Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Jet Pack Blues [+Mark Evans]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Jet Pack Blues [+Mark Evans] di apr 21, 2015 6:43 am


I never meant for you to fix yourself ♪
Haar verjaardag was voorbij gestreken in een oogwenk. Chiaki wist al niet meer hoe ze die zondag gespendeerd had, maar iets gevierd werd er zeker niet. Wie zou ze daar voor moeten uitnodigen, anyway? Sylvia en Mark hadden het te druk met hun eigen zaakjes; wat Shiyo deed mocht Jirachi weten, Chiaki in ieder geval niet en Kasumi... Tja, ze wilde Kasumi gewoon niet lastig vallen. Ze had nog altijd Vincent kunnen contacteren, maar Arceus wist waar die uithing. Misschien was er zelfs niemand in haar buurt geweest die dag, dus had de brunette besloten om maar niks te houden. Het was immers maar een verjaardag. Niks bijzonders aan. In haar geval in ieder geval niet.

Inmiddels was het alweer een paar dagen later en had Chiaki eindelijk eens de motivatie gehad om haar team eruit te laten. De Gastly die ze in de Pokémon Tower gevangen had, kreeg de naam Leya. Ze had de pokémon eens onder ogen durven komen en kennis met haar gemaakt. Het eerste wat opviel aan de reacties van haar team was dat Sarita meer interesse leek te tonen in de Gastly dan voorheen altijd was gebeurd met nieuwe teamgenoten. Cedro moest ze niks van weten en Alano had haar toentertijd aangevallen; iets wat ze hem tot op de dag van vandaag nog steeds niet had vergeven. Chiaki was echter te druk bezig met andere zaken om zich daar ook mee te gaan bemoeien, dus liet ze het maar voor wat het was en hoopte ze dat haar team nu wat beter met elkaar konden opschieten. Tussen Alano en Cedro liep het immers stroef. En tussen Cedro en Sarita ook. Maar tussen Alano en Sarita was het ook elke keer een oorlog.

De brunette zuchtte, genietend van het zachte gras waar ze op was gaan liggen. Daarstraks had ze een dutje gedaan tegen een boom die toevallig in de buurt stond – maar ze werd gewekt doordat ze extra gewicht op haar hoofd voelde. Haar pokémon hielden toen echter een oogje voor haar in het zeil, dus had ze er eerst niet naar omgekeken, maar toen het wel erg zwaar werd had ze haar ogen geopend. Sarita had die ochtend schijnbaar besloten om van haar hoofd een nestje te maken. De lente was immers weer aangebroken en de Pidgey zochten naar takjes om nestjes mee te bouwen. Chiaki was opgesprongen en had laaiend de takjes uit haar haren gereten – al niet met hier en daar een bruine haar van zichzelf – waarna ze de takjes naar Sarita had gegooid en geschreeuwd dat ze geen boom was, ondanks haar donkerbruine haarkleur. “Ben je wel helemaal lekker?” had ze er nog aan toegevoegd, waarop Alano nog iets grijnzend aan toe voegde. Aan de blik van Cedro te zien was het een extra belediging, want de Seel had gekeken alsof hij de Charmeleon toen en daar had willen vellen.

“Alano?” In de middag waren ze op het grasveld vlakbij de boom gaan liggen, hoewel ze er ver genoeg vanaf lagen om niet gestoord te worden door de schaduw die erdoor gecreëerd werd. Chiaki wilde genieten van de zon. De Charmeleon ging rechtop zitten, zijn blik vragend op zijn trainer gericht. Was er iets aan de hand? De brunette keek hem aan, voor een moment zwijgend starend naar het gelaat van het rode draakje. Ze was nog altijd ontzettend trots op hem; ook nu, nu ze zijn gespierde kaaklijn weer kon bewonderen. “Denk je... Denk je dat ik verkeerd heb gehandeld?” De pokémon keek haar verward aan. Verkeerd gehandeld waarop? Wat had hij gemist? “In Lavender. Had ik er niet heen moeten gaan?” Het was geen geheim dat Chiaki een hoop ellende gespaard was gebleven als ze er niet heen was gegaan. Al was Alano wel van mening dat zijn arme trainer alsnog was gebroken met het nieuws dat Mamoru er niet meer was. Ze had altijd zo naar hem opgekeken... Voor zover hij wist dan.

