Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Just walking around. [&ARYA MYANI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Just walking around. [&ARYA MYANI] vr jul 19, 2013 12:24 am

Kalm keek Nate naar zichzelf in de spiegel. Zijn hand gleed langs zijn egale huid. Zijn kin bevatte geen stoppels, gelukkig. Hij wilde geen baard hebben, zelfs geen minuscule stoppeltjes. Hij wilde dat zijn huid egaal bleef. Maar ooit zou er een moment komen waarop hij zich elke dag zou moeten scheren als hij de stoppeltjes wilde vermijden. Maar gelukkig, ondanks zijn leeftijd, was zijn haargroei heel geremd. Ook had hij nauwelijks een snor, was het daar ook glad. Zelfs zijn borstkas en vlak onder zijn navel had hij niet veel haartjes. Zijn benen en armen waren heel erg bleek. Eigenlijk was hijzelf heel erg bleek, waardoor haartjes juist meer zouden moeten opvallen, maar aangezien hij een geremde haargroei had.. Tja, niet iedereen kon zoveel geluk hebben in het leven als hij. Tenzij mannen het fijn vonden dat ze zo behaard waren, maar dat betwijfelde Nate ten zeerste. Hij zou het zelf hooguit irritant vinden als heel zijn haar met zichtbare haartjes bedekt waren. Hij besloot om dat onderwerp maar uit zijn hoofd te laten. En dat kon hij het beste doen door niet meer naar zichzelf in de spiegel te kijken. Hij kamde zijn steile zwarte haren nog even in iets wat je een model zou kunnen noemen en liep naar beneden. Raichu stond, in haar gebruikelijke positie met haar armen over elkaar heengeslagen, tegen de deurpost geleund en keek hem aan met een schuin oog. Nate grijnsde. In sommige opzichten leek de Pokémon dan ook zo veel op hem. De vergelijking was gewoon duidelijk te zien. Maar aangezien hij niet veel contact had met mensen en de mensen met wie hij contact had gehad meteen afstootte – daarbij dacht hij aan de vrouw in het Rainbow Park en de vrouw in de Metal Ally van Saffron City – konden bijna geen mensen de vergelijking maken. Nate was nu eenmaal niet het sociaalste persoon waarmee je kon omgaan, Raichu al helemaal niet. Die zou nog een Thunder Bolt op elke Pokémon afvuren die haar pad kruiste. Ze liet alleen Growlithe en Pidgeot met rust, was alleen met hun bevriend. Pidgeot daarentegen kon snel vrienden maken. Growlithe was hyperactief en vrolijk. Ondanks dat de persoonlijkheden van zijn twee andere Pokémon niet samen pasten met die van hem, hield hij ontzettend veel van ze. Zelfs de Growlithe, die nog flink wat training kon gebruiken voor Nate hem ging evolueren naar een Arcanine, was een sterke Pokémon.

Nate wenkte Raichu. ‘Zin om naar Cerulean City te gaan om wat fun te hebben?’ vroeg hij de Pokémon. Raichu knikte. Nate keek opzij naar Pidgeot. Deze besloot ook om mee te gaan. Growlithe was echter aan het slapen op de bank. Nate betwijfelde of hij hem wakker zou maken, maar besloot uiteindelijk om de Pokémon gewoon in zijn Poké Ball te doen. Raichu zou mee reizen op zijn schouder en Pidgeot zou boven hem vliegen. Mocht er wat gebeuren, dan waren zijn twee sterkste Pokémon klaar om hem te helpen. Nate glimlachte naar Raichu. Hij had de Pokémon de afgelopen tijd de aanval Iron Tail proberen te leren. Dit ging haar nog redelijk goed af. Ze leek het meer en meer onder de knie te krijgen, was er gelukkig ook wel geduldig genoeg voor. Je zou zeggen dat Raichu een Pokémon vol ongeduld was, maar dat viel wel mee. Ze kon alleen snel gefrustreerd raken. Nate keek naar zijn kaart die hij bij zich had. Cerulean City was echt niet ver van Saffron City, hij zou gemakkelijk een binnenweg kunnen nemen. Hij twijfelde of hij richting de Rock Tunnel zou gaan, maar besloot om dat niet te doen. Nee, hij zou zijn belofte naar Raichu houden en naar Cerulean City gaan. Opeens kwam er een ander idee bij hem te binnen. ‘Pidgeot, wil jij ons brengen?’ vroeg hij. De Pokémon keek opzij en knikte. Nate klom, met Raichu op zijn rug, op de rug van zijn Pidgeot. De Pokémon steeg op. Nate grijnsde. Pech voor al de mensen die te voet moesten lopen van Saffron City naar Cerulean City, hij had zijn eigen middel gevonden. Het duurde dan ook niet lang tot Pidgeot daalde. Nate gaf de Pokémon een klopje op zijn rug en sprong daarna sierlijk van Pidgeot af. Raichu was ondertussen naar zijn hoofd gekropen en keek aandachtig rond. Ze snoof toen sommige kinderen naar haar wezen en uitgelaten riepen dat het een Raichu was. Nate haalde zijn wenkbrauwen op. Hadden ze echt niks beters te doen dan zijn Pokémon lastig te vallen met dit soort onzin? Hij besloot expres om de kinderen de rug toe te keren en liep naar het midden van Cerulean City. Hij kreeg een meisje in het oog en ontmoette haar blik. Zijn blik ging van nors naar geamuseerd. ‘Wel wel,’ zei hij, waarna hij dichterbij kwam. ‘Wat hebben we hier?’ Zijn stem werd zacht. ‘Een trainertje? Ben je verdwaald, meisje?’

OOC: Als je 'm, net als Lianne naar mijn eerste post met Nate, al wilt neerschieten, ben je niet goed bezig Razz

Uhm Freedje? Mag ik je erop wijzen dat een Raichu veel te groot is om op je schouder of hoofd mee te dragen?XD Raichu komt bij een mens zeker tot zijn of haar middel, om nog maar te zwijgen over de breedte, dus ik betwijfel ten zeerste of Nate zijn Raichu werkelijk op zijn schouder en hoofd kan dragen, laat staan dat het past. Denk hier even aan!
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] vr jul 19, 2013 5:27 am

ARYA ~ Arya stond in een rustige straat, met in haar hand Gwens pokéball. Steeds wilde ze hem openmaken, maar steeds hield ze zichzelf weer tegen. Kom op, Arya, dacht ze. Ze haalde diep adem. Voor ze zich opnieuw kon bedenken, liet ze de Charmeleon verschijnen. Deze hield haar blik van haar trainster afgewend, maar deed geen poging te vluchten. Arya haalde opgelucht adem. Ze was zo bang geweest dat Gwen er meteen weer vandoor zou gaan.
Nu ze haar eerste pokémon uit haar pokéball had gelaten liet ze ook de anderen volgen: Ona de Tangela, Oz de Diglett en Zephir de Meowth. Oz keek haar afwachtend aan, Zephirs blik was verwijtend en Ona begon meteen vrolijk rond te springen. Arya bedacht zich dat de Tangela, net als Gwen en Zephir, Cerulean City in de drie dagen dat ze hier nu was nog helemaal niet had gezien. Ze schaamde zich een beetje. Ze had haar pokémon alleen binnen even uit hun pokéballs gelaten voor de maaltijden. Alleen met Oz had ze wel rondgewandeld en wat getraind.
Zephir keek om zich heen en knikte toen. Herkende hij de plek? Was hij al eerder in Cerulean City geweest?

