meowth die op zijn uitgestoken hand reageerde. Evian voelde lichtelijke druk op zijn hand toen Meowth er tegen stootte. Hij grinnikte en begon vervolgens de Pokémon zachtjes te aaien. Zijn blik gleed naar de overige Pokémon. Zij leken meer bezig te zijn met Ivysaur. Hij kon aan zijn Pokémon zien dat deze ergens van onder de indruk was en vroeg zich af van wat of van wie dat wel niet was. Toen hij de ogen van zijn Ivysaur volgde, kwam hij uit bij de Charmeleon. Ivysaur zou niet in het voordeel zijn tegen de Pokémon. Hij vermoedde dat Ivysaur haar bewonderde omdat ze er zo sterk uitzag en leek te weten wat ze wilde. Of het was zo’n eng geval waarbij zijn Pokémon hopeloos verliefd werd op een andere Pokémon. In dat geval zou hij Ivysaur terug in zijn Poké Ball keren, want als hij ergens niet op zat te wachten was het op een onverwachte romance. Hij hoefde zelf ook geen relatie en verwachtte van zijn Ivysaur dat hij die mening deelde. Hij moest bijna lachen om zijn eigen gedachten. Hier zat hij dan een Meowth te aaien, denkend dat zijn Ivysaur verliefd was op een Charmeleon. Ja, hij was officieel gek geworden. Arya’s woorden bereikten echter wel zijn oren en dus keek de jongen lichtelijk verstrooid op. Wat had hij ook alweer gevraagd of gezegd? Oh ja, welke gyms hij ging uitdagen en hij had haar voordien gecomplimenteerd. Hij luisterde nu wat meer aandachtiger naar wat ze te zeggen had. Aha, ze wilde de elektrische gym uitdagen. Als hij het goed had, was die gelegen in Vermillion City. Als hijzelf de gym zou uitdagen in Viridian City – als hij niet voor Pewter City koos tenminste – zou hij even langs zijn vader kunnen gaan. Die zou dat vast geweldig vinden. ‘Met die Diglett en die Charmeleon van je zal je wel veel kans maken,’ sprak hij haar moed in. ‘En als je Meowth en Tangela goed traint, zullen zij ook wel kans maken. Ik denk dat Diglett het handigste is.’ Hij keek bedenkelijk naar de Pokémon. Hij wist natuurlijk ook niet in hoeverre Diglett aanvallen kende die goed waren tegenover elektrische Pokémon, maar in elk geval zouden elektrische aanvallen geen vat hebben op de Diglett. En Charmeleon, zo sterk als ze leek, zou vast ook een goede kans maken in de gym.

Ivysaur had eerlijk gezegd niet verwacht dat de Charmeleon zou reageren op zijn ‘handjes schudden’-begroeting. Hij had eerder verwacht dat ze de andere kant op zou kijken. Want ook had hij bewondering voor haar, hij schatte haar ergens ook wel in als een arrogante Pokémon. Hij wist dat hij geen vooroordelen moest hebben, maar toch was het moeilijk als hij de Charmeleon zo groot en fier voor zich zag staan. De Tangela daarentegen leek meer een drukke Pokémon. De Diglett leek vooral beleefd en over de Meowth kon hij geen oordeel vellen want deze stond momenteel aandacht te zoeken bij Ivyaur’s eigen trainer. Niet dat hij dat erg vond of zo. Hij dacht even na over wat hij kon zeggen tegen de Pokémon. Aller eerst knipperde hij dankbaar naar de trainster van de vier Pokémon omdat hij, in tegenstelling tot zijn half dromende trainer, wél had opgemerkt dat ze hem had gecomplimenteerd. Hij had Evian daarvoor even aangeraakt met zijn roede, maar zelfs daar had de jongen niks van gemerkt. Tsjonge, die kon soms echt in gedachten zijn zeg… Ivysaur richtte zijn volledige aandacht nu op de Pokémon voor zich. ‘Jullie zijn met veel,’ merkte hij grinnikend op. ‘Ik heb nog geen enkele teamgenoot. Is dat niet soms wat druk met zijn vieren?’ De Ivysaur hield zijn kop scheef ten teken dat hij écht geïnteresseerd was. Hij loste de kwestie met de Diglett op door zijn roede weer uit te steken en even kort op het kopje van de Diglett te tikken. Het was heel zachtjes, zodat hij de Pokémon zeker geen pijn deed. ‘Als een soort van andere begroeting,’ grinnikte hij naar de Pokémon, waarna hij vervolgens wachten op respons.
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. ma jan 26, 2015 8:20 am

ZEPHIR ~ De jongen aaide hem over zijn kop en Zephir begon zacht te spinnen. Hij was vroeger nooit erg aanhankelijk geweest, behalve bij kinderen die eten bij zich hadden. Als hij hen toestond hem te aaien, gaven ze hem vaak ook wat lekkers: wat brood, of nog beter, een stukje ham of kaas. Hij had echter tot zijn eigen verbazing gemerkt dat het hem niet alleen om het voedsel ging. Hij vond het gevoel zelf ook fijn. Dat het zijn enigszins stoere straat-imago geen goed deed, maakte hem niet zo veel uit. Om andermans mening had hij nooit veel gegeven en Gwens licht spottende blik deerde hem dan ook niet. Nu lette de Charmeleon helemaal niet op hem. ‘Met die Diglett en die Charmeleon van je zal je wel veel kans maken,’ zei Evian tegen Zephirs trainer. ‘En als je Meowth en Tangela goed traint, zullen zij ook wel kans maken. Ik denk dat Diglett het handigste is.’ Tss, dus ik maak wel kans als Arya me goed traint? Eigenlijk maakte de opmerking hem niet zo veel uit. Zolang Evian hem over zijn kop bleef aaien, bleef hij een tevreden ronkend motortje.

