Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 This won't be easy

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: This won't be easy di jan 20, 2015 7:51 am

Terwijl hij de winkel uitstapte, keek Evian naar zijn hengel. Hij glimlachte naar het ding, ook al was dat een raar ding om te doen nadat je juist een hengel had aangekocht. Evian had zijn vader uitgelegd dat hij een keuze had gemaakt in het type gym dat hij uit wilde dagen en had hem verteld dat hij daarvoor een hengel nodig had. Natuurlijk had zijn vader hem serieus genomen en even later had hij geld gekregen om een hengel te gaan kopen. Zijn vader sponsorde zijn tocht omdat hij wist hoe zeer Evian zijn reis af wilde maken omdat zijn moeder dan trots op hem zou zijn. En een nieuwe Pokémon vangen welke hij kon gebruiken tegen maar liefst twee gyms in deze regio zou hij een stapje dichterbij zijn einddoel zijn: de League. Zijn Ivysaur liep trots naast hem, maar wierp zo nu en dan wel vreemde blikken op de hengel. Hij vond het maar een raar ding, maar hij vond het wel een leuk idee dat hij een teamgenoot zou krijgen. Hij hoopte echter dat Evian iets goeds zou vangen en niet iets als een Magikarp of een Psyduck. Hij dacht echter van niet, want een Magikarp zou je behoorlijk moeten trainen voor het ook maar iets zou kunnen uithalen tegen één van de gyms en zo wanhopig was Evian nu ook weer niet. Een Psyduck leek hem ook sterk. Evian had echter nog niks gezegd over de Pokémon die hij wilde vangen en dus had Ivysaur geen idee waar de jongen zijn zinnen op zette. Misschien zouden ze een heel andere Pokémon tegenkomen dan het originele plan was. Of misschien wilde Evian gewoon een goede water-Pokémon hebben en maakte het hem niet uit welke het zou worden, als het maar een potentiële partner zou zijn die de gym aankon. Toch zou hij nog veel moeten trainen als hij zijn Pokémon op het level van Ivysaur wilde hebben, maar dat zou wel goed gaan aangezien Evian niet iemand was die niet met zijn Pokémon trainde en daarna een gym ging uitdagen. Het duurde een poosje voor ze van Viridian City naar Southern Plains waren gegaan en zich aan het water hadden gezet. Evian gooide zijn hengel naar voren en keek daarna naar de stille waterkant. Wat een sensatie, zeg. Hij hoopte niet dat dit nog eeuwen ging duren, anders had hij het wel zo weer gezien. Zuchtend keek hij naar de hengel en legde zich achterover in het gras, zijn hengel zorgvuldig voor zich liggend zodat het niet in het water zou glijden. Daarna richtte hij zijn ijsblauwe ogen naar de hemel, wachtend op een teken van het stille water.