Het was warm en Arya had geen zin om te trainen. Ze besloot haar pokémon mee te nemen naar de binnenstad, waar ze op een bankje konden zitten en een ijsje eten. Ze vroeg zich af of pokémon ijs mochten.
Toen ze aankwamen bleek er speciaal pokémon-ijs te bestaan, met smaken als Oran-Pecha (100 procent natuurlijk!), Sitrus-Razz (met poffinstukjes!) en Aspear (met echte stukjes bes!). Zephir nam een Oran-Pecha ijsje, Ona wilde per se een blauw Rawst bessenijsje (dat ze vervolgens weer uitspuugde omdat hij heel bitter bleek te zijn), Oz koos voor een ijsje met de smaak van droge Chesto bessen en Gwen durfde een extra scherp Tamato bessenijsje aan. Arya zelf ging voor een wat simpelere smaak: stracciatella.

Ona kreeg na veel zeuren een nieuw ijsje. Eerst wilde ze voor een ander blauw ijsje gaan, maar toen Arya zag dat hij de smaak had van de superzure Belue bes, besloot ze dat Ona beter niet zelf kon kiezen en gaf ze de Tangela een zoet, roze Mago bessenijsje.

Alleen de Tangela was nog aan het eten toen een man naar haar toe kwam. Hij had steil, zwart haar en een hooghartige uitdrukking op zijn bijna witte gezicht. Een Raichu liep met hem mee en een Pidgeot vloog achter hem. ‘Wel wel,’ zei hij tegen haar. Zijn toon stond Arya niet aan. ‘Wat hebben we hier?’ Een trainertje? Ben je verdwaald, meisje?’
"Nee," zei Arya. Waarom sprak hij haar aan? Gaf ze soms de indruk dat ze verdwaald was?
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] vr jul 19, 2013 7:17 am

Nate haalde zijn wenkbrauw geamuseerd op. Het was precies een meisje van weinig woorden. Ze keek hem aan op een manier die al duidelijk maakte dat zijn toon haar niet aanstond. Hij had zin om honend te lachen. Hij vond het wel leuk dat mensen meteen al vanaf het begin een afkeer van hem hadden, ook al had hij nog maar een paar woorden gesproken. Natuurlijk maakte hij op deze manier nooit vrienden, dat begreep hijzelf ook wel, maar het was gewoon grappig om te zien dat trainers zich al zo snel gekwetst voelden. Het maakte dat Nate nog meer zin had om woorden uit te spreken die hun mateloos zouden irriteren. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en bezichtigde haar Pokémon even. Eens zien. Een Tangela, een Meowth, een Charmeleon en een Diglett. Nate haalde zijn wenkbrauw op toen hij de Diglett zag. Hij had nooit begrepen hoe die Pokémon überhaupt de aanval Scratch konden uitvoeren. Hij had op tv altijd zitten kijken hoe een Diglett die aanval uitvoerde, maar helemaal begrijpen deed hij het nooit. Hij bedoelde, die Pokémon had niet eens handen! Het was eigenlijk gewoon een Pokémon met een hoofdje, twee ogen en een neusje. Of was dat roze ding soms zijn mond? Nou ja, whatever. Raichu’s blik gleed onmiddellijk naar de Charmeleon. De Pokémon sprong meteen van Nates schouder af en kwam sierlijk op de grond neer. Ze liet zijn staart tot hoog boven zich hangen en liet zich op haar vier poten vallen. Ze had zin om de Charmeleon wat te pesten, dus liet ze een paar uitdagende vonkjes van haar wangen naar beneden dwarrelen. Zo daagde ze de meeste Pokémon uit, puur en alleen voor hun geïrriteerde, soms terug uitdagende, maar meestal bange reactie. Dit zag er echter meer als een uitdaging voor haar uit, iets wat haar kostelijk amuseerde.

Nates mond vertrok naar één streep toen er niet meer tegen hem gepraat werd. Was dat alles? Een simpele ‘nee’? Geen gesis, geen uitdagende woorden, geen boosheid, behalve de blikken dan? Dat was nog eens makkelijk. Heel vermakelijk was het helaas niet, hij had de reactie van de vrouw in de Metal Alley wel leuker gevonden. Als hij aan haar dacht moest hij toch weer grijnzen. Het was ergens wel een mooie verschijning geweest, maar ze was o zo snel geïrriteerd geraakt. ‘Leuke Pokémon heb je,’ zei hij, niet bedoeld als compliment, want hij deed heel veel moeite om zijn stem niet al te minachtend te laten klinken. Hij wilde het kind niet aan het janken maken, daar werd hij vast en zeker voor aangezien. Nee, die pret wilde hij voor later bewaren. ‘Heb je ondertussen al een badge van iemand ontvangen?’ Hij betwijfelde het ten zeerste. De vuur Pokémon leek nog wel mee te vallen, maar de rest leek, in zijn ogen, allemaal zwak. Vooral de Diglett. Hij geloofde niet dat sommige Pokémon je echt konden verbazen, moest dit met zijn eigen ogen zien. Tot die tijd had hij al vooroordelen over de Pokémon voor hij ze goed kende. Raichu was ondertussen naar de Charmeleon gelopen. Ze maakte zich groot, waardoor ze boven hem uittorende en trok een brede grijns. Ze liet expres, om hem af te schrikken, elektriciteit naar haar lange staart lopen, tot de elektriciteit eindigde bij haar bliksemvormige staartpunt. Haar slachtoffers intimideren vond ze het leukste. Als ze dan tegenspraak hadden, liet ze merken dat ze daar niet van gediend was. Oftewel: je wilde Raichu echt niet tegen het lijf lopen. Zo wel, dan had je gewoon dikke pech. Als de Pokémon eenmaal haar zinnen op je gezet had, dan kon je niet ontkomen. Dan hadden zij en Nate nog iets gemeen. Hij wilde namelijk per se dat het meisje tegen hem praatte, zag haar als een nieuw slachtoffer doe hij kon irriteren met zijn eeuwige arrogantie. En wat was er nou leuker dan dat ze kwaad op hem werd en boos terug reageerde?

OOC: Heb je al spijt? xD
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] zo jul 21, 2013 7:39 am

ARYA ~ De jongen/man - ze vond zijn leeftijd moeilijk te schatten - leek niet erg blij met haar antwoord. ‘Leuke Pokémon heb je,’ zei hij. "Dankje," antwoordde Arya, hoewel ze aan zijn stem hoorde dat hij het niet meende. ‘Heb je ondertussen al een badge van iemand ontvangen?’ vroeg hij, op een toon die aangaf dat hij aannam dat dat niet het geval was. "Ja, ik heb de steengym al verslagen," zei Arya met een klein glimlachje. Hij zag haar zeker aan voor een beginner. Nu zou ze zichzelf geen ervaren trainer noemen, maar ze had toch al wel iets bereikt met de eerste badge in zak. Ze vroeg zich af wat hij nu zou zeggen. Zou hij zijn verbazing verbergen achter een opmerking over hoeveel badges hij al gewonnen had? Of zou hij overgaan op een ander onderwerp? Ze mocht hem nu al niet, maar het leek erop dat dat was waar hij op uit was. Wat kwam er nu? Een aanmerking op haar wat ouderwetse kledingstijl? Een kleinerende opmerking over haar pokémon?
Ze keek naar de Raichu, die overduidelijk van plan was Gwen op de kast te jagen. De Charmeleon, die iets kleiner was dan de Raichu als deze zich oprichtte, leek niet onder de indruk. Gwen keek de ander aan met de minachting duidelijk zichtbaar op haar gezicht.