ARYA ~ Ze glimlachte. "Ik was van plan om Oz en Ona in te zetten", zei ze. "Zij zijn qua type in het voordeel en ik denk dat ze best goed zijn tegen snelle pokémon. Ik ben gewaarschuwd voor de snelheid van Mitsu Hotaka's pokémon." Ze keek naar de jongen. Hij leek haar opmerking over de Ivysaur niet opgemerkt te hebben. De pokémon zelf had haar wel gehoord en hij keek haar even vriendelijk aan. Daarna richtte het groene wezen zich weer op Arya's pokémon en begon weer te praten. Van de antwoorden die hij kreeg verstond ze niet meer dan "Tange, la, la.", "Lett, diglett, dig." en "Char, char." Ze grinnikte even. Ze vond het altijd zo grappig klinken, dat pokémontaaltje.

OZ ~ Tja, een hand geven kon hij natuurlijk niet. Theoretisch gezien wel, maar praktisch gezien was het uitgesloten. Hij kon niet, het mocht niet, daar was hij een Diglett voor. Ivysaur vond er echter al een oplossing voor en tikte hem zachtjes op zijn kop. ‘Als een soort van andere begroeting,’ zei hij. Hij had ook een vraag gesteld, over of het niet druk was met zijn vieren. "Ach, dat valt wel mee", zei Oz. "Hoe meer zielen, hoe meer vreugd", zei Ona plechtig en ze giechelde. Gwen keek even naar Ona. "En geloof me, toen Ona en ik met zijn tweeën waren, was het niet veel rustiger dan nu", zei ze. Oz keek ook even naar de Tangela. Tja, die had energie voor een heel team. Misschien was het zelfs rustiger nu ze met wat meer waren, omdat Ona haar energie nu over drie teamgenoten moest verdelen. Ja, Gwen had het zwaar gehad toen zij nog Ona's enige speelkameraadje was in spelletjes die Ona vaak leuker vond dan de andere deelnemers.
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. vr jan 30, 2015 7:29 am

De Meowth leek zijn strelingen erg te waarderen en dat gaf hem een goed gevoel. Het gaf hem ook deels een rustig gevoel. Hij moest denken aan zijn moeder. Die zou het ook leuk gevonden hebben als ze een Meowth mocht aaien. Zijn moeder hield eigenlijk van alle Pokémon. Zelfs de grote, gevaarlijk uitziende Pokémon. Voor Evian zelf maakte het niet uit hoe ze eruit zagen en welke waarde ze hadden, als ze zich maar op hun gemak zouden voelen bij hem. Het kon hem niet schelen of hij nou beter een Arcanine dan een Vulpix kon gebruiken. Alle Pokémon waren goed op hun eigen manier en hadden hun eigen, speciale krachten. De speciale kracht die hij zou toewijzen aan deze Meowth was dat hij wel heel schattig kon zijn. Zijn rug begon een beetje pijn te doen van de houding waarin hij zat, maar hij durfde zijn hand niet naar achteren te halen. Misschien zou Meowth zich dan beledigd voelen en weggaan, iets wat hij niet wilde. Het kalmerende gevoel dat Meowth’s gesnor hem gaf was zo geweldig dat hij ervan wilde blijven genieten. Daar kwam dan ook nog bij dat het meisje geen luide stem had. Hij was zelf ook een rustig persoon dus vond hij het ook wel fijner als diegene met wie hij sprak ook rustig was. Een hyper persoon was nu ook weer geen ramp, maar… ach, je begreep zijn punt wel. Hij keek op toen hij het meisje haar woorden hoorde en probeerde de informatie zo goed mogelijk op te slaan. Er zou een dag aankomen dat hij ook tegen die Mitsu mocht vechten en dan kon hij zo’n informatie wel gebruiken. Zijn Ivysaur was gelukkig ook een snelle Pokémon, dus daar zou hij wel voordeel uit kunnen halen. ‘Ik denk dat dat een goede keuze is,’ zei hij tegen haar. Hij moest zich even weer herinneren wie ook alweer wie was, maar hij vermoedde dat ze het sowieso op de Diglett had en dan op de… Tangela? Ze had niet naar Meowth gekeken toen ze dat zei. Eigenlijk had hij niet goed genoeg opgelet om te zien naar wie ze had gekeken, maar hij durfde te wedden dat al haar Pokémon wel een potentiële kans zouden maken als zij ze goed zou voorbereiden. Opeens besefte hij dat hij zich vergeten was voor te stellen. ‘De situatie stond er niet echt naar en daarom ben ik het vergeten, maar mijn naam is trouwens Evian. Sorry voor de late voorstelling,’ grinnikte hij terwijl zijn hand als automatisch over de zachte oortjes van Meowth streek.