Zonder er eigenlijk bij na te denken, schudde Alano zijn hoofd. Zijn trainer was slim. Slim genoeg om juist te kunnen handelen. Leeftijd betekende immers niks. Als er één iemand verkeerd had gehandeld, dan was het pa Tsuda wel. Een traan gleed niet veel later of het meisje haar wang heen, indicerend dat ze zijn antwoord wel waardeerde, maar dat het haar emoties niet had kunnen stoppen. Bezorgd fronsend ging hij dichter tegen de brunette aan liggen, proberend iets te verzinnen waarmee hij haar een plezier kon doen. Al was het maar om haar van deze emoties af te helpen. Even dacht hij aan Sylvia, maar het meisje had zelf geen middel waarmee ze haar konden bereiken. Dus kwamen zijn gedachtes bij Mark uit. Alano probeerde toen om de Pokégear van zijn trainer af te pakken – iets wat makkelijker ging dan gedacht, want het meisje had enkel verbouwereerd naar haar Charmeleon gestaard – waarop hij naar het ding wees en haar duidelijk probeerde te maken dat ze de jongen moest bellen. Ze fronste enkel verward. “Moet ik bellen?” vroeg ze aan hem. Hij knikte enthousiast. Goed, deel één had ze begrepen. Nu deel twee. “Naar wie dan?”

Deel twee was een stuk moeilijker. Alano dacht even diep na en begon toen een aantal bewegen uit te beelden. Hij besloot om te gaan voor het loopje van Sylvia. Wonder boven wonder begreep zijn trainer het meteen. “Sylvia?” Haar stem brak lichtjes bij het uitspreken van die naam. “Die heeft geen Pokégear, Alano.” Hij schudde met zijn hoofd. Shiftry. Hij wilde haar laten stoppen met huilen, niet het erger maken. De pokémon besloot toen om voetbal uit te beelden. Misschien begreep ze dan wie hij bedoelde. Gelukkig deed ze dat wel en pakte ze de Pokégear van hem af. “Je wilt dat ik Mark bel...?” vroeg ze verward aan Alano. Het was waar dat ze zijn nummer had gekregen voor noodgevallen... Moest ze dit dan zo zien? Haar pokémon wilde overduidelijk dat ze dit deed, dus... Met trillende vingers drukte Chiaki op de knopjes en bracht ze het apparaat toen naar haar oor. De lijn ging over, waarna een geluid hoorbaar was dat hoogstwaarschijnlijk betekende dat was opgepakt. “H-Hallo?” begon de brunette voorzichtig. “Is dit Mark? Je spreekt met Chiaki.”  
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] vr apr 24, 2015 10:13 am

Mark keek in de donkerbruine ogen van Toby die zwijgend terug staarde en probeerde niet in lachen uit te barsten. Uiteindelijk konden de twee niet meer serieus blijven en barstten toen in lachen uit. Zo ging dit al bijna de hele tijd omdat Mark zich dood verveelde sinds hij uit bed was gekomen.. hoewel hij in Viridian City nog genoeg te doen had. Hij wilde Shiyo en Sylvia niet elke keer mee sleuren dus misschien was het verstandig om de twee meiden met elkaar op pad te sturen zodat hij zijn ding hier kon doen. Gewoon meiden onder elkaar iets leuks doen. Mark keek naar Toby die op zijn schoot zat.. hij mistte de tijd dat hij met de Pikachu kon voetballen maar sinds hij die verstuikte enkel had gehad ging dat niet meer zoals vroeger. De zorgen om thuis daarbij inbegrepen. Nee. Vandaag was hij niet van plan om depressief te zijn en daar aandacht aan te besteden, vandaag verdiende zijn Pokémon zijn aandacht. Geen training of wat dan ook. Gewoon spelen en relaxen. Dat was ook goed voor zijn band met zijn Pokémon, vooral zijn band met Flynn had een boost nodig. Marks grijns werd breder sloeg vervolgens zijn gebalde hand tegen zijn vlakke hand waarna hij opstond van zijn zitplaats. Hij haalde zijn portemonnee tevoorschijn en pakte daar wat briefgeld uit wat hij praktisch in de handen van Sylvia en Shiyo duwde. De eerstgenoemde keek vragend op naar wat hij van plan was. “Waar komt dit opeens vandaan?” vroeg de blondine verward en Mark pakte er volgens een ander papiertje bij met een pen. Snel schreef hij een klein boodschappenlijstje om de voorraad bij te vullen deze gaf hij vervolgens aan Sylvia.