GWEN ~ Gwen snoof toen de Raichu van haar trainers schouder sprong en naar haar toe kwam. De pokémon liet wat elektriciteit lopen. Gwen rolde met haar ogen. Opschepperij. Wat dacht die muis wel niet? Dat ze bang zou worden van een paar vonkjes? Ze snoof opnieuw en rook kringelde uit haar neusgaten. De vlam aan haar staart vlamde wat feller op. Wat die Raichu kon, kon zij ook.
Ze schaamde zich bijna voor Ona, die met onverholen nieuwsgierigheid naar de Raichu staarde. Ze was haar ijsje, dat inmiddels al voor de helft op de straatstenen gedrupt was, al helemaal vergeten. Zephir leek niet geïnteresseerd in zijn omgeving, maar Gwen wist dat de Meowth alles onopvallend in de gaten hield. Oz kwam een eindje naar voren en schraapte zijn keel.
"Goedemorgen," zei hij, nadat hij een korte blik op de kerkklok geworpen had: vijf voor twaalf. Gwen zuchtte. Die irritante manieren van de Diglett ook altijd. Je zag toch zo al dat de Raichu geen type was voor beleefde kennismakingen?

OOC: Ik vind het eigenlijk best leuk :3
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] za jul 27, 2013 7:48 am

Ietwat verbaasd haalde Nate zijn wenkbrauw op toen de trainer daadwerkelijk een badge tevoorschijn haalde. Zo, dus de trainster had toch wel wat gehaald in haar leven? Oké, dat was misschien een tikketeltje gemeen om te denken, maar gedachten werden immers toch nooit opgenomen door de mens,  wel dan? Als dat wel het geval zou zijn, zouden er meerdere ruzies op de wereld zijn en meerdere relaties kapotgaan. Nate snoof bij het idee. Een relatie. Wat had je daaraan? Een beetje klef handjes vasthouden en zeggen tegen elkaar hoeveel je wel niet van elkaar houdt? De een probeert te ander te overtuigen hoef lief zij wel niet is, terwijl zij juist zegt dat hij lief is. Nee, van dat kleffe gedoe hield hij niet zo. Hij was dan ook niet diegene die echt opzoek was naar een relatie. Hij wist zich nu al als een – hij gaf het in gedachten werkelijk toe – zak te gedragen bij vrouwen, hoe zou het dan wel niet zijn als er eentje verliefd op hem zou zijn? Een rilling kroop over zijn rug bij dat idee. Wat moest hij dan doen? Haar trakteren op een etentje met zijn zuurverdiende geld? Bovendien zou Raichu het niet toelaten om een vriendin te hebben, de Pokémon was veel te beschermend over hem en zou het al zeker niet willen riskeren dat een vrouw echt iets te zeggen kreeg over Nate of over haarzelf. Nate keerde zichzelf weer terug naar de realiteit en gaf een klein, haast bijna goedkeurend knikje naar het meisje. ‘En dan ben je nu van plan om de Cerulean gym uit te dagen, neem ik aan?’ Hij had het meer gemompeld. Voor de verandering was er niks van minachting op te merken in zijn stem. Dat wilde niet zeggen dat hij aardig ging doen natuurlijk, dat verdiende de trainster nog niet. Ze had al een beetje respect gewonnen door hem fout te bewijzen en een gymbadge te hebben, ondanks haar jonge leeftijd. Natuurlijk, meerdere trainers op die leeftijd zouden Brock wel verslagen hebben, maar het was wel speciaal dat hij er juist eentje tegenkwam die al vier Pokémon had en die een badge in de pocket had. Toch liet hij niet veel van zijn respect blijken. Het was nog minuscuul, dus ze zou er maar niet te enthousiast over mogen worden als ze het toch al gemerkt had, maar aangezien hij goed gevoelens kon verbergen, leek dit hem een zeer kleine kans.

Raichu keek geërgerd opzij naar de Diglett. Ze had geen zin in beleefde gesprekken, al zeker niet met zo’n goedzak. Raichu was over het algemeen al nijdig tegenover Pokémon, maar sommigen zochten het zelf toch echt door zich zo te gedragen gelijk de Diglett nu deed. De Charmeleon voor haar leek een leukere uitdaging, aangezien deze op haar intimiderende pogingen inging door wat van zichzelf te laten zien. Net als haar trainer voelde Raichu toch wat ongewilde respect voor de Charmeleon, niet veel Pokémon durfden namelijk tegen haar in te gaan en zeker niet op zo’n manier. Raichu was echter, net als Nate, niet van plan om haar respect te tonen. Want Pokémon die tegen haar ingingen, moesten maar leren dat ze daarmee de verkeerde beslissing namen. Minachtend keek Raichu naar de nieuwsgierig kijkende Tangela. Ze liet zich op haar vier poten vallen en snauwde een ‘Rai!’ naar de Tangela, waarna ze zich naar de Diglett keerde. ‘Wat wil je dat ik zeg?’ snauwde ze naar de Pokémon. ‘Ook een goedemorgen?’ Ze lachte minachtend. Daarna keek ze weer naar de Charmeleon. Om deze te pesten liet ze een donderstraal tot vlakbij de Pokémon neerkomen. Nate zag het en moest moeite doen om zijn grijns te verbergen. Overal waar ze was, zocht Raichu ruzie met elke Pokémon. Het irriteerde hem niet, integendeel. Het was soms best vermakelijk om te zien hoe sommige Pokémon zich te makkelijk op de stang lieten jagen. Hij draaide zich weer naar het meisje. ‘En wat mag jou naam dan wel niet zijn?’ vroeg hij, zijn kille toon opzettend. Want beleefdheid? Nee, dat kwam niet aan de orde bij Nate. Of toch tenminste zelden. Zelfs als hij iets moest bestellen in een winkel reageerde hij meestal kil dan vriendelijk. Niemand zou hem ooit kunnen veranderen, dacht hij zo. Hij gaf zijn verleden er de schuld van. Maar goed, over zijn zielige opdringerige vader wilde hij nu niet nadenken, die vent was het niet waard om zijn waardevolle gedachte daaraan te stichten, hij richtte zich dan nog liever op het meisje voor hem. Hij had in elk geval iets te doen en daar ging het om, niet dat hij van plan was om ook maar na te denken over een eventuele vriendschap met het meisje natuurlijk. Nee, een beetje van zijn eigenwaarde moest hij natuurlijk wel overhouden. Hij keek het meisje kalm en een beetje kil aan, geen enkele verdere emotie tonend en dat ook niet van plan zijnd.

OOC: Mijn excuses voor mijn late post :O
Wel, ik ben blij dat mijn topic je amuseert en niet irriteert, haha Razz

Uhm Freedje, aangezien er in Arya's post niet staat dat ze haar badge ook daadwerkelijk tevoorschijn haalt, is zeggen dat ze hem tevoorschijn haalt godmode. Let hierop!
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] zo jul 28, 2013 6:40 pm

ARYA ~ Arya glimlachte vergenoegd toen ze zijn opgetrokken wenkbrauw zag. Nee, dit had hij duidelijk niet verwacht. Ze was verbaasd toen er geen nieuwe opmerking kwam. In plaats daarvan kwam er een klein, goedkeurend knikje. Arya keek naar de pokémon. Zijn Raichu leek nog steeds van plan Gwen angst aan te jagen, maar Gwen liet ook duidelijk merken dat dat haar niet lukte.
‘En dan ben je nu van plan om de Cerulean gym uit te dagen, neem ik aan?’ zei de jongen/man. Arya knikte. Het zou nog wel een tijdje duren voor het zo ver was, ze waren nog lang niet sterk genoeg naar haar idee. Ze voelde echter niet de aandrang om dit met de vreemdeling te delen.
De twee mensen waren een tijdje stil, terwijl hun pokémon een onverstaanbare discussie voerden. Oz zei iets, waarop de Raichu nogal bot leek te reageren. Oz trok een wenkbrauw op en zei weer iets. Arya probeerde aan hun houding te zien waar het over ging, maar het was onmogelijk te zeggen en ze verloor haar interesse in het pokémongesprek een beetje.
‘En wat mag jou naam dan wel niet zijn?’ vroeg de ander. Alle vriendelijkheid was uit zijn stem verdwenen en Arya keek hem even aan. "Arya," antwoordde ze. "En Gwen, Oz, Ona en Zpehir," voegde ze er nog aan toe, steeds wijzend naar de eigenaar van de naam. Ze vroeg zich af waarom ze überhaupt antwoord gaf en niet gewoon weg liep.

