Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Birthday Blues

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Birthday Blues zo jun 08, 2014 4:49 am

Van alle dagen dat Eren het vreselijk vond om op te staan, was dit misschien toch wel het ergste. Vandaag was het achttien Mei. Wat voor een belang dat had, vraag je? Vandaag was zijn verjaardag. Waarom hij niet vrolijk was op zijn verjaardag? Omdat het altijd hetzelfde liedje was. Hij werd wakker, stond op, kreeg een telefoontje van zijn ouders die een dom liedje voor hem zongen en dan moest hij de dag weer in zijn eentje doorbrengen. Nou ja, eentje. Hij had Kasai, maar dat nam niet weg dat hij af en toe toch wel wat menselijk gezelschap wilde. Iemand om naar te luisteren in plaats van mee te praten. Een teken dat hij, ondanks alles, toch niet alleen was op deze planeet. Zuchtend draaide Eren zich om in bed, zijn ogen gericht op de wekker die op het nachtkastje ernaast stond. Half elf. Het was nog redelijk vroeg voor zijn doen en Destiny had hem nog niet opgeroepen voor een of andere domme training of een vage missie, dus hij kon nog wel even blijven liggen. Zijn Flareon dacht daar helaas anders over. De pokémon kwam meteen het bed opgesprongen toen hij had gemerkt dat er leven in Eren was gekomen en begon vrolijk tegen zijn Trainer te brabbelen. “Ugh,” gromde Eren gefrustreerd. “Ga weg.” Hij sloot zijn ogen in een poging duidelijk te maken dat hij nog niet op wilde staan, maar dat hield Kasai absoluut niet tegen. “Kasai,” waarschuwde hij, dit keer op een hardere toon. De Flareon stopte met vrolijk kwispelen en keek afwachtend naar de jongeman. “Ik meen het. Nog even niet.” Met zijn oren lichtjes omlaag liep Kasai naar de rand van het bed en sprong ervan af. Hij wilde zijn Trainer alleen maar feliciteren met zijn verjaardag… Was hij te ver gegaan?

Nah, hij wist als geen ander dat Eren geen ochtendmens was. En hij wist ook dat zijn Trainer een hekel had aan zijn eigen verjaardag. Dit keer, echter, kon hij die misschien wel iets beter maken dan voorgaande jaren. Hij wist namelijk waarom Eren een hekel had aan zijn verjaardag en dit jaar hoefde het niet zo uit te pakken. Dit jaar was anders. De Flareon keek nog een keer om, richting het bed, en zag dat de jongeman inmiddels weer zijn ogen had gesloten en zijn arm eroverheen had gelegd. Vastberaden liep hij voorzichtig de slaapkamer uit en sprintte toen naar de achterdeur van het huis, waar hij gemakkelijk naar buiten kon ontsnappen als hij dat wilde. Kasai had een plan van aanpak en het werd hoog tijd dat hij die nu ging uitvoeren. Met een enorme snelheid rende hij naar het nabijgelegen dorp en ging meteen op het pokécenter af, waar hij naar binnen ging en plaats nam achter één van de lege videofoons. Het was duidelijk dat hij veel tijd en planning hierin had gestoken, want hij had zelfs het nummer dat hij moest bellen uit zijn hoofd geleerd. Zolang er werd opgenomen, ging alles nog prima volgens plan. Kasai tikte met zorgvuldige bewegingen alle benodigde cijfers in en liet toen de videofoon het verdere werk doen. Dat hij overging, was een goed teken, toch?

Eren schrok wakker door de telefoon die plots afging. Vloekend greep hij naast zijn kussen naar het irritante ding en drukte op de juiste knop om op te nemen. “’Morgen,” mompelde hij in de microfoon van het apparaat, terwijl hij zijn bruine ogen weer naar zijn wekker liet glijden. Kwart over elf. Tot zijn ergernis hoorde hij een vrouwenstem aan de andere kant van de lijn, gevolgd door een diepe mannenstem die uitgebreid voor hem ‘Happy Birthday’ begonnen te zingen. Eren rolde met zijn ogen, maar besloot verder niks te zeggen en het helemaal af te luisteren. Ze bedoelden het immers goed en het was tenminste iets dat hem een verjaardagsgevoel gaf. Toen het gezang gestopt was, ging enkel de vrouw nog verder met praten tegen hem. “Van harte gefeliciteerd met je zesentwintigste verjaardag, mijn jongen! Het leek wel gisteren dat je net leerde lopen…” Eren moest zich inhouden om niet te grommen. Zo beschamend..! Gelukkig redde zijn vader hem van een afgang en duurde het gesprekje maar zo’n vijf minuten. Zijn ouders wensten hem nog een fijne dag en hingen toen op. Zuchtend ging hij recht zitten en liet zijn benen over de rand van het bed heen hangen. Bah, nu moest hij wel opstaan. Met tegenzin duwde hij zichzelf rechtovereind en kleedde zich vlug aan om de dag tegemoet te gaan. “Okay, Kasai. Jij je zin. Kom, we gaan een ommetje maken,” riep hij door het huis heen. Er kwam echter geen reactie. Eren keek verdwaasd rond. “Kasai?”

De Flareon keek vrolijk op toen het scherm oplichtte en Cynthia Claves liet zien. Gelukt! Nu moet hij deel twee van zijn plan in werking zetten en dat was Cynthia proberen te overtuigen naar Cinnabar te komen. Alleen… Hoe ging hij dat doen? Ze kon hem vast niet verstaan, dus een boodschap overbrengen ging heel lastig. Hier had hij nog niet echt over nagedacht… Barst! Hij was te druk bezig geweest met het eerste deel van zijn plan en het idee zelf. “Fla!” begon hij enthousiast met een begroeting. Hij gaf zich niet zomaar gewonnen! Kasai begon aan zijn uitleg en hoopte voor het beste, hoewel hij bijna zeker wist dat dit ging floppen. Nee! Desnoods moest hij Cynthia zelf ophalen in Cerulean. Hij moest en zou haar bij Eren krijgen om samen zijn verjaardag te vieren! “Flareon! Fla, Flareon!” eindigde hij zijn verhaal. Hoopvol keek hij naar het scherm waar de blauwharige vrouw op te zien was. Dit plan mocht absoluut niet falen.

