Een Pokémon RPG forum dat zich volledig richt op Kanto en de eerste generatie Pokémon.
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
Alexis Vegas


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 519
Poképoints : 122
Reputatie : 37
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 23 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] vr aug 10, 2012 7:23 am

Als een trouwe partner, liep Thunder naast haar. De Jolteon was altijd al trouw aan haar geweest. Vroeger was hij een Eevee geweest, maar haar vader had graag gewild dat ze hem zou laten evolueren. Trots keer ze neer op de Jolteon, die met opgeheven kopje naast haar liep. Elke dag ging ze wel naar een stad toe, deze keer was de beslissing op Saffron City gevallen. Ze bleken daar veel winkels te hebben, waar ze even kon rondneuzen. Bovendien, ze had ook een paar Potions nodig voor Zippo. De Pokémon had het weer eens opgebracht om in gevaar te komen en hij was aangevallen door een Ponyta. Hoe hij het voor elkaar had gekregen om zo’n Pokémon boos te maken, wist ze niet, maar ze had wel Star op moeten roepen om de Pokémon weg te krijgen. Ze keek naar Thunder, die geamuseerd rond zich heen aan het kijken was. Zippo zat liever op haar schouder, maar dat kon Thunder natuurlijk niet. Zippo had ze trouwens, voordat ze vertrok, wel in zijn Poké Ball gedaan. Ze kon het niet hebben dat Zippo rond zou lopen en misschien nog meer gewond zou raken. Ze had al zo bezorgd gereageerd toen ze samen met de Pokémon thuis was gekomen. Ze zuchtte even. Haar Pokémon waren geweldig, maar ook zo wispelturig. Ze keek rond zich heen. Eindelijk, na een twee uur durende wandeling, was ze dan toch in Saffron City aangekomen! Geamuseerd keek ze rond zich heen. ‘Ik denk dat we daarheen moeten,’ zei ze, waarna ze naar een bepaald straatje wees. Thunder begon haar al voor te lopen. Hij zou haar meteen waarschuwen als er gevaar dreigde. Kalm begon ze te lopen en merkte ondertussen dat het steeds stiller werd. ‘Het is niet druk vandaag,’ mompelde ze. Toch had ze het gevoel dat het iets anders was, waarom het niet zo druk was hier. Misschien was ze een verkeerd straatje ingelopen. De rillingen liepen haar al over de rug bij het idee wat voor figuren hier zouden zijn. Toch liep ze stug door. Ze moest niet zo dramatisch doen. Het ergste wat er zou kunnen gebeuren, was dat er een woeste Pokémon haar uit het niets aan begon te vallen. Bovendien, ze had Thunder bij zich en Star en Zippo bij de hand. Ze haalde diep adem en hoorde opeens stemmen. Geschrokken keek ze naar Thunder, die alert naar het straatje keek.

Snel begon ze naar het straatje te rennen, met Thunder op haar hielen. Er klonken opgewonden stemmen, maar onder al dat, ook angstige kreetjes van Pokémon. Alexis keek de hoek van het straatje om en zag een paar mannen, gekleed in zwarte kledij, daar staan. ‘Een Arcanine,’ zei Alexis geschrokken, toen ze een woeste Pokémon voor de mannen zag staan. Echter, voor de Pokémon was er iets ineengedoken. Alexis kwam een beetje dichterbij. ‘Ik denk dat deze Pokémon geweldig bij onze collectie zou passen. De trainer hiervan zal radeloos zijn als wij deze Pokémon stelen.’ Geschrokken hapte ze naar adem bij deze woorden. Ze liep een beetje verder. Ze bukte zich en zag, tussen de mannen en de Arcanine door, dat het om een kleine Pichu ging. Alexis’ tanden klapten woedend op elkaar. Hoe durfden ze? Nee, niet als zij erbij was. ‘Leer hem een lesje, Arcanine.’ Ze sprong voor de Pikachu. ‘Die Pikachu is niet van jullie!’ zei ze kwaad, terwijl ze zich over de Pikachu boog. ‘Ga weg, meid. Anders verbranden we jou ook.’ Thunder kwam woedend voor haar staan. ‘Zoek je voor problemen?’ Ze zag algauw dat het om drie mannen ging, allemaal met een grote R op hun shirt. Ze gleed met haar hand naar haar heup. ‘Arcanine, doe je Flamethrower!’ Geschrokken sprong Alexis achteruit, waardoor de aanval haar miste. ‘Thunderbolt!’ droeg ze haar Jolteon op. De Jolteon keek woedend naar de Arcanine en laadde zijn donder. Hij raakte Arcanine net niet en raakte in een gevecht verzeild. Alexis nam deze tijd gauw in beslag door zich naar de Pikachu te wagen. Echter, een van de mannen schoot naar voren en duwde Alexis hard opzij, waardoor deze op de grond viel. Thunder werd aan de kant gegooid door de Arcanine, die zich nu naar Alexis draaide. ‘Arcanine, verbrand ze. Nemen jullie die Pikachu mee, ik heb geen zin in dit gedoe.’ Snel boog Alexis zich voor Pikachu. Alles aan haar spieren deed pijn, maar dat interesseerde haar niet. Ze zag vanuit haar ooghoek dat Thunder creperend op de grond lag. Een Flamethrower had hem vast volop geraakt. De andere mannen stonden ook met hun Poké Ball getrokken. Ze schreeuwde het vol angst uit toen de Arcanine een paar stappen achteruit deed en zijn Flamethrower laadde. Snel sloot ze haar ogen en hield de Pikachu krampachtig tegen zich aan, terwijl ze zelf ook pijn door haar lichaam voelde gaan omdat ze op de grond geduwd was, wat ook lichtelijk was te zien aan de wond op haar wang.