GWEN ~ De Raichu verlegde haar aandacht naar Ona en snauwde naar haar. Ona grinnikte. De Tangela was bijna nooit bang, ook niet voor dingen waar ze wel bang voor zou moeten zijn. Bij sommigen zou je dat moed kunnen noemen, bij Ona was het gewoon een mengeling van onwetendheid en onvoorzichtigheid. En als die starende blikken nog niet genoeg waren, wist Ona het nog erger te krijgen: "Zo'n grote Pikachu heb ik nog nooit gezien," fluisterde ze tegen Gwen. Gwen gromde. Ona was al vervelend en irritant, had ze nu ook nog Ashita's domme opmerkingen overgenomen?
‘Wat wil je dat ik zeg?’ zei de Raichu nu tegen Oz. "Ook een goedemorgen?" Ze lachte. De minachting droop ervan af. Onverstoorbare Oz trok een wenkbrauw op. "Bijvoorbeeld?" zei hij, rustig als altijd. De Riachu vuurde nog een bliksem af, gericht op de grond naast Gwen, maar de Charmeleon wist dat het slechts dreigen was en verroerde zich niet. Ze gromde alleen zacht en liet kleine vlammetjes langs haar lippen spelen.
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] do aug 08, 2013 9:01 pm

Bah. Bah. Bah. Luister, je kon je Pokémon namen geven en het goed doen, maar je kon je Pokémon ook namen geven en het compleet verprutsen. Gwen, Oz, Ona en Zephir? Oké, toegegeven, die laatste viel nog best mee, maar Oz en Ona? Wat waren dat verschrikkelijke namen! En Gwen voor een Charmeleon? Stel dat haar Charmeleon later een Charizard werd en je die dan Gwen noemde, hoe zou die Charizard zich dan voelen? Nate vond Gwen geen naam voor een krachtige Pokémon gelijk Charizard, evenals voor Charmeleon. Hij had bijna medelijden met de Pokémon, maar uitte deze natuurlijk niet. Hij probeerde zijn minachtende glimlach zoveel mogelijk te verbergen toen hij de namen hoorde. Dadelijk zou ze echt in huilen uitbarsten als hij zijn gedachten zou verklaren en dat moest hij niet hebben. Hij wilde het leuk houden - vooral voor zichzelf - en een huilend kind zou alleen maar de aandacht trekken. Natuurlijk zou hij dan nog wel in zijn rol kunnen duiken als bezorgde volwassene, een arm rond haar heen kunnen slaan en haar beschermend dichter tegen zich aan kunnen drukken, maar hij walgde alleen nog maar van het idee. Hij wist dat hij voor die rol te bespelen vooral geen minachting of irritatie moest uiten en sorry hoor, maar dat was bij dit kind haast onmogelijk. Door die namen te noemen had ze de situatie juist voor zichzelf verergerd, ook al wist het kind daar zelf nog niks van. 'Dus, Arya,' zei hij, waarna hij even grijnsde. 'Mijn naam is Nate,' zei hij, waarna hij als een soort aanduiding zijn hand op zijn borstkas legde. 'En dat is mijn o zo lieve Raichu.' Hij wees naar zijn Raichu, wie overduidelijk niet zo lief was. Toch niet voor andere trainers, maar voor Nate wel. Op dat moment streek zijn grote Pidgeot naast hem neer en Nate aaide liefkozend over de gevleugelde flank van de grote Pokémon. 'Dit is Pidgeot,' zei hij. Hij haalde zijn Poké Ball tevoorschijn en gooide deze in de lucht. 'En dat daar is Growlithe,' zei hij, waarna deze uit de Poké Ball was gekomen. De Growlithe keek vrolijk rond zich heen. Zijn blik gleed naar de Pokémon. Echter, voor hij ook maar iets kon doen, keerde Nate hem al weer terug in zijn Poké Ball. Het was voor de Pokémon zijn eigen veiligheid. Als Raichu druk zou uitoefenen op de andere Pokémon, wat ze naar Nates idee volop aan het doen was, zou er een mogelijkheid bestaan dat de arme Growlithe geëlektrocuteerd werd als hij haar kwam lastig vallen en dit wilde Nate voorkomen.

Raichu draaide haar hoofd met een ruk om toen ze de opmerking hoorde. Ze grijnsde vervaarlijk en liet lichte schokjes als waarschuwing van haar wangen vallen. Een grote Pikachu? Hoe dom kon je zijn. Ze wilde dat Nate dit kon horen, zodat hij met haar mee kon doen en de Pokémon verrot kon schelden. Ze had zin om deze Tangela zo hard te elektrocuteren dat de trainer zou moeten vrezen voor het leven van haar Pokémon. Ze besloot echter om zich nog heel even in te houden. Wel zou ze die domme opmerking bestraffen, dat was zeker. 'Heb je nog nooit van een evolutiesteen gehoord?' vroeg ze kortaf aan de Tangela. 'Ik ben geen grote Pikachu, ik ben een Raichu, domoor.' Ze richtte zich weer van de Pokémon af, geen zin om verder aandacht te besteden aan zoiets doms. Ze had expres de opmerking van de Diglett genegeerd omdat deze ook dom in haar ogen leek over te komen. De enige die het nog een beetje waard was om gepest te worden, was de Charmeleon. Ze vond het leuk om andere Pokémon net zo lang uit te lokken tot ze terug reageerden. En als die Charmeleon ook maar iets zou doen, zou ze deze elektrocuteren met een harde Thunder. En dan maar eens zien wat de Pokémon verder nog ging doen tegen haar. Raichu zag geamuseerd toe hoe er vlammetjes rond haar lippen speelden. Ze liep kalm naar de Charmeleon toe, waardoor ze de ruimte tussen hun verkleinde. Haar ogen waren dreigend gericht op de Pokémon. Ze draaide zich even om naar Nate. Deze zat hun even te bekijken, maar zei iets tegen de trainer en wierp een blik op zijn Pidgeot. Raichu snoof en draaide zich weer om naar de Charmeleon. 'Had je wat?' vroeg ze uitdagend, waarna ze een poging deed om de Pokémon een stoot te geven. Ze had zin om een harde Slam op de Pokémon uit te oefenen, maar ze zou nog even wachten. Nog héél even.