Evian greep naar zijn hengel toen deze wild heen en weer begon te bewegen. Zijn pupillen verwijdden zich terwijl hij de hengel naar zich toetrok. De Pokémon werkte echter vreselijk tegen en dus besloot hij om zijn hengel omhoog te trekken. Dat hielp. De Pokémon die aan zijn hengel zat vloog naar boven. Eerst kon Evian enkel paars zien, daarna herinnerde hij de Pokémon. Het was een Shellder. Dit was goed. ‘Ivysaur, gebruik Vine Whip om hem uit de lucht te plukken!’ Zo gezegd, zo gedaan. Ivysaur’s tentakels vlogen naar voren, wonden zich om de Pokémon heen en trokken hem toen met een ruk het land op. De Pokémon landde hard op de grond, maar kwam met een woedende blik weer overeind. ‘Val aan met Razor Leaf!’ riep Evian. Ivysaur deed wat hem gevraagd werd, maar Shellder counterde met Withdraw. ‘Sleep Powder!’ riep Evian. Shellder reageerde door in het water te springen en even was Evian bang dat hij de Pokémon had verjaagd, maar deze kwam weer naar boven en zond een Supersonic op Ivysaur af. Jammer genoeg werd Ivysaur geraakt. ‘Vine Whip!’ riep Evian. Zijn hart zonk in zijn keel toen Ivysaur zichzelf sloeg met zijn eigen tentakels. Daarna haalde hij uit naar Evian, welke de aanval nog net kon ontwijken door opzij te springen. De Shellder vloog vanuit het water naar Ivysaur en raakte hem vol in zijn zij. Evian trok zijn wenkbrauw op toen er een ijspegel Ivysaur’s richting uit kwam vliegen, maar op de grond viel en smolt. Het was een aanval dat Shellder duidelijk nog niet onder controle had. ‘Take Down!’ riep Evian in de hoop dat Ivysaur zou wekken uit zijn toestand. Gelukkig gebeurde dit ook en viel Ivysaur aan. Shellder vloog door de lucht. ‘Gebruik nu Vine Whip om hem terug naar de grond te slaan!’ Opnieuw counterde Shellder met een Withdraw en was de aanval niet zo effectief. Een grijns kwam om Evian’s lippen. ‘Ivysaur, wacht af op het juiste moment en gebruik dan Sleep Powder!’ En dus wachtte de groene Pokémon tot de paarse Pokémon zich terug zou vertonen. Het leek even te duren tot Shellder naar buiten kwam piepen om te zien of er nog iets gericht werd op hem. Toen dit niet het geval leek te zijn, kwam de Shellder in zijn geheel tevoorschijn. ‘Sleep Powder, nu!’ riep Evian. Shellder probeerde nog te ontwijken door in het water te springen, maar de Sleep Powder was zo goed gemikt dat Ivysaur hem al te pakken had. De Shellder viel in slaap. Evian rommelde in zijn tas, haalde een lege Poké Ball tevoorschijn en smeet deze toen met een geweldige kracht naar de Shellder. Shellder werd in de Poké Ball gezogen. Evian wachtte in spanning of hij zou blijven zitten.

De Pokémon in de bal vocht, maar meer om wakker te worden dan om uit de bal te ontsnappen. Het rode lampje doofde. Gefeliciteerd! Je hebt een Shellder gevangen!

Even een sidenote: Je gevecht is mooi geschreven, maar leest heel gehaast (voor mijn gevoel dan). Probeer er wat meer rust in te brengen. Verder mooi gedaan!
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy wo jan 28, 2015 8:15 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Chiaki gromde gefrustreerd. Ze was de verkeerde kant opgelopen en in Southern Plains beland; vlak buiten de stad waar ze eigenlijk had willen zijn. De reis van Lavender naar hier had veel van haar gevergd en ze was dan ook vaak in gedachten verzonken – dat was ook meteen de rede waarom ze verkeerd was gelopen en hier was uitgekomen. Haar pokémon zaten ook in hun pokéball opgeborgen, die had ze amper naar buiten gelaten sinds het gebeuren met haar vader in Lavender Town. Dit resulteerde erin dat Alano of een ander teamlid haar niet had kunnen waarschuwen. Chiaki moest toegeven dat reizen vreemd was zonder op z’n minst haar Charmeleon aan haar zijde, maar ze had de tijd alleen erg nodig gehad. Nu ze alles weer op een rijtje had, stoomde ze zich klaar om Mamoru te bezoeken, hoewel ze steeds meer begon te twijfelen of het wel een goed idee was. Wat als haar vader de waarheid had gesproken en het bleek dat ze zoiets niet aankan?

Nee.

Chiaki weigerde om zichzelf zwak te tonen. Ze weigerde zich om te laten praten door die vent die ze vader moest noemen. Totdat ze zelf had ondervonden wat de waarheid was, trok ze geen conclusies. En ze zou het onder ogen zien. Ze wilde er niet van wegrennen.

