Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [PRIVE]A Storm Is Coming

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: [PRIVE]A Storm Is Coming zo nov 03, 2013 1:11 am

Vandaag was het zover! The big surprise! El grande surpriso! Sora had bijna niet kunnen slapen van opwinding. Wat was de grote verrassing die haar ouders voor haar in petto hadden op Cinnebar Island? Ze hoopte op iets leuks. O wee als haar ouders haar en haar broertje hadden opgegeven voor een “werkkamp” op de fokkerij van Brendan Mayon. Nou was het werken op een fokkerij natuurlijk geen straf, maar ze was verdorie op reis! Ze wilde binnenkort naar de derde Gym en dan had ze toch geen tijd voor een werkkamp? Ze had echter besloten om open te staan voor datgene wat haar ouders dan ook maar hadden verzonnen. Ruim op tijd stond het meisje op, kleedde zich warm aan en liep met Sun en Spring naar beneden. Als er iemand nog nerveuzer was dan Sora, dan was het Miku wel. De arme jongen kwam niet veel buiten door zijn zonneallergie, dus dit tripje kwam voor hem als een geschenk uit de hemel. Als een vroege Kerst. Als een heerlijk toetje na een vreselijke maaltijd. Als regen na de zonneschijn (want ja, hij was allergisch voor de zon, dus de regen was voor hem meer welkom dan de zon). Nou ja, je begrijpt het wel toch?

Na een onrustig ontbijt waarbij Miku amper op zijn stoel kon blijven zitten, Hope als een losgeslagen projectiel door het huis rende en Sora om de haverklap aan haar ouders vroeg wat ze gingen doen, was het eindelijk tijd om te gaan. Het hele gezin verplaatste zich naar buiten en stapte daar in de auto. Ze zouden over de weg naar Pallet Town reizen en daar de veerboot pakken naar Cinnebar Island. Deze route was voor hen vele malen korter dan eerst helemaal naar Vermillion reizen. Het was een bewolkte dag, zoals voorspeld door Sora’s vader, en dus kon Miku veilig naar buiten. Met Hope op zijn hielen dook de jongen in de auto. Sora deed Spring in haar Pokéball, omdat de Pokémon als Ivysaur toch wat meer ruimte in nam dan ze had gedaan als Bulbasaur. Sun zat op haar schoot en keek vrolijk door het raam naar buiten. De reis naar Pallet Town duurde niet lang en binnen een kwartiertje stonden ze voor de veerboot in de rij. Hun vader kocht kaartjes en Miku en Sora gingen intussen uitwaaien aan de kust. ‘Het waait wel erg hard, vind je niet?’ reageerde Sora tegen haar broertje. Deze haalde zijn schouders op. Hem interesseerde het niet wat voor weer het was, zolang hij maar naar buiten kon.

Binnen vijf minuten stonden ze op de veerboot en nog geen tien minuten later vertrokken ze, samen met nog drie andere auto’s. Sora vond het leuk om te varen, maar de onrustige zee en de donkere lucht baarde haar toch wel zorgen. ‘Pap?’ vroeg het meisje op bezorgde toon. De man kwam bij zijn dochter staan en volgde haar blik naar de lucht. ‘Ik weet dat je zei dat het bewolkt zou worden, maar vind je dit zelf ook niet een beetje té?’ De man haalde kort zijn schouders op en sloeg zijn arm om Sora heen. ‘Maak je geen zorgen meid, het is waarschijnlijk maar een klein buitje.’ Nou, een bui kwam er zeker, maar klein was die niet. Dikke regendruppels kwamen in een traag tempo naar beneden terwijl Cinnebar Island in zicht kwam. De wind zwol aan en water spatte hoog tegen de boog op. Sora werd zelfs een beetje nat door het opspattende zeewater. De veerboot meerde aan en ze konden gelukkig snel van boord. Sora was blij om weer aan wal te zijn en de auto reed gestaag tegen de harde wind in, naar de fokkerij van de familie Mayon. ‘Ik vind die wind maar niks,’ reageerde Sora. Haar nieuwsgierige en opgewekte bui was door de wind weggeblazen. ‘Maak je geen zorgen Sora, op de eilanden waait het altijd harder dan op het vasteland.’ Hmm, dat mocht wel zo zijn, maar vooralsnog was dit wel erg extreem.