Ivysaur grinnikte lichtelijk toen de Pokémon op zijn vraag reageerden. Het was grappig om te zien hoe de een de ander aanvulde of juist tegensprak. Hij was benieuwd of hij, als hij later ook een teamgenoot kreeg, ook zo zou discussiëren. Hij zou het waarschijnlijk enorm appreciëren als hij er eentje zou krijgen. En hij zou zijn best doen om de Pokémon te beschermen met zijn leven, zelfs al zou het een domme Psyduck zijn. Hij zou zijn best doen om de Pokémon op zijn gemak te stellen en zou er voor hem zijn als dat nodig was, net zoals Evian er voor hem was als hij het moeilijk had. Zijn gedachten hadden hem even afgeleid en hij schudde zijn kop lichtjes, waarna hij zijn aandacht weer op de Pokémon focuste. ‘Dus jij bent de energieke Pokémon van het team,’ zei hij terwijl hij naar de Tangela keek. Het was geen vraag, het was meer alsof hij de conclusie al getrokken had, afgaand op wat de teamgenoten van Tangela zeiden. Daarna keek hij naar Charmeleon. ‘Koester je teamgenoten,’ zei hij tegen haar. ‘Soms zou ik ook wel eens een Pokémon willen om mee te praten. Evian heeft vaak van die momenten dat hij te veel verdrinkt in zijn gedachten en dan zit ik daar maar.’ Hij grinnikte even. Hij moest er soms wel mee lachen, maar hij wist dondersgoed dat Evian na zat te denken over zijn moeder. Hij wilde dat hij de pijn van zijn trainer kon wegnemen, maar dat ging gewoon niet. En daarom waren ze ook met hun tweeën op reis gegaan. Zodat Evian de dood van zijn moeder een plekje kon geven en haar trots kon maken. De Ivysaur richtte zijn aandacht weer op de Pokémon voor ze zouden merken dat hij ergens mee zat. Hij wist dat Evian niet wilde dat veel mensen en Pokémon over zijn moeder wisten en daarom zei hij er ook niks over.
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. ma feb 02, 2015 6:19 am

ARYA ~ ‘Ik denk dat dat een goede keuze is,’ zei Evian. ‘De situatie stond er niet echt naar en daarom ben ik het vergeten, maar mijn naam is trouwens Evian. Sorry voor de late voorstelling.’ Arya was een beetje verbaasd, want Evian had zich wel degelijk al voorgesteld, maar ze besloot maar te doen alsof de informatie nieuw voor haar was, anders zou hij zich misschien ongemakkelijk voelen. "Ah, Evian. Ehm. Ik had me al voorgesteld, toch?" vroeg ze voor de zekerheid nog even na, want nu begon ze zelf te twijfelen of het hele voorstelgebeuren zich niet in haar verbeelding had afgespeeld. Dat zou eigenlijk best knap zijn, als ze zich zou verbeelden dat iemand Evian heette en dat dat dan echt zijn naam bleek te zijn. Ze schudde even haar hoofd om haar op hol slaande gedachten te stoppen.
Ze voelde zich zelf een beetje ongemakkelijk, zo staand, terwijl Evian op zijn hurken zat en Zephir aaide. Ze twijfelde even, maar ging toen ook maar op de grond zitten. Die was een beetje vochtig, maar haar jas was vrij lang. Ze hoopte vooral dat de vochtigheid niet door haar jas heen in haar rok zou trekken. Ze leunde tegen de boom aan en keek omhoog door de vrijwel bladerloze takken naar de grauwe hemel. De aankomende winter zou haar tweede op haar reis worden, ze was in de lente vertrokken, bijna twee jaar geleden. "Hoe lang ben jij al op reis?" vroeg ze aan Evian, met haar blik nog steeds op de grijze wolken gericht. Ze was blij dat het niet regende.

GWEN ~ Ivysaur grinnikte bij de antwoorden. ‘Dus jij bent de energieke Pokémon van het team,’ zei hij tegen Ona. De Tangela giechelde. Gwen zag de grap niet zo in Ivysaurs woorden, maar Ona vond het blijkbaar erg lollig. ‘Koester je teamgenoten,’ zei Ivysaur toen, zich nu tot Gwen richtend. ‘Soms zou ik ook wel eens een Pokémon willen om mee te praten. Evian heeft vaak van die momenten dat hij te veel verdrinkt in zijn gedachten en dan zit ik daar maar.’ Gwen knikte. "Ik moet zeggen dat ik wel blij ben dat ik nu ook teamgenoten heb met wie ik kan praten en die niet op alles alleen maar reageren met irritant gegiechel", zei ze geamuseerd. Ona giechelde. "Evian zal vast gauw genoeg ook wel een tweede pokémon vangen. Je moet maar gewoon hopen dat hij niet voor een Beedrill of een Tangela kiest." In Gwens ogen waren Tangela in het algemeen verschrikkelijk. Ze had naast Ona nog één wilde Tangela ontmoet, die zichzelf Naamloos noemde en al even irritant was als Ona. Naamloos was werkelijk een exacte kopie van Gwens teamgenote geweest, met dezelfde stomme humor, hetzelfde afschuwelijke giechellachje en dezelfde irritante streken. Ze was zo vervelend geweest dat zelfs Ona zelf ruzie met haar had gekregen. Een beetje een normale Tangela had ze dus nog nooit ontmoet.
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. di feb 03, 2015 8:30 am