OOC: & Cynthia Claves c:
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jun 22, 2014 4:26 am




'Goedzo jongens! Ga zo door! Nog drie baantjes!' De enthousiaste stem van Cynthia Claves, de Gymleidster van de Cerulean City Gym, echode door de zaal. In het zwembad waren haar vijf Pokémon bezig met hun ochtendgymnastiek; baantjes zwemmen met obstakels. Voor iedere Pokémon had ze andere obstakels in de baan gegooid, aangezien Lapras niet door een hoepel zou passen en Shellder nog de klein was om over een stok op twee meter hoogte te springen. Ze moedigde hen allemaal aan en noteerde ondertussen hun vooruitgang. Ze hield vooral Shelby, haar Shellder, in het oog, want hij was de enige van haar Pokémon die nog niet op het niveau van een Gympokémon zat. Haar plan was om de Schelppokémon te laten evolueren, maar pas op het moment dat hij daar aan toe was. In de afgelopen maanden had de Shellder al duidelijke groei laten zien in kracht en snelheid en ze had er het volste vertrouwen in dat hij binnenkort klaar was om te evolueren in een Cloyster. 'Oké jongens, stop maar! Goed gedaan!' Ze klapte in haar handen en al haar Pokémon begonnen relaxed in het water te dobberen. De vrouw rekte haar lichaam en maakte zich klaar om ook in het water te duiken, toen opeens het geluid van de videofoon in de hal haar oren bereikte. De vrouw richtte haar blik op de deur waarachter zich de hal bevond. Ergens verwachtte ze dat haar receptioniste wel op zou nemen, maar toen bedacht ze zich dat het zondag was en dat haar medewerkster dus vrij was.

Met een zucht liep de vrouw langs de rand van het zwembad, op weg naar de deur. Het geluid van water op de stenen vloer vertelde haar dat één van haar Pokémon uit het water was geklommen en zonder echt achterom te kijken wist ze al dat het Alex betrof. Het geluid van de videofoon werd harder toen ze de hal bereikte en snel liep ze naar het apparaat toe en nam ze op. Half om half verwachtte ze een Gymleider of wetenschapper in beeld te zien, omdat dit de enige mensen waren die haar belden in de Gym. Haar verbazing was dus ontzettend groot toen er opeens een Flareon in beeld verscheen. 'Fla!' riep de Vuurpokémon op enthousiaste toon. Alex zijn interesse was meteen gewekt en de Vaporeon wurmde zich naast Cynthia zodat ook hij in beeld was en kon zien wie er aan de andere kant van de videofoon was. Zodra hij de Flareon zag riep hij enthousiast 'Vap!', alsof ze elkaar gedag zeiden. Meteen stak de Flareon van wal met een enorm lang verhaal waar Cynthia werkelijk geen bal van begreep. Het leek alsof de Pokémon haar iets duidelijk wilde maken, maar wat, dat wist ze niet. Ze wist nog niet eens wiens Pokémon ze hier voor zich had. De enige persoon die zij kende met een Flareon was echter.. Eren. 'Kasai?' vroeg ze langzaam, waarna ze vervolgde, 'Wat is er? Is er iets met Eren gebeurd?' Bezorgdheid begon in Cynthia rond de draaien. Was er soms iets met de man gebeurd en kwam Kasai haar vragen om hulp? Maar de Pokémon zag er heel vrolijk uit. Als er echt iets met Eren aan de hand zou zijn zou de Flareon was een stuk verdrietiger kijken. Nee, er was wat anders aan de hand, iets anders wat de Pokémon haar wilde vertellen, maar wat? Ze richtte haar blik op Alex, alsof hij het voor haar zou kunnen vertalen, maar ook hij was een Pokémon en dus zou ook dat niet veel uitmaken.

Alex: Alex luisterde enthousiast naar het verhaal van Kasai. De Flareon vertelde over de verjaardag van Eren en dat hij heel graag wilde dat Cynthia naar Cinnabar zou komen om dit met hem te vieren. De Vaporeon vond dit een heel goed idee. Cynthia en Eren leken het goed met elkaar te kunnen vinden en het was wel goed voor zijn trainster om weer eens in contact te komen met interessante, beschikbare mannen. Mannen die wél te vertrouwen waren. Kasai besloot zijn verhaal met 'Dus, komen jullie?' waarna hij hoopvol naar hen keek. 'Natuurlijk komen we!' riep Alex enthousiast uit, waarop hij Cynthia aankeek. 'Ja toch?' De vrouw keek hem vragend aan en de blauwe Pokémon besefte zich dat zij hen natuurlijk niet kon verstaan. Stik. De Vaporeon keek in het rond, op zoek naar iets waarmee hij duidelijk kon maken wat de bedoeling was. Er hing een kaart van Kanto in de hal en dus rende de Vaporeon erheen. Hij sprong op de tafel die ervoor stond en sloeg met zijn poot op de kaart, op het eiland Cinnabar. 'Vap!' riep hij naar Cynthia, welke opgestaan was en naar hem toe kwam. 'Hier moeten we heen.' Vervolgens sprong hij van de tafel en rende naar een kast waarvan hij wist dat er ballonnen en slingers lagen. Hij trok de doos uit de kast en duwde die naar Cynthia. 'Vap!' riep hij weer. 'Verjaardag!' Kom op Cynthia, snap het!