Ze bereikten de fokkerij zonder kleerscheuren en stapten daar uit. Haar ouders liepen voor hen uit, naar het huis, maar Sora bleef staan. Ze staarde naar de bomen die langs de oprit stonden. Ze kraakten onheilspellend en bogen veel verder door dan goed voor hen was. ‘Dit lijkt wel een storm,’ reageerde het meisje. ‘Wat!?’ riep Miku luid tegen de wind in. ‘Dat het wel een storm lijkt!’ riep Sora, net op het moment dat één van de bomen bij de oprijlaan met veel lawaai en geweld uit de grond werd gerukt en op de weg viel. Sora slaakte een kreet van schrik en draaide zich gelijk met Miku om. ‘Pap!’ riep ze terwijl ze achter haar ouders aan sprintte. ‘Mam! Dit is niet zomaar een wind, dit is storm!’ Om haar woorden kracht bij te zetten, zo leek het wel, begonnen er weer dikke regendruppels uit de lucht te vallen, langzaam en onheilspellend, terwijl de wind haar haren compleet door de war joeg. Dit was niet het leuke uitstapje dat ze had verwacht.

OOC: Toestemming voor een privé-topic met de almachtige Admin van de Admin zelf :3
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming zo nov 03, 2013 3:53 am




Bezorgt keek Brendon naar buiten. Het weer werd steeds slechter en dat terwijl hij gasten verwachtte! De Takahashi familie kon er elk moment zijn. De man fronste. Dit was niet goed. Hij werkte zich overeind en pakte zijn krukken. Het ongeluk was nu al twee maanden geleden gebeurt, maar hij was nog altijd niet gewend aan zijn nieuwe lichaam. De blaren waren onderhand allemaal verdwenen, maar zijn huid was droog en trok. Daarnaast hadden zich vele littekens gevormd op zijn lichaam. Aimée had hem gewaarschuwd dat hij zijn wonden het komende jaar of zelfs twee jaar uit de zon moest houden. Brendon grimaste. Eigenlijk was dat nog niet het ergste. Steunend op zijn kruk liep hij naar de deur. De brandwonden hadden zijn rechterbeen zodanig aangetast dat hij mank liep. Hij wist nog niet voor hoe lang, de gedachte dat het nooit over zou gaan was hem teveel. De man gromde wat en trok zijn jas aan. "Aimée," riep hij richting zijn vrouw, "Ik ga de kudde uit de oostelijke weide halen. Deze wind voorspeld weinig goeds." De vrouw kwam naar hem toe gelopen. "Maar de Takahashi familie kan hier elk moment zijn!" sprak ze. Brendon zuchtte. "Ze zullen maar even moeten wachten. Dit is belangrijker."

Na die woorden opende hij de voordeur, die meteen uit zijn handen werd gerukt door een windvlaag. De deur sloeg tegen het huis aan en Brendon keek even verschrikt naar buiten. De bomen op zijn terrein bogen om door de wind, takken werden afgescheurd en bladeren dansten in tornado's over het terrein. Daarnaast bleek het ook nog eens te regen. Brendon vloekte binnensmonds. Dit was echt verschrikkelijk weer voor de Ponyta. Snel greep hij de deur en wilde deze sluiten, maar stopte daarmee toen hij zag dat Aimée, ook gehuld in een regenjas, naar buiten stapte. "Ik kom helpen," sprak ze met een felle blik in haar ogen. Brendon kende deze blik en wist dat hij weinig nut had om tegen haar in te gaan. In plaats daarvan sloot hij de deur en hobbelde hij het terrein op. In de verte zag hij de koplampen van een auto aankomen. "Dat zullen ze zijn!" riep hij naar zijn vrouw. Samen wachtten ze tot de auto het terrein op kwam. Een vrouw, man, meisje en jongen stapte uit. De ouders kwamen al hun kant op gelopen. Op dat moment klonk er een onheilsspellend geluid. Krakend kantelde één van de bomen en plofte met een diepe zucht op hun rijlaan neer. Hij hoorde Aimée een kreetje slaken, terwijl het groenharige meisje naar haar ouders toe rende. "Pap! Mam! Dit is niet zomaar een wind, dit is storm!"