Dom. Stom. Idioot. Dat waren de eerste woorden die in hem opkwamen. Hij kon zich haar naam namelijk weer herinneren. Arya. Hij wist niet waar hij met zijn gedachten was geweest op dat moment, maar duidelijk niet bij het onderwerp zelf. Het kwam misschien omdat hij nog veel nadacht over de situaties die zich vroeger hadden plaatsgevonden en daarom raakte hij soms de draad van het gesprek kwijt. Maar het was toch wel echt stom om zichzelf weer opnieuw voor te stellen nadat hij dat al een keer had gedaan. Hij voelde zijn kaken rood worden en keek naar de Meowth. Deze zat nog steeds bij hem om geaaid te worden en Arya was inmiddels ook gaan zitten. ‘Ja, dat heb je,’ mompelde hij. Toen begon hij te lachen. ‘Ik vind wel dat je goed kunt acteren. Ik herinner me namelijk net weer dat ik mezelf voorgesteld heb. Sorry, ik dwaal soms af met mijn gedachten of ik heb gewoon een korte termijn geheugen.’ Hij grinnikte even, maar diep vanbinnen schaamde hij zich rot. Wat moest Arya nu wel niet van hem dénken? En ook weer zo stom dat hij haar naam nu pas weer herinnerde, want ze had het wel degelijk duidelijk tegen hem gezegd. Hij was gewoon een oen. Gelukkig lette zijn Ivysaur meer op het gesprek dat hij had met de Pokémon van Arya, want hij zou Evian dubbel en dik uitgelachen hebben. En misschien was het ook wel een beetje grappig. Hij vond het vreemd van Arya dat zij niet dubbel met hem lag, maar misschien kwam dat omdat ze hem niet wilde kwetsen of zo. Hij probeerde zich op haar woorden te concentreren zodat die vreselijke blosjes en dat gevoel van schaamte weg zou gaan. Jeetje, wat was dit gênant. Wat een gigantische blunder had hij gemaakt, zeg. Nou ja, niks meer aan te doen. Gelukkig leidde de vraag van Arya hem een beetje af. ‘Ik ben nog maar pas begonnen,’ antwoordde hij op haar vraag. Hij wilde er verder niet te veel over kwijt. Alles wat refereerde naar zijn moeder was nu nog wat te moeilijk voor hem, maar misschien zou hij er op een later stadium over kunnen praten. Hij vond het bovendien sneu voor Arya als ze zijn geschiedenis met zich mee zou moeten dragen. Daar had ze toch niks aan. ‘En jij?’ vroeg hij vervolgens geïnteresseerd. Hij deed zijn best om deze keer ook écht interesse te tonen, anders zou ze misschien denken dat hij het hier maar saai vond en dat was niet zo. En hij zou ook moeten blijven onthouden dat hij zich al voorgesteld had!

Ivysaur luisterde aandachtig naar de Charmeleon. Gelukkig kon ze zijn woorden wel waarderen. Stel dat ze een hele discussie waren begonnen omdat hij vond dat ze haar teamgenoten moest koesteren! Dat zou nogal wat geven, zeg. Hij moest nu eerlijk zeggen dat hij niet echt op het gegiechel van de Tangela lette, maar dat kwam misschien ook omdat hij de Pokémon nog maar voor de eerste keer ontmoette en Charmeleon al een hele tijd bij Tangela in het team zat. ‘Ik denk niet dat Evian voor een Beedrill of een Tangela zou gaan, hoewel Beedrill wel cool zijn,’ zei hij. ‘Alleen niet een hele horde van ze.’ Hij grinnikte even, denkend aan wat er eerder was gebeurd op de dag en hoe veel geluk ze wel niet hadden gehad dat Arya in de buurt was geweest met een Charmeleon aan haar zijde. En een heel arsenaal aan andere Pokémon, natuurlijk. ‘Ik denk dat als ik een nieuwe teamgenoot ga krijgen, dat het een water-Pokémon is. Evian is namelijk al een hele tijd aan het brabbelen dat hij de Viridian gym of de Pewter gym wilt uitdagen. Zij hebben allebei Pokémon waar water effectief tegen is.’ De Ivysaur stopte even met praten. ‘Denken jullie dat jullie nog nieuwe teamgenoten gaan krijgen?’ Hij vroeg het lichtelijk geamuseerd omdat ze al met vieren waren, maar was wel degelijk geïnteresseerd in hun meningen.
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. do feb 05, 2015 3:43 am

ARYA ~ Evian werd rood als een Corphish. Hij had waarschijnlijk net zijn vergissing opgemerkt. ‘Ja, dat heb je,’ mompelde hij. ‘Ik vind wel dat je goed kunt acteren. Ik herinner me namelijk net weer dat ik mezelf voorgesteld heb. Sorry, ik dwaal soms af met mijn gedachten of ik heb gewoon een korte termijn geheugen.’ Hij lachte en Arya grinnikte. "Ach, dat heb ik ook zo vaak", zei ze schouderophalend. Ze hoopte dat dat hem een beetje op zijn gemak zou stellen, want als iemand anders zich ongemakkelijk voelde, ging zij zich vanzelf ook zo voelen. ‘Ik ben nog maar pas begonnen,’ zei hij toen ze hem naar zijn reis vroeg. ‘En jij?’ "Komende lente twee jaar", zei ze. "Twee badges in twee jaar. Niet echt heel snel, volgens mij, maar ach. Laten we het er maar op houden dat ik in dit tempo ook nog rustig van de omgeving kan genieten..." Tussen de wolken werd een klein stukje blauw zichtbaar en ze glimlachte. Ze merkte ook opeens de Pidgey op die al die tijd al op een tak een eind boven haar hoofd had gezeten. Door zijn goede schutkleuren had ze hem helemaal niet gezien. De kleine, bruine pokémon zette zijn veren op tegen de kou en ging een beetje verzitten. Arya kreeg opeens enorm veel zin om te gaan tekenen, maar dit leek haar niet het juiste moment. Je ging niet midden in een gesprek opeens een schetsboek tevoorschijn halen. De Pdgey keek omlaag naar Arya met een wantrouwige blik. Arya grinnikte. Blijf rustig zitten, zei ze geluidloos. Ze was niet van plan de Pidgey aan te vallen. De kleine vogelpokémon keek nu met zijn zwarte oogjes naar Evian. Arya vroeg zich af of de jongen de goed gecamoufleerde pokémon ook al gezien had. Anders moest hij zich wel afvragen waarom ze zo moest grinniken om een boom.

