Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [ OPEN ] A special learning trip!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Sishuri Kaimia


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 354
Poképoints : 147
Reputatie : 9
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 Years
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [ OPEN ] A special learning trip! do jun 27, 2013 5:48 am


SISHURI
Freeze keek haar met een zeer blije blik aan, en ze wist maar al te goed waarom. Ergens een paar dagen geleden had ze een brochure gevonden waarin stond vermeld dat het Museum in Pewter City een zeer speciale tentoonstelling hield. Allerlei nieuwe vitrines stonden opgesteld en op de foto had ze een zeer vreemd fossiel gezien. Meteen wakkerde haar nieuwsgierigheid op toen ze het blaadje had gelezen en opgewonden had ze alles aan Freeze verteld die had geluisterd met grote ogen. Het enige probleem was dat ze niet wist of Freeze wel mee mocht, maar het zou wel heel erg vervelend zijn als de Squirtle in zijn Pokeball moest zitten. "Zullen we dan maar gaan Freeze?" De Squirtle knikte vrolijk en begon meteen op en neer te springen, Sishuri moest moeite doen om hem weer te laten zitten op het bankje. Het was nog erg vroeg, ongeveer acht uur 's ochtends, maar Freeze had het hele weekend niet kunnen wachten. Helaas voor hem was het museum toen dicht geweest en moest hij tot maandag wachten. Toch vond Sishuri dat hij wel een beloning had verdiend nadat hij zo moedig had gevochten tijdens zijn en haar eerste Gym gevecht. Nog steeds verbaasde ze zich over het feit dat ze hadden gewonnen. Voor een groot deel was dit ook te danken aan Crumble, die zelfs met zijn type nadeel had weten te winnen. De Rattata zou daarom later ook een speciale dag krijgen. Misschien een prive training of gewoon een lange wandeling in het bos. Maar nu was Freeze even aan de beurt. Toen de Squirtle haar een blik toewierp keek ze op haar horloge, om kwart over acht ging het museum open, dus moesten ze nu nog tien minuutjes doden. "Oeh." Sishuri haalde haar tas tevoorschijn en gaf haar Squirtle een knuffel in de vorm van een Squirtle. Voor een moment keek Freeze wat vreemd naar zijn cadeautje, maar niet veel later omarmde hij zijn cadeautje. "Omdat je toch zo je best had gedaan toen." Zei Sishuri met een glimlach en de Squirtle ging tegen haar aan zitten, zijn knuffeltje tegen zich aan gedrukt.

Om tien over acht stonden de twee al voor de deuren van het museum, gelukkig voor hen dat er iemand aankwam lopen om de deuren te openen. "Zo zo, jullie zijn wel erg vroeg hier." Zei de medewerker van het museum en hij maakte de deuren open met wat snelle bewegingen. Van binnen hoorde Sishuri het gepiep van toetsen die werden ingedrukt om het alarm uit te schakelen. "Kom maar binnen." Gebaarde de man en Sishuri aarzelde even, Freeze liep wat treuzelend achter haar aan, de knuffel in zijn armpjes. Toen Sishuri binnen was leek ze het alsof ze de geur van kennis rook. De medewerker had zijn plaats genomen achter een bureau. "Het spijt me, maar u kunt geen pokemon meenemen in het museum." Met een schok draaide Sishuri zich om, Freeze wierp haar een wat verdrietige blik toe. "Is er echt geen uitzondering, meneer? Ik heb het hem echt beloofd en hij verdient gewoon een leuk uitje." De man schudde zijn hoofd wat twijfelend, hij had gewoon nog een zetje nodig. Eentje maar. "Alstublieft?" Sishuri zette een wat zielig gezichtje op en de man sloot zijn ogen en wreef over zijn voorhoofd. "Goed dan.." Mompelde hij en Sishuri rekende af voor het entreegeld, met een klein extraatje voor de aardigheid. "Kom Freeze!" Riep Sishuri blij uit, maar verminderde haar volume toen de man haar een waarschuwende blik gaf. Freeze huppelde vrolijk achter zijn Trainer aan.