"Inderdaad," sprak Brendon bars toen iedereen zich verzameld had. "De kudde staat nog in de oostelijke weide. Ik moet ze eerst gaan halen. Jullie kunnen zolang in ons huis schuilen." Hij gebaarde naar het gebouw achter hem. Daarna pakte hij zijn Pokéballs van zijn riem en klikte ze allemaal open. Naast het groepje mensen verscheen een Magmar, Electrabuzz, Rapidash, Ponyta, Arcanine en een enorme Charizard. "Maple en Rachid, ga naar de stallen en zorg dat alles klaar is! Díon en Hiro, ga naar de oostelijke weide en verzamel de kudde! Ik kom er zo aan!" blafte Brendon over de storm heen. De vier Pokémon knikten allemaal instemmend, waarna de Magmar en Electabuzz naar de stallen naast het huis renden en de Charizard en Arcanine er vandoor gingen richting de weides. Brendon hinkte richting Corinda en hees zich op haar rug. "Wacht!" klonk er plotseling, "Ik wil helpen!" Verbaasd keek Brendon om en zag het groenharige meisje met een vastbesloten gezicht naar voren stappen. "Het is niet veilig," antwoordde hij bars. Hij kon  nu echt geen ongelukken gebruiken. "Dat kan me niet schelen! De Ponyta zijn hulp nodig!" riep het meisje terug. Brendon keek haar even nadenkend aan. Hij had hier geen tijd voor! "Goed dan. Neem Nikita maar." Hij gebaarde naar de Ponyta naast hem. Het meisje snelde naar de Ponyta toe, streek haar even over de neus en klom toen op haar rug. "Aimée, breng de rest naar binnen en ga dan Maple en Rachid helpen," sprak hij tegen zijn vrouw. Aimée knikte en gebaarde dat de rest haar moest volgen. "We gaan." Brendon duwde zijn kuiten tegen de buik van Corinda, waarop de Rapidash er vandoor galoppeerde. De wind was echt verschrikkelijk sterk en ook de regen zwol aan. Brendon kon alleen maar hopen dat ze op tijd kwamen.

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming di nov 05, 2013 10:57 am

Sora schrok zich een ongeluk toen niet haar vader, maar Brendon Mayon, de leider van de Cinnebar Gym en de vader van Karin, antwoordde op haar reactie. Ze had de man helemaal niet zien staan, maar nu ze hem wél zag staan, schrok ze aardig van wat ze zag. De man liep met een kruk en zat in het verband met een groot deel van zijn lichaam. Wat was er met hem gebeurd? Ze had via via wel gehoord dat er iets was gebeurd in huize Mayon, maar wat er precies gebeurd was lieten de roddels en verhalen niet weten. Tijd om er naar te vragen had ze op dit moment echter niet, want de man riep, over de wind heen, dat zijn kudde nog in de wei stond en dat hij hen eerst op moest halen. Hij zei tevens dat zij intussen wel in zijn huis konden schuilen.

Sora wist niet wat het was, maar ze wilde niet schuilen in het huis van de man. Die arme Ponyta werden geteisterd door de storm. Ze wilde helpen! Brendan had intussen een indrukwekkend scala aan Vuurpokémon en een Electabuzz tevoorschijn gehaald, hen opdrachten gegeven en stond op het punt om te vertrekken. ‘Wacht!’ riep ze terwijl ze naar voren liep. Ze negeerde de protesterende woorden van haar ouders en broertje, maar keek de man strak aan. ‘Ik wil helpen!’ De man antwoordde dat het te gevaarlijk was, iets wat haar ouders beaamden, maar Sora hield voet bij stuk. ‘Dat kan me niet schelen!’ riep ze terug terwijl de wind aan haar haren trok. ‘Die Ponyta zijn hulp nodig!’ De man keek haar even aan en riep toen dat ze mee mocht en dat ze Nikita mocht nemen. Sora nam aan dat hij de Ponyta naast hem bedoelde en rende er snel naartoe. ‘Dag meisje,’ fluisterde ze terwijl ze de Ponyta over haar neusje aaide. De Ponyta keek haar lief aan, waarna het meisje ietwat onhandig op de rug van de Pokémon klom.

Sora had eigenlijk nog nooit gereden en dan was een rit in een storm niet meteen het beste moment om het te leren. Het kon haar echter niet schelen. Er was een hele kudde Ponyta die misschien wel in nood verkeerde en ze wilde helpen. Brendan en zijn Rapidash stoven en vandoor en Sora gaf haar Ponyta een aai over de hals. ‘Kom op meid, we gaan.’ Ze pakte de vlammen van de Ponyta vast (ze verbaasde zich er even over dat het vuur haar geen pijn deed) en maakte een klikgeluidje met haar tong. Nikita hinnikte en rende toen naar voren, achter haar grotere versie aan. Sora klampte zich zo goed mogelijk aan de Pokémon vast, zonder deze pijn te doen, en hoopte maar dat ze niet om zou komen in deze storm. Dat zouden haar ouders zich vast niet waarderen.