GWEN ~ ‘Ik denk niet dat Evian voor een Beedrill of een Tangela zou gaan, hoewel Beedrill wel cool zijn,’ zei Ivysaur. ‘Alleen niet een hele horde van ze.’ Gwen snoof. "Beedrill zijn een plaag", zei ze. "Ik heb nog nooit van een aardige Beedrill gehoord." ‘Ik denk dat als ik een nieuwe teamgenoot ga krijgen, dat het een water-Pokémon is. Evian is namelijk al een hele tijd aan het brabbelen dat hij de Viridian gym of de Pewter gym wilt uitdagen. Zij hebben allebei Pokémon waar water effectief tegen is’, ging de groene pokémon verder. Gwen knikte. "Als hij inderdaad speciaal een pokémon wil vangen die daar effectief tegen is", zei ze. Oz besloot daar nog wat extra informatie aan toe te voegen. "Dat is niet altijd zo. Normaal-types hebben een voordeel tegen vecht-types en zowel een voordeel als nadeel tegen geest-pokémon, en van beide bestaan geen gyms in Kanto. Toch zijn normaal-pokémon niet minder geliefd dan die van andere types." Dat normaal sterk was tegen vecht-pokémon had Gwen zelf niet eens geweten, maar Oz wist zo ongeveer alles wat er te weten viel over pokémon uit Kanto.
‘Denken jullie dat jullie nog nieuwe teamgenoten gaan krijgen?’ vroeg Ivysaur hen. Gwen haalde haar schouders op. "Vast wel. De meeste trainers gaan in ieder geval wel tot de zes, niet? Tot het team vol is", antwoordde ze. Hun team bestond al redelijk lang uit hen vieren. Gwen was inmiddels aan deze groep gewend en ze vroeg zich af hoe het zou worden als er nog een pokémon bij kwam.
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. ma feb 09, 2015 8:44 am

Gelukkig maakte Arya er niet zo’n groot punt van dat hij zich al eerder had voorgesteld. Ze had het zelfs proberen te verdoezelen door net alsof te doen dat ze zijn naam nog niet kende. En ze kon er zo te zien ook wel om lachen, dus dat zat wel goed. Toch was het een blunder die hij in de toekomst niet meer wilde begaan. Stel dat hij iemand leerde kennen die er wat minder positief op zou reageren. Dat diegene geïrriteerd werd of hem ging uitlachen, of constant spottende reacties zou geven aansluitend op zijn blunder. Nee, daar zou hij geen zin in hebben. Hij vond het wel leuk dat Arya net alsof had gedaan dat hij zich nog niet voorgesteld had. En hij had het ook bijna geloofd als hij niet zelf tot het besef was gekomen dat hij zich al had voorgesteld. Gelukkig ging het gesprek verder en hoefde hij verder niet veel meer na te denken over zijn blunder, hoewel hij toch ging proberen om zoiets te vermijden. Hij ging vanaf nu ook onthouden wat hij gezegd had en wat hij gevraagd had, hoewel dat vast een onmogelijke opgave zou zijn om dat allemaal tegelijkertijd te kunnen onthouden. Hij hield zijn hoofd scheef toen ze hem vertelde dat ze twee badges in twee jaar had verdiend. Wauw. Dat record wilde hij niet verbreken. Hij wilde zijn badges zo snel mogelijk achter elkaar winnen. Hij zou, als hij een nieuwe teamgenoot zou vangen, deze ontzettend hard trainen zodat hij meteen bereid was voor de eerste gym die hij zou gaan bevechten. Maar, om Arya geen ongemakkelijk gevoel te geven, haalde hij zijn schouders op. ‘Iedereen reist op zijn eigen tempo,’ zei hij tegen haar. ‘Al doe je er nog een jaar over tot je weer een nieuwe badge haalt, jij bent uiteindelijk diegene die het allemaal moet doen. En als je dat op een rustig tempo wilt doen, wie is er dan om te zeggen dat het niet mag?’ Om nog eens aan te tonen dat het echt niet uitmaakte haalde Evian nog eens zijn schouders naar haar op. Hij merkte dat ze aan het grinniken was en draaide zich om, maar zag niet veel. Ja, een boom, maar er waren er wel meerderen en hij zou niet goed weten wat er zo grappig was aan een boom. Tenzij ze hém uitlachte, maar dat geloofde hij niet, want ze keek toch wel degelijk langs hem. Hij haalde zijn schouders op. Ach ja.

