Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 [Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Kasumi Ashari


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 153
Poképoints : 30
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: [Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI] vr feb 14, 2014 1:24 am


O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. Waar was ze aan begonnen? In een vage, melodramatische bui had ze zich opgegeven voor het Blind Date Event van Mimic, maar nu was Kasumi helemaaaal niet meer zo blij hiermee. Waarom moest ze dan ook erg vinden om alleen te zijn met Valentijnsdag? Kasumi was nog helemaal niet zo erg met jongens bezig, maar toch was ze als meisje niet ongevoelig voor Valentijn. Rozen, lieve kaartjes, gedichten, wandelingen over het strand, samen kijken naar de zonsondergang. Okee, toegegeven, Kasumi was een hopeloze romanticus. Waarschijnlijk één van die weinige mensen die dacht dat het er in een relatie echt zo aan toe ging. Ze had echter nog geen relatie gehad, dus was er niks wat deze droom voor haar kapot kon maken. Maar terug naar onder crisis.

Op haar bed lag de inhoud van haar gehele kleding kast. Kasumi drentelde zenuwachtig heen en weer, terwijl haar moeder geamuseerd toe keek. Eerst had ze natuurlijk wat vraagtekens gezet bij deze online actie, maar na wat naslagwerk (blijkbaar was haar moeder een internet detective) had Hikari de date goedgekeurd. Dit betekende wel dat het om een echte jongen ging. Help! Kasumi wierp een blik op de klok. Over 35 minuten moest ze dus bus halen en ze wist nog steeds niet wat ze aan moest. Het meisje plofte neer op de grond, waarbij haar blauwe haren uitwaaierden over het vloerkleed. "Mahaaaam, ik weet het niet!" riep ze uit. "Help?" voegde ze er daarna aan toe met een klein stemmetje. Haar moeder had eerst niet willen helpen, maar zwichte toen voor de grote puppy ogen van haar dochter. "Goed, we gaan eerst kijken wat niet kan. Dit zijn zomerjurkjes, dat is te koud." Haar moeder begon systematisch de stapel kleding door te werken. Alles wat werd afgekeurd overhandigde ze aan haar dochter, die het weer terug hing in de kast.

Uiteindelijk lagen er drie setjes op haar bed: Een blauw jurkje van dikkere stof met een zwarte legging, een geruit rokje met witte blouse en een zwarte spijkerbroek met geel topje. Het liefst had Kasumi alles even een keer aangetrokken, maar de klok vertelde haar dat ze nog 15 minuten had. Ze beet op haar lip. "Uhm, okee. Het rokje is wat te schools en de broek vind ik wat te normaal voor een date. Dus we gaan voor het jurkje," sprak ze semi-zelfverzekerd. Haar moeder applaudisseerde even voor deze kordate beslissing. Kasumi trok de legging en het jurkje aan en stapte daarna in haar kleine, zwarte schoentjes. Ze draaide even rond, waarbij haar knielange, blauwe jurkje omhoog bolde. "Goedgekeurd?" Haar moeder knikte. "Goedgekeurd. En nu wegwezen!" Kasumi trok gauw nog een zwart vestje aan  en controleerde haar haren. Gelukkig had ze haar tasje al ingepakt, dus die kon zo mee.

Het meisje stuiterde naar beneden en schoot in haar jas, wikkelde haar sjaal om en deed een paar wanten aan. De Pokéballs van Miyu en Shui zaten veilig in haar tasje. De bus liet geen loslopende Pokémon meerijden. Ze gaf haar moeder een kus en liep toen de deur uit. Terwijl Kasumi door de straten van Cerulean liep, voelde ze zichzelf steeds zenuwachtiger worden. Ging ze dit nu echt doen? Bij de bushalte hoefde ze niet heel lang te wachten, gelukkig, want er lag nog steeds sneeuw buiten. Sneeuw op Valentijsdag, hoe romantisch! De bus reed via Saffron naar Vermillion City. Daar hadden ze de date geplanned, want die jongen waar ze aan gekoppeld was kwam van Cinnabar Island. Aangezien de veerboot aankwam in Vermillion en de bus en boot er ongeveer even lang over deden, was het een goed compromis geweest. De gehele busreis zat Kasumi zenuwachtig heen en weer te wippen, controleerde ze haar haren en licht aangebrachte make-up in haar spiegeltje en wenste ze vurig dat Shui nu naast haar kon zitten. Hoewel, waarschijnlijk zou hij haar natspuiten in een poging haar zenuwen te bedwingen. Niet echt een beste binnenkomer op een blind date: half nat en half bevroren met een lachende Wartortle naast je.