OOC: Ik wist niet zeker of ze wel of niet een zadel of een hoofdstel om hadden, dus ik heb het maar zo gedaan :3
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming zo nov 10, 2013 4:59 am



Brendon kon het niet laten om, ondanks de gierende wind, striemende regen en zijn bezorgdheid om zijn kudde, even met een glimlach naar het groenharige meisje te kijken. Hij kon zien dat Nikita haar meteen mocht. Brendon richtte zich weer op de huidige situatie. Ze moesten gaan. Corinda reageerde meteen op zijn hulpen en hij hoorde Nikita achter hem aan komen. De twee Pokémon galoppeerden langs het huis, de stallen en volgden toen de hekken naar de oostelijke zijde van zijn land. Bij het hek aangekomen minderde Brendon vaart door dieper te gaan zitten om zo Corinda aan te geven dat ze langzamer moest gaan. Hij gooide het hek open en richtte zich toen op het meisje dat achter hem aan was gereden. "We moeten de kudde naar buiten drijven. Mijn Pokémon zorgen er wel voor dat ze naar de stallen gaan," riep hij over de wind heen. Zijn haar was onderhand drijfnat en koude druppels gleden langs zijn nek zijn trui in. Hij rilde en gebaarde naar het meisje. "Kom op!"

Opnieuw gaf hij zijn Rapidash de sporen. Corinda hinnikte en stormde weer naar voren. Binnen twee minuten rijden kwam de kudde al in zicht. Zo'n 25 Ponyta en Rapidash stonden angstig bij elkaar. Pokémon waren intelligente wezens, maar een storm als deze kon zelfs menig mens van streek maken. De vluchtdieren, want dat waren de paardpokémon nu eenmaal, waren door het natuurgeweld en de regen in een staat van paniek. Díon en Hiro deden hun uiterste best om de groep bij elkaar te houden. Als ze op hol sloegen waren ze nog verder van huis. "Drijf ze op van achter!" riep Brendon naar het meisje. "Rustig aan!" Hierna stuurde hij zijn Rapidash naar rechts, om daarna een grote bocht linksom te nemen. Zo kwam hij achter de kudde terecht. "Hiro, dek de linkerkant! Díon, houd ze rechts bij elkaar!" riep Brendon naar zijn trouwe Pokémon. Díon was zijn eerste Pokémon en Hiro zijn tweede. Ze kenden elkaar al meer dan 25 jaar. Dit zorgde voor een speciale band, waardoor ze elkaar feilloos aan voelden. Langzaam begon Brendon de kudde op te drijven. Hierbij praatte hij rustig te gen de Pokemon, terwijl hij ze aanmoedigden om te gaan lopen. Het duurde even, maar toen kwamen de Rapidash in beweging. Hierdoor werden de Ponyta aangemoedigd om ook te gaan lopen. Brendon glimlachte een beetje, terwijl het water over zijn gezicht stroomde. Misschien kwam dit nog wel goed.

OOC: Haha, nee, geen tuig Razz

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming di nov 12, 2013 8:26 am

Sora deed haar uiterste best om zich vast te klampen aan Nikita, zonder van haar rug te vallen en zonder haar pijn te doen. De wind bemoeilijkte het echter wel en een paar keer waaide Sora bijna van de Ponyta af, maar deze wist haar op tijd op te vangen door langzamer te gaan lopen of opzij te gaan als Sora ergens heen dreigde te vallen. Uiteindelijk bereikten ze een hek, welke door Brendan geopend werd, waarna de man zich tot haar richtte. Sora liet Nikita ook afremmen en luisterde naar wat de man haar vertelde. ‘We moeten de kudde naar buiten drijven. Mijn Pokémon zorgen er wel voor dat ze naar de stallen gaan.’ Sora knikte en volgde de man toen deze haar wenkte. Sora spoorde Nikita weer aan en reed achter Brendan aan naar de kudde Rapidash en Ponyta. Ze zagen er bang en gedesoriënteerd uit en Sora had zware medelijden met de arme Pokémon. Dit moest echt vreselijk voor ze zijn.

De Arcanine en Charizard van Brendan waren al bij de kudde aanwezig en probeerden ze rustig en bij elkaar te houden. ‘Drijf ze op van achteren!’ riep Brendan haar toe, ‘Rustig aan!’ Het meisje knikte en stuurde Nikita naar links, aangezien Brendan naar rechts ging. Sora beschreef een grote bocht naar rechts en was nu achter de kudde beland. Brendan was alweer bezig met de volgende instructies, gericht op zijn twee Pokémon die bij de kudde liepen. De man begon daarna de kudde rustig op te drijven en Sora volgde zijn voorbeeld. ‘Toe maar jongens, ga maar lopen, lekker veilig naar de stal,’ zei Sora op vriendelijke toon tegen de Ponyta in haar buurt. Ze hoopte dat de Pokémon haar konden horen, al stonden de Paardpokémon wel bekend om hun scherpe gehoor.