Ivysaur hield zijn kop scheef terwijl hij naar Charmeleon en Diglett luisterde. Zijn hoofd schoot zo snel in Diglett’s richting toen deze hem vertelde over de normal-types dat hij makkelijk zijn nek had kunnen breken als dat al mogelijk was. Normal-types goed tegen fighting-types? ‘Eh, Oz,’ begon hij voorzichtig. ‘Volgens mij zijn normal-types juist heel erg in het nadeel tegenover fighting-types. Als ik me het goed herinner.’ Hij dacht even na, maar hij was er vrij zeker van dat hij het goed had. Daarna ging zijn volledige aandacht weer naar Charmeleon. Een vol team van zes. Tja, dat zou bij hun nog wel even duren, sinds hij de enige was in het team. Maar hij wist zeker dat Evian hun team wel zou opvullen als de tijd daar was. ‘Ik denk dat Evian ook wel zes Pokémon wilt hebben. Waarschijnlijk gaat hij het allemaal heel strategisch uitwerken.’ Ivysaur zuchtte even. ‘Je weet wel, per gym kijken wat hun zwaktes zijn en wat hij het beste tegen hun kan gebruiken en op basis daarvan een Pokémon gaan vangen, als hij die vindt natuurlijk. Soms ben ik blij dat hij de mens is en ik de Pokémon, want ik zou gewoon koppijn krijgen van al die verschillen de strategieën.’ Hij grinnikte even en ging vervolgens zitten omdat hij een beetje moe was van al dat staan. Geïnteresseerd wachtte hij tot er respons zou komen.
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. do feb 12, 2015 8:30 am

ARYA ~ Evian stelde haar ook nog gerust, zeggend dat ieder in zijn eigen tempo reisde. Arya glimlachte. Ze wierp nog een blik op de Pidgey boven haar hoofd en keek toen Evian weer aan. "Ik wil wel proberen niet al te lang te wachten voor ik Mitsu Hotaka uitdaag. In het begin moest ik alles van Kanto nog zien, nu ik de regio een beetje ken gaat het misschien sneller." Ze hoopte dat ze die woorden waar zou maken. Het zou haar niet verbazen als ze binnenkort in Vermillion City aan zou komen en het gymgevecht dan toch nog dagen of zelfs weken uit zou stellen.
Ze keek naar Evians Ivysaur. Er was iets vreemds. Evian was nog maar kort op reis en had nog geen wilde pokémon gevangen, maar toch was zijn starter al geëvolueerd. "Had je Ivysaur al voor je op reis ging of heeft hij zo snel getraind dat hij nu al geëvolueerd is?" vroeg ze. Ze wist dat niet iedereen na het ophalen van een starter bij professor Oak meteen op reis ging. Sommigen wachtten daar nog mee en Evian was al vrij oud. Als hij als elfjarige zijn Bulbasaur gehaald had, kon Arya zich best voorstellen dat hij nu wel een hoog level had. Of was hij op een andere manier aan de pokémon gekomen?

OZ ~ ‘Eh, Oz,’ zei Ivysaur voorzichtig. ‘Volgens mij zijn normal-types juist heel erg in het nadeel tegenover fighting-types. Als ik me het goed herinner.’ Oz schrok en fronste. "Echt? Oh ja, ja, natuurlijk, het is andersom...", mompelde hij en hij werd vuurrood. Hij had nooit dat soort dingen fout, hoe kon hij zich er nu zo over vergissen? Gwen lachte. "Tjonge, Oz de Alwetende maakt dus ook fouten", zei ze. Oz werd nog roder. "Iedereen vergist zich wel eens", mompelde hij verongelijkt. "En ik heb nooit beweert dat ik geen fouten maak." Hij hoorde Ona's gegiechel ook alweer. "Hoor je dat, Zephir? Blijkbaar ben je nergens sterk tegen!" riep ze vrolijk naar de Meowth. Die keek om naar zijn teamgenoten en grijnsde. Hem kon het niet zo veel schelen. Type was niet alles en zijn droom, als hij er al een had, bestond niet uit gevechten winnen.
Intussen bleef in Oz' kop zijn vergissing rondcirkelen als een schreeuwende Fearow. Die vergissing was zo dom geweest! Natuurlijk was vecht goed tegen normaal en niet andersom! Hij had beter helemaal niets kunnen zeggen. De opmerking was niet eens heel noodzakelijk geweest. Hij zei wel dat iedereen fouten maakte, maar hij maakte zelf toch wel heel weinig vergissingen over dit soort onderwerpen. Hij voelde zich als een topleerling die plotseling een onvoldoende heeft gehaald en de rest van het gesprek volgde hij maar half. Hij hoopte vooral dat Gwen en Ona hem hier niet dagenlang mee zouden plagen.