De fossielen die waren tentoongesteld zagen er werkelijk waar prachtig uit, het was net alsof de pokemon er gewoon stond en ieder moment kon gaan lopen. De labels van de skeletten vertelden haar niet zeer veel informatie 'Aerodactyl' en 'Kabutops' zeiden haar weinig tot niets, maar gelukkig had ze een flyer van de balie meegekregen en stond er boordevol informatie in. 'Aerodactyl is een fierse, prehistorische pokemon wiens klauwen door de kelen van zijn prooien werden geslagen. Zijn vleugels zijn een paarsachtige huid die vanaf zijn armen zijn uitgestrekt. De pokemon heeft een grijs ovaalvormig lichaam en zijn staart heeft een driehoekige punt. De ogen zijn donker groen gekleurd, maar de iris is nauwelijks te zien.' Al snel kon Sishuri de pokemon door de lucht zien vliegen in haar gedachten. Het zou een prachtige pokemon zien geweest nu, alleen had hij zijn uitsterving al gezien. Geïnteresseerd liep ze naar het skelet van de Kabutops. 'Kabuto's' De terug evolutie van de grote pokemon. 'vier insectachtige poten zijn verdwenen en twee lange achterpoten met twee tenen zijn ervoor in de plaats gekomen. Twee lange scherpe klauwen, of sikkels, komen uit Kabutops' exoskelet en verscheidene platen dichten de opening die er ooit was. Er zijn zes harde stekels van de achterkant van zijn nek, drie aan elke kant, die naar het begin van zijn staart leiden. Zijn kop is beschermd met een steen hard, semicirkel gevormd schild. Een sterke staart komt uit zijn rug. Zijn kieuwen zijn begonnen te veranderen wanneer het gewend raakt aan het land.' Freeze raakte niets aan, omdat hij wist dat zodra hij ook maar herrie maakte hij wel in zijn Pokeball moest. Sishuri was trots op hem, aangezien hij zo goed leerde. Het skelet van Kabutops zag er machtig uit en deze pokemon zou gemakkelijk een, een Charizard kunnen overwinnen. Sishuri vervolgde de route en beklom te trappen, maar toen hoorde ze opeens een geschrokken geluid achter haar. Freeze keek haar met grote ogen aan en meteen zag ze iets anders. De knuffel. Hij was weg!
Terug naar boven Go down
avatar
Roxy Frost


Profiel Vrouw Leeftijd : 18
Aantal berichten : 19
Poképoints : 1
Reputatie : 0
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [ OPEN ] A special learning trip! do jan 23, 2014 9:33 am