OOC: Dramatisch genoeg? ;p

Ja, dit is aardig wat drama ja =p Ik moet wel zeggen dat je, vooral in de eerste alinea, erg vaak gebruik maakt van komma's terwijl dat niet hoeft. Daarbij is het "in het rond kijken" of "om je heen kijken" niet "rond je heen kijken" Wink Ik zie je die fout erg vaak maken. +4 voor je post! Is een Charmander trouwens niet wat te groot/zwaar voor op je schouder?XD


Laatst aangepast door Alexis Vegas op di aug 21, 2012 12:13 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Kane Hayashi
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 539
Poképoints : 106
Reputatie : 29
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24
Pokémon:
Profiel bekijken http://lacernellarubra.deviantart.com
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] ma aug 13, 2012 8:09 am

Een ferme waterstraal spoot tegen de weerloze Growlithe aan, die jammerde van schrik en pogingen deed om op vier poten te blijven staan. Maar vergeefs, de Pokémon werd achteruit geblazen door de kracht van het water en wist het niet voor elkaar te krijgen om overeind te komen. Zijn trainer zakte verdrietig in elkaar en riep zijn Pokémon terug. Hij mompelde wat en durfde zijn tegenstanders niet aan te kijken. Zij keken hem echter wel aan, zwijgend en trots. Kean en Kane, beiden gehuld in identieke zwarte kleding, hadden zojuist weer een jonge trainer in zijn dromen gedwarsboomd. De jongens riepen hun Pokémon terug. Kane gaf een klopje op de Pokéball van zijn Slowbro, maar zei niets. Onder andere omstandigheden zou hij zijn Pokémon gecomplimenteerd hebben, maar in de gym, tijdens gymgevechten, moest hij de koele kikker spelen. Zwijgzaam moest hij zijn tegenstander gadeslaan en hem overdonderen met een zelfverzekerdheid die niet geevenaard kon worden. Toegegeven, dit lukte niet altijd. Ook Kean en Kane waren wel eens in paniek, maar vandaag liep alles op rolletjes. Hun tegenstander was geen grote moeite geweest. Een jong broekje dat de vorige gymleider waarschijnlijk al met grootse moeite verslagen had. Kane keek opzij, naar zijn broer. Kean keek terug. Ze knikten naar elkaar. Het was weer genoeg geweest voor vandaag, het was tijd voor ontspanning. En het volgende moment dat de jonge trainer opkeek, waren de gymleiders verdwenen. Hij zuchtte en veegde zijn tranen weg. Hij moest zelf ook maar eens de uitgang gaan zoeken, iets dat nog moeilijker zou blijken dan gedacht.

Kean en Kane waren ondertussen in hun woonkamer. De eerstgenoemde zat onderuitgezakt op de bank, de ander liep naar de keuken toe. Hij opende de koelkast en zuchtte. ‘Kean,’ zei hij en toen hij een geluid als antwoord kreeg vervolgde hij: ‘Als die jongen de uitgang heeft gevonden, zullen we de stad in moeten. Meer dan een plakje kaas is hier niet te vinden.’ Vanuit de woonkamer klonk een hele diepe zucht, maar de “moet dat?” bleef uit. Ook Kean wist dat het eten niet naar hun toe kwam waaien. Ze waren gedwongen om boodschappen te doen.

En zo kwam het dat ruim een half uur later de gym op slot werd gedaan en de twee jonge mannen, weer gekleed in afgedragen spijkerbroeken en makkelijk zittende sweaters, Saffron City in liepen, beiden vergezeld door hun allereerste Pokémon op hun schouders. Kane droeg zijn Caterpie Noel, Kean zijn Weedle Leon. De twee insecten vonden het altijd heerlijk om op de schouders van hun baasjes te mogen zitten en andersom was dat ook het geval. Kean en Kane zouden hun Pokémon voor geen goud willen missen. De twee gymleiders waren juist hun voorgaande gymgevecht druk aan het nabespreken, toen ze geluiden hoorden die overduidelijk bij een gevecht hoorden. Ze hoorden een meisje schreeuwen. De twee jonge mannen hielden synchroom op met wandelen en luisterden. Ze waren in een stil deel van de stad, er gebeurden hier wel vaker dingen die niet door de beugel konden, zelfs overdag. Kean en Kane mochten dan wel arrogant en egocentrisch zijn, eerlijkheid vonden ze belangrijk en als er een Pokémon in nood was waren ze al helemaal in alle staten. ‘Het komt daar vandaan,’ zei Kane en hij wees naar een straatje dat niet ver van hen verwijderd was. ‘Laten we kijken wat er aan de hand is.’ De twee liepen in versnelde pas het smalle straatje in en, alsof het afgesproken was, haalden beiden een Pokéball tevoorschijn. Bovendien plukten ze ook nog eens beiden hun insectpokémon van hun schouder en drukten deze met hun vrije hand beschermend tegen zich aan. Als ze het een beetje slecht troffen, stond Team Rocket om de hoek.

Die gedachte bleek niet verkeerd te zijn. Ze sloegen een hoek om en stuitten daar op een onaangenaam taffereel. Een figuur lag op de grond en was omgeven door een troep leden van Team Rocket. Kane beet op zijn lip en wierp een vluchtige blik op Kean. Het waren drie mannen, dit moest te doen zijn. ‘Kom tevoorschijn, Kaleb!’ riep Kane en terwijl hij dat riep probeerde hij de situatie beter in te schatten. Er waren drie mannen die eerder geïrriteerd dan geschrokken omkeken naar de twee gymleiders en er was een Arcanine die dreigend zijn bek opende en duidelijk van plan was de menselijke figuur op de grond te roosteren. Hm, misschien was het beter geweest om Gray in de ring te roepen, maar hij had nou eenmaal Kalebs Pokéball vastgehad. Verder zag hij in een oogopslag dat er een Jolteon aanwezig was, maar die leek buiten bewustzijn te zijn. Kane nam niet de moeite te kijken of er nog meer belangrijks te zien was, noch nam hij de moeite om te kijken wat Kean van plan was. Noodzaak was om die Arcanine te stoppen voordat hij zijn vlammenwerper op de weerloze mens af zou vuren. ‘Kaleb!’ riep hij. ‘Doe de Psycho Cut!’ De Alakazam kwam direct in actie en wekte een psychische kracht op die zich als messenbladen vormde en op de Arcanine af stoof. De hondachtige Pokémon stootte net een grootte vlam uit die in moordend tempo op de mens af schoot. Kane schreeuwde, bang dat het te laat was, maar hij kon niet goed zien wat er gebeurde. Zo fel was het licht van Alakazams Psycho Cut. Hij hoorde het gejank van de Arcanine en een doffe klap. Een lichtflits volgde en een korte, doodse stilte volgde, waarin ongetwijfeld iedereen zijn ogen weer langzaam probeerde open te doen. Ook Kane deed dit. Hij knipperde met zijn ogen, de lichtvlekjes dansten in zijn zicht. Hij probeerde zich te focussen op de figuur die hij had proberen te redden en zag tot zijn verbazing en opluchting dat de mens geen vlam had gevat. Nee, in plaats van vuur, was er damp te zien en een grote plas water had zich om de mens heen gevormd. Kane zuchtte van opluchting en keek opzij. Waar hij op gehoopt had, was waar geweest. Kean had de Pokéball van zijn Starmie vast gehad en daarmee de persoon op de grond gered. Voor even dan, want helaas had hun actie de leden van Team Rocket niet weggejaagd. In tegenstelling, ze waren zo kwaad… ongetwijfeld waren ze nu nog gevaarlijker dan daarvoor!