GWEN ~ Gwen vond het erg grappig dat Oz een vergissing had gemaakt. En zo'n probleem was het niet, toch? Hij was nog altijd verreweg de slimste van hen vieren, dus als hij dan een fout maakte mochten ze best lachen. Het was maar goed voor Oz dat Ivysaur besloot weer op Gwens eerdere opmerking te reageren. ‘Ik denk dat Evian ook wel zes Pokémon wilt hebben. Waarschijnlijk gaat hij het allemaal heel strategisch uitwerken.’ De groene pokémon zuchtte. ‘Je weet wel, per gym kijken wat hun zwaktes zijn en wat hij het beste tegen hun kan gebruiken en op basis daarvan een Pokémon gaan vangen, als hij die vindt natuurlijk. Soms ben ik blij dat hij de mens is en ik de Pokémon, want ik zou gewoon koppijn krijgen van al die verschillen de strategieën.’ Gwen grijnsde. "Zo af en toe is zelf nadenken ook wel leuk", zei ze. Haar grijns vervaagde iets toen ze terugdacht aan de periode waarin ze alles zelf had willen bedenken, waarin ze helemaal geen trainer wilde en verlangde naar het leven in vrijheid. Ze was nooit een wilde pokémon geweest en de verhalen van haar teamgenoten hadden een sterk verlangen in haar losgemaakt. Zephir had haar doen beseffen dat ze die vrijheid kon krijgen. Alles wat ze hoefde te doen was wegrennen. En dat had ze gedaan. Het had niet goed uitgepakt. Het had geregend, ze had geen eten kunnen vinden en een Onix had haar aangevallen toen ze wilde schuilen in een grot. Ignis had haar gevonden en teruggebracht naar Arya. Gwen had beseft dat het leven als pokémon van een trainer toch maar fijn en simpel was en dat ze Arya niet zo zeer als baas of trainer moest zien, maar als een vriendin. Ze schaamde zich nu als ze aan haar vlucht dacht. "Maar het kan ook erg handig zijn als een trainer het denkwerk doet", zei ze na een paar tellen. "Als 'ie maar weet wat 'ie doet." Aan een trainer die zelf ook geen strategieën kon verzinnen had je weinig.
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. ma feb 16, 2015 11:40 pm

Arya keek niet meer naar een bepaald punt boven zijn hoofd. Boven zijn hoofd. Aha, dus het was niet om hem dat ze lachte. Wel, die conclusie had hij wel zelf zo half en half getrokken, maar toch was het een heuse opluchting om te weten dat hij niet uitgelachen werd. Hij zou niet weten hoe hij zou moeten reageren als iemand hem uitlachte. De mensen die hij in de winkel hielp behandelden hem altijd met respect omdat ze wisten wat er met zijn moeder was gebeurd. Natuurlijk was het eens voorgekomen dat een paar luidruchtige jongeren naar binnen waren gegaan, maar die had zijn vader dan altijd aangepakt. Hijzelf had daar nooit mee van doen gehad. Hij werd uit zijn gedachten getrokken door Arya en luisterde naar wat ze te zeggen had. ‘Geloof me, ik ben ook van plan om één van de gyms in Viridian City en Pewter City zo snel mogelijk uit te dagen, dus ik weet waar je het over hebt,’ zei hij glimlachend. De volgende vraag liet hem echter slikken. Hij had niet verwacht dat hij zo’n vraag over zich heen zou krijgen en wist even niet hoe hij moest antwoorden. Hij had Ivysaur gekregen toen hij nog jong was. Uiteraard was de groene Pokémon toen nog maar een jonge Bulbasaur. Hij had de Pokémon van zijn vader gekregen omdat deze wilde dat Evian iemand had om zijn hart bij uit te storten. Bulbasaur en Evian waren al meteen goede vrienden geworden. Evian had zijn hart dan ook vaak uitgestort bij zijn Bulbasaur, welke hem geholpen had door kalm en behulpzaam op hem te reageren. Ja, Bulbasaur was echt een steunpilaar geweest toen zijn moeder ziek werd. Hij wist echter niet of hij die informatie met Arya moest delen. Het was niet dat hij haar niet vertrouwde, maar hij had haar nog maar net ontmoet en zijn moeder lag heel gevoelig bij hem. Maar hij vermoedde dat hij dat stukje informatie ook kon vertellen zonder een heel deel over zijn geschiedenis te lekken. ‘Ik had hem al voor ik op reis ging. Ik had hem gekregen van mijn vader. Sindsdien heb ik hem altijd heel goed getraind en evolueerde hij al wel even voor ik op reis ging in een Ivysaur.’ Hij glimlachte naar Arya. ‘En jij?’ vroeg hij vervolgens nieuwsgierig. ‘Waar heb jij die Charmeleon vandaan gehaald? En heb je al die andere Pokémon gewoon in het wild gevangen?’ Hij deed er alles aan om het gesprek af te leiden van iets wat ook maar even naar zijn moeder kon leiden.

De Diglett leek nogal problemen te hebben met zijn foutje. Ivysaur vond het zelf niet echt een heel groot probleem, maar daar dacht de Diglett schijnbaar anders over. Hij was al de hele tijd stil, terwijl Tangela en Charmeleon gewoon het woord deden. Hij wilde zich verontschuldigen tegenover de Pokémon, maar dat kwam in zijn ogen nogal dom over. Hij kon er toch niks aan doen dat die Diglett moeite had met het verwerken van een fout die hij gemaakt had? Hij besloot om zich gewoon op de Charmeleon te richten. ‘Geloof me,’ zei hij lachend op haar woorden, ‘ik denk wel zelf na op het moment dat ik tegenover mijn tegenstander sta.’ Hij grinnikte even, waarna hij zijn blik op Diglett richtte. Het zat hem niet lekker dat de Pokémon zich niet goed voelde. ‘Hé, Oz,’ begon hij vriendelijk tegen de ground-Pokémon. ‘Het is helemaal niet erg dat je een foutje maakt. Uit fouten kun je toch leren? Als je alles wist, zou het leven dan niet behoorlijk saai zijn? Ik vind het juist leuk om nieuwe dingen te leren en ik durf te wedden dat er heel veel dingen zijn die jij wél weet en die ik weer niet weet.’ Hij glimlachte bemoedigend naar de Pokémon. Dat vriendelijk zijn had hij gewoon echt van Evian overgenomen, als ook het niet kunnen leven met dat hij een ander slecht had laten voelen. Hij zou natuurlijk ook gewoon niet gereageerd kunnen hebben en Diglett in zijn eigen problemen laten verzinken, maar zo was hij niet en hij dacht niet dat hij zo zou worden. Zijn blik gleed naar Charmeleon. ‘Oh, geloof me,’ zei hij nog een beetje laat op haar laatste woorden omdat hij zich op Diglett geconcentreerd had. ‘Evian weet wel wat hij doet. Ik heb nog nooit iemand zo hard zien werken voor strategieën uit te werken als hem. Ik heb hem zelfs eens een keertje in zijn slaap horen babbelen daarover.’ Hij grinnikte even. Jep, Evian maakte zich over veel dingen zorgen waarover de jongen zich eigenlijk geen zorgen over hoefde te maken. Ivysaur was zo niet. Hij zou het wel zien als het moment daar was. En met dat karaktertrekje verschilde hij eigenlijk wel een beetje van Evian, maar ach. Ieder z’n ding, toch?
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 20
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good. vr feb 20, 2015 11:52 pm