Het was ochtend, ongeveer zeven uur toen Roxy wakker schrok van een raar geluid. Voorzichtig ging ze rechtop zitten, een warme overvloeide haar. Even krapte ze op haar hoofd. Het was wel erg warm, warmer dan ze zich kon herinneren. Langzaam opende ze haar ogen, ze kon nu alleen nog maar wat vlekken zien. Ze zag een grote rood met gele vlek aan de andere kant van de kamer. Zo ver ze wist was deze er gisteren avond nog niet, de hitte kwam ook uit die richting. Nu haar zicht duidelijker werd zag ze dat de vlek bewoog. Eigenlijk was het wel lekker, die warmte zo. Een vieze geur drong haar neus binnen. Ze snoof een paar keer de vieze lucht op om te kunnen ruiken wat het was. WAT?! dacht ze toen ze de geur herkende als iets dat in brand stond. Even knipperde ze nog om zeker te zijn dat het  echt brand was. Alles werd helder en ze zag dat een van de andere bedden in de kamer in brand stond. Snel sprong ze haar bed uit en keek in het rond. Haar ogen stuitte op een rood met wit ding dat op de grond lag. Rogue... dacht ze bij zichzelf toen ze de pokeball oppakte. Vlug trok ze haar broek en hemdje aan, waarna ze snel richting de centrale hal van het pokémon center rende. ''WAAR IS DE BRANDBLUSSER?!'' riep ze snoeihard door het pokémoncenter. Een wat oudere vrouw wees haar op een brandblusser die aan de andere kant van het pokémoncenter aan de muur hing. Roxy snelde er naartoe en probeerde het van de muur te halen. Het ding zat echter stevig vast dus kreeg ze het niet zo gemakkelijk los. Na even aan het ding getrokken te hebben kwam ze er achter dat ze eerst op een knopje moest drukken voordat het ding los ging. Toen ze het eenmaal had ging ze zo snel als een op hol geslagen kudde Tauros terug naar de kamer. Ze richtte de mond van de brandblusser op het vuur en kneep de hendel in. Een grote lading wit schuim kwam uit de brandblusser en doofde het vuur langzaam. Hoofdschuddend met een lege brandblusser liep de terug naar de centrale hal. Toen ze daar aankwam keek iedereen met grote ogen aan, daar trok ze zich niets van aan. Ze was al wel vaker zo aangestaard, dus het was niets nieuw voor haar. Ze liep met een gezicht van staal naar zuster Joy en gaf haar de brandblusser. Waarna ze voorover boog en zei; ''Het spijt me zeer, ik zal alle schade betalen.'' De vrouw knikte vriendelijk, waarna ze haar meenam naar de balie waar Roxy wat geld neerlegde. Gelukkig had ze genoeg bij om de schade te betalen en ook nog verder te kunnen reizen. Ook vroeg ze nog aan zuster Joy of ze misschien een Charmeleon had gezien. Ze antwoorden dat ze deze ongeveer een uur geleden het pokémon center had zien uitlopen.

Roxy sjokte door Pewter City terwijl ze in het rondkeek of ze haar Charmeleon ergens kon zien. Hier en daar vroeg ze aan een paar mensen of ze deze hadden gezien. De meesten hadden hem echter niet gezien, maar een aantal wel. De gene die hem wel hadden gezien vertelde waar hij heen was gegaan. Zo kwam ze steeds iets dichter in de buurt van haar pokémon. Ondertussen liep ze al een uur te zoeken, en nog niets gevonden te hebben. Ze besloot op een terrasje te gaan zitten toen ze hem nog steeds niet kon vinden. Het was al wel een paar keer eerder gebeurt dat Rogue er vandoor ging, meestal kwam hij redelijk snel terug. Maar zo lang was hij nog nooit weg geweest. Ze pakte een foldertje dat op het tafeltje lag en begon er in te kijken. In het foldertje stonden alle bezienswaardigheden van Pewter City. Deze fantastische tunnel verbind Pewter City met Vermillion City. Het is een lange wandeling, maar gelukkig is de tunnel verlicht. Er zijn echter veel kleinere tunnels die van de hoofdroute aftakken, omdat deze tunnel zijn naam te danken heeft aan de makers. Nog altijd leven er veel Digletts en Dugtrio in de tunnel en wordt de hoofdweg dagelijks onderhouden om er voor te zorgen dat hij niet instort. las ze in het boekje. Dit klonk haar wel interessant, hier zou ze zeker later nog eens naar toe gaan. Hoe die gangen er uit zouden zien, en hoe het gemaakt is door Digletts en Dugtrio. De vorige keer dat ze in Pewter City was had ze de tijd niet genomen om er naar te gaan kijken. Later had ze daar echter erg veel spijt van gehad, dus wist ze zeker dat ze deze keer er wel naartoe zou gaan. Rustig las ze verder in het boekje. Dit is een groot museum dat zich heeft gespecialiseerd in fossielen. Er zijn skeletten te bewonderen van Aerodactyl en Kabutops, fossielen van Omanyte en Kabuto en vele fascinerende verhalen over deze uitgestorven Pokémon. Of zijn ze helemaal niet uitgestorven? Breng een bezoekje en oordeel zelf. Ze was niet zo'n fan van Musea maar toch leek dit haar wel interessant. Ze stond half geeuwend op uit haar stoel. Rustig sjokte ze in de richting van het Museum, hier en daar moest ze echter even de weg vragen. Ze was hier al lang niet meer geweest dus wist ze de weg niet meer. Een stukje verderop zag ze een Charmeleon tegen een Nidoking grommen. Dat kon bijna niet anders of het was Rogue. Ze liep in de richting van de pokémon. Toen ze wat dichterbij was gekomen wist ze zeker dat de Charmeleon Rogue was. ''ROGUE!'' riep ze op een licht boze toon. Rogue keek haar aan en liet zijn kop even hangen waarna hij gewoon door ging met grommen tegen de Nidoking. Deze keek hem raar aan, waarschijnlijk had hij nog nooit zo'n rare kleine pokémon gezien. Rogue had zo zijn trekjes, hij had bijvoorbeeld altijd de nijging om grotere en sterkere pokémon aan te vallen.