“Ik dacht zo; jullie twee kennen elkaar nog niet zo goed,” begon Mark en wriemelde aan het oortje van Toby, die genietend zijn oogjes dichtkneep. Zijn arm wikkelde hij om het gele lijfje van de Pikachu heen zodat hij net boven de tafel hing met zijn kleine pootjes. “De voorraad moet worden aangevuld dus dat geld dat jij daar hebt is daar voor,” sprak Mark en wees naar het geld dat zijn zusje in haar handen hield. “Dat andere is voor jullie. Ga wat leuks doen met z’n tweetjes. Meiden dingen ofzo,” grijnsde Mark en pakte vervolgens met zijn vrije hand zijn tas van de grond. Het zou wel effe goed zijn om hun aandacht op elkaar te hebben en niet op hem of andere dingen. Hij wist dat Sylvia zich zorgen maakte om hem maar dat was niet nodig, vandaag was alles oke. “Maar wat ga jij dan doen?” vroeg Sylvia ietwat ongerust  aan de jongen, die even een blik met Toby uitwisselde. “Ik ga met mijn Pokémon op pad,” antwoordde Mark en legde een hand op het hoofd van zijn Pikachu. “Pika!” riep Toby uit waarna hij zich een weg baande naar zijn schouder. De Pikachu ging recht op staan waarna hij met zijn andere pootje tegen zijn borst duwde en de ander omhoog gooide zijn pootje tegen het hoofd van de jongen aan legde en zijn ogen sloot terwijl hij grijnsde. “Laten we om zeven uur hier in het Pokémon Center afspreken. Dan hebben we ruim de tijd,” sprak Mark waarna hij zijn vest van de leuning haalde en deze aantrok. De jongen zag dat Sylvia naar de grond keek maar de jongen legde een hand op haar smalle schouder. “Ik zie jullie zo weer. Veel plezier met z’n tweetjes,” voegde hij er nog aan toe, en Mark liep naar de uit gang van het Pokémon Center.

Mark en Toby liepen over een pad terwijl hij naar de Pikachu keek die ook om zich heen keek. Ze hadden niet echt een plan maar het humeur van de jongen was ook in een keer weer omgeslagen. Toby keek naar het gezicht van de jongen die in plaats van op de weg lette naar zijn schoenen staarde. Mark was van plan om naar zijn grootouders te gaan hier in Viridian City maar opeens leek het hem geen goed idee. Zijn vader.. Zijn vader woonde daar tijdelijk. Hoe hij dat wist deed er niet toe maar het kwam erop neer dat hij het niet meer durfde.. hij wist niet hoe hijzelf of zijn vader ging reageren maar dat was juist het probleem.. Mark was bang geworden van zichzelf, dat hij weer uit zijn stekker zou gaan zoals bij zijn moeder toen. Hij wilde Shiyo en Sylvia hier niet aan blootstellen.. hoewel Sylvia het al eens meegemaakt had een keertje. Mark schrok op toen hij een geluid hoorde komen uit zijn broekzak en viste zijn telefoon uit zijn zak die geluid maakte en trilde. Hij werd gebeld.. wie kon hem op dit moment van de dag nou bellen? Hij drukte op de groene knop om op te nemen en bracht de hoorn naar zijn oor, waar hij een stem hoorde. “H-Hallo?” klonk het voorzichtig en Mark fronste zijn wenkbrauwen omdat hij de stem eerst niet herkende. “Is dit Mark? Je spreekt met Chiaki,” sprak de stem weer en dit keer werden zijn ogen groot en stopte hij met lopen. “Chiaki?” herhaalde Mark. “Je spreekt met Mark-” Toby porde hem fel tegen zijn hoofd. “En Toby.” Tevreden begon de Pikachu te grijnzen en ging weer rustig aan zijn schouder hangen. “Kan ik je ergens mee helpen?” vroeg Mark toen ietwat ongerust. Hij wist niet waarom maar op de een of andere hoorde hij aan haar stem dat er iets was, zelfs al had hij Chiaki niet echt gesproken de laatste keer.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] vr apr 24, 2015 10:32 am