OOC: Ik was aan het schrijven en bedacht me toen... mag je Team Rocket wel godmoden? ^^" Ik ging er eigenlijk vanuit dat er wel NP-Rockets zouden zijn, maar begon even te twijfelen...?


Eigenlijk is het voor leden niet toegestaan om zomaar in gevecht te gaan met Team Rocket, dit om te voorkomen dat jonge trainers de held uit gaan hangen, maar omdat er twee Gymleiders bij zijn is het goed. Let er de volgende keer echter wel even op!

+5 voor een mooie post!

_________________
OOC: Godmode van Kean met toestemming


Laatst aangepast door Kane Hayashi op di aug 21, 2012 2:09 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Alexis Vegas


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 519
Poképoints : 122
Reputatie : 37
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 23 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] ma aug 13, 2012 11:53 am

Geschrokken richtte Alexis haar blik op de vlam. Ze wist dat het nu te laat was om zich om te draaien en weg te gaan. De Arcanine had zijn vlam immers al geladen, zou hem alleen maar moeten afvuren. Alexis keek naar Thunder, wenste dat ze hem beter had kunnen beschermen dan dit. Toegegeven: het was echt geen goede actie geweest. Toch had ze geen spijt dat ze zich voor de Pikachu gegeven had. De Pikachu verdiende het niet eens om zo behandeld te worden, evenals zijn of haar trainer, die nu waarschijnlijk doodongerust de Pikachu aan het zoeken was. Pikachu stootte een angstig geluid uit toen de vlam naar voren schoot. Alexis zette het ook op een gillen en draaide haar hoofd weg. Even zag ze een leven voor zich waarin ze helemaal verbrand was en er niet meer zo mooi uitzag als nu. Even zag ze allemaal ziekenhuizen voor zich, misschien haalde ze het uiteindelijk zelfs niet. Haar vader was zwak geweest, haar moeder ook, dus waarom zij niet? Ze merkte vaag twee figuren op, maar voordat ze echt kon zien wie het was, schoot de vlam al naar haar toe. Gillend kneep Alexis haar ogen dicht, maar hoorde alleen een sissend geluid. De Pichu in haar armen kermde zachtjes, probeerde zichzelf een beeld te verschaffen van wat er gaande was. Alexis probeerde dit ook te doen, echter alleen zij had haar ogen al opengedaan. Ze keek verbaasd naar het plasje water. Heel haar lichaam schokte en tranen van angst ontsnapten haar ogen. Ze kwam overeind, keek trillerig naar Team Rocket. Ze waren nog altijd met drie, maar ze leken bozer te zijn dan ooit. Ze keek naar Thunder, die weerloos op de grond lag. Ze pakte de Pikachu gauw in haar armen. ‘Geef ons die Pikachu!’ schreeuwde de eerste man, waarschijnlijk de eigenaar van de Arcanine. ‘Die Pikachu is niet van jullie! Ga weg!’ riep ze kwaad. Ze gleed met haar hand naar de riem aan haar broek. Welke keuzes had ze nog over? Zippo, maar die zou te zwak zijn. Star, een sterke schakel nu op dit moment. ‘Star,’ riep ze, waarna ze de Poké Ball gooide. Een Starmie kwam op de grond terecht. In de paniek merkte ze even niet op wie naast haar stond, maar was lichtelijk verbaasd toen ze Kean en Kane zag staan. Ze wist niet wie er naast haar stond, interesseerde zich daar ook niet voor.