Na haar excuses voor het gedrag van Rogue aan te hebben geboden aan de trainer van de Nidoking, liep ze met Rogue verder. Een hele tijd heeft ze niets tegen hem gezegd, ze was flink nijdig op hem. Waarom moet hij nou weer in de problemen komen. Oh had ik maar een normale pokémon... dacht ze onderweg. Na een lange stilte besloot ze hem maar te vertellen wat er was gebeurt en dat hij dat nooit meer mocht doen. ''We gaan naar het Museum dus hou je gedeisd.'' zei ze streng tegen Rogue. Toen ze eenmaal bij het Museum aankwamen, vertelde de portier iets wat Rogue niet zo leuk vond. ''Er mogen geen pokémon naar binnen, alleen in de pokébal.'' vertelde hij hen. Waarna Rogue nog even flink naar de portier gegromd had. Vervolgens had Roxy nog even moeten nadenken over wat ze zou gaan doen. Of ik ga naar binnen met Rogue in zijn pokeball, dan loop ik wel het risico dat hij er weer uitkomt en de boel vernielt. Of ik ga niet, maar dan ga ik er later zeker spijt van krijgen. na een tijdje denken nam ze toch een beslissing. Ze besloot naar binnen te gaan, maar eerst had ze goed tegen Rogue vertelt wat de bedoeling was.

In het Museum keek ze haar ogen uit. Al die fossielen en reliquien, het was allemaal zo bijzonder. Bij elk fossiel stelde ze zich steeds voor hoe de pokémon er uit zou hebben gezien. Zonder dat ze het door had was Rogue uit zijn pokeball ontsnapt en zelf op onderzoek uit gegaan. Al snel had ze door dat Rogue weg was en liep snel door het Museum, om hem te kunnen vinden voordat hij iets zou slopen. Achter haar hoorde ze iets dat verdacht veel op Rogue leek. Ze wist best dat het verboden was om te rennen door het Museum maar nu moest ze wel. Snel rende ze naar Rogue, om te zien dat hij een knuffel van een Squirtle vast had. Toen ze in het rond keek zag ze dat deze knuffel van een Squirtle was die een stukje verderop naar Rogue stond te kijken. ''Rogue geef dat onmiddellijk terug!'' siste ze hem toe. Waarna de Charmeleon haar achterna liep, terwijl ze naar de Squirtle liep. Rogue stond stil vlak voor de pokémon, maar deed verder niets. Roxy knikte toen hij haar aankeek, waarna Rogue de knuffel weer voor de pokémon weglegde.

OOC: Langste post ooit!!!!  Mudkip la
1412 woorden!!!  Mudkip la 
Terug naar boven Go down
 

[ OPEN ] A special learning trip!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: West Kanto :: Pewter City :: Pewter Museum of Science-