Cynthia: Verbaasd volgde de vrouw de bewegingen van haar Vaporeon, welke bij de videofoon weg rende, op een tafel sprong en op de kaart van Kanto sloeg. Snel sprong de vrouw overeind en liep naar de kaart toe, waarop Alex Cinnabar aanwees. 'Cinnabar?' vroeg de vrouw verbaasd, maar haar Pokémon was er al vandoor gegaan, dit maal naar een kast. De doos met verjaardagsversiering voor wanneer kinderen een zwemfeestje gaven in de Gym kwam te voorschijn, waarop Alex 'Vap!' riep. Cynthia keek van de kaart, naar de doos. Goed, er was dus iets met Cinnabar en met een feest. 'Een verjaardag?' vroeg de vrouw langzaam, waarop Alex enthousiast knikte en naar de videofoon wees waarop Kasai te zien was. 'Is Kasai jarig?' vroeg de vrouw, waarop de Pokémon zijn poot tegen zijn voorhoofd sloeg en urgenter naar de videofoon gebaarde. 'Is Eren vandaag jarig?' vroeg de vrouw, waarop er weer blij geknikt werd. 'Goed,' reageerde de vrouw waarop ze haar gedachten op een rijtje probeerde te zetten. 'Dus, Eren is vandaag jaren en Kasai komt ons uitnodigen om het te vieren op Cinnabar?' Een enthousiaste 'Vap!' maakte duidelijk dat ze het goed had geraden. Há! Ze moest vaker hints spelen met Alex! Ze was hier best goed in! Ze wende zich tot Kasai, welke nog altijd in beeld was. 'We komen eraan Kasai! Met een uurtje komen we aan in de haven. Ik moet nog even een cadeautje kopen. Haal jij ons op?' Zenuwen maakten zich van Cynthia meester terwijl ze na begon te denken over wat ze dan voor Eren moest gaan kopen, wat ze aan moest en of ze ook taart mee moest nemen of niet. Dit was zo spannend!

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jun 22, 2014 10:04 am

Cynthia leek zijn verhaal niet helemaal te begrijpen, maar gelukkig was er nog altijd Alex die net zo enthousiast over het idee was als Kasai. De Flareon was opgelucht om te weten dat iemand het met zijn plannen eens was, maar als de Gymleader het niet begreep, dan ging het alsnog niet door. Gelukkig gaf de Vaporeon zich ook niet zo gemakkelijk gewonnen en ging meteen aan de slag om Cynthia het beter te laten begrijpen. Hoe wist Kasai niet, dat kon hij namelijk niet zien, maar hij hoorde de vrouw al snel zijn idee hardop herhalen.  'Dus, Eren is vandaag jaren en Kasai komt ons uitnodigen om het te vieren op Cinnabar?' Onbewust knikte de Flareon enthousiast, zelfs al konden Cynthia en Alex dit niet zien. 'We komen eraan Kasai! Met een uurtje komen we aan in de haven. Ik moet nog even een cadeautje kopen. Haal jij ons op?' Kasai’s ogen lichten op en hij knikte nogmaals energiek. “Fla!” reageerde hij vrolijk, instemmend met Cynthia’s idee. Vervolgens zei hij nog iets dat op een ‘tot straks’ voor haar moest lijken en hing toen op. Een paar tellen staarde hij naar het zwarte beeldscherm, voor hij van de stoel afsprong en het pokécenter weer verliet. Veel mensen keken hem vreemd na en hij had waarschijnlijk ook veel vreemde blikken ontvangen toen hij aan het bellen was geweest, maar dat deerde hem niet. Hij had ze nog niet eens opgemerkt. Nee, hij was veel te druk in de weer met zijn plannetje en nu stap twee was gelukt, moest hij over naar stap drie. Eren overhalen om vandaag thuis te blijven totdat Kasai Cynthia had opgehaald van de haven.

De Flareon kwam via dezelfde weg weer terug naar binnen als toen hij naar buiten was ontsnapt. Vrolijk trippelde hij door het huis van hem en Eren heen, maar trok uiteindelijk de conclusie dat Eren zelf niet meer aanwezig was. Vreemd. Hij was niet meer in bed, niet in de keuken en lag ook niet op de bank in de woonkamer. Dat waren nog wel zijn favoriete plekjes in huis… Wacht, hij had de badkamer nog niet gecheckt. Misschien nam hij wel weer een extra lange douche of moest hij hoognodig? Nope, nog steeds geen Eren. Wat dus betekende dat stap drie dreigde te falen, aangezien de man niet meer thuis was. Met andere woorden; Kasai moest hem vinden en terugbrengen. Opgelaten rende de pokémon weer terug naar buiten en duwde zijn neus in de lucht, zoekend naar Erens geur. Die herkende hij inmiddels uit duizenden en omdat de jongeman niet al te lang geleden was vertrokken, was de geur nog goed te onderscheiden. Meteen sprintte hij de kant op waar de geur hem naartoe leidde en duurde het ongeveer zo’n tien minuten voor hij zijn Trainer had gevonden en ingehaald. Eren maakte simpelweg een wandeling door het gebied. “Flareon!” riep Kasai naar zijn trainer, die opkeek en halt hield. Vervolgens draaide hij zich naar zijn pokémon. “En waar ben jij geweest?” vroeg Eren ietwat geïrriteerd. De Flareon liet zijn oren zakken en stapte voorzichtig op hem af. Een zucht van de jongeman volgde. “Doe dat niet nog eens, oké? Ik maakte me zorgen,” bromde Eren. “Ik weet dat je er af en toe alleen op uit wilt, maar… Meldt het me dan.”