OOC: Sorry voor de late reactie :O
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] ma aug 12, 2013 1:34 am

Het was een mooi moment om eens een wandeling te maken door Cerulean City. Voor zover Cynthia wist stonden er voor vandaag geen uitdagingen op het programma, al wist je dat met uitdagers natuurlijk nooit, omdat ze altijd spontaan voor de deur wisten te verschijnen, juist altijd op de momenten dat Cynthia andere dingen wilde doen. Nu, echter, had ze geluk en stond er geen jonge trainer voor de deur te hyperen, schreeuwend dat hij haar wilde uitdagen. Nee, de stoep voor de Gym was leeg en dus kon Cynthia met een gerust hart een eindje gaan wandelen door de stad met Alex. De Vaporeon hield er ook wel van om af en toe zijn poten te strekken en door de stad te wandelen. De laatste tijd zag Cynthia het ook als een verplichting om haar stad minstens één keer per dag te doorkruisen. De afgelopen tijd was er veel criminele activiteit en ze wilde ervoor zorgen dat in ieder geval haar stad veilig was. Nu was er uiteraard wel een officer Jenny in de buurt, maar die kon ook niet op honder en één plekken tegelijk zijn, en dus hielp Cynthia haar door iedere dag even een uurtje of twee door de stad te "patrouilleren". 'Ik ben met twee uurtjes terug!' riep Cynthia naar haar baliemedewerkster. 'Als er uitdagers komen moeten ze maar even een moment reserveren in mijn agenda, dan zijn ze aan de beurt zodra ik terug ben!' De vrouw achter de balie knikte en de blauwharige vrouw daalde toen de stenen trap voor de Gym af en zette koers naar de stad.

Het weer buiten was zeer aangenaam en door de stad wandelen was nu dan ook zeker geen straf. In de winter zou het misschien een ander verhaal worden, maar voor nu was het lekker. In de stad was het aardig druk; winkelende en kletsende mensen vulden het centrum, met of zonder Pokémon aan hun zijde. Cynthia kon zich geen leven meer voorstellen zonder een Pokémon naast haar en wilde er dan ook zeker niet aan denken wat er zou gebeuren als Alex of één van haar andere Pokémon er niet meer zouden zijn. Eenzaam, dat zou het zeker zijn. Even keek ze glimlachend naar de Vaporeon, waarna het tweetal verder liep. Alles leek rustig, tot Cynthia in de buurt van de ijssalon kwam. Daar, bij een bankje, leek iets aan de hand te zijn. In eerste instantie had Cynthia niets verdachts gezien, maar Alex blijkbaar wel. De Vaporeon bleef gealarmeerd staan, zijn blik strak gericht op het bankje en de mensen en Pokémon die daar stonden. Aangezien haar Vaporeon zoiets nooit deed zonder reden, hield ook de vrouw halt en staarde naar het groepje. Eerst leek er niet zoveel aan de hand, maar toen ze beter keek, zag ze dat het geen gewoon samen zijn was. Ze zag elektrische vonken vliegen en ook de houding van de staande jongen was net iets té intimiderend tegen over het, overduidelijk, veel jongere meisje op het bankje. Dit was niet in orde. 'Goed gezien Alex,' reageerde de vrouw waarop ze koers zette naar het bankje. Ze kon het mis hebben, maar hier was iets niet pluis.

Met stevige passen liep ze naar het bankje terwijl de individuen en Pokémon steeds duidelijker werden. De persoon die stond was een jongeman, met aan zijn zijden een Pidgeot en een Raichu. Heel even verscheen er ook een Growlith, maar die was al snel weer weg. Op de bank zat een jong meisje, aan haar kant stonden nog een Tangela, een Diglett, een Meowth en een Charmeleon. Hoe dichterbij ze kwam, hoe meer gealarmeerd ze raakte. Het geheel zag er niet al te vriendelijk uit en hoewel het meisje twee keer zoveel Pokémon bij haar leek te hebben als de jongen, was het wel duidelijk dat de Pokémon van de jongen sterker waren dan die van het meisje. 'Gaat alles goed hier?' vroeg de vrouw, zodra ze de bank en het groepje genaderd was. Haar ogen gleden van het meisje op het bankje, haar Pokémon, naar de jongen en zijn Pokémon. Als de jongen ruzie liep te zoeken, dan had hij een groot probleem. Ze wilde geen ruziezoekers in haar stad!

OOC: Mind if i budg in? =p

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] vr aug 16, 2013 11:55 pm

ARYA ~ De man probeerde een arrogant glimlachje te verbergen. Het lukte niet zo. Dus hij was het niet zo eens met de namen die zij haar pokémon had gegeven? Nu, dan moest hij maar blij zijn dat hij er geen was. 'Dus, Arya,' zei de man. 'Mijn naam is Nate. En dat is mijn o zo lieve Raichu.' Zijn andere pokémon stelde hij voor als Pidgeot en Growlithe. Hij had ze geen namen gegeven? Arya keek naar de Raichu. Je kon haar van alles noemen, maar 'lief' was niet een van die dingen. Het meisje dacht eerder aan woorden als 'gevaarlijk', 'gemeen' en 'aggressief'.
"Leuke namen," zei ze koeltjes. Dat was vrij brutaal voor haar doen. Gewoonlijk was ze verlegen en stil, maar naar jarenlang opmerkingen over haar kleding wist ze wel hoe ze zichzelf tegen dat soort dingen moest verdedigen. Niet boos worden, niet negeren. Iedereen zei altijd dat negeren hielp, maar bij haar was dat niet het geval. Negeren was te moeilijk, je kon het nooit lang volhouden. Nee, voor haar was de beste manier gewoon weglachen. Een klein glimlachje opzetten, een opmerking maken, doen alsof het je niets kon schelen wat de ander dacht.
Ze keek even naar Gwen. Je gaat die Raichu niet aanvallen, zei haar blik. Gwen keek haar even aan en richtte haar aandacht daarna weer op de pokémon.

GWEN ~ 'Heb je nog nooit van een evolutiesteen gehoord?' snauwde Raichu tegen Ona. 'Ik ben geen grote Pikachu, ik ben een Raichu, domoor.' "Oh," was het enige dat Ona zei. De Tangela haalde haar schouders op en verloor haar aandacht voor de Raichu. Deze gaf Oz niet eens antwoord. De Diglett zuchtte, rolde met zijn ogen en ging een eindje verderop bij Zephir staan. De Meowth keek nog steeds niet naar de nieuwkomers, maar had zijn aandacht op zijn nagels gericht. Hij had duidelijk geen zin om hierbij betrokken te raken. Misschien was hij nog wel de slimste van hen allemaal.
'Had je wat?' vroeg de Raichu. Gwen keek haar onaangedaan aan. Ze zag Arya naar hen kijken en keek het meisje heel even aan. Je gaat die Raichu niet aanvallen, las ze in haar blik. Ze keek weer naar de pokémon tegenover haar en ontweek de stoot die deze haar wilde geven. "Nee," antwoordde ze. "Jij wel?" Vroeger zou ze zich niets aangetrokken hebben van Arya's stille waarschuwing, maar nu besloot ze te gehoorzamen. Zo lang die Raichu niet al te ver ging, tenminste.