Haar aandacht werd getrokken door het geschreeuw van een jongen, gevolgd door geluiden dat sterk op een gevecht leek. De brunette liet haar blik rond glijden en zag daar inderdaad een jongen van ongeveer haar leeftijd met een Shellder vechten, een Ivysaur aan zijn zijde. Zijn witte haren stond erg in contrast met zijn blauwe ogen, maar in tegenstelling tot dat, ging het prima samen met de sneeuw die op de grond lag. Of het kwam door het intense gevecht of omdat ze vond dat ze wel wat afleiding en gezelschap kon gebruiken, wist Chiaki niet, maar ze bleef staan kijken naar het gevecht. Toen de Shellder in slaap viel en de jongen een pokéball gooide, wachtte de brunette in spanning af of hij wel bleef zitten. Het voorwerp bleef uiteindelijk stil liggen en het meisje kon het niet laten om te klappen. “Mooi gevecht,” complimenteerde ze de knul. Na al die jaren was ze nog steeds niet bang van menselijk contact. Ze besloot haar innerlijke strijd maar even aan de kant te gooien. “Gefeliciteerd met je vangst.”  
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy vr jan 30, 2015 7:12 am

Evian moest toegeven dat hij nog nooit eerder de zenuwen had meegemaakt van het feit of de Poké Ball wel stil zou blijven liggen of niet. Zijn Ivysaur had hij gekregen van zijn vader - toen was hij nog een Bulbasaur - omdat zijn moeder ziek was. Evian liet zijn hand onder zijn shirt glijden en legde zijn hand tegen zijn ketting terwijl hij naar de schuddende Poké Ball keek. Hij dacht aan zijn moeder en kneep zijn ogen dicht. Hoe trots zou ze wel niet op hem zijn geweest nu? Het zou nu alleen maar draaglijker kunnen worden als hij de Pokémon ving. Een kort geluidje liet hem zijn ogen openen. Zijn zweethand, welke zijn ketting had vastgehouden, liet zijn ketting los en Evian liet zijn hand zakken. Het moest er vast raar uitzien, hij met een hand onder zijn shirt, maar dat boeide hem niet. Hij voelde opluchting door zich heengaan toen hij de Poké Ball zag die stillag. Hij veegde het zweet af aan zijn broek en knipperde met zijn ogen. Hij had het zich niet verbeeld. De Poké Ball lag écht stil. Net toen hij zich naar de Poké Ball wilde begeven, hoorde hij geklap. Hij draaide zich om en werd zich nu pas weer bewust van zijn omgeving. Hij zag een bruinharig meisje. Terwijl hij naar de Poké Ball liep om zeker te zijn of hij Shellder gevangen had - hoewel daar nu geen twijfel meer over mogelijk was - en deels omdat hij niet wilde dat de Poké Ball weggenomen zou worden - al zou hij niet weten door wie - luisterde hij naar de woorden van het meisje. Hij voelde zijn kaken rood worden bij het complimentje. Hij keek naar de Poké Ball die zich nu recht voor hem bevond, bukte zich en pakte de Poké Ball op, waarna hij deze door de lucht gooide. De Poké Ball klapte open en Shellder belandde netjes in het water. De Pokémon leek net te ontwaken van Ivysaur’s Sleep Powder. Hij wilde het meisje niet beledigen, maar hij wilde eerst zorgen dat hij Shellder’s vertrouwen had. Hij maakte dus een verontschuldigend gebaar naar het meisje, hurkte voor Shellder en stak zijn hand uit. ‘Zou jij met mij willen reizen?’ vroeg hij zenuwachtig aan de Pokémon. De Shellder, nog steeds een beetje slaperig, knikte lichtjes. Ivysaur stak verontschuldigend zijn tentakel naar voren en gaf de Shellder een kort klopje op zijn kop.