Kasai was even van zijn stuk gebracht en wist niet wat hij moest zeggen. Hij had niet verwacht dat Eren zich daadwerkelijk zorgen om hem maakte, maar dat bleek nu wel anders. Hij knikte en beloofde, in zijn eigen taal, dat hij niet meer zomaar ervandoor ging. Toen herinnerde hij zich dat zijn Trainer eigenlijk terug naar huis moest en greep hij Eren bij zijn broekspijp met zijn tanden. “H-Hey!” riep de blonde man verbaasd. De Flareon luisterde niet en trok hem terug de kant op waar ze vandaan kwamen. “Kasai, wat doe je?!” De pokémon liet los en gebaarde met zijn hoofd richting huis. Zijn Trainer scheen hem nog niet helemaal te begrijpen, maar besloot uiteindelijk toch in te geven. “Wat bezielt jou opeens?” Een veelbetekende doch nietszeggende glimlach was alles wat Eren als antwoord kreeg. Meer hoefde hij ook even niet te weten. Kasai loodste de man door zijn voordeur heen en droeg hem op mee naar de slaapkamer te komen, zodat hij iets degelijkers aan kon doen voor wanneer Cynthia op bezoek kwam. De Flareon opende de kledingkast en haalde daar een witte blouse, grijze gilet en wit met grijs gestreepte stropdas uit. “Serieus, wat ben je van plan? Moet ik dat aan gaan doen?” vroeg Eren verbaasd. De pokémon knikte. Zuchtend trok hij zijn simpel T-shirt over zijn hoofd en deed maar wat zijn Flareon van hem wilde. Hij was immers nieuwsgierig naar waarom hij dit moest doen en de enige manier om daar achter te komen, was om mee te werken. Toen de man eenmaal omgekleed was, knikte Kasai goedkeurend. Erens haar was al gefatsoeneerd in zijn gebruikelijke stekels, want dat was nou eenmaal zijn stijl, dus daar hoefde verder niks meer mee te gebeuren. Voldaan liep hij terug naar de woonkamer, Eren op de voet.

“Je hebt toch geen surpriseparty voor me georganiseerd hè?” begon de man nukkig. “Je weet dat ik daar een hekel aan heb…” Kasai schudde zijn hoofd en knipoogde naar hem. Het was duidelijk dat Eren zijn geduld begon te verliezen, maar de Flareon hield stand. Zijn Trainer zou hem toch niet begrijpen. Desondanks kon hij het niet laten om een ‘blijf hier’ naar hem te roepen toen hij het huis weer verliet om naar de haven te kunnen, een verbaasde Eren achterlatend. Kasai sprintte alsof zijn leven ervan afhing, zelfs al betekende het dat hij misschien te vroeg in de haven zat te wachten. Dat deerde hem niet. Hij was te enthousiast hierover. Met soepele bewegingen ontweek hij bijna alles wat hem op zijn pad belemmerde, hoewel hij af en toe toch wel zijn evenwicht dreigde te verliezen. Slippend kwam hij uiteindelijk tot stilstand toen hij zich bij het water naderde, waarna hij zoekend om zich heen keek. Zou Cynthia er al zijn? Of was hij echt te vroeg?
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jul 20, 2014 9:45 pm




Een uur. Waarom had ze slechts een uur gezegd? Ze moest zich nog omkleden, een cadeautje kopen en de Gym afsluiten. Aargh! Kon ze Kasai nog terugbellen en zeggen dat het later werd? Nee, dat was geen optie. Ze zou gewoon heel snel alles moeten doen. Gehaast liep ze terug naar het zwembad, liet al haar Pokémon terug keren en begon het gebouw af te sluiten. Vervolgens snelde ze naar huis om zich om te kleden. Normaal gesproken zou ze er uren over hebben gedaan voor ze de juiste outfit zou hebben gevonden, want hoewel je het niet zou denken, was Cynthia best onzeker, vooral als het om mannen ging. Boy had daar wel voor gezorgd. Ze besloot één van haar favoriete, blauwe jurkjes aan te doen, waarna ze nog even haar haren fatsoeneerde en het huis weer verliet. Gelukkig had ze een auto, anders zou ze het echt niet redden allemaal. Met Alex op de passagiersstoel reed ze in de richting van Fuchsia City. Vanuit Pallet zou het sneller zijn naar Cinnabar, maar de vrouw wilde niet door Mount Moon rijden, wat overigens ook niet mocht met de auto. Dat verstoorde de rust van de Pokémon in de berg.

Onderweg stopte ze in Saffron om op zoek te gaan naar een cadeau. Nu was het altijd al lastig om iets leuks te kopen voor een ander, zeker als die ander van het andere geslacht was en Cynthia was hier bepaald geen ster in. Daarbij kende ze Eren ook nog maar net. Wat vond hij in hemelsnaam leuk? Misschien kon ze iets met een Flareon erop kopen? Hij had immers een Flareon. Haar oog viel op een stropdas met allemaal Flareon om. Hmmmm, die misschien? Ze zag Eren echter niet zo gauw een stropdas dragen. Nee, die dus niet. Maar wat dan wel? Een paar sokken? Nee. Parfum? Deed je een man daar plezier mee? Aaaargh! Dit was te moeilijk! Had Kasai haar geen lijst met opties kunnen geven? 'Alex, help me,' fluisterde ze wanhopig tegen haar Vaporeon, welke in het rond begon te kijken terwijl hij door de winkel liep. Cynthia volgde de mannelijke Pokémon op de voet, hopend dat die wél iets kon vinden, aangezien hij een jongen was. Wist een Pokémon eigenlijk wel wat een mens wilde hebben? Haar hart begon steeds sneller te slaan. Straks kwam ze te laat! Een cadeautje, snel! Alex was haar reddende engel, want hij leek iets gevonden te hebben. Tijd om te twijfelen over het cadeau had ze niet en ze liet het meteen inpakken.