ARYA ~ 'Gaat alles goed hier?' vroeg iemand opeens en Arya keek op. Haar ogen werden groot. Cynthia Claves! De gymleader van Cerulean City! En ze praatte tegen haar, zomaar, op straat! Naast de vrouw stond haar Vaporeon. Arya vond de drie Eeveelutions prachtig en deze was zeker geen uitzondering. Arya vergat antwoord te geven op de vraag toen ze iets op haar hoofd voelde ploffen. Een blauwe sliert hing voor haar gezicht naar beneden. Haar mond vertrok een beetje. Wat een geweldige timing had Ona toch weer. Ze voelde zich rood worden en hoopte dat Cynthia er niets over zou zeggen. Ze verwachtte niet dat Nate er een opmerking over zou maken, niet met een gymleader erbij.
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] za aug 24, 2013 12:22 am

Nate keek haast geamuseerd naar het meisje toen deze antwoord gaf. Aha. Het was toch geen zielig, verlegen en alleen zijnd meisje. Oké, dat laatste misschien nog wel, haar Pokémon niet meegerekend natuurlijk. Maar hij was ook alleen zijnd. Hij vond dan ook van zichzelf dat hij een veel sterkere indruk in zijn eentje maakte dan dat dit meisje deed. Het antwoord van haar was brutaal, bracht meer pit naar voren dan ze tot nu toe aan hem had laten zien en hij kon het niet laten om er even geamuseerd over te glimlachen. Dus het meisje had toch wel een tong. En kon een grote mond hebben, hoewel hij dit nog niet echt onder de categorie ‘grote mond’ schikte. Nee, dit was eerder een antwoord dat haar opeens ontsnapte. En als het dat niet was, hoopte Nate dat ze wist met wie ze te maken had. Hij keek haar kalm aan. ‘Ja, vind ik ook wel,’ antwoordde hij ietwat bijdehand terug. Hij haalde zijn wenkbrauw op toen hij zag hoe het meisje blikte naar haar Pokémon. ‘Het is niet beleefd om diegene voor je niet aan te kijken als je iets duidelijk wilt maken,’ zei hij scherp, haast onheilspellend. Hij had heus wel gemerkt dat het meisje had proberen te contacteren met haar Pokémon en wist niet waarover het ging, maar het moest vast of over hem gaan, of over zijn Raichu. Deze zat momenteel uitdagend te kijken naar de Pokémon voor haar. Nate draaide zijn hoofd toen hij een stem hoorde. Een haast geamuseerd lachje verscheen rond zijn lippen toen hij een andere vrouw zag naderen, duidelijk er op uitzijnd om hun te vergezellen. Gelukkig voor de vrouw was Nate in een goede bui. ‘Hier gaat alles prima,’ zei hij, met een poeslieve stem die misschien iets te lief overkwam. ‘Er is niks aan de hand.’ Zijn stem was weer verschoten naar bot met een kille ondertoon en zijn grijze ogen namen haar ongegeneerd op. Hij liet zijn ogen van top tot teen over haar heen glijden. Een best mooie vrouw met lang, lichtblauw haar en diepblauwe ogen. Nee wacht, lichtblauwe ogen. Of grijs? Nate wist het niet, hij kon het niet zo goed zien. En eigenlijk boeide het hem ook niet veel. Raichu had haar kop ondertussen omgedraaid om de nieuwkomer aan te kijken en keek vijandig naar de Vaporeon. Nate richtte zijn blik kort op de Pokémon en keek daarna de vrouw weer aan.

Een belletje begon bij de man te rinkelen. Hij had haar eerder gezien. Nee, wacht, hij had haar niet in het echte leven gezien. Maar hij had haar wel in een informatief boekje gezien. Er was namelijk ergens een winkel die gidsen verkocht voor beginnende trainers. Iemand had Nate er eentje aangereikt toen deze hem kil had aangekeken. Nate had een hogere prijs betaald dan er betaald moest worden. Niet omdat hij de man achter de balie nu zo geweldig vond, maar eerder omdat hij de arme stakker haast een hartaanval had bezorgd door zijn Raichu hem op een haar net niet te elektrocuteren. Hij had in het boekje gekeken, waar alle Gymleiders stonden. En zij was er eentje van. Hij kon zich alleen haar naam niet herinneren. ‘Wel wel,’ zei hij geamuseerd. ‘Een Gymleider. Met wie heb ik het genoegen om kennis mee te maken, madame?’ sprak hij uit, het laatste woordje haast Frans uitgesproken. Hij keek naar zijn Raichu. Deze had zijn aandacht weer op de Charmeleon gevestigd. ‘Nee,’ antwoordde ze op de vraag, een beetje overdonderd dat de Charmeleon haar niet gewoon aanviel. Deze Pokémon kon zich makkelijk kalm houden. Jammer. Raichu had liever gezien dat de Charmeleon echt woedend op haar was geworden en ze een interessant gevecht konden hebben. ‘Ik stond net bij Arya, dit meisje hier. We zaten gezellig te kletsen. Want zie je, ik moet toch ergens mijn tijd mee vervullen en waarmee kan dat nu beter dan met iemand te praten die er uitziet als een leuk gesprekspersoon?’ Zijn stem was totaal niet vriendelijk, had zelfs weer die kille ondertoon aangenomen. Hij liet zijn blik glijden naar het meisje en trok zijn wenkbrauw op bij het zien van het schouwspel van een blauwe sliert dat voor haar gezicht hing. ‘Heel elegant,’ kon hij niet laten om te zeggen, waarna hij zijn armen langs zijn lichaam liet hangen en daarna naar de vrouw keek, evenals naar Arya en wachtte wat er nu zou gebeuren.

OOC: Sorry voor de late reactie. Ik hoop dat jullie beiden hier iets mee kunnen :3
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] wo sep 04, 2013 7:32 am

Afwachtend keek Cynthia van het meisje op de bank, omringd door Pokémon, naar de staande jongeman met zijn niet al de vriendelijk ogende Pokémon. Hoewel het meisje op de bank haar wel aankeek zodra ze had gesproken, en opeens ontzettend grote ogen kreeg, kwam er van haar geen antwoord. Het was de jongeman die sprak, en verklaarde dat alles prima ging, er was niks aan de hand. Kritisch liet Cynthia haar blik over de jongeman glijden. Iets aan zijn stem, aan de manier waarop hij sprak, gaf haar het gevoel dat het niet helemaal goed zat. Als alles goed ging, waarom stonden bij en zijn Pokémon dan zo dreigend tegenover dit kind? Voor hem ging het dan misschien wel goed, maar was dat ook zo in de ogen van het meisje? Nog voor ze het meisje hier echter naar kon vragen, sprak de man opnieuw.

Ze richtte haar ogen weer op hem, ze mocht hem nu al niet. ‘Wel wel, een Gymleider. Met wie heb ik het genoegen om kennis mee te maken, madame?’ Ze keek hem met opgetrokken wenkbrauw aan, de drang om hem te slaan met een stokbrood was opeens erg groot. ‘Cyntha Claves is de naam, en u bent?’ vroeg ze met een iets hardere stem dan ze normaal deed. Ze was het niet van zichzelf gewend, normaal was ze heel vriendelijk en vrolijk tegen anderen, maar iets aan de man irriteerde haar. De man ging, helaas, verder met spreken en Cynthia wenste steeds meer dat ze een stokbrood had. ‘Ik stond net bij Arya, dit meisje hier. We zaten gezellig te kletsen. Want zie je, ik moet toch ergens mijn tijd mee vervullen en waarmee kan dat nu beter dan met iemand te praten die er uitziet als een leuk gesprekspersoon?’ Ze keek de man aan, met een doordringende blik in haar ogen. ‘Waarom geloof ik daar nou helemaal niks van?’ Haar toon werd bits, haar blik doordringender. ‘Volgens mij ben jij helemaal niet leuk aan het praten, maar val je haar lastig. Klopt dit Arya?’ Dit laatste was op het meisje op de bank gericht, haar ogen keek haar aan. Hopelijk zou het meisje de waarheid durven zeggen en was ze niet bang voor de man voor haar.

Toen de vrouw haar ogen op het meisje had gericht, merkte ze de Tangela op, die nu op haar hoofd stond en met één van haar tentakels voor het gezicht van het meisje heen en weer aan het zwaaien was. Hoewel de situatie heel serieus was, zo vond Cynthia, kon ze het niet laten toch even te giechelen. Het zag er ook zo grappig uit! Ze probeerde haar serieuze blik terug te vinden en keek toen weer naar het meisje. Wat was hier precies gaande?