Langzaam maar zeker kwamen de Rapidash in beweging, waarna ook de Ponyta reageerden. Sora moedigde de Pokémon aan om vooral te blijven lopen. Zodra ze op stal waren zouden ze zich vast beter voelen. De Ponyta en Rapidash liepen braaf naar voren, in de richting van het hek, terwijl Hiro en Díon ze bij elkaar hielden. Af en toe dwaalde er een Paardpokémon opzij, maar die werd al snel weer opgevangen en liep dan weer mee met de rest. So far, so good. Natuurlijk kon het niet al te lang goed gaan; Zodra de kudde het hek door was, schoot er een Ponyta vandoor. 'Nee, blijf hier!' riep de groenharige geschrokken tegen de wind in, maar de Ponyta luisterde niet. Zonder erbij na te denken spoorde Sora Nikita aan en zette de achtervolging in. 'Kom terug!' riep ze de kleine Ponyta toe, maar door de wind leek het dier haar niet te horen. Als de Pokémon zich maar niet ergens aan bezeerde!

OOC: Yeah, sorry, ik kon er niet meer van maken XD
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming wo jan 01, 2014 5:52 am



De Ponyta en Rapidash kwamen in beweging en liepen zowaar enigszins rustig naar het hek. Hoewel.. "Hiro, Estelle dwaalt af! Díon, de kudde wijkt af naar rechts! Tenesse, hier blijven!" Hij gaf Corinda de sporen en stoof achter de koppige jonge hengst aan. Tenesse plaagde hem wel vaker, maar dit was niet het moment. Corinda beschreef een bocht en brieste hard naar de hengst, waarop hij met zijn kop schudde en met rollende ogen terug draafde naar de groep. Brendon zuchtte en ging wat verzitten, waarbij de droge, verbrande huid van zijn lichaam strak trok. Hij grimaste en verbeet zich. Eerst de Pokémon op stal. Ze bereikten het hek en de eerste paard Rapidash en Ponyta draafde al braaf richting de stallen. Hij zag zijn Electabuzz en Magmar de grote schuurdeuren ophouden en Díon en Hiro dirigeerde de Paardpokémon naar binnen.

Brendon knikte tevreden, totdat hij plotseling een schreeuw hoorde. "Nee, blijf hier!" Met een ruk keek hij om en zag dat groenharige meisje, waarvan hij nog altijd niet de naam wist, achter een Ponyta aanrende. Ze stoven richting de oprijlaan, waar eerder al een boom geveld was door de huilende wind. Brendon vloekte binnensmonds en spoorde Corinda aan. "Zorg voor de Ponyta!" riep hij over zijn schouder naar zijn andere Pokémon. Rapidash waren de snelste Pokémon van Kanto op het land, ze konden de 150 km per uur halen binnen tien galopsprongen, dus hadden ze de twee Ponyta snel ingehaald. Om hem heen zwaaiden en kraakten de bomen aan zijn oprijlaan gevaarlijk. De ontsnappende Ponyta liep echter op een dood spoor: De omgevallen boom blokkeerde de volledige oprijlaan. Brendon vloekte vrijwel onafgebroken, maar zijn woorden vervlogen in de wind. De Ponyta was veel te paniekerig. Proberen hem terug te drijven zou alleen maar ongelukken veroorzaken. Zijn blik viel op het groenharige meisje. Ze ging goed om met Nikita, daarnaast waren ze hier gekomen om een Pokémon te halen. De beslissing was snel gemaakt. Hij reed snel naar het meisje toe. "Ze is teveel in paniek!" riep hij zo hard mogelijk, om boven het gekraak en geruis van de bomen uit te komen. "Kan je haar vangen?"


_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming vr feb 14, 2014 12:20 am

Wind sloeg in haar gezicht en trok aan haar haren terwijl ze met Nikita de weggerende Ponyta achtervolgde. ‘Stop! Alsjeblieft!’ riep het meisje, maar de wind maakte te veel lawaai en blies haar woorden weg. In een poging de Ponyta te bereiken spoorde ze Nikita nog meer aan, maar ook zij had maar één maximum snelheid, helemaal tegen de wind in. Het gekraak van bomen die het zwaar hadden in de storm bereikte Sora haar oren en toen pas zag ze waar ze waren; de door bomen omrande oprijlaan. Shit. Één voordeel was wel dat er verderop een boom op de weg lag die voorkwam dat de ontsnapte Ponyta verder kon. Sora hield Nikita in en zag toen opeens Brendon naast haar verschijnen. Ergens voelde ze zich wel wat schuldig, omdat ze er zomaar vandoor was gegaan zonder ook maar iets tegen Brendon te zeggen, maar aan de andere kant, was daar wel tijd voor geweest? De Ponyta was er zo snel vandoor gegaan dat Sora vooral instinctief had gereageerd om de Pokémon te beschermen.