Waarom zouden ze zo gefixeerd op de Pikachu zijn? Ze keken naar de Pikachu in haar armen, maar Alexis draaide zich om. ‘Wil je opnieuw geroosterd worden?’ siste de man grijnzend. Ze keek naar de Arcanine die van de aanval van de Alakazam op de grond lag. Toch deed ze een paar stappen achteruit, omdat de overige Team Rocket-leden ook een Poké Ball hadden getrokken. Ze keek naar Thunder, die nog altijd in een zwakke positie op de grond lag. Ze moesten vast een van de sterkeren zijn, want een Arcanine hadden ze niet allemaal daar, wist Alexis. Ze zag de man naar Thunder kijken en rende snel naar hem toe, waarna ze voor hem ging staan. Ze moest vast geen bedreiging voor hem lijken, aangezien ze nog van daarnet stond te trillen op haar benen en al redelijk verzwakt was. ‘Arcanine, sta op!’ riep hij bevelend naar zijn Pokémon. Blijkbaar had de Arcanine al wat klappen te voortduren gekregen, want hij stond meteen op. De anderen gooiden hun Poké Ball ook. Een Raticate en een Sandslash. Diegene die de Arcanine had, was misschien wel de leider van hun groepje, met zijn Arcanine. ‘Flamethrower!’ Alexis slaakte een gil. ‘Star, Protect!’ riep ze geschrokken. Een groot schild verscheen rond hun, waardoor de Flamethrower werd geblokkeerd. ‘Bang voor de Arcanine?’ riep de man smalend. Alexis nam niet eens de moeite om te antwoorden, bekommerde zich lichtelijk om Kane en Kean die hier nu ook bij betrokken werden. Ze keek hoe de andere leden naar Kean en Kane keken, lichtelijk twijfelden of ze iets zouden doen met hun Pokémon. ‘Geef ons gewoon die Pikachu, dan ben je van ons af en vallen er geen gewonden!’ riep een van de leden, niet de man met de Arcanine. ‘Nooit! Hoe durf je dat zelfs te vragen?’ snauwde ze hem toe, met dezelfde standvastigheid als altijd. ‘Die Pikachu is van een trainer, niet van jullie! Ik laat me echt niet afschrikken door Team Rocket!’ zei ze kwaad. Om haar woorden te bevestigen, klemde ze de Pikachu dichter in haar armen. ‘Star, Hydro Pump naar Sandslash!’ droeg ze Star op, die meteen deed wat ze haar opdroeg. Ze spoot een sterke straal naar de Sandslash, die lichtelijk geraakt werd omdat hij wegsprong. Alexis gromde lichtelijk. Ze waren echt gevaarlijk. Ze was benieuwd of Kean en Kane ook lastiggevallen gingen worden door Team Rocket.

Wanneer ze uiteindelijk dacht dat ze zich niks meer aantrokken van de Gymleiders, had ze het toch fout. Sandslash en Raticate bleken zelfs al die tijd naar Kean en Kane gericht te zijn, maar de mannen leken wel versteend om hun iets aan te doen. Zou het door Alakazam komen dat ze afgeschrikt waren? Ze twijfelde even. Zou ze weglopen of zou ze hier blijven staan? Als ze weg zou rennen met de Pikachu, zou ze sowieso achtervolgd worden en zouden Kane en Kean het in hun eentje moeten doen. Alhoewel, iets zei haar dat de jongens ze wel aankonden, maar ze wilde het risico niet nemen dat ze zouden denken dat ze een lafaard was. Ze keek twijfelend naar de Pikachu, die zich bang tegen haar aanklampte. ‘Hoe kunnen jullie zoiets nou doen?’ schreeuwde ze kwaad. ‘Die Pikachu is niet jullie eigendom en toch proberen jullie hem stelen? Wat is dat nou voor een zieke actie!’ schreeuwde ze kwaad. Ze moest haar hoofd bukken voor de Flamethrower die Arcanine afvuurde. De eerste man, de eigenaar van de Arcanine, begon nu echt zijn geduld te verliezen. En dat kwam niet alleen door Alexis, maar ook door de jongemannen die zijn plannen dwarsboomden om dit meisje een lesje te leren. Alexis zag hoe kwaad ze werden en deed een paar stappen achteruit, in de poging om haar Jolteon te beschermen, maar ook om de Pikachu een veiliger gevoel te geven. Ze haalde opgelucht adem toen ze bedacht dat ze met drie stonden. Ze schrok toen ze de overige Pokémon aan de riem van de man zag hangen. Als hij wilde, kon hij al zijn Pokémon oproepen en hun aanvallen. Ze ging bij een van de tweeling staan, niet wetend tegen wie ze zou praten. ‘Wat moet ik doen?’ zei ze zachtjes, haar stem lichtelijk verheffend van angst en paniek. ‘Met Pikachu hier wegwezen? Maar dan laat ik jullie hier alleen.’ Geschrokken sprong ze weg voor nog een Flamethrower van Arcanine. ‘Star, Hydro Pump!’ schreeuwde ze. De Hydro Pump schoot met kracht naar de Arcanine, waardoor de man nog kwader naar haar keek. Alexis’ hart klopte wild in haar keel, terwijl ze wachtte op een ingeving die haar uit deze benarde positie zou hebben. Als ze niet snel iets zou verzinnen, zouden ze zich alle drie in dieper gevaar bezinken. En zij was momenteel het doelpunt, aangezien zij de Pikachu in handen had. Toch zag ze vanuit haar ooghoeken dat Kane en Kean ook bevochten werden door Team Rocket. Als dit maar goed kwam!

OOC: Godmode met toestemming! ^^

+4!


Laatst aangepast door Alexis Vegas op di aug 21, 2012 12:19 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Kean Hayashi
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 567
Poképoints : 170
Reputatie : 51
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24
Pokémon:
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com/
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] vr aug 17, 2012 6:40 am

Terwijl Kane Kaleb liet verschijnen, gooide Kean de pokéball van Gary in de lucht. ‘Gary!’ riep hij. ‘Geef de sterkste waterstraal die je hebt!’ Want er was haast geboden. De Arcanine had zijn muil al geopend en vlammen likten langs zijn tanden, klaar om op de weerloze figuur af te worden gevuurd.
‘Doe de Psycho Cut!’ riep Kane op dat moment tegen zijn Alakazam. Wat er daarna allemaal gebeurde was lastig te volgen. Kean zag de messenbladen van Kaleb naar de Arcanine schieten, die op zijn beurt de vlammen los had gelaten, terwijl het water van Gary sissend de vrouw beschermde.
Een felle lichtflits dwong Kean om zijn ogen te sluiten en op het moment dat hij ze weer opende, waren alle aanvallen gestaakt. Even keek hij bezorgd toe of de persoon op de grond nog bewoog. Het blauwe haar kwam hem bekend voor... maar waar had hij het eerder gezien?
Gelukkig kwam ze overeind. Er stonden tranen in haar ogen en ze trilde, maar ze stond wel. De Pikachu had ze in haar armen geklemd en de vastberaden blik in haar ogen vertelde Kean dat ze niet van plan was de pokémon los te laten voordat Team Rocket een paar honderd meter uit de buurt zou zijn.