Evian draaide zich om naar het meisje en glimlachte naar haar, waarna hij naar haar toeliep. ‘Bedankt,’ bedankte hij haar eerst voor haar complimentje. Hij wreef even kort over zijn achterhoofd omdat complimentjes hem – en zeker van een meisje - verlegen maakten. ‘Sorry dat ik niet meteen op je reageerde. Ik wilde eerst zorgen dat Shellder zich thuis voelde.’ Hij glimlachte verontschuldigend. Hij wist niet of het de bedoeling was dat trainers hun Pokémon na het gevecht naar buiten lieten, maar hij was in elk geval zo’n trainer die dat deed. Hij wilde dat zijn Pokémon het er mee eens waren dat ze gevangen waren en dat ze een reis met hem gingen maken door Kanto. Als hij had geweten dat Shellder het totaal niks vond, had hij de Pokémon meer gerust kunnen stellen, maar dat leek niet nodig te zijn. Hij wierp een blik over zijn schouder en zag dat Shellder – die volledig ontwaakt was – vrienden maakte met Ivysaur. ‘Mijn naam is Evian,’ vertelde hij het meisje. ‘En dat zijn mijn Pokémon Ivysaur en Shellder.’ Hij wees met zijn duim over zijn schouder naar de Pokémon, hoewel het wel duidelijk leek te zijn dat hij verder geen andere Pokémon had en dat de Ivysaur tot hem behoorde sinds ze, aan haar woorden op te maken, al wel even naar hun gevecht had gekeken. ‘En wie ben jij?’ vroeg hij nieuwsgierig. Het voelde ook weer zo stom om zichzelf voor te stellen en vervolgens geen vraag te stellen. Dan kwam het net zo over alsof hij ongeïnteresseerd was terwijl dat totaal niet het geval was. Nee, hij was eigenlijk vrij nieuwsgierig naar wie hier voor hem stond. Benieuwd of ze soms ook gyms uitdaagde en welke Pokémon ze had, of ze hier misschien was omdat ze een Pokémon wilde vangen – zoals hij – of dat ze gewoon verdwaald was. Maar dat was voor later, besloot hij. Niet té veel in één keer.


OOC: Ik heb het vervolg van m'n vangpost maar meteen in mijn volgende post verwerkt, haha (:
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy zo feb 08, 2015 1:59 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
De jongen liep, terwijl ze haar complimentje gaf, naar de pokéball toe om hem op te rapen. Chiaki wachtte ietwat ongeduldig tot hij klaar was met zijn kleine ritueel; ietsje maar, omdat ze wel begreep dat hij zich eerst met zijn nieuwe pokémon bezighield. Ze had eigenlijk niet verwacht dat ze zelf de tijd zou nemen om te blijven kijken naar het gevecht en de uiteindelijke vangst, maar het bleek uiteindelijk wel het geval te zijn. Haar bruine ogen keken toe hoe de witharige jongen zijn pokémon een vraag stelde – eentje die ze eigenlijk nooit had gevraagd aan haar eigen pokémon, maar ze ging er dan ook vrijwel meteen vanuit dat die met haar mee gingen omdat ze hen gevangen had. Misschien dat ze het ook maar een keertje moest vragen aan haar team en haar volgende eventuele vangst, hoewel ze haar nieuwe Gastly nog niet eens had aangekeken sinds ze haar had gevangen. Het wezen had nog niet eens een naam gekregen.

De jongen draaide zich toen uiteindelijk naar haar en schonk haar een glimlach. Was het niet door de recente gebeurtenissen, dan had ze hem waarschijnlijk een grijns terug geschonken, maar dit keer bleef haar gezichtuitdrukking neutraal. Ze werd bedankt voor het compliment en hij verontschuldigde zich vervolgens voor zijn gekozen prioriteiten. Chiaki wuifde dit echter weg en schudde lichtjes haar hoofd. “Dat zit wel goed. Ik begrijp het,” reageerde ze met een monotone stem. Had ze zichzelf kunnen horen, dan had ze zich waarschijnlijk verbaasd. Dit was niet hoe Chiaki Tsuda zich hoorde te gedragen. De knul stelde zich toen voor als Evian en de brunette moest toegeven dat het een erg leuke naam was in haar oren. Toen ze de namen van zijn pokémon hoorde, echter, slikte ze haar tweede compliment voor de dag weer in. “Je pokémon hebben geen eigen naam?” vroeg ze verontwaardigd. Voor haar was het geven van een naam juist een extensie van haar creativiteit en dat was erg belangrijk, vooral bij een coördinator. Ze had ook nog nooit een trainer ontmoet die dit niet deed. “Chiaki,” stelde ze zichzelf uiteindelijk voor, zonder haar hand of iets ook maar naar hem uit te steken. Daar deed ze sowieso niet aan.    
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy zo feb 08, 2015 7:51 pm