Haar ogen gleden naar de ontsnapte Ponyta die duidelijk in paniek was. Ze brieste, schraapte met haar hoeven en het oogwit van haar ogen was duidelijk te zien. ‘Wat moeten we doen?’ vroeg Sora, maar wederom blies de wind haar woorden de andere kant op. Gelukkig kwam Brendon al naar haar toe, en wat hij haar toe riep, was niet wat ze had verwacht. ‘Kan je haar vangen?’ Sora keek met stomheid geslagen naar de man. Haar vangen? Ze keek naar de Ponyta en dacht na. Moest ze de Pokémon eerst nog verzwakken eigenlijk? Hadden ze daar eigenlijk wel tijd voor? ‘Sun!’ riep het meisje naar haar Pokémon, welke meteen haar oren spitste. ‘Verlam die Ponyta met je Thunder Wave!’ De Pikachu knikte, sprong van Sora haar schouder en ging voor Nikita staan. Vonken spatten van haar vangen terwijl ze een Thunder Wave op de paniekerige Ponyta afvuurde. De aanval miste eerst, omdat de Pokémon het ontweek, maar toen wist Sun doel te treffen.

Het meisje pakte een Pokéball van het lint om haar middel, maar durfde het voorwerp niet te gooien, omdat ze bang was dat het weg zou waaien. In plaats daarvan stapte ze van Nikita af en rende ze naar de verlamde Pokémon toe. ‘Alsjeblieft, ga hier in, dan ben je veilig,’ sprak het meisje op bijna smekende toon tegen de verlamde Ponyta, welke haar met grote ogen aan keek en toen in een flits verdween op het moment dat Sora de Pokéball tegen haar aan drukte. Sora keek naar de Pokéball die wiebelde in haar hand. Zou de Ponyta blijven zitten? Of moest ze in deze storm er toch nog tegen vechten?

De Ponyta was verzwakt en moe door de stress, maar de adrenaline in ahar lichaam deed haar vechten. Tot ze genoeg bedaarde om te beseffen dat het stil was om haar heen. Het lampje doofde en de Pokéball hield halt. Gefeliciteerd, je hebt een Ponyta gevangen!

Ongelovig keek de groenharige naar de Pokéball in haar hand. Het was haar zowaar gelukt! Goed, en nu? Vragend draaide ze zich om naar Brendon, maar halverwege bedacht ze zich dat het natuurlijk de bedoeling was om nu als de wiedeweerga terug te keren naar de stallen. Snel stak ze de Pokéball bij haar andere Pokémon, waarna ze op de rug van Nikita knikte en koers zette naar de stallen. Hopelijk waren alle andere paarden wel naar de stal gelopen, want anders bleven ze bezig.

OOC: Sorry voor de extreme laatheid!
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming zo maa 02, 2014 1:50 am



Het meisje leek met stomheid geslagen, maar herstelde zich snel. Ze vroeg haar Raichu om de Ponyta te verlammen, waarop Brendon goedkeurend knikte. Ponyta waren snel en behendig, en met deze wind had je behoorlijk wat kans dat je de ball mis zou gooien. De Raichu miste eerst, maar trof toen doel. Tot zijn verbazing steeg het meisje af en rende ze naar de Ponyta toen. Ze drukte de ball tegen de verlamde Pokémon, die verdween en niet weer verscheen. Mooi zo. Het meisje rende terug naar Nikita en steeg op. Samen reden ze terug naar het huis, terwijl de bomen vervaarlijk kraakten en de takjes en bladeren hun om de oren vlogen. De regen voelde verschrikkelijk op zijn droge, verbrande huid.