Een kwartiertje later voer ze dan eindelijk de zee op. Haar auto had ze veilig op de Sunset Manege geparkeerd, met toestemming van de eigenaresse, waarna ze op Denise haar rug was geklommen en koers had gezet naar Cinnabar. Om de haverklap controleerde ze haar horloge. Ging ze het halen? Zou ze op tijd zijn? Ze zou het zo sneu vinden voor Kasai als hij een eeuwigheid op haar zou moeten wachten. Haar Lapras versnelde een stukje, alsof ze aanvoelde dat Cynthia zich zorgen maakte en al gauw passeerden ze de Seafoam Islands. De Watergymleidster liet haar ogen even over de eilanden glijden en keek er toen voorbij, naar Cinnabar. Het eiland kwam al in zicht en zoals het er nu uit zag, zou ze slechts vijf minuten te laat zijn. Dat was nog best netjes. De haven kwam in zicht, net als Kasai, die al aan de waterkant zat te wachten. Cynthia zwaaide naar de Pokémon en riep (zodra ze binnen gehoorsafstand waren) 'Kasai! Hier zijn we! Sorry dat ik wat laat ben! Het vinden van een cadeautje was wat lastig geweest!' Denise meerde aan en de vrouw sprong van de rug van haar Pokémon, waarna ze deze dankbaar op haar hals klopte en terug liet keren in haar Pokéball. De vrouw richtte zich glimlachend tot de Flareon op de kant. 'Dus, welke kant op?'

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues do dec 04, 2014 10:21 am

You had it coming
Kasai tuurde enthousiast naar het water. Op het moment zag hij nog niks, maar hij wist zeker dat daar snel verandering in zou komen. Althans, daar vertrouwde hij wel op. Na een tijdje begon hij zich echter toch te vervelen en besloot hij een spelletje met zichzelf te doen. Helaas kon hij niet echt een geschikt spelletje vinden en gaf hij dat ook weer op. Vanuit zijn ooghoeken zag hij dat inmiddels een boot was aangemeerd, maar hij gokte erop dat Cynthia hier niet op zat. Dit was namelijk niet een standaard boot die van Vermillion naar hier trok; dit was een privébootje waar een familie niet lang erna afstapte. De paar kinderen die hij zag rondrennen nadat ze van de boot af waren, deden hem wel goed om te zien. Ze gaven hem zelfs herwonnen energie.
De Flareon keek terug naar het water en zag tot zijn genoegen een schim in de verte verschijnen. Toen het figuur dichterbij kwam, zag hij dat het om een Lapras ging. Hoogstwaarschijnlijk die van Cynthia. Ze was namelijk een watertype Gymleader, dus het zou hem niks verbazen dat zij op deze pokémon zat. En ja hoor, zijn vermoeden werd bevestigt. De jonge vrouw zat achterop de rug van de blauwe waterpokémon. Kasai riep vrolijk terug naar Cynthia toen zij haar excuses aanbood voor de late intrede en hupte toen op het tweetal af toen ze waren aangemeerd. In z’n enthousiasme leunde hij zelfs op z’n achterpoten, terwijl hij de blauwharige vrouw en haar Lapras begroette. Hij wachtte geduldig tot Cynthia zich had klaargemaakt om te wandelen en riep toen dat ze hem moest volgen, waarna hij uiteraard de weg wees naar Eren en zijn huis.

Eren zat verveeld en nieuwsgierig op zijn bank te wachten. Hij vond het maar verschrikkelijk irritant dat zijn pokémon er niks over had losgelaten, maar ergens verwachtte hij ook niet echt een surprise party van de Flareon. Kasai wist dat hij daar een hekel aan had en zou hem daar ook nooit in dwingen. Wat hij echter wel op de planning had, was voor zijn Trainer een raadsel. Eren verdeed zijn tijd met bepaalde theoriën te verzinnen, maar het gaf hem geen voldoening. Hij wilde nu weten wat er aan de hand was. Helaas voor hem duurde het langer dan hij had ingeschat en leken seconden wel uren te duren. Als laatste daad van wanhoop besloot hij de televisie maar aan te zetten en door de weinige kanalen die hij had heen te zappen. Vaak was hij toch niet thuis en dan keek hij niet echt televisie, dus iets anders dan de standaard zenders had hij er niet op zitten. Af en toe volgde hij het nieuws, maar buiten dat hield hij het liever bij wandelingen of een boek. Aangezien Kasai hem net had verstoord tijdens een wandeling en hij hier moest blijven, had hij nog maar twee opties over, alleen had hij niet de concentratie voor een boek. Na iets wat ongeveer een eeuwigheid leek, hoorde hij dan eindelijk zijn Flareon buiten op hem roepen. Gokkend dat de pokémon bij de voordeur stond, sjokte de blonde jongeman erheen en legde zijn hand op het slot, waarna hij met wat kracht de deur opentrok zonder verder te checken wie er nog meer buiten stond. Hij verwachtte eigenlijk ook niemand anders dan zijn eigen partner, dus toen hij bekend blauw zag staan, knipperde hij een aantal keer verbaasd. Als aan de grond genageld bleef hij in de deuropening staan. “... Cynthia?”
thank you best bae <3
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues za jan 24, 2015 11:47 pm