En inderdaad: de jonge vrouw (Is ze niet diezelfde als in de Pokémon Tower? vroeg Kean zich nu af) reageerde kwaad toen een van de Rocketleden de Pikachu opeiste. Ze haalde een pokéball tevoorschijn en een Starmie verscheen.
De Rocket begon opnieuw te dreigen met vuur en Kean lachte smalend. Hij zag de Arcanine van de Rocket op de grond liggen. Zou die pokémon echt nog krachten over hebben om een serieuze bedreiging te vormen? Hij stopte echter met lachen toen hij zag dat de andere Rocketleden nu ook allebei een pokéball tevoorschijn haalden. Bijna gelijktijdig aan elkaar verschenen een Raticate en een Sandslash.

‘De rat is voor jou,’ zei Kean tegen Kane, op hetzelfde moment dat Kane tegen hem zei: ‘Jij verdrinkt de egel.’
‘Gary, Hydro Pump!’ schreeuwde Kean vervolgens, wat hij onderstreepte door met zijn vinger onverbiddelijk naar de Sandslash te wijzen. Gary deed onmiddelijk wat hem gevraagd was, maar de tegenstander was sneller dan hij eruit zag. Terwijl Kane zijn Alakazam op de Raticate afstuurde en Alexis zichzelf verdedigde tegen de Arcanine, dook de Sandslash weg voor de levensgevaarlijke aanval van Gary.
Kean liet zijn pokémon er meteen nog wat wateraanvallen afvuren, maar het werd hem al snel duidelijk dat hij de Rockets had onderschat. Deze Rocket was in ieder geval aanzienlijk beter dan de trainer die Kane en hij diezelfde dag nog verpletterend hadden verslagen. Wat defensie betreft dan. Tot nog toe had de Rocket geen pogingen gedaan tot het aanvallen van Gary of een van de andere pokémon.

‘Star, Hydro Pump naar Sandslash!’ klonk er plotseling. Kean had net even een pauze ingelast in het gevecht, nadenkend over een goede tactiek om deze verrassend snelle pokémon aan te pakken. De Rocket deed geen pogingen om Gary aan te vallen, maar werd ondanks zijn scherpe defensie wel enigszins verrast door de aanval van de ándere Starmie. De Sandslash kon maar net op tijd uitwijken.
Alexis begon kwaad tegen de Rockets te schreeuwen. Loze kreten tegen een organisatie als Team Rocket, die zich helemaal niets aantrok van normen en waarden.
Kean zag nog net hoe Alexis wegdook voor de vlammenwerper van de Arcanine, voordat hij zelf zijn Starmie weer tot aanvallen aanspoorde. Hoe Kane het ervan afbracht hoefde hij niet eens te kijken, want hij twijfelde er geen moment aan dat zijn broer de Raticate kon vermorzelen.

‘Nu, Gary! Je Bubblebeam!’ schreeuwde Kean naar zijn pokémon. Hij wachte heel even tot de eerste bubbels waren verschenen en riep er toen achteraan: ‘En nu een waterstraal! Geef hem geen moment rust!’
De Starmie begon venijnig water te spuiten en Kean keek gespannen toe of de Sandslash nu wél geraakt zou worden. Toen merkte hij echter dat Alexis naast hem kwam staan. Ze vroeg angstig wat ze moest doen. Moest ze wegwezen? Kean luisterde maar half, want hij zag dat de Sandslash zijn Starmie keer op keer wist te ontwijken. Was het gymgevecht dan toch vermoeiender voor Gary geweest dan hij had ingeschat?
‘Probeer Confuse Ray!’ schreeuwde hij naar de Starmie, waarna hij zich tot Alexis richtte. ‘We kunnen dit wel alleen aan. Weet je van wie die Pikachu is? Ik neem aan dat we hier niet voor een wilde Pikachu staan te vechten?’ Kean keek even snel of Starmie zich nog volledig voor zijn gevecht gaf en toen hij zag dat Gary zelfs aan de winnende hand leek, praatte hij verder tegen Alexis: ‘Je hoeft niet bang te zijn om ons hier alleen te laten. Kane en ik hebben allebei nog een andere pokémon... hell, ik weet zeker dat we die Rockets zelfs met Leon en Noel wel zouden kunnen verslaan. Het enige is dat je nú de kans hebt om te bewijzen dat je je niet helemaal als een-’ Kean keek even snel opzij na een felle lichtflits uit de buurt van Kane’s Alakazam. Toen hij zag dat er niets ernstigs aan de hand was, vervolgde hij: ‘Dat je niet helemaal als een weerloze idioot voor die Pikachu bent gaan staan.’
Want Kean wist heel goed wat eergevoel was en hij twijfelde eraan of Alexis er wel mee zou kunnen leven als ze nu weg zou lopen. Hij herinnerde zich hoe ze zich had gedragen in de Pokémon Tower. Ze wist echt wel wat trots was.
‘Maar goed,’ besloot hij. ‘Je moet het zelf weten. Wíj kunnen ons hier prima uit redden en geen enkel lid van Team Rocket zal zich dan nog in de buurt van onze stad durven wagen!’

OOC: Godmode toestemming


+4!

_________________
OOC: Godmode van Kane met toestemming


Laatst aangepast door Kean Hayashi op di aug 21, 2012 6:42 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
avatar
Alexis Vegas


Profiel Vrouw Leeftijd : 21
Aantal berichten : 519
Poképoints : 122
Reputatie : 37
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Vrouw
Leeftijd: 23 jaar
Pokémon:
Profiel bekijken
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] vr aug 17, 2012 11:43 am