Eenmaal bij het huis stegen de man en het meisje af, waarop Brendon zowel Nikito als Corinda terug liet keren. Brendon strompelde wat onbeholpen naar de veranda, maar nog voor hij de houten trap had bereikt vloog de voordeur open en kwam Aimée naar buiten snellen. Ze overhandigde hem zijn wandelstok en ondersteunde hem naar de deur. "Gauw naar binnen, kom op," sprak ze gebiedend, waarna het drietal het huis in ging. Brendon merkte dat hij zwaar ademde, de rechterkant van zijn lichaam brandde alsofhij opnieuw verschroeid werd door de vlammen. Aimée loodste hem naar de huiskamer, waar hij met een enorme kreun in de fauteuil plofte. Meneer en mevrouw Takahashi, die op de bank hadden gezeten, stonden gauw op toen hun dochter binnen kwam. Aimée hielp hem uit zijn regenjas en begon thee te maken voor hem en het meisje. Brendon grijnsde even schuin. "Jullie dochter is me er eentje," zei Brendon in een poging tot een grapje, maar hield er snel mee op toen het lachen zijn droge huid deed scheuren. Zijn glimlach werd een grimas, maar hij trok gauw zijn gezicht weer in de plooi. "Waarom laat je niet even zien wat je gevangen hebt, jongedame?" stelde hij vriendelijk voor. Het feit dat hij de naam van het meisje nog altijd niet wist was een beetje ongemakkelijk, maar als hij goed genoeg oplette, zou haar naam vast wel een keer vallen.


OOC: Hier is hij dan! Als Brendon eindelijk haar naam hoort, kan het muntje van 'Sora = Karins vriendin' ook eindelijk eens vallen xD


_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming zo maa 02, 2014 2:49 am

Alle andere Paardpokémon stonden gelukkig al op stal, dus zodra ze bij het huis van de familie Mayon aankwamen, konden ze naar binnen. Sora stapte af en bedankte Nikita nog even voor deze in haar Pokéball verdween. Ze sloeg haar armen om Sun heen om te voorkomen dat de Pikachu weg zou waaien en volgde Brendon het huis in. Brendon zijn vrouw was hen al tegemoet gekomen en Sora volgde hen naar de woonkamer waar haar ouders en broertje op hen zaten te wachten. 'Sora!' Haar ouders sprongen bijna letterlijk omhoog van de bank toen ze haar binnen zagen komen en omhelsden haar stevig. Een hele preek over dat ze dit soort grapjes nooit meer mocht uithalen werden vermengd met de enthousiaste kreten van haar broertje die maar wat graag wilde weten hoe spannend het was om op een Ponyta door een storm te rijden. Het meisje glimlachte zwakjes en wilde al gaan vertellen hoe spannend het was geweest, toen Brendon tegen haar sprak. Of ze niet even wilde laten zien wat ze had gevangen. 'Hier? In de huiskamer?' stamelde het meisje? 'Past dat wel?'

Aimee glimlachte naar haar en begon wat tafels en stoelen aan de kant te zetten zodat er meer ruimte was in de woonkamer. Ze knikte naar Sora ten teken dat ze haar nieuwe Pokémon tevoorschijn kon halen. Sora pakte de Pokéball van het lint om haar middel en drukte op het knopje. De bal sprong open, waarna een wit licht de ruimte vulde. Al gauw stond er een Ponyta in de woonkamer met prachtige, vlammende manen en een nieuwsgierige blik. Tot haar opluchting was de Pokémon weer gekalmeerd en ze leek ook geen last meer te hebben van de verlamming. Sora stak haar hand uit en streelde de snoet van de Pokémon, waarna ze zich tot haar ouders richtte. 'Mam, pap, dit is Autumn, mijn nieuwe Pokémon.' Ze had de Pokémon nog niet echt een naam gegeven, maar herfst was het enige seizoen dat ze nog niet had gebruikt. Ze keek naar Brendon, alsof ze zeker wilde weten dat de Ponyta ook echt voor haar was. 'Ik nam ten minste aan dat u bedoelde dat ik haar mag houden?' Haar toon was ietwat verontschuldigend, want ze hoopte dat ze de man niet verkeerd had begrepen.
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming za maa 08, 2014 3:46 am



De ouders van het meisje waren duidelijk enorm opgelucht dat hun dochter weder was gekeerd. "Sora!" riepen ze, terwijl ze opsprongen en naar het meisje toe snelden. Terwijl Aimée hem uit zijn jas hielp, keek hij haar vragend aan. Sora? Was dit soms het meisje waar Karin over verteld had? Toen Brendon voorstelde om de Ponyta uit haar Pokéball te laten, keek Sora hem nogal ontsteld aan. Gelukkig maakt Aimée gauw wat ruimte voor haar. In een flits verscheen de Ponyta, die dankzij haar verblijf in de Pokéball een stuk rustiger was geworden. "Mam, pap, dit is Autumn, mijn nieuwe Pokémon,"  sprak het meisje, waarna haar blik naar Brendon schoot. "Ik nam ten minste aan dat u bedoelde dat ik haar mag houden?" De man grijnsde breed. "Jij hebt haar gevangen. Als je ouders het hier ook mee eens zijn, is ze van jou." Hij leunde wat naar voren om het groenharige meisje wat beter aan te kunnen kijken. "Mag ik iets vragen? Ken je toevallig mijn dochter Karin? Want ze heeft wel verteld over een Sora, maar ik weet niet of ik nu de juiste voor me heb." Hij glimlachte, waardoor de verbrande huid onderaan zijn kaak en keel trok. Brendon negeerde het, hij wilde niet een oude, verbitterde man worden. De vriendelijkheid die hij altijd had gehad werd de laatste tijd enorm overschaduwd door zijn chagrijnigheid door zijn pijn en situatie. Maar zo wilde hij niet worden.