Het enthousiasme van Kasai werkte aanstekelijk en deed haar glimlachen. Ze aaide de Flareon over zijn kop toen deze zich presenteerde en keek even in het rond. Cinnabar was en bleef een prachtig eiland. Ze liet Denise terugkeren in haar Pokéball en volgde, vergezeld door Alex, de vrolijk stuiterende Flareon. Het was een mooie wandeling, maar hoewel de schoonheid van het eiland haar aandacht trok, waren de zenuwen in haar buik toch voelbaar. Zou Eren blij zijn haar te zien? Was het cadeau dat ze voor hem had gekocht wel goed? Zag ze er eigenlijk wel goed uit? Alex voelde de twijfels van zijn trainer en gaf een geruststellend duwtje met zijn neus tegen haar been. Ze keek neer op haar Vaporeon en glimlachte. Als ze hem toch niet had. Ze wandelden een tijdje over Cinnabar tot Kasai enthousiast roepend op een huis afstormde. Cynthia glimlachte en bekeek het huisje. Het was een bescheiden huisje met een klein tuintje aan de voorkant en vermoedelijk meer tuin aan de achterkant. Het zat er fatsoenlijk uit, maar toch mistte Cynthia iets. Iets wat mensen waarschijnlijk zouden beschrijven als "A Womans Touch". Ze glimlachte om zichzelf en volgde Kasai naar de voordeur. Ze wilde net haar hand naar de deur uitsteken om hem open te doen, want Kasai kon niet bij de deurklink, toen de deur op relatief ruwe wijze open werd gedaan. Cynthia schrok en zette een half pasje achteruit. Eren stond in de deuropening en keek haar verbaasd aan. De vrouw zelf voelde het bloed naar haar hoofd stromen toen de man verbaasd haar naam uitsprak. Hij had haar niet verwacht. Ze keek even naar Kasai. Natuurlijk, het was een verrassing geweest. 'H-Hoi Eren,' wist ze eruit te krijgen, waarna ze haar cadeautje naar voren stak en glimlachte. 'Gefeliciteerd.'

_________________


Laatst aangepast door Cynthia Claves op zo jan 25, 2015 4:33 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jan 25, 2015 3:36 am

You had it coming
Kasai keek toe naar de ietwat ongemakkelijke uitwisseling tussen de twee en kon het niet helpen om het grappig te vinden. Cynthia had een overduidelijke rede waarom ze zenuwachtig was en dat kon de Flareon goed merken ook. Helaas was zijn trainer wat dat betreft veel te dom voor dit gedoe en had hij zoiets nooit door. Eren was overigens ook vrij gesloten als het op zijn gevoelens aankwam, maar de manier waarop hij zich gedroeg bij de blauwharige was tot nu toe ietsje anders geweest. Hij was een stuk socialer, al kon dat nog altijd wat beter, maar hij keerde Cynthia in ieder geval niet de rug toe. In eerste instantie had de Flareon gedacht dat dit kwam omdat hij zich schuldig voelde voor wat zijn broer haar had aangedaan. Nu, echter, gokte hij dat het een andere rede had. Eentje die hij zeker weten ging stimuleren, want om deze buitenkans aan hun neus voorbij te laten gaan, was zeker een misdaad.

Eren was, bij gebrek aan beter woord, verrast om de gymleader van Cerulean City aan zijn deur te zien staan. Het was niet per se een negatieve verrassing, aangezien hij de jonge vrouw stiekem wel mocht, maar hij was te koppig om zoiets toe te geven. Zijn bruine ogen gleden even naar zijn Flareon, die dat enkel met een onschuldig grijnsje beantwoordde. Kasai had hem willen verrassen op z’n verjaardag. Nou, dat was hem goed gelukt. “Euh... Hey,” reageerde de blonde jongeman op Cynthia’s begroeting, zijn blik terug gefixeerd op de blauwharige vrouw. “Bedankt.” Hij pakte het cadeautje voorzichtig aan, terwijl duizend dingen door hem heen gingen. Hij besloot echter maar één van die dingen hardop te spreken. “Dat had je niet hoeven doen.” Het was niet echt uit beleefdheid dat hij dit zei, hoewel het natuurlijk een factor erin speelde. Hij had geen cadeautje gewild van Cynthia, puur en alleen omdat haar aanwezigheid eigenlijk al genoeg was. Cadeaus kreeg hij al lang niet meer voor zijn verjaardag. Bezoek had hij ook al jaren niet meer gehad. Nu hij beide opeens moest verwelkomen, was misschien een beetje veel voor wat hij gewend was. Beseffend dat ze nog steeds bij de deuropening stonden, stapte hij vlug opzij. Ondanks dat hij het bezoek niet verwacht had, wilde hij de gymleader niet wegsturen. Zeker niet omdat de reis best wel lang was tussen Cerulean en Cinnabar.

“Kom binnen,” sprak hij, terwijl hij uitnodigend met zijn arm naar binnen wenkte. Zijn gebruikelijke frons was van zijn gezicht verdwenen, maar een glimlach was verre van te zoeken. Niet omdat hij Cynthia niet mocht, natuurlijk. Het was gewoon zijn ding. Kasai leidde het bezoek naar de woonkamer, waarop hij op de bank sprong en in zijn eigen taaltje vertelde dat ze plaats mochten nemen, terwijl zijn trainer de deur dichtdeed. Ook hij kwam nu de woonkamer binnen en stelde de vraag of hij iets te drinken moest halen. De Flareon vertrok inmiddels naar de stereo-installatie van Eren en duwde het apparaat aan, waarop hij het volume iets zachter draaide zodat gesprekken gewoon te verstaan waren. Het was gewoon de radio die aanstond, maar het was zo’n zeldzame zender die enkel en alleen muziek draaide in plaats van al dat gepraat erdoorheen te hebben. Eren hield van muziek, dus het was dan ook geen wonder dat hij gewoon op deze zender stond.    
thank you best bae <3
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jan 25, 2015 4:50 am