I never meant for you to fix yourself ♪
Het duurde eventjes voor ze een reactie kreeg. Of, eigenlijk duurde het dat niet, maar voor Chiaki’s gevoel leek het wel een eeuw. De stem van Mark was echter al aan de andere kant te horen, waarmee haar angst al afzakte en zelfs verdween toen de jongen vertelde dat ze inderdaad met Mark sprak. En Toby. Chiaki liet even een grinnik ontsnappen uit haar mond, want hoewel ze misschien niet in een melige bui was, kon ze het grapje wel waarderen. “Ook hallo, Toby,” sprak de brunette in de microfoon. Ze keek even naar Alano, niet zeker wetend wat ze op Marks volgende vraag moest beantwoorden. Waar kon hij haar mee helpen? Chiaki liet haar hand omhoog glijden en verborg haar ogen daarachter. “Ik weet het niet,” gaf ze na enkele tellen eerlijk toe, waarna ze weer een stilte liet vallen. Wat had haar Charmeleon nou eigenlijk verwacht? En wat had zij verwacht? “Kunnen we praten? Waar ben je nu?” De brunette dacht even na. Ze stond nu op de Southern Plains en dat lag tussen Pallet Town en Viridian City in. Mocht Mark in de buurt zijn, dan konden ze hier of in Viridian afspreken, al wist Chiaki bij Arceus niet waar ze het over moesten hebben. Maar daar kon ze nog over nadenken onderweg naar de afgesproken plek of wachtend op de bruinharige jongen. Het hoefde immers geen complete novel te zijn. Gewoon even haar frustraties kwijt. Hem vertellen waar ze mee zat. Sylvia wilde ze het immers niet aandoen op haar jonge leeftijd en hoewel Mark zijn eigen problemen had... Achtte ze hem wel verantwoordelijk genoeg om te weten hoe hij hiermee om moest gaan. “Als je in de buurt van Viridian bent, dan zit ik nu op de Southern Plains vlak buiten de stad,” voegde ze er nog aan toe. Wellicht had ze eens geluk en kon hij binnen maximaal een uur bij haar zijn.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] ma apr 27, 2015 8:16 am

Mark hoorde aan de andere kant van de telefoon wat gegrinnik en keek vervolgens naar de Pikachu die een scheve grijns op zijn snoet had staan. De jongen kon er niks aan doen dan enkel zijn lach in te houden want Toby was wel weer lekker op dreef vandaag. Toen Chiaki zei dat ze niet wist waar hij mee kon helpen veranderde zijn grijns in een serieuze uitdrukking op zijn gezicht. Pas toen na een korte stilte haar stem weerklonk.  “Kunnen we praten? Waar ben je nu?” vroeg de brunette en Mark knikte bevestigend maar bedacht zich dat Chiaki dat niet kon zien. “Tuurlijk, ik loop nu door Viridian City, denk ik?” reageerde Mark waarna hij even twijfelend naar Toby keek.

Dat laatste was op de Pikachu gericht, deze keek op waar hij naar een bordje wees met een richtingaanwijzer dat aangaf dat hij en Toby Viridian City al hadden verlaten. Dit had de jongen totaal niet in de gaten gehad want tijdens het lopen was hij er totaal niet bij geweest. Hoewel hij zelf niet echt in de stemming was en zijn zusje met Shiyo tot vanavond in Viridian City achter had gelaten, wilde hij er wel voor zijn vrienden zijn. Toen Chiaki vertelde dat ze op de Southern Plains zat knikte hij zelfverzekerd, wat betekende dat hij het begreep. “Ik kom naar je toe. Misschien dat we elkaar tegemoet kunnen lopen? Ik verlaat net Viridian City,” stelde Mark toen voor en besloot toen om al lopend zijn pad te vervolgen. Het leek hem misschien wel het beste dat ze dat deden, dat was misschien een stuk makkelijker dan dat de een naar die gene toe moest lopen.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] za mei 09, 2015 2:41 am