OOC: Sorry dat het even duurde en never mind dat stukje over stokbrood XD

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] vr sep 13, 2013 4:40 am

ARYA ~ Nate antwoordde in plaats van Arya. ‘Hier gaat alles prima,’ zei hij. ‘Er is niks aan de hand.’ Zijn toon gaf echter aan dat hij niet meende wat hij zei. ‘Wel wel, een Gymleider. Met wie heb ik het genoegen om kennis mee te maken, madame?’ vervolgde hij. Arya keek verbaasd naar de man. Hij wist niet wie Cynthia Claves was? Onder welke steen had hij geleefd? De gymleidster stelde zich voor en vroeg toen naar zijn naam. Nate praatte weer verder. ‘Ik stond net bij Arya, dit meisje hier. We zaten gezellig te kletsen. Want zie je, ik moet toch ergens mijn tijd mee vervullen en waarmee kan dat nu beter dan met iemand te praten die er uitziet als een leuk gesprekspersoon?’ Gezellig kletsen? Leuk gesprekspersoon? In zijn woordenwisseling met haar had hij zou niet bepaald laten blijken op een gezellig gesprekje uit te zijn. ‘Waarom geloof ik daar nou helemaal niks van?’ vroeg Cynthia. Haar toon was hard ‘Volgens mij ben jij helemaal niet leuk aan het praten, maar val je haar lastig. Klopt dit Arya?’ Oei, er werd haar iets gevraagd. "Eh," mompelde Arya en ze haalde een beetje halfslachtig haar schouders op. Ze wist het eigenlijk niet precies. Nee, echt aardig was Nate niet, maar om nou te zeggen dan hij haar lastigviel... In principe deed hij niet echt iets, wel?
Ze zag dat Cynthia moest giechelen en Ona begon meteen mee te lachen. Arya voelde meteen hoe ze zo rood als een Corphish werd. Ze haatte het altijd dat ze zo snel rood werd.

GWEN ~ Raichu's antwoord was al even kort als het hare: nee. Ze leek een beetje overdonderd, zag Gwen tot haar grote tevredenheid. Die had zeker verwacht dat ze meteen aan zou vallen?
"Ona, kom daar van af," hoorde ze Oz zeggen. Ze keek naar de Diglett, die naar Ona keek. Ona draaide zich om - waarbij ze Arya's haar helemaal door de war gooide - en keek Oz ietwat verbaasd aan. Ze maakte geen aanstalten naar beneden te komen. "Ona, nu," zei Oz, iets harder. Ona keek hem nog steeds alleen aan. "Waarom?" vroeg ze toen. "Omdat ik dat zeg," antwoordde Oz streng. "Waarom zeg je dat?" vroeg Ona en ze giechelde even. "Je zet Arya voor schut," zei de Diglett. "Waarom?" vroeg Ona vrolijk. "Ona, kom naar beneden, nu!" zei Oz met enige stemverheffing. "Waarom?" kwam het antwoord weer. Gwen zuchtte, zette een stap naar voren en blies een Flamethrower vlak over Ona's hoofd heen. "Daarom," zei ze. Ayra kromp van schrik even in elkaar, maar het werkte wel: Ona sprong met tegenzin weer op de grond. Gwen keek even naar Oz en grijnsde. "Kijk, zo doe je dat." Oz keek haar geërgerd aan, bromde: "Wat moet Mevrouw Claves wel niet van jullie tweeën denken." en ging hoofdschuddend bij Zephir staan.


OOC: Sorry dat mijn posts steeds zo laat zijn.
Terug naar boven Go down
avatar
Nate Johnson


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 98
Poképoints : 10
Reputatie : 11
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] di okt 29, 2013 3:26 am

Nate trok zijn wenkbrauw lichtelijk arrogant op toen hij het antwoord van de Gymleider hoorde die zich algauw voorstelde als Cynthia Claves. Hij probeerde een zelfingenomen grijns te verbergen. Het was soms gewoon vreselijk leuk hoe hij anderen op de kast kon jagen. Hij joeg haar waarschijnlijk niet echt op de kast in de vorm van dat ze bang voor hem was – zo zag ze er in elk geval toch niet uit – maar hij wist wel dat hij haar ergens toch wel irriteerde. Hij vond dat een vreselijk leuk idee en sloeg zijn armen over elkaar heen. ‘Mijn naam is Nate Johnson,’ zei hij, zonder ook maar één poging te doen tot vriendelijkheid. Zijn hand uitsteken deed hij bijvoorbeeld al niet, tenzij het een belangrijk persoon was waar het om ging. Hij had ergens wel zin om haar hand vast te pakken en deze te kussen. Niet omdat hij haar nu zo’n heuse schoonheid vond, maar eerder om haar nog meer te irriteren en haar misschien ergens wel ongemakkelijk te laten voelen. Nate was echter niet zo beleefd. Hij zou nooit een kusje ook maar ergens op drukken. Zelfs zijn Pokémon kregen geen kusjes. Die moesten het maar doen met een goedkeurend knikje of, maar dan was hij wel in een hele gulle bui, een aaitje over hun kopjes. Hij richtte zijn blik op het meisje. Ach, arm schaap. Was ze zo verwonderd door het bezoek van Cynthia dat ze niks meer durfde te zeggen? Nate vond immers zelf dat hij haar nog niet echt lastigviel. Lastigvallen was, volgens hem dan, als je iemand begon te betasten of echt mateloos irriteerde met je aanwezigheid. Hij had nog niet echt het gevoel dat hij haar echt irriteerde en zij hem weg wilde hebben. Of hij trouwens ook weg zou gaan als ze hem dat vroeg was nog maar de vraag. Zijn mondhoeken drukten zich lichtelijk omhoog toen het arme kind niet meer uitkreeg dan een vage ‘eh’. Hij richtte zijn blik op Cynthia. ‘Ik val haar niet lastig,’ zei hij kalm. ‘Ik kwam gewoon eens langs om een praatje te maken. Wat moet een man van mijn leeftijd toch anders doen met zijn vrije tijd? Ik ben helemaal alleen in mijn eigen huis. Ik maak wandelingen en maak praatjes met mensen om mijn leven te plezieren. Mag dat ook al niet meer?’ Hij liet zijn toon een gespeelde zielige ondertoon hebben.

Terwijl Nate een act op aan het voeren was tegenover Cynthia en Arya, richtte Raichu haar blik op de Pokémon. Met gefronste blik volgde ze het schouwspel. Ze sloeg haar armen over elkaar heen toen de Charmeleon een Flamethrower afvuurde naar de Tangela. Het was eigenlijk te grappig voor woorden hoe een Charmeleon, die overduidelijk meer waard was dan die kleine donders die rond haar heen liepen, zo moest oppassen voor die jonkies. Raichu zelf zou zich nogal beschaamd voelen als er rond haar een stelletje idioten bevonden die het ook nog eens leuk vonden om domme dingen te doen en domme opmerkingen te maken. ‘Stelletje idioten,’ mompelde ze zachtjes toen ze zag dat de Tangela uiteindelijk van Arya’s hoofd afging. Ze keek naar de Meowth en de Diglett. Hadden ze nu echt niks beters te doen dan elkaar te irriteren? Wat ook niet onopgemerkt voor haar was gebleven was de reactie van de trainer op de Flamethrower van de Charmeleon. ‘Vind je dat leuk zo?’ kon ze niet laten om te vragen. ‘Oppassertje spelen?’ Ze keek de Charmeleon spottend aan en liet zich toen op haar vier poten zakken. Haar blik gleed opzij naar Cynthia. Ze grinnikte lichtelijk om de act die Nate opvoerde. Nate was weer eens bezig met mensen te irriteren. Raichu was een weerspiegeling van Nate, maar dan in Pokémon-vorm. Alleen had zij betere Pokémon als haar teamgenoten. Behalve die Growithe, die kon ze soms wel eens vermoorden. Maar Pidgeot viel nog wel best mee. Hij was soms een beetje soft, maar zijn kwade kant kon wel opgewekt worden als het moest en daar zou zij wel aan mee helpen als het Nate niet alleen lukte. Ze kende echter de discipline die haar baasje kon uitstralen en dacht dan ook dat Nate het zelf wel zou aankunnen. ‘Je moet die Pokémon echt eens wat beter in bedwang houden. Je moet ze leren wie de baas is,’ zei Raichu kalm tegen de Charmeleon, terwijl ze zich weer omhoog drukte en op haar achterpoten ging staan. Kalm volgde ze haar blik naar de Meowth. Ze vroeg zich af of ze die Pokémon soms bang kon maken. Ze liet lichte vonken van haar wangen schieten naar de Meowth en grijnsde heel even. Pokémon bang maken was misschien wel het leukste dat er was.