Cynthia: Cynthia voelde haar wangen brandden en wist zeker dat het er belachelijk uit zag in combinatie met haar felblauwe haren. Het was wel duidelijk dat Eren verrast was haar te zien, wat ook wel de bedoeling was geweest natuurlijk, maar dit alles zorgde wel voor een hoop ongemak. Wat moest ze nu doen? Wat moest ze zeggen? Ergens wilde ze hem het cadeautje in de handen drukken, zich omdraaien en dan heel hard weer wegrennen als een klein verlegen schoolmeisje. Ze glimlachte. Nee, dat ging ze niet doen. Ze was een volwassen vrouw. Ze ging zich niet gedragen als een klein meisje. Ze rechtte haar rug en keek naar Eren. Zijn blik was neutraal, zijn gezicht moeilijk te lezen. Ze had de vorige keer al gemerkt dat er weinig uitdrukkingen op zijn gezicht te zien waren. Ze dacht aan Boy, welke ook altijd weinig van zijn emoties toonde, behalve woede en wreedheid.

Alex: Rustig observeerde de Vaporeon zijn trainster en die van Kasai. Het was wel duidelijk dat er van alles om ging in hun beider hoofden. Wat dat was, daar kon Alex enkel naar gissen, maar het was heel erg lang geleden dat hij Cynthia zich voor het laatst zo had zien gedragen. Hij kende de symptomen. Nu maar hopen dat het deze keer wel goed ging, want hij wilde niet dat Cynthia hetzelfde zou overkomen als de vorige keer. Kasai gaf hem echter goede hoop, want hij was veel vrolijker en vriendelijker dan de Pokémon die Boy had gehad. Het leek even te duren voordat Eren hen het huis in verwelkomde. Alex trippelde achter Kasai aan, welke op de bank sprong en aangaf dat hij en Cynthia ook mochten gaan zitten. Alex, niet zeker wetend of hij op de bank mocht of niet, ging op de grond naast de bank zitten terwijl Cynthia zelf op de bank plaats nam. Zijn ogen gleden door het huis terwijl Kasai de radio aan deed. 'Leuk huisje heb je,' sprak de Vaporeon tegen zijn mede-Eeveelution. 'Woon je hier al lang?'

Cynthia: De vrouw volgde de beide Eeveelutions naar binnen zodra Eren haar naar binnen had gewuifd. Ze glimlachte naar hem en stapte naar binnen. Haar ogen gleden in het rond terwijl ze de woonkamer in ging achter hun Pokémon aan. Kasai sprong op de bank en zei iets tegen haar, waarop hij naar de radio rende. De vrouw nam plaats op de bank en glimlachte toen Eren vroeg of ze iets wilde drinken. 'Ja, graag. Iets fris alsjeblieft.' Ze wreef het maar handen over haar jurkje in een poging het klamme gevoel kwijt te raken. 'Je woont hier leuk,' glimlachte ze tegen Eren terwijl ze om zich heen keek. 'Hoe lang woon je al op Cinnabar?'

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jan 25, 2015 5:14 am

You had it coming
De vrouw reageerde dat ze inderdaad wel iets te drinken lustte. Fris. Dat had hij wel in huis. Hij liep naar de keuken toe, die aan de woonkamer grensde; rechts achterin het hoekje. Het keukenblok was ook niet vrij groot te noemen, maar het was groot genoeg voor hem. Koken deed hij toch niet heel uitgebreid op bepaalde momenten na, wanneer hij echt zin had om iets lekkers te eten. Eren legde het cadeautje van Cynthia op de keukenkast en haalde twee glazen tevoorschijn, waarop hij zich naar de koelkast begaf en de deur opentrok. Zo te zien had hij eigenlijk niet veel meer over en moest hij binnenkort maar eens naar de winkel gaan. Hopelijk vond Cynthia Ice Tea lekker, want iets anders had hij niet in huis. Eren pakte de fles uit de koelkast, vulde de glazen met het goedje en stopte het ding toen weer terug op z’n plek. Vervolgens liep hij met de glazen terug naar de woonkamer en zette hij ze op het kleine salontafeltje neer. Beseffend dat hij het cadeautje was vergeten op keukenkast, liep hij nog een extra rondje erheen.

Kasai nam ondertussen plaats naast Alex, die hem een compliment gaf over het huisje en aan hem vroeg hoe lang hij hier al woonde. De Flareon moest hier even over nadenken. “Iets meer dan een jaar, denk ik. Misschien anderhalf. Ik hou het niet echt bij,” reageerde hij. Zijn bedenkelijke frons verdween weer en werd verplaatst met een vriendelijke glimlach. De vorige keer had hij niet echt een grote kans gehad om met de Vaporeon te kletsen, maar dit keer kwamen ze er allebei niet onderuit. Kasai vond dit alles behalve erg, want in tegenstelling tot Eren hield hij wel van een praatje.

Ook Eren kwam er niet onderuit. “Dank je,” reageerde hij monotoon, maar hij waardeerde het compliment in feite enorm. Toen ook aan hem gevraagd werd hoe lang hij al op Cinnabar woonde, moest hij, net als Kasai, even nadenken. “Het zal wel bijna twee jaar zijn, nu,” antwoordde hij uiteindelijk. “Ik was in ieder geval al 24 toen ik terug naar Kanto kwam. En er ging nog wat tijd overheen met de regeling en kosten,” voegde hij eraan toe. De jongeman nam plaats op de andere bank, maar wel in de buurt van Cynthia. Op deze manier kon hij haar aankijken tijdens het gesprek zonder zich al teveel te moeten draaien. Dat zat in ieder geval heel ongemakkelijk. Hij liet zijn blik vallen op het cadeautje op zijn schoot. “Als ik vraag wat het is, vertel je me zeker dat ik het maar moet openen, of niet?” grapte hij toen.      
thank you best bae <3
Terug naar boven Go down
avatar
Cynthia Claves
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 26
Aantal berichten : 1019
Poképoints : 193
Reputatie : 18
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 30 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jan 25, 2015 5:28 am