I never meant for you to fix yourself ♪
Mark gaf aan dat ze wel konden praten en dat hij inderdaad door Viridian liep. Hopelijk was Sylvia niet in de buurt, want het laatste wat ze wilde was dat de blondine haar zo zou horen. Ze keek even naar Alano en vertelde toen aan de jongen dat zij op de Southern Plains was, waarop hij zei dat hij naar haar toe kwam. Misschien dat ze elkaar tegemoet konden lopen. Chiaki dacht daar niet lang over na. “Prima. Dan zie ik je zo wel,” sprak ze nog tegen hem, wachtend op een laatste reactie van Mark, voordat ze dan neerlegde. Haar bruine ogen vestigden zich nog een keer op Alano en de Charmeleon keek haar opgelucht aan. Ze kon met iemand praten. Mooi. Hij had zich vast erge zorgen gemaakt om haar. “Laten we maar gaan, we moeten Mark tegemoet lopen,” vertelde ze de rode draak. Hij knikte en stond op, waarna hij zijn poot uitstak naar Chiaki om haar overeind te helpen. Ze nam het glimlachend aan en kwam nu ook overeind. Vervolgens begonnen ze aan hun kleine wandeling richting Viridian, hopend dat ze Mark niet voorbij liepen of iets. Dat zou nogal zonde zijn van hun afspraak. Gelukkig zag ze niet veel later een figuur lopen met bruin haar en een gele vlek bij zich. Dat moesten Mark en zijn Pikachu wel zijn. Alano begon wild te zwaaien en te roepen, maar de brunette hield zich stil. Ze liepen elkaar zo wel tegemoet.
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] do mei 14, 2015 10:08 am

Mark knikte toen er een reactie aan de andere kant te horen was waarna hij zijn telefoon uitzette toen hij merkte dat Chiaki had opgehangen. De jongen keek naar zijn Pikachu die even met een vragende blik naar hem keek. Gingen ze dan niet tijd doorbrengen met de andere? “Je hebt het vast wel gehoord,” sprak hij tegen het gele wezentje die zijn oortjes liet zakken waardoor Mark met een moeilijk gezicht naar het wezentje keek. Nu konden de rest van zijn Pokémon natuurlijk niet uit hun Pokéballen omdat hij zometeen in gesprek ging met Chiaki. Hoewel dat geen probleem moest zijn als Sam en Flynn zich normaal zouden gedragen.. hij betwijfelde het. Maar proberen kon geen kwaad, als ze bij Chiaki waren kon hij ze wel even vrij laten. Mark liep door waardoor hij even verderop inderdaad twee figuren zag staan waarop de jongen zijn looppas wat versnelde, en daarna even bezorgd aangekeken werd door het gele wezentje. Mark keek met een bedrukt gezicht naar de twee figuren, die langzaam dichterbij kwamen. “Ik maak me zorgen,” vertelde de jongen aan de Pikachu die knikte en zijn oren liet zakken. Mark moest even terug denken aan een paar maanden terug toen Shiyo haar verhaal had vertelt over haar tweelingzusje.. die avond zou hij voor zijn leven nooit meer vergeten omdat het veel indruk op hem had gehad. Hoewel hij zich nu niet echt zorgen over Shiyo maakte was dat wel het geval nu met Chiaki. Hij wilde ondanks zijn eigen problemen er toch gewoon voor zijn vrienden zijn.“..Chiaki klonk niet al te vrolijk net,” voegde de jongen er nog aan toe. Toby was immers de enige waarmee hij dit soort dingen besprak. “Pikachu,” mompelde Toby terug en klopte met een bemoedigende glimlach op zijn hoofd. De Pikachu wist maar al te goed waar Mark op doelde en soms was dat maar goed ook ze elkaars gedachte konden ‘lezen’. Soortvan. De bruinharige jongen kwam dichterbij Chiaki en haar Charmeleon waarop Toby van zijn schouder sprong en op de twee afliep. Mark was niet zo heel erg snel in verband met zijn ene voet maar dat maakte niet echt uit.. zover was de jongen niet verwijderd van de Pikachu. “Pika! Pikachu!” riep hij vrolijk naar het meisje en haar Charmeleon. Zich nu pas beseffend dat het geen goed idee was geweest om zo spontaan te zijn.
Terug naar boven Go down
avatar
Chiaki Tsuda