Twijfelend keek ze naar Kean of Kane. Ze wist niet wie van de twee ze nu aansprak. Geschrokken keek ze naar de Arcanine, die moeite moest doen om haar Starmie te verslaan. Ze keek naar de weerloze Pikachu in haar armen. Hij leek alleen maar banger te worden. ‘Ik blijf,’ zei ze vastberaden. ‘Niet dat ik aan jullie twijfel, maar hier komen ze niet zomaar mee weg. En die Pikachu is van een trainer, maar ik weet niet van wie. Ik hoorde Team Rocket over een trainer praten,’ zei ze. Ze moest echter wegduiken voor een aanval van Arcanine. ‘Voor de laatste keer,’ riep de man van Team Rocket. ‘Geef me die Pikachu!’ Geschrokken sprong Alexis opnieuw weg voor een Flamethrower. ‘Star, gebruik Hydro Pump opnieuw!’ riep ze. De Arcanine werd nog net niet geraakt, maar de man wel. Hij vloog een beetje achteruit en kwam tegen een vuilnisbak terecht. ‘Net goed,’ mompelde Alexis. Dit gaf haar de tijd om de Poké Ball van Thunder te trekken. Deze kwam echter net weer overeind en keek versuft rond zich heen. Alexis twijfelde lichtelijk. Ze wilde niet dat haar Pokémon nog vermoeider zou raken, maar ze wilde zelf ook niet geflambeerd worden. Haar Pokémon ging voor. Dus trok Alexis de Poké Ball van Thunder en keerde hem terug, hem belovend om wat rust te geven. De man op wie de Hydro Pump gevlogen was, was woedend opgestaan en keek haar haatvol aan. ‘Arcanine, doe je Fire Fang!’ riep hij kwaad. ‘Star, Protect!’ zei Alexis snel. Nog net op tijd kon Star voorkomen dat Alexis tussen de vlammende kaken van Arcanine belandde. Ze vroeg zich af waarom ze deze Pikachu zo graag wilden hebben. ‘Star, Rapid Spin!’ riep ze. Onmiddellijk bewoog de Starmie zich naar de Arcanine, die volop geraakt werd door de aanval. Arcanine viel op de grond en kwam grommend een beetje overeind. ‘Wat zullen we nou krijgen?’ mompelde Alexis, toen de man nog een Poké Ball tevoorschijn haalde. Alexis vroeg zich af of Kean en Kane zich in hetzelfde probleem bevonden. ‘Golbat, nu!’ riep hij kwaad. Op hoop van zegen gooide Alexis haar Jolteon in de strijd. Deze leek dankzij de korte rust in zijn Poké Ball al wat meer uitgerust te zijn en keek vijandig neer op de Golbat. ‘Star, doe Protect voor Thunder!’ riep Alexis gauw, toen de Golbat naar Thunder vloog. De Arcanine was ondertussen flink verzwakt.

‘Poison Fang, Golbat! Arcanine, doe je Flamethrower!’ Alexis keek verbaasd. ‘Thunder, blokkeer Golbat met je Thunder Fang en Star doe Protect!’ riep Alexis gauw. Star blokkeerde de aanval van Arcanine met gemak – aangezien de Arcanine al ernstig verzwakt was – en Thunder wist Golbat wel tegen te houden, maar niet volledig te raken omdat hij ook heel erg verzwakt was. ‘Golbat, Air Cutter op de dame!’ Toen de woorden door Alexis doordrongen, gaf ze een schreeuw van verbazing. Thunder kwam echter trouw naast haar staan en ving de aanval op. Hierdoor kwam hij op de grond terecht en probeerde wel nog op te staan, maar dit was onmogelijk. ‘Keer terug,’ mompelde Alexis. Ze drukte dankbaar een kus op zijn Poké Ball – zo bedankte ze al haar Pokémon na een gevecht – en stak de Poké Ball weg. Twijfelend keek ze naar de Arcanine, die zwak op de grond lag. ‘Star, vergeet Golbat en doe je Hydro Pump op Arcanine!’ riep Alexis. Ze wist dat ze nu vrijstond om aanvallen van Golbat zelf op te vangen, maar eerst moest ze van die Arcanine af. Arcanine raken was echter niet zo moeilijk. De Pokémon was na de klap wel uitgeschakeld. Wat ze echter had verwacht, gebeurde. Onmiddellijk vloog Golbat op haar af en deed een aanval. Hierdoor kwam er een fikse, diepe snee bij haar schouder en viel ze achteruit. Ze keek over haar schouder naar Kean en Kane, maar kon alleen vaag aanvallen van de andere Rocket Grunts zien. Dat betekende dus dat zij ook mogelijk nog in gevecht waren. Het wazige beeld verdween langzaam. ‘Star, doe je Swift!’ riep Alexis. Golbat werd volop geraakt. ‘Spring daarna naar hem toe en gebruik Hydro Pump!’ De Starmie belandde voor Golbat en spoot, op dichte afstand, een Hydro Pump. Dankzij de kracht van de straal schoot Golbat hard achteruit tegen een muur aan. Hij viel op de grond en bleef daar liggen. Opgelucht haalde Alexis adem, trok de Pikachu nog dichter in haar armen toen de man haar woedend aankeek. De aanval van Golbat had haar een zwak gevoel in haar schouder gegeven. Daar hielp het dan ook nog niet bij dat ze een stof had aangetrokken dat beide haar schouders bloot liet. Mocht ze stof rond haar schouder hebben gedragen, dan was de snee misschien minder diep geweest. De man liep langzaam naar haar toe. ‘Ik waarschuw je! Net als je Golbat eindig jij ook als je nog één stap dichterbij doet!’ Haar stem klonk verzwakt dankzij de pijn, maar de standvastigheid in haar ogen viel niet te missen. Star was beschermend voor haar komen staan en de Pikachu zocht bang veiligheid in Alexis’ armen. Ze vroeg zich af hoe Kean en Kane het zouden stellen.


Dames, helaas moet ik jullie even op de vingers tikken. Jullie maken in jullie posts namelijk gebruik van Houndoom en Pichu. Dit zijn pokémon die niet afkomstig zijn uit Kanto. Zij mogen dan ook niet gebruikt worden hier op het forum. Alleen pokémon uit Kanto mogen gebruikt worden. Gelieve dit aan te passen en sorry dat ik het nu pas zie!