De bus kwam aan in Vermillion en Kasumi stapte uit in het centrum. Ze keek enigszins verbaasd om zich heen. Dit was best een gezellige stad! Ze had stiekem een kleine, grauwe stad verwacht waar zeelieden in donkere steegjes zaten te pokeren. Het centrum was echter het tegenovergestelde. Er was een groot plein en verschillende winkelstraten. Gauw pakte Kasumi haar telefoon erbij. Ze moest naar 'De Lachende Lapras' in de Hesterstraat. Gelukkig had ze Shuckle Earth, de GPS gaf precies aan waar ze heen moest. Het bleek in een straat met meerdere restaurants te zitten. Er liep een gracht door de straat en alle kleine bruggetjes gaven het een prachtig gezicht, zeker met die sneeuw! Kasumi voelde zich steeds zenuwachtiger, maar ook opgewondener raken. Hoe zou de jongen zijn? Knap? Slim? Blond? Ze hield wel van blond. Dat stond altijd zo schattig! Het kleine meisje liep de Lachende Lapras binnen, wat een gezellig eetcafeetje bleek te zijn. Naast gewone tafels waren er ook 'hokjes', die maar aan één kant open waren en aan drie kanten een doorlopende bank had. Er was nog ééntje vrij en voordat Kasumi door had wat ze deed, was ze er al gaan zitten. Ze legde haar tasje op het kleine tafeltje in het midden. Was dit niet wat te knus? Straks was die date helemaal niet leuk! Kasumi zuchtte even. Ze moest het maar gewoon zien.

OOC: Met Momochi!

Terug naar boven Go down
avatar
Momochi Sato


Profiel Vrouw Aantal berichten : 27
Poképoints : 7
Reputatie : 1
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 16 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: [Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI] za feb 15, 2014 8:02 am



-piep piep piep piep piep piep- Is het geluid wat door de kamer galmt. Elke morgen heeft de azuurblauwe wekker dezelfde taak; een zestien jarige jongen ontwaken. Elke dag heeft de wekker 50% kans om de jongen te waken, om vervolgens merendeel beloond te worden met een 'klap voor z'n harses'. Vandaag de dag is geen andere dag als anders. Het moge dan wel veertien februari zijn, maar nog in dromenland verwikkeld heeft die datum geen enkele extra waarde. Met een smakelijke kreun draait het hoopje dekens zich nog een keer om, de rammelende wekker straal negerend. Geen haar op zijn lichtbruin-harige hoofd die er aan denkt om al van zijn roze wolk af te stappen. Voor nu bestaat zijn droom nog uit zacht uitziende weilanden, met gras groener als rijpe zure appels. Een zacht zonnetje kruipt beetje voor beetje haar weg naar boven, de hemel alle kleuren van de zomer schenkend. Onbekende Pokémon dansen over het gras heen, allemaal genietend van het schouwspel wat de hemel toont. Geuren en smaken nog nimmer waargenomen betreden onaangekondigd de zintuigen van het slapende organisme. De geur van verse bloemen en verpulverde dennenappels brengt ontspanning met zich mee, een ontspanning die ruw onderbroken wordt door een derde nieuwe geur. Het is de geur van licht aangebrand brood, brood, wat naar gelang de geur net iets te lang in de toaster heeft gezeten. Het is precies deze geur die het levenloze hoopje onder de dekens weer een hartslag geeft. Met een protesterende kreun gooit de jongen – Momochi genaamd – de lakens ruw van zich af. Voor een minuut lang lijkt het alsof hij weer in slaap is gevallen waarna er plots weer beweging komt. Hij opent zijn ogen tot op een kiertje, net genoeg om de datum en tijd van vandaag te kunnen lezen.  14 februari... Hij laat de datum enkele malen door zijn hoofd gaan voor hij halsoverkop overeind springt. ''Crap!'' roept hij half-schor, zijn nog slaapdronken blote voeten balancerend op het bed. De blind date!!

Binnen een minuut is Mo klaarwakker en druk bezig met het uitzoeken van zijn kleding. In minder als vijf minuten heeft hij besloten; een grijs/witte trui met print en een simpele donkerblauwe spijkerbroek. In een handomdraai heeft hij zijn haar tot een geheel gebracht en kijkt hij met tevreden ogen naar zijn spiegelbeeld. Het is niets speciaals, maar aan de ene kant verwacht hij ook geen wonderen en gaat hij er niet vanuit dat hij na vandaag een vriendin rijker is. Mo is bovendien het type wat koppig blijft zeggen dat het om het innerlijk gaat en niet om het uiterlijk, zodoende zijn simpele look. Mo rent naar beneden , negeert de – inmiddels – stinkende broodtoaster en grist de in folie gewikkelde roos van het aanrecht af. Zijn vader had er gisteren op gestaan dat Mo een roos zou meenemen en ondanks het protest en klagement van Mo, trok zijn vader zoals gewoonlijk aan het langste eind. Zo snel als mogelijk trekt Mo zijn schoenen en winterjas aan. Om het af te maken wikkelt hij nog een sjaal om zijn hals en stopt hij de roos zorgvuldig in zijn rugzak samen met de Pokéballs van Mayumi en Bun. Een blik op de klok vertelt hem dat hij zijn uitgekozen boot zal missen en dus een aantal minuten te laat zou komen. Vloekend verlaat hij zijn ouderlijk huis, grijpt hij zijn mountainbike en scheurt hij richting de haven. Zoals verwacht vertrekt de boot, die hij behoorde te hebben, recht voor zijn neus en staat hij voor circa een kwartier voor zich uit te staren. Vol met zenuwen pakt hij de volgende boot waarna gelang de reis zijn nervositeit er niet bepaald minder op wordt. Lekkere indruk die hij nu maakt..