Profiel Vrouw Aantal berichten : 194
Poképoints : 175
Reputatie : 40
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 18
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] wo mei 20, 2015 5:58 am


I never meant for you to fix yourself ♪
Alano keek zijn trainer bezorgd aan toen ze stil bleef. Hij viel nu ook weer stil, want hij was toch echt heel erg bezorgd om de brunette. Dat het vertrek van Mamoru haar zoveel verdriet aan zou doen, had hij nooit kunnen raden. Hoewel het verliezen van haar vader wellicht een grote rol erin meespeelde, want hij had best wat gemene dingen tegen Chiaki gezegd. De Charmeleon klemde zijn kaken op elkaar toen hij eraan terugdacht. Hij zou trainen. Veel en hard ook. Hij zou trainen tot hij erbij neerviel en die Marowak eens wat laten zien. Chiaki’s vader zou dan vast ook een toontje lager gaan zingen. Zijn aandacht – en die van Chiaki – werd getrokken door de Pikachu van Mark, die vrolijk op hen af kwam gelopen en tegen hen begon te praten. Een kleine, subtiele glimlach verscheen op de brunette haar gezicht, die elk moment van haar gezicht zou kunnen breken. Alano wist dat het een geforceerde glimlach was, alleen maar om hem en de rest gerust te stellen. Maar oké was ze niet. Bij lange na niet. “Hey Toby,” begroette ze het gele wezentje. Ze bukte echter niet om hem te aaien. Alano keek haar somber aan en liet zijn blik toen bezorgd naar de Pikachu door glijden. Ze liepen door tot ze Mark dan tegemoet waren gelopen. “Hey,” begroette ze hem nu ook, haar glimlach nog aanwezig, maar die viel meteen van haar gezicht zodra ze het woordje had gesproken. Nu moest ze er echt aan gaan geloven, of niet?
thank you Bae <3 of Kickstart!
Terug naar boven Go down
avatar
Mark Evans


Profiel Man Leeftijd : 18
Aantal berichten : 217
Poképoints : 42
Reputatie : 39
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans] za jun 06, 2015 7:38 am

Een simpele ‘Hey Toby’ dat was wat hij kreeg. De Pikachu liet zijn oren wat omlaag zakken terwijl hij bezorgd naar de brunette keek. Had Mark dan toch gelijk gehad? Het antwoord was ja want Chiaki was niet al te vrolijk en de bezorgde blik die hij in de ogen van Alano zag, voorspelde ook niet veel goeds. Wat was er aan de hand..? Mark die nu ook dichterbij kwam wist voor een moment ook niets te zeggen. De jongen mompelde een ‘hey’ terug, niet wetend wat hij anders zou moeten zeggen. “Pikapi,” probeerde Toby in een poging om zijn vriend wat meer te laten zeggen, Mark had eigenlijk allang door dat hij iets moest doen en legde vervolgens een hand op de schouder van Chiaki om haar aandacht te trekken waarna hij even zijn ogen liet rond gaan. Misschien kon hij maar beter eerst vragen waarover ze wilde praten. “Waar wilde je me over spreken?” vroeg Mark in een poging om het gesprek op te starten, tot grote opluchting van de Pikachu dat hij niet stil ging vallen. Deze liet zijn oortjes omhoog springen waardoor hij via de grond tegen de jongen zijn rug aan sprong en naar zijn schouder klom. Mark beet op zijn onderlip in afwachting of hij een reactie uit Chiaki ging krijgen.

Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Jet Pack Blues [+Mark Evans]

Terug naar boven Go down
 

Jet Pack Blues [+Mark Evans]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Southern Plains-