+3 voor je post. De laatste, gesproken, zin van Alexis klopt trouwens niet helemaal. Lees je zinnen nog eens goed door voor je hem post Wink
Terug naar boven Go down
avatar
Kane Hayashi
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 539
Poképoints : 106
Reputatie : 29
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24
Pokémon:
Profiel bekijken http://lacernellarubra.deviantart.com
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] di aug 21, 2012 6:39 am

Afwachtend keek Kane naar de Rockets tegenover hem. Ze keken dreigend terug en als ze al onder de indruk waren van Kaleb, dan lieten ze dat niet merken. Sterker nog, ze begonnen hen uit te dagen. Alsof ze niet wisten dat ze hier tegenover twee gymleiders stonden begonnen ze met vuur te dreigen. Kane grinnikte, maar hield daar snel mee op toen hij zag dat de Rockets nog meer Pokémon bij zich hadden dan alleen maar die Arcanine. Zucht, hij had het kunnen weten, met die Rockets was het haast nooit zo makkelijk als het in eerste instantie leek. Kane keek neer op de criminelen, maar wist ook dat hij ze niet moest onderschatten. Er zaten natuurlijk een stel druiloren bij, maar uiteraard ook een aantal sterkere trainers. Anders was Team Rocket nooit geworden wat ze nu waren: de grootste en gevaarlijkste criminele bende in Kanto. En omdat het altijd lastig was om in te schatten welke Rockets nu wel, en welke niet sterk waren, besloot Kane het veilig te spelen en te doen alsof hij tegenover een lid van de Elite Four stond. Een sterke tegenstander en genade kwam absoluut niet ter sprake.

Twee van de Rockets hadden inmiddels een nieuwe Pokémon opgeroepen, terwijl de derde zich op de jonge vrouw richtte. ‘Jij verdrinkt die egel,’ zei Kane met een strak gezicht en zijn ogen op de rat van de ander gericht. Kean had op datzelfde moment een soortegelijk bevel aan zijn oudere broer gegeven, iets dat bewees dat ze op dezelfde golflengte zaten. Mooi, hun teamwork werkte nog. ‘Kom Kaleb, we gaan ratten vangen!’ riep Kane, juist op het moment dat de Rocket tegenover hem zijn Raticate tot aanvallen zette. ‘Quick attack!´ riep de Rocket en de Raticate stoof op Kanes Alakazam af. ´Teleport!´ riep Kane vlug en net op het nippertje wist Kaleb zich te teleporteren en schoot de ratpokémon af op het niets. Kane lachte spottend naar de Rocket, die gefrustreerd om zich heen keek, op zoek naar Alakazam. Toen hij de Pokémon enkele meters rechts van hem in de gaten kreeg, droeg zijn Raticate op om de Hyper Fang te doen. Ditmaal was de Pokémon wél op tijd. Kaleb had omhoog willen springen, maar de Raticate slaagde erin zijn grote voortanden in diens rechtervoet te zetten. Kaleb jammerde, maar wist zich snel weer te herpakken. Hij was een goed getrainde Pokémon, niet voor niets lid van het Gymleidersteam, en zou niet zomaar opgeven. ´Shadowball!´ riep Kane, toen hij zag dat Kaleb in orde was. De Raticate, die nog aan Kalebs voet hing, kreeg de volle laag. Een donkere bal energie sloeg in op de bruine Pokémon, die gillend werd weggesmeten en aan de voeten van zijn trainer terecht kwam.

De Raticate kwam gauw weer overeind, gehavend, maar vastbesloten om verder te gaan. ‘Crunch!’ riep de Rocket en de Raticate reageerde direct. Met wijd opengesperde bek sprong hij op Kaleb af. ‘Ontwijk hem en doe daarna direct de Charge Beam!’ riep Kane en Kaleb ontsnapte ter nauwernood aan de vlijmscherpe tanden van de rat, zich in zijn sprong al opladend om een elektrische straal op de Raticate af te vuren. Hij landde wat ongemakkelijk op zijn poten – zijn rechterpoot deed nog pijn van de beet van de rat – draaide zich vluchtig om en schreeuwde het uit terwijl een enorme elektrische straal op de Raticate afspoot. Kane hield een arm voor zijn gezicht en kneep zijn ogen tot spleetjes, niet in staat tegen het felle licht in te kijken. Een doffe klap vertelde hem dat een Pokémon tegen de grond werd geslagen. Het licht doofde en Kane opende langzaam zijn ogen. Enkele meters bij hem vandaag lag de Raticate, rookslierten stegen op van zijn lichaam, alsof hij zojuist in brand had gestaan. Niet ver daar vandaan zat Kaleb geknield. De Pokémon hijgde, maar leek tevreden.

´Yes!´ riep Kane opgelucht uit, hoewel hij niet voor een verlies gevreesd had. De Rocket tegenover hem was niet slecht, maar ook bepaald niet de beste. Hij was misschien beter dan de gemiddelde trainer die de Psychische Gym bezocht en was misschien in staat geweest om Alakazam te verslaan, maar een tweede Pokémon van Kalebs niveau had de Rocket zeker niet aangekund. Voordat de Raticate op kon staan, droeg Kane zijn Alakazam op om de Iron Tail te doen. ´Maak er een einde aan!´ riep hij, terwijl de staart van Kaleb begon te gloeien en de Pokémon op de Raticate afrende. ´Sta op! Sta op!´ riep de Rocket naar zijn rat, maar de rat was vermoeid. Hij deed zijn best om nog overeind te komen, maar was niet snel genoeg meer. Met een denderende klap en een felle flits kwam er een einde aan de strijd. De Raticate gilde nog eens en viel permanent neer op de grond. Zijn ogen gesloten en zijn ademhaling te kalm om verder te gaan. De Rocket slaakte een geërgerde kreet en riep zijn Pokémon terug in zijn bal, terwijl Kane de tijd nam om zich te bekommeren om zijn broer en de jonge vrouw. Kean bleek in orde te zijn, maar de vrouw… Kane zag vaag de blauwe haren van de vrouw achter de derde Rocket, die dreigend naar haar toe liep. Dat zag er niet goed uit.