Na een boottripje van twintig minuten, wat eeuwen lijkt, loopt Momochi Vermillion city binnen. Eenmaal aan land gekomen neemt hij vijf minuten om de zoute zeelucht in te ademen en te ontspannen. Kwesties over wat het meisje nu wel niet over hem moest denken spoken door zijn hoofd heen. Hij was te laat, had weinig moeite gedaan voor zijn uiterlijk en is over het algemeen niet echt een prater. Met plotse tegenzin staart hij in de richting van het straatje waar 'De lachende Lapras’ zich bevond. ''Here goes nothing,'' fluistert Mo voor zichzelf. Een gaap onderdrukkend loopt hij richting het eetcafé. Vlak voor de houten deur houd Mo halt, ademt hij diep in en uit en loopt vervolgens de krakende deur door. Zijn bruine ogen zoeken voorzichtig naar zijn 'date' waarvan hij geen idee had hoe ze er uit zag. Kort valt zijn oog op een meisje met helderblauwe haren, die in een van de knusse zit hoekjes zit. Zijn ogen strelen kort haar gezicht vooraleer hij zijn keel schraapt en zijn rug recht. Met zekere pas loopt hij haar tegemoet, zijn mondhoeken met elke pas die hij naar haar toe zet omhoog krullend. Op minder dan een meter van haar vandaan houdt hij halt. ''Ben jij 'Kashuimi'?'' vraagt hij onhandig. Overduidelijk weet Mo zich geen houding te geven in het bijzin van een meisje, zichtbaar geworden door zijn handen die nerveus door zijn haar glijden. ''Of heb ik de verkeerde?'' voegt hij er snel aan toe. Een lichte blos verschijnt op zijn wangen na die woorden. Wat nu als hij inderdaad de verkeerde had gevraagd, dat zou dan nog een schram zijn op een al bloedende wond. Beschaamt begraaft Mo zijn gezicht wat dieper in zijn sjaal, in de hoop dat het meisje zijn warme wangen niet zou opmerken.  

OOC: het is een beetje slecht geworden I fear. Sorry ^^"
Zijn outfit is ongeveer dit: click 


Een mooie post Pomme, maar denk er wel aan dat we hier in de derde persoon verleden tijd schrijven Wink
Terug naar boven Go down
avatar
Kasumi Ashari


Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 153
Poképoints : 30
Reputatie : 14
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 15 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken http://z8.invisionfree.com/BBRPG
BerichtOnderwerp: Re: [Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI] do feb 20, 2014 11:41 pm


Kasumi's donkere ogen scanden de Lachende Lapras, maar het leek er niet op dat er een tweede eenling was die wachtte op zijn date. Het café was wel gevuld met giechelende stelletjes. Naja, dan zouden ze in elk geval niet uit de toon vallen. Ho, wacht. Wat dacht ze nou? Ze had een date, maar dat wilde nog niet zeggen dat ze een stelletje was. Daarnaast was ze niet aan het giechelen. Gelukkig opende de deur, zodat Kasumi een reden had om haar vage gedachtegang te laten voor wat het was. Een lange jongen (voor haar erg lang in elk geval) met donkerblonde haren stapte het café binnen. Kasumi's hart sloeg even een slag over. Wat was hij knap! En schattig. En zoekende.. En hij kwam deze kant op! Het meisje slikte even. ''Ben jij 'Kashuimi'?'' vroeg de jongen, waarbij zijn handen nerveus (maar o zo schattig!) door zijn blonde haren streken. Ze knikte, omdat ze haar stem niet kon vinden.

''Of heb ik de verkeerde?'' voegde de jongen er snel aan toe, waarna Kasumi besefte dat haar knik vrijwel onzichtbaar was geweest, omdat ze de jongen als één of andere kwijlende idioot had aangekeken. "Nee, ja, ik ben Kashuimi," hakkelde ze snel. "Maar je mag me Kasumi noemen," glimlachte ze toen. Wat verstopte hij zich schattig in zijn sjaal! Okee, ze moest nu echt ophouden, want anders kwam ze nooit meer uit haar woorden. "Jij bent dan MochiYummy, neem ik aan?" Yummy was hij zeker! O god, hoe ging ze deze op hol geslagen hormonen ooit in bedwang houden?

OOC;; Sorry dat het even duurde! Zeg in de volgende post maar dat er een ober komt en Kasumi Icetea besteld, om wat vaart in het topic te houden (:
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: [Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI]

Terug naar boven Go down
 

[Blind Date] O.M.G. O.M.G. O.M.G. O.M.G. [+MOMOCHI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: OOC Board :: Archief :: Archief 2014-