OOC: Sorry voor de extreem late reactie, ik dacht écht dat er nog iemand voor mij moest reageren >.<
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] zo dec 15, 2013 4:05 am



Cynthia: Cynthia keek afwachten van de jonge brunette op de bank, omringd door Pokémon, naar de staande zwartharige, welke ze nog altijd niet mocht. De jongeman bezorgde haar de kriebels en maakte alles behalve een goed gevoel bij haar los. Er gebeurde op dit moment echter niet veel, dus veel reden om de man te verachten had ze niet. Ze richtte haar blik op het meisje, hopend dat deze zou zeggen dat de man haar lastig viel, zodat ze tegen hem uit kon vallen. Helaas was het enige wat het meisje zei ‘Eh,’, een antwoord waar Cynthia zelf ook niet veel aan had. De man, Nate genaamd, begon echter wel de spreken en verklaarde dat hij haar niet lastig viel, maar enkel een praatje maakte. ‘Wat moet een man van mijn leeftijd toch anders doen met zijn vrije tijd? Ik ben helemaal alleen in mijn eigen huis. Ik maak wandelingen en maak praatjes met mensen om mijn leven te plezieren. Mag dat ook al niet meer?’

Cynthia haar ogen vernauwden zich. ‘Normale mensen van jouw leeftijd maken volgens mij niet zomaar praatjes met jonge meisjes.’ Het klonk wat bot, iets wat Cynhtia zelden was, maar haar moederinstinct begon op te spelen, dus er viel niet veel aan te doen. ‘Daarbij is het zoeken van een baan misschien een idee? Als je verder niks anders te doen hebt?’ Ze keek de jongeman onderzoekend aan en liet haar blik toen naar de Pokémon glijden. Zijn Raichu zag er al net zo uit als hij; alles behalve vriendelijk. Waarom deed deze man dan zo hard zijn best om een toneelstukje op te voeren en te doen alsof hij heel onschuldig was? Ze haatte het. Liegen was iets wat ze absoluut niet kon waarderen van mensen, in welke vorm dan ook.

Alex: Bijna bewegingsloos observeerde Alex wat er gebeurde. Zijn ogen hadden de man waartegen Cynthia sprak even in zich opgenomen, waarna hij het meisje had bekeken en haar Pokémon. Het was wel duidelijk dat de Pokémon van het meisje totaal anders werden opgevoed dat de Raichu van de man. Daar waar de Pokémon van het meisje vrij rustig en vriendelijk waren, probeerde de Raichu duidelijk de Charmeleon uit te dagen. De Vaporeon keek een tijdje kalm toe. Hoe zou de Charmeleon reageren op deze Raichu? Een kleine glimlach verscheen op zijn lippen toen hij zag dat de Charmeleon zelf niet eens reageerde. Mooi, dat was altijd goed. De Raichu begon te praten over “oppassertje spelen” en liet toen wat vonken op Meowth afschieten. Nu had Alex het eigenlijk wel gehad met deze pestkop. Hij stond op (hij was namelijk gaan zitten) en liep naar voren. ‘Heb je niks beters te doen dan ruzie zoeken met anderen?’ vroeg hij op neutrale toon aan de Raichu, zodra hij het groepje Pokémon had bereikt.

OOC: Zeiden jullie iets over laat zijn met posten? XD
December Post-NaNo 15#: +468 (7.426/50.000)

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Arya Myani


Profiel Vrouw Leeftijd : 19
Aantal berichten : 676
Poképoints : 344
Reputatie : 32
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 13 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI] do jan 02, 2014 12:11 am

ARYA ~ ‘Ik val haar niet lastig,’ zei Nate. ‘Ik kwam gewoon eens langs om een praatje te maken. Wat moet een man van mijn leeftijd toch anders doen met zijn vrije tijd? Ik ben helemaal alleen in mijn eigen huis. Ik maak wandelingen en maak praatjes met mensen om mijn leven te plezieren. Mag dat ook al niet meer?’ Hij was overduidelijk een toneelstukje aan het opvoeren. Arya vond hem maar een vreemd persoon. ‘Normale mensen van jouw leeftijd maken volgens mij niet zomaar praatjes met jonge meisjes,’ antwoordde Cynthia fel. ‘Daarbij is het zoeken van een baan misschien een idee? Als je verder niks anders te doen hebt?’ Arya kon het niet laten heel even te glimlachen om het antwoord van de gymleidster. Hoe zou Nate hierop reageren?

ZEPHIR ~ De Meowth keek vanuit zijn ooghoeken toe, zonder zich in het gesprek te mengen. Gwen was minder voorzichtig en antwoordde de Raichu nogal uit de hoogte op haar vragen. Zephir keek even geërgerd naar Ona, die de hele situatie ook niet veel beter maakte. Kon het die Tangela ooit iets schelen wat er om haar heen gebeurde? ‘Stelletje idioten,’ hoorde hij Raichu mompelen. ‘Vind je dat leuk zo? Oppassertje spelen?’ vroeg ze aan Gwen. Die snoof. "Ik heb liever twintig irritante Tangela's in mijn team dan één van jouw soort," zei ze. Zephir wierp een nerveuze blik op Raichu. Hoe zou die reageren op zo'n opmerking? Zephir snapte niet waarom Gwen zich zo gedroeg, waarom ze zo nodig wilde bewijzen dat zij beter was dan de Raichu.
Een paar kleine vonkjes vlogen zijn kant op en Zephir zette een stap achteruit, hoewel de Raichu het waarschijnlijk alleen deed om hem te laten schrikken. Zephir begon zich steeds meer te ergeren aan die elektrische muis. Sowieso waren Pikachu en Raichu al geen pokémon waar hij een grote fan van was, maar deze was wel bijzonder vervelend. Niet reageren, zei hij tegen zichzelf. Gewoon uit de problemen blijven. Dan vond die Raichu hem toch niet interessant en zou ze zich wel met Gwen bezighouden. Hoopte hij.
‘Heb je niks beters te doen dan ruzie zoeken met anderen?’ vroeg de Vaporeon van de vrouw die blijbaar Cynthia Claves, gymleidster van de Cerulean watergym was. Zephir keek naar de waterpokémon. Hij zag er zelfverzekerd uit. Die Raichu zou de pokémon van een gymleidster niet aan durven vallen, toch?
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Just walking around. [&ARYA MYANI]

Terug naar boven Go down
 

Just walking around. [&ARYA MYANI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: Central Kanto :: Cerulean City-