Cynthia: De vrouw wiebelde wat ongemakkelijk heen en weer terwijl Eren naar de keuken verdween. Kasai streek met zijn warme vacht langs haar been terwijl hij bij Alex ging zitten en even giechelde ze, want het kriebelde enorm. Al gauw keerde Eren terug met een glas fris; Ice Tea. Perfect. 'Bedankt,' glimlachte ze toen Eren het glas voor haar neer zette. Zodra ook hij op een bank zat, begon ze hem vragen te stellen. De man bedankte haar voor het compliment en dacht toen na over haar vraag. Een glimlach gleed over haar lippen. 'Je woont hier dus nog niet zo lang. Mag ik vragen waar je allemaal bent geweest? Als je nog maar recent terug bent in Kanto..' Ze pakte haar glas van het tafeltje en nam een slok, waarna ze even keek naar de twee Pokémon die gezellig aan het praten waren. Haar ogen schoten weer naar Eren toen deze vroeg naar het cadeautje en ze glimlachte. 'Inderdaad. Je zult hem open moeten maken om erachter te komen.'

Alex: De Flareon kwam naast hem zitten om te praten en moest nadenken over zijn vraag. De Vaporeon knikte toen de Pokémon naast hem aangaf dat ze hier nog niet zo lang woonden. 'En, hoe bevalt het?' Hij grijnsde. Cinnabar was wel dé plek om te wonen als je een Vuurpokémon was vanwege de Vuurgym en de vulkaan hier, maar aangezien het een eiland was, omringd door water, was je als Waterpokémon weer meer in het voordeel. Zijn ogen gleden over Cynthia en Eren en hij grinnikte. 'Ze passen wel leuk bij elkaar hè.'

_________________
Terug naar boven Go down
avatar
Eren Cinistar


Profiel Vrouw Aantal berichten : 57
Poképoints : 46
Reputatie : 10
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 26
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues zo jan 25, 2015 6:44 am

You had it coming
Ze vroeg naar zijn tijd buiten Kanto. Eren ging verzitten en legde het cadeautje naast hem op de bank, terwijl hij terugdacht aan zijn ‘wilde’ avonturen in de andere regio’s. “Overal en nergens,” antwoordde hij simpelweg. “Als puber liet ik me niet tegenhouden door huisvesting of iets. Mijn thuis was waar mijn neus me heen bracht,” vertelde hij schouderophalend. “Ik ben voornamelijk in de regio’s geweest die in de buurt van Kanto liggen, maar ik heb niet alles bezocht. Ik besloot uiteindelijk terug te keren omdat ik genoeg had van het reizen en mijn eigen plekje wel wilde hebben.” Waarom hij eigenlijk daarvoor was teruggekeerd, kon hij niet met zekerheid zeggen. Eren had net zo goed in een andere regio kunnen blijven, ver van zijn familie vandaan, hoewel hij dan alsnog een kans had om Boy tegen het lijf te lopen. Die had hij overal wel zolang ze beide nog leefden.

Zijn bruine ogen gleden naar het ingepakte voorwerp zodra het weer ter sprake kwam. Nieuwsgierig pakte hij het terug in zijn schoot, niet zeker wetend of hij het nu meteen moest open maken of niet. Aangezien Cynthia het verder niet prijs wilde geven en het toch echt voor hem bedoeld was, nam hij aan dat het wel de bedoeling was. Voorzichtig scheurde hij het inpakpapier via de kleine stukjes plakband open en draaide hij het pakketje uiteindelijk om, zodat het er makkelijk vanaf kon glijden. Een klein fotolijstje begroette hem niet veel later, waarvan hij toch eigenlijk best verrast was. Niet zo verrast als toen hij de blauwharige dame voor z’n deur zag staan, maar nog steeds verrast. Eerlijk gezegd wist hij niet wat hij ermee moest doen, aangezien hij niet echt veel foto’s maakte van zijn leven. Heel af en toe eens een foto van de omgeving met z’n mobiel en hij had een foto van hem met Kasai op de televisiekast staan, maar verder... Misschien dat ze op het einde van vandaag wel een foto konden maken met z’n vieren. Deze dag mocht naar zijn mening toch wel herinnerd worden. “Dankjewel,” sprak hij tegen Cynthia. Het moest vast moeilijk zijn geweest om een geschikt cadeau te vinden. “Ik zal er goed gebruik van maken.” Dit keer verscheen er toch wel een bescheiden glimlachje op z’n gezicht.

“Erg goed,” reageerde de Flareon oprecht. “Er is altijd wel wat te beleven hier, zelfs met Eren.” Hij grinnikte even om de grap die hij maakte, want het was geen geheim dat zijn trainer niet graag socialiseerde. Bovendien was hij erg lui als het erop aankwam en af en toe frustreerde het Kasai wel. Toen Alex ook begon te grinniken, richtte de Flareon zijn blik op het stel waar de Vaporeon ook naar keek. Het commentaar dat vervolgens kwam maakte hem aan het grijnzen. “Heh, ja, dat is precies wat ik ook dacht,” vertelde hij. “En zo te zien vind Eren zijn cadeautjes tot nu toe ook erg leuk.” Misschien dat het voor een buitenstaander minder goed te zien was, maar Kasai kende Eren al langer dan vandaag. Het was overduidelijk te merken dat hij Cynthia wel mocht, anders deed hij niet z’n best om het gesprek gaande te houden.
thank you best bae <3
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Birthday Blues

Terug naar boven Go down
 

Birthday Blues

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: South Kanto :: Cinnabar Island-