ARYA ~ Evian leek even te schrikken van haar laatste vraag. ‘Ik had hem al voor ik op reis ging', zei hij na een korte stilte. 'Ik had hem gekregen van mijn vader. Sindsdien heb ik hem altijd heel goed getraind en evolueerde hij al wel even voor ik op reis ging in een Ivysaur. En jij? Waar heb jij die Charmeleon vandaan gehaald? En heb je al die andere Pokémon gewoon in het wild gevangen?’ Arya had het idee dat hij probeerde over de vorige vraag heen te praten en op een ander onderwerp over te gaan. Ze werd er enorm nieuwsgierig van, maar ze was wel beter opgevoed dan om te blijven doorvragen over iets waar hij duidelijk niet over wilde praten. En misschien verbeeldde ze zich het ook maar. "Gwen komt bij professor Oak vandaan", antwoordde ze. "De anderen heb ik in het wild gevangen. Ona in de buurt van Mount Moon, Oz in Viridian Forest en Zephir in Viridian City." Alle ontmoeitingen waren op zijn zachts gezegd bijzonder geweest. Ona had Gwen de struiken in getrokken terwijl ze aan het eten waren. Oz hadden ze op een regenachtige dag wakker gemaakt uit een middagdutje doordat Gwen en Ona zo hard aan het ruziën waren. En Zephir had haar geld en Gwens hoed gestolen. Ze grinnikte even. Dingen konden ook niet gewoon normaal gaan in haar team. Of zou het bij iedere trainer zo gaan?

OZ ~ ‘Hé, Oz,’ zei Ivysaur. ‘Het is helemaal niet erg dat je een foutje maakt. Uit fouten kun je toch leren? Als je alles wist, zou het leven dan niet behoorlijk saai zijn? Ik vind het juist leuk om nieuwe dingen te leren en ik durf te wedden dat er heel veel dingen zijn die jij wél weet en die ik weer niet weet.’ "Hm-hm", mompelde Oz. hij was nog steeds rood. Nu niet alleen vanwege zijn fout, maar ook omdat hij het idee had dat hij zich vreselijk aanstelde. Hij wist ook wel dat fouten maken pokémonnelijk was en hij wist dat hij zich er niet zo druk om moest maken, maar hij kon er niets aan doen. Oz was eigenlijk maar blij toen de groene pokémon zich weer tot Gwen wendde.

GWEN ~ Ivysaur beweerde dat hij echt wel nadacht in een gevecht. Dat was maar goed ook. Een trainer kon roepen wat 'ie wilde, de pokémon moest wel begrijpen wat er bedoeld werd. Zelfs als een trainer een hele strategie in zijn hoofd had zitten, kon hij die moeilijk helemaal gaan uitleggen, of de tegenstander zou alles weten. Een pokémon moest een beetje aanvoelen wat zijn trainer van plan was en wat de bedoeling was van de opgedragen aanval. Anders kwam je nergens.
Ivysaur leek ermee te zitten dat Oz zo ongelukkig keek. "Laat hem maar", zei Gwen. "Hij trekt wel weer bij." Daarna kwam de plant-pokémon weer terug op het vorige onderwerp. ‘Oh, geloof me,’ zei hij. ‘Evian weet wel wat hij doet. Ik heb nog nooit iemand zo hard zien werken voor strategieën uit te werken als hem. Ik heb hem zelfs eens een keertje in zijn slaap horen babbelen daarover.’ Gwen grijnsde en keek naar Arya. "Als je Arya zou zien vlak voor een wedstrijd, zou je denken dat ze geen enkel idee heeft wat ze zo gaat doen, maar ze kan snel nadenken. Vaak krijgt ze tijdens het gevecht genoeg ideeën", zei ze knikkend. Ze bedacht zich dat ze dat eigenlijk nog nooit zo over Arya had gepraat. Ze zag toch meestal het onzekere, onwetende meisje met weinig ervaring, maar als ze er even over nadacht, zag ze in dat Arya uiteindelijk toch best goed strategisch kon denken, als ze zich maar niet door paniek liet overheersen.
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Well... this isn't very good.

Terug naar boven Go down
 

Well... this isn't very good.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Viridian Forest-