Er ging een opgelucht gevoel door hem heen toen het meisje hem liet weten dat het wel goed zat. Voor hetzelfde geld had ze zich beledigd gevoeld omdat hij zich eerst met zijn Pokémon bezig had gehouden en dan pas met haar. Misschien was het niet netjes geweest om zich eerst te focussen en kwam het zelfs nogal raar over dat hij zijn Pokémon toestemming vroeg om mee te willen reizen, maar in zijn ogen was het iets dat belangrijk voor hem was. Hij wilde graag rekening houden met de gevoelens van zijn Pokémon. Als Shellder geen zin had om mee te reizen, had Evian geweten dat hij een hoop te doen had om de Pokémon te overtuigen. Dan wist hij welk vlees hij in de kuip had, zeg maar. Maar gelukkig had Shellder er wel mee toegestemd om mee te gaan, iets wat Evian gelukkig maakte. Hij wierp nog een blik over zijn schouder. Het maakte hem ook gelukkig dat Ivysaur en Shellder het wel goed met elkaar wisten te vinden. Hij wist dat Ivysaur in het begin nogal zenuwachtig geweest bij het vooruitzicht om een nieuw teamgenoot te krijgen. Evian hoopte dan ook dat de zenuwen nu waren weggegaan bij zijn Pokémon, sinds er niks meer was om zenuwachtig voor te zijn. Shellder leek, in Evian’s ogen, een goede aanwinst voor de team en was bovendien ook nog aardig. Wat wilde je nog meer? Hij richtte zijn aandacht op het meisje en wreef een tikkeltje verlegen over zijn achterhoofd toen hij haar verontwaardigde toon hoorde. Was dat zo erg dan? Hij zou toch niet de enige zijn die zijn Pokémon geen bijnamen gaf? ‘Eh…’ begon hij een beetje twijfelend terwijl lichte blosjes op zijn wangen kwamen. Dit was hooguit gewoon beschamend. Dit had hij namelijk juist willen voorkomen. Hij wist niet dat het niet geven van een naam aan je Pokémon zoveel invloed kon hebben op een ander. ‘Ik ben niet anders gewoon,’ zei hij uiteindelijk schouderophalend. ‘Ik heb Ivysaur gekregen van mijn vader toen ik tien was en toen had hij, als Bulbasaur, ook geen naam.’ Zijn stem sloeg bijna over toen hij het daarover had. Zijn vader had Bulbasaur aan hem gegeven omdat zijn moeder ziek was geworden en hij Evian wilde opvrolijken. Hij voelde zich lichtelijk opgelucht toen hij haar naam hoorde en er niet meer over de bijnamen gesproken werd, want het deed hem opnieuw veel herinneren aan zijn overleden moeder.