‘Kaleb!’ riep Kane naar zijn Pokémon. De Alakazam was moe, maar nog wel bereid om nog iets voor zijn trainer te doen. Kane wees naar de blauwharige vrouw bij de Rocket en Kaleb begreep vrijwel direct wat er van hem verwacht werd. Kane keek naar Kean, die inmiddels ook zijn tegenstander verslagen had. De tweelingbroer van Kane knikte, een blik was voor hem genoeg om te begrijpen wat zijn oudere broer van hem verwachtte. ‘Gary!’ riep de Kean, gevolgd door een aantal gebaren en een aanval. Hij droeg zijn Starmie op om de Rocket aan te vallen, iets dat de Pokémon direct deed. Kaleb was intussen ook op de Rocket die voor de vrouw stond afgerend. Hij ontweek de man echter en richtte zich op de jonge vrouw, die enigszins angstig naar de Alakazam keek. Kon zij weten wat de Pokémon van plan was. Kane keek ondertussen tevreden toe, de Rockets waren overrompeld. Terwijl de ene grunt afgeleid werd door de aanvallen van Keans Starmie, tilde Kaleb de vrouw op en teleporteerde weg, weg uit de steeg, op naar een veilige plek. Kane knikte tevreden, hoewel Kaleb dat natuurlijk niet kon zien. Nu moesten hij en Kean hier nog veilig weg zien te komen, maar zoals dat er nu naar uitzag, ging dat prima lukken.


OOC: Godmodder toestemming


+5!

_________________
OOC: Godmode van Kean met toestemming
Terug naar boven Go down
avatar
Kean Hayashi
Gymleider

Profiel Vrouw Leeftijd : 24
Aantal berichten : 567
Poképoints : 170
Reputatie : 51
Pokégear
PokéGear
Geslacht: Man
Leeftijd: 24
Pokémon:
Profiel bekijken http://goldenlionofra.deviantart.com/
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI] wo aug 22, 2012 6:55 am

‘Ik blijf,’zei Alexis vastberaden, nadat Kean was uitgesproken. Ze legde uit dat ze de Rockets niet zomaar zou vergeven voor wat ze hadden gedaan, maar erg uitgebreid kon ze dat niet doen. Ze moest wegspringen voor een aanval van de Arcanine. Kean wilde Gary al te hulp laten snellen, maar zag toen dat zijn Starmie nog in het gevecht was verwikkeld.
Het was tijd om een einde te maken aan de Sandslash.
‘Gary, Swift!’ schreeuwde hij naar de Starmie. De Sandslash werd volop geraakt, maar zijn harde huid had niet veel last van de aanval. Kean gromde. Hij werd gek van de Sandslash, die alleen maar leek te verdedigen. Had hij überhaupt al een keer aangevallen? ‘Nu Water Gun!’ Maar ook de Water Gun had niet zoveel effect als Kean gehoopt had. Wel zag hij dat de Sandslash vermoeid begon te raken. Misschien dat hij hem nu zou kunnen raken...? Hij moest het erop wagen. Dit gevecht duurde al veel te lang.
‘Maak het af met Hydro Pump!’ schreeuwde Kean naar Gary, die onmiddellijk gehoorzaamde. Wat Kean gehoopt had, gebeurde. De Sandslash kon niet meer op tijd wegduiken en werd tegen de grond geslagen door het water.

En hij kwam niet meer overeind.

Kean grijnsde en keek naar hoe Kane het er vanaf bracht. Een felle flits gaf aan dat ook daar de strijd beslecht was, met – hoe kon het ook anders – Kane als de duidelijke overwinnaar. Hij besloot dat het nog iets te vroeg was om zijn duim op te steken naar zijn wederhelft, keek naar hoe het met Alexis ging en... schrok. De Rocket waar zij tegenover had staan vechten, liep op haar af en het was duidelijk dat hij nergens voor terug zou deinzen.
De twee broers keken elkaar direct aan en wisten wat ze van elkaar verwachtten. Kean droeg zijn pokémon op om de Rocketgrunt aan te vallen. Een Rapid Spin was genoeg. De Starmie vloog op de man af en raakte hem recht in zijn rug. De grunt schreeuwde het uit van de pijn en viel voorover. Alexis was inmiddels weggeteleporteerd.

‘Het Pokécenter?’ vroeg Kean aan Kane, terwijl hij de langzaam opkrabbelende grunt scherp in het oog hield. Kane knikte en vroeg: ‘Wat doen we met... dat?’ Hij wees nonchalant naar de Rocket. De andere twee Rockets waren weggerend, zag Kean nu. Hij haalde zijn schouders op. ‘We brengen hem wel naar de politie. Dat is niet zo ver omlopen als we toch naar het Pokécenter lopen.’
Het tweetal liep naar de Rocketgrunt toe en Kane zei dreigend: ‘Lopen, naar de politie. Als je niet uit jezelf loopt, dan sleuren we je mee. Je mag zelf kiezen.’
De grunt keek hen hatelijk aan, maar boog uiteindelijk zijn hoofd. Toen zagen Kean en Kane als één man de Starmie van Alexis. Ze had natuurlijk helemaal geen tijd gehad om haar pokémon terug te laten keren... Kean keek de vermoeide pokémon aan. Ze hadden geen pokéball voor de Starmie en hij was niet van plan om haar te gaan dragen. Zou ze zelf nog een stuk mee kunnen komen? 'Kom op Starmie, we gaan naar je trainer toe,' zei Kean tegen de pokémon.

Uiteindelijk verliet een viertal de Metal Alley; de grunt zinnend op wraak, de tweeling lachend om hun overwinning en Star zwijgend - want wat kon ze anders doen?


OOC: Godmode toestemming... en op naar het Pokémon Center =D


+3!

_________________
OOC: Godmode van Kane met toestemming
Terug naar boven Go down

Gesponsorde inhoud


Profiel
Pokégear
BerichtOnderwerp: Re: Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI]

Terug naar boven Go down
 

Not friendly. [&KEAN+KANE HAYASHI]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kanto Experience :: OOC Board :: Archief :: Archief 2012-