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Sora Takahashi


Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 236
Poképoints : 157
Reputatie : 23
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 14 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming ma maa 24, 2014 4:01 am

Brendon grijnsde, verklaarde dat zij de Pokémon had gevangen en dat deze dus, met instemming van haar ouders, geheel van haar was. Sora keek naar haar ouders, welke glimlachend knikten dat het goed was, maar het meisje wist zelf ook wel dat, ook al hadden haar ouders het niet goed gevonden, dan had ze de Ponyta alsnog gehouden. Autumn was nu van haar en was de laatste schakel in haar team, welke nu compleet was. ‘Heel erg bedankt meneer Mayon,’ sprak de groenharige, waarop ze kort naar de man boog om hem haar dankbaarheid te tonen. ‘Ik ben u zeer dankbaar voor deze Ponyta. Ik zal er alles aan doen om zo goed mogelijk voor haar te zorgen.’ Terwijl ze dit zij klopte ze de Ponyta even vriendelijk op de hals, welke op haar beurt haar neus tegen Sora haar wang drukte. Ja, deze Ponyta zou het prima doen in haar team.

Plots stelde de man haar een vraag waar ze even raar van op keek. Zo ze zijn dochter Karin misschien kende. ‘Natuurlijk ken ik Karin!’ verklaarde het meisje verbaasd. Zij had namelijk al lang en breed doorgehad dat dit Karin haar ouders waren, maar ze had niet door gehad dat de man niet had geweten wie zíj was. ‘Ze is één van mijn allerbeste vriendinnen!’ Nu kende ze Karin pas een jaar ofzo, maar toch voelde het voor haar zo, na alles wat ze samen hadden meegemaakt waren Karin (en ook Kenji) haar dierbaar geworden. De groenharige vermoedde dat Karin haar vader nooit had verteld hoe zij eruit zag en dat de man daarom niet zeker wist of zij de “juiste” Sora was. Daarom stak ze nu ook haar hand uit naar de man, waarna ze zichzelf netjes voorstelde. ‘Sora Takahashi. Aangenaam.’ Ze glimlachte vriendelijk naar de man en probeerde ondertussen stiekem herkenningspunten te vinden op het gezicht van de man. Punten die Karin ook had.
Terug naar boven Go down
avatar
Brendon Mayon
Admin

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 1811
Poképoints : 142
Reputatie : 6
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 38
Pokémon:
Profiel bekijken http://pokemondarkdays.actieforum.com/
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming wo maa 26, 2014 4:49 am


"Natuurlijk ken ik Karin!" zei het meisje, waarbij de verbazing duidelijk doorklonk in haar toon. "Ze is één van mijn allerbeste vriendinnen!" Brendons glimlach werd breder. Wat fijn dat zijn dochter al zulke goede vrienden had gemaakt. Ze had hem al veel verteld over Sora en Kenji, hun avonturen en gevechten. Het meisje leek zich te realiseren dat ze zichzelf nooit echt geïntroduceerd had en stak haar hand naar hem uit. "Sora Takahashi. Aangenaam." Brendon stak zijn eigen, ruwe hand uit en schudde die van Sora enigszins voorzichtig. De beweging trok verschrikkelijk aan de verbrandde huid aan de rechterkant van zijn lichaam, maar Brendon wist zijn grimas te verbergen onder een glimlach. "Aangenaam. Ik heb al een hoop over jou en Kenji gehoord toen Karin hier was." Zijn blik ging naar Aimée, die breed naar hem glimlachte. "Ik denk dat het nog wel even duurt voordat de storm gaat liggen. Kan ik jullie iets te eten of te drinken aanbieden?" Zijn blik gleed vragend over Sora en haar familie. Wanneer je stil was hoorde je de wind om het huis gieren en Brendon hoopte maar dat er niks van het huis af zou scheuren.


_________________
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [PRIVE]A Storm Is Coming

Terug naar boven Go down
 

[PRIVE]A Storm Is Coming

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: South Kanto :: Cinnabar Island-