Het meisje stak tijdens de voorstelling geen hand naar hem uit, maar dat had Evian ook niet verwacht. Hij had zijn hand ook niet uitgestoken en hij kon zich herinneren dat hij bij de vorige personen die hij had ontmoet zijn hand ook nooit uitgestoken had. Hij gaf dus maar een kort knikje op haar naam. Hij vond het een mooie naam. Hij had de naam nog nooit eerder gehoord. ‘Maar welke Pokémon heb jij dan?’ vroeg hij een tikkeltje nieuwsgierig. Een korte wind gleed langs hun en deed zijn witte haren omhoog wapperen. De wind was koud, want het was nog steeds winter. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen om het een beetje warmer te krijgen. ‘En ben jij eigenlijk ook een trainer?’ volgde er niet al te langzaam achteraan. Hij was eigenlijk best een nieuwsgierig persoon, als je het zo bekeek. Hij probeerde, door op zijn lip te bijten, om verder geen vragen meer te stellen. Het zou misschien nogal irritant overkomen als hij hier de hele tijd vragen zou stellen aan haar en het gevoel van irritatie wilde hij juist voorkomen. Ivysaur was inmiddels klaar met zichzelf voor te stellen aan zijn nieuwe teamgenoot en draaide zich om, waarna hij naast Evian kwam staan en zijn ogen nieuwsgierig op Chiaki richtte. Shellder had echter niet veel zin om te gaan kijken bij wie zijn trainer stond en ging lekker een eindje zwemmen.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy di feb 17, 2015 3:50 am


Reign supreme? In your dreams. You’ll never make me bow.
Het was duidelijk dat Evian zich niet op zijn gemak voelde toen ze hem op de namen van z’n pokémon wees. Chiaki was echter niet iemand die daar veel om gaf en bleef het maar een vreemd fenomeen vinden. Wie gaf hun pokémon nou geen bijnamen? Dat was een extra identiteit. Alano zou Alano niet zijn als hij gewoon ‘Charmeleon’ was. Misschien kwam het door haar drang om origineel te willen zijn, misschien was het echt een sterke mening die velen met haar deelden, maar Evian deed dat overduidelijk niet. Hij vertelde dat hij niet anders gewend was en hoewel Chiaki dat geen goed excuus vond, was het niet zo dat hij er veel aan kon doen. “Die geef je ook zelf aan ze,” beargumenteerde ze. “Maar als je niet anders gewend bent, kun je ook niet beter weten, I guess,” voegde ze eraan toe. Ze keek even opzij, weg van de ijsblauwe ogen van Evian. Waar maakte ze zich überhaupt druk om? Het was niet zo dat ze er ’s nachts wakker van zou liggen. Daar had ze haar eigen problemen al voor...

De jongen met het witte haar wist haar uit haar gedachten te halen door te vragen welke pokémon zij had. Haar mondhoeken krulden lichtjes omhoog tot een trotse grijns, want hoewel ze hen misschien niet bij zich had gehad de afgelopen dagen, was ze nog steeds heel trots op haar team. Natuurlijk wisten ze haar vaak het bloed onder haar nagels vandaan te halen, maar Chiaki hield toch wel van ze. Misschien dat ze ook maar eens kennis moest gaan maken met haar Gastly wanneer dit alles achter de rug was. “Ik heb een Charmeleon, Pidgey, Seel en Gastly,” vertelde ze trots. “Alano, Sarita, Cedro en... Nou ja, Gastly. In die volgorde. Gastly heb ik nog maar net gevangen, dus ik moet nog een naam verzinnen,” legde ze uit. Evian stelde vervolgens de vraag of ze ook een trainer was, maar Chiaki schudde vrijwel direct met haar hoofd. “Nope,” begon ze weer, terwijl ze naar iets in haar tas zocht. Ze haalde een klein doosje tevoorschijn, die ze opende en vervolgens twee lintjes aan de jongen liet zien. “Ik ben een Coördinator,” vertelde ze triomfantelijk grijnzend verder. Als er iets was wat haar humeur wel wat beter maakte, dan was het wel de herinneringen aan wat ze allemaal al had klaargespeeld. Haar pokémon, haar lintjes... Ja, ze had veel meegemaakt, maar ze had er ook veel voor teruggekregen. Chiaki wachtte een paar tellen voor ze het doosje weer wegstopte. “Jij bent wel een trainer? Of heb ik dat verkeerd begrepen?”
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Evian Dreams


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 30
Poképoints : 19
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 18 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy di feb 17, 2015 8:57 am

De discussie – als het al een discussie te noemen viel, want het onderwerp was eigenlijk ook gauw weer voorbij – over de namen was gedaan. Chiaki had zich erbij neergelegd dat hij zijn Pokémon geen bijnamen gaf en daar was hij blij om. Stel dat er toch de hele avond aan zijn kop gezeurd zou worden dat hij zijn Pokémon geen bijnamen gaf… nou, dat zou ook maar erg zijn. Hij zou echter niet snappen waarom ze dat zou willen doen, want uiteindelijk was het toch een keuze die elke trainer of coördinator voor zichzelf maakte. Hij moest wel eerlijk toegeven dat van iedereen die hij was tegengekomen iedereen zijn of haar Pokémon een bijnaam had gegeven. Hierdoor voelde hij zich wel een beetje de uitzondering, maar goed. Ivysaur had het nooit erg gevonden dat hij hem geen bijnaam had gegeven, dus had Evian zich er ook niet mee beziggehouden. Hij werd uit zijn gedachten getrokken toen ze opsomde wel Pokémon ze allemaal had. Wauw. En dan had je hem met zijn Shellder en een Ivysaur. Hij wist dat Pidgey een flying-type was, Gastly de grappige ghost-type was en dat Charmeleon een fire-type was. Van Seel wist hij niet zeker welk type het was, maar het zou waarschijnlijk iets anders zijn dan de types die ze nu al had. Hij had al opgemerkt dat Chiaki veel variatie in haar team had qua types. Ze zou echt een goede trainer zijn geweest als ze niet had gezegd dat ze een coördinator was. Een coördinator. Hij wist wel wat hij zich daarbij moest voorstellen. In plaats van dat je met je Pokémon vocht, werkte je combinaties met hun uit en werd je beoordeeld op het feit of je combinaties wel in orde waren en hoe mooi ze uitkwamen. Hij wist er niet het fijne van, maar hij wist dat het dat ongeveer in moest houden. Het zou in elk geval niks voor hem zijn. Hij zag zichzelf niet bepaald op een podium staan en met zijn Ivysaur combinaties maken van Ivysaur’s aanvallen. Hij zag zijn pas gevangen Shellder dat ook nog niet echt doen. Maar goed, ieder had zijn eigen voorkeur van wat hij wilde gaan doen en voor hem was dat toevallig een trainer worden en zo veel mogelijk badges verzamelen. Hij draaide zijn hoofd naar Chiaki. Hij knikte op haar vraag. Dat had ze inderdaad goed begrepen, dat hij een trainer was.

‘Ik ben inderdaad een trainer,’ beaamde hij nog eens extra. Hij was glad vergeten om een opmerking te maken over haar lintjes en om er nu nog iets over te zeggen kwam een beetje dom over. Hopelijk had hij bewonderend gekeken of zoiets, maar hij betwijfelde het. Dat kwam ook weer lekker sociaal over, zeg. ‘Mooie lintjes waren dat trouwens,’ zei hij snel omdat hij nu eenmaal Evian was en een vriendelijk persoon wilde zijn. ‘Het moet nogal werk zijn om die te verdienen.’ Hij glimlachte naar haar. ‘Ik ben van plan om met Shellder en Ivysaur de gym in Viridian City uit te dagen.’ Hij keek over zijn schouder naar Shellder, welke lekker in het water lag te dobberen. Zo te zien had hij een redelijk luie Pokémon gevangen, maar daar zou verandering in komen als Evian werk van hem maakte. Want hij wist dat ze nogal moesten gaan knokken voor hun badge, figuurlijk dan. ‘Ik denk dat jij trouwens ook een goede trainer zou kunnen worden. Je hebt namelijk nogal veel variatie in je team zitten.’ Hij glimlachte naar haar. ‘Ik hoop zelf ook een goed variërend team samen te kunnen stellen zodat ik tegen verschillende types goed ben. Dat lijkt me toch de beste strategie om acht gyms uit te gaan dagen.’ Hij grinnikte even, waarna hij wachtte op respons omdat hij zelf niet zo heel veel meer te zeggen had.
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: This won't be easy

Terug naar boven Go down
 

This won't be easy

